اگر شهروندان عرب نمایندگی سیاسی خود را از دست بدهند چه اتفاقی برای اسرائیل می افتد؟ - نظر

یک دوست غیر یهودی و غیر مسیحی که هیچ تیشه ای بر علیه یهودیان یا مسلمانان ندارد، دوستانی در هر دو حلقه دارد. یکی از دوستان یهودی که او را "رادیکال دوستانه" توصیف می کند، به شدت ضد عرب است، و هرگاه آن دو برای ناهار ملاقات می کنند، او در مورد اینکه چگونه همه عرب ها قاتلان هستند و می خواهند یهودیان را تغییر دهند، صحبت می کند. موضوع، در نتیجه تغییری در رفتار رادیکال دوستانه ایجاد می‌شود که عصبانیتش از بین می‌رود. در یک مورد، این ناهنجاری برای دوستم بیش از حد قابل تحمل شد و او از رادیکال دوست پرسید که اگر واکنش او چیست؟

او دقیقا همان چیزی را که گفته شده بود تکرار کرد، اما کلمه یهودی را به جای عرب جایگزین کرد. رادیکال دوست متحیر شد، اما بحثی نکرد. او فقط دست از ناسزا گفتن خود برد. اما او تنها یهودی اسرائیلی نیست که ضد عرب است. احزاب دست راستی برای رد صلاحیت احزاب عربی از شرکت در انتخابات کنست در حال انجام هستند.

بعید به نظر می رسد چنین اقدامی موفق باشد، هرچند سیاستمداران عرب در گذشته رد صلاحیت شده اند. رد صلاحیت شهروندانی که هیچ کاری برای به خطر انداختن دولت انجام نداده اند و تنها "گناهان" آنها حمایت از مفهوم دولت فلسطین و امتناع از گفتن علنی این است که حماس یک سازمان تروریستی است، کاملا غیردموکراتیک است. ما باید به خاطر داشته باشیم که یهودیانی که 80 سال پیش فقط یهودی نبودند و سکولار نبودند، معتقد بودند. فعال ترین مبارزان برای یک کشور یهودی، حتی اگر برای دو هزار سال وجود نداشته باشد. پس چرا فلسطینی ها که

در اسرائیل متولد شده‌اند، و والدین، پدربزرگ و مادربزرگ و پدربزرگ و مادربزرگ‌های او در سرزمینی به دنیا آمده‌اند که تحت قیمومیت بریتانیا بوده است، نه مبارزاتی برای تشکیل کشور فلسطینی؟ این منطقه به مدت 400 سال تحت سلطه عثمانی بود و قبل از آن، این منطقه توسط یک سری فاتحان خارجی اداره می شد، و در مرحله ای توسط هاسمونی ها که معادل قوم یهود بودند. هرگز یک کشور فلسطینی به این شکل وجود نداشت، اما فلسطینی ها موقعیت های بالایی در این سرزمین داشتند، و برخی می توانند ردیابی اسرائیل-فلسطین خود را در قرن 4 داشته باشند.

با نامیدن حماس یک سازمان تروریستی، این بی میلی از ترس ناشی می شود. ما نمی دانیم چند عامل حماس در اسرائیل زندگی می کنند. نرخ بالای خشونت و کشتار در بخش عرب معمولا به باندهای جنایتکار و دشمنی بین خانواده‌ها نسبت داده می‌شود. اما ممکن است برخی از آنها به انتقاد از حماس نیز مرتبط باشد. برخی از روزنامه‌نگاران اسرائیلی هنگام مصاحبه با سیاستمداران عرب، اصرار دارند که بپرسند: "چرا نمی‌توانید بگویید حماس یک سازمان تروریستی است؟"

حمله 7 اکتبر و خواستار آزادی گروگان‌ها در غزه شد. مصاحبه‌کننده این نکته را در نظر نمی‌گیرد که این سیاستمدار ممکن است خویشاوندانی در غزه داشته باشد و هر گونه انتقاد از حماس از سوی او جان نزدیکانش را به خطر می‌اندازد. اگر به تلاش برای رد صلاحیت احزاب عرب از شرکت در انتخابات کنست بازگردیم، اگر چنین پیشنهادی از سوی رژیم صهیونیستی پذیرفته شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ مهمتر از همه، این امر بر رای اعراب تأثیر می گذارد. پس فرض کنیم همه اعراب شاغل در بنگاه های اسرائیلی دست به اعتصاب بزنند.

اعراب به عنوان پزشک، پرستار، قاضی، وکیل، فن‌شناس، کارگر ساختمانی، رفتگر خیابان، و غیره خدمت می‌کنند. به عبارت دیگر، آنها در همه سطوح جامعه و جامعه پست دارند. اگر همه آنها دست از کار بکشند، چه تأثیری بر کشور خواهد داشت؟ برخی از کارشناسان برجسته پزشکی اسراییل عرب هستند. این تعجب آور نیست، زیرا پزشکی و حقوق یکی از دو حرفه ای هستند که اقلیت ها به دنبال جای پایی در جریان اصلی جامعه هستند. فرزندان و نوه های نیمه سوادانی که به لاور ایست ساید نیویورک مهاجرت کرده اند در رشته های پزشکی، حقوق، اقتصاد و علوم پزشکی، حقوق، و اقتصاد برجسته شدند.

n اسرائیل نسبت اعراب در حرفه های پزشکی بیشتر از کل جمعیت است. برای بررسی به هر بیمارستانی مراجعه کنید. بدون آنها چه کار می کنیم؟ همانطور که اوضاع پیش می رود، اسرائیل از کمبود شدید متخصصان پزشکی رنج می برد. یک جهنم می تواند با زدن یک مسابقه شروع شود. یک سنگ جابجا شده می تواند یک بهمن را شروع کند. یک ساختمان فروریخته می تواند به کل محله آسیب برساند.

با محروم کردن بخش عرب از نمایندگی در کنست، ممکن است یک سونامی جمعیتی ایجاد کنیم. به جای پیشرفت، به قهقرا خواهیم رفت و ممکن است مسئول چیزی باشیم که مورخان آینده آن را «تخریب معبد سوم» خواهند خواند. این نژادپرستی آشکار است. این برخلاف اصول یهودیت و صهیونیسم است.

اجازه دادن به ادامه آن ظالمانه است. این آنارشیست ها تروریست های یهودی هستند و باید به همان شیوه ای مجازات شوند که تروریست های عرب مجازات می شوند. تروریسم تروریسم تروریسم است. تروریسم با غرور مذهبی، ملی یا قومی کاهش نمی یابد. تروریسم اقدامی شرورانه و غیرانسانی است که باید با آن برخورد شود.