"اگر ما بسوزیم، شما با ما بسوزید!": چرا موج اعتراض جوانان ژنرال Z اروپا را فرا گرفته است - تحلیل

مایا گوردل، یک دانشجوی 19 ساله در بروکسل، پشت میز نشسته و علیه کسانی که کشورش را اداره می کنند، شعار می دهد: "اگر ما بسوزیم، شما با ما بسوزید!" این شعار برگرفته از فیلم «بازی‌های گرسنگی» در سال 2012 که توسط بسیاری از جنبش‌های جوانان در سراسر جهان به عنوان نمادی پذیرفته شده است، خشم، ناامیدی و تمایل به تغییر را منعکس می‌کند که منجر به اعتراضات تحت رهبری ژنرال Z در سراسر اروپا می‌شود. از حومه پاریس تا میدان‌های بلگراد، هزاران نفر به خیابان‌ها ریخته‌اند. خواسته‌ها متفاوت هستند، اما اغلب دارای امکانات اقتصادی ناهمخوان هستند. فرصت، هزینه l

غوغا کردن، فساد، مسکن و احساس گوش ندادن. گاهی این اعتراضات منجر به خشونت می‌شد - هزاران مغازه تنها در فرانسه در هفته‌های اخیر آسیب دیدند یا غارت شدند - و پلیس با نارنجک‌های شوکر و ماشین‌های آب پاش شلیک کرد. این آخر هفته نیز تغییرات واقعی را به ارمغان آورد - اعتراضات به رهبری دانشجویان با سرنگونی رهبر دیرینه صربستان، الکساندر ووچیچ، پس از نزدیک به دو سال تظاهرات فاسد گرایی و فساد گرایی، به اوج خود رسید. دانشجوی معترض گفت، اولین چیزی که احساس کردیم مطمئنا احساس آرامش و آزادی بود

استازا پیلتیچ. من شخصا احساس پیروزی می‌کنم. احساس می‌کنم که بالاخره از اعتراضات به مسئولیت تبدیل شدیم.» «انفجار خشم» کیارا، دانشجوی 21 ساله در میلان مورد تظاهرات، بر این باور است که «شرکت در جنبش‌های خودانگیخته مردم که از انفجار خشم ناشی می‌شود و فکر می‌کنم اقدام جمعی حتی به نسل من آسیب می‌زند، حیاتی است.» توانایی تصور آینده، رویاپردازی." او گفت. او گفت که دانش آموزان ایتالیایی با واقعیتی از مدارس بدون معلم کافی و ساختمان های ویران شده روبرو می شوند. "و همه اینها هوشمندی

h دورنمای شغلی با دستمزد کمتر که واجد شرایط آن نبودیم و چشم‌انداز زندگی در خانه‌ای کوچک و گران‌قیمت، احتمالا دور از شهرمان، جایی که نمی‌خواستیم در آن زندگی کنیم.» اعتراض‌ها به رهبری ژنرال Z باعث سر و صدایی جهانی شد زیرا نسلی که تقریبا بین سال‌های 1997 تا 2012 متولد شده بودند، از بنگلادش تا نپال در این سال، از بنگلادش و نپال در سال 2220 و 2020، صدای خود را پیدا کردند.

اکنون اروپا به یک نقطه کانونی تبدیل شده است. بر اساس نظرسنجی اتحادیه اروپا که در سال 2025 منتشر شد، افزایش قیمت ها و هزینه زندگی برای 40 درصد از افراد 16 تا 30 ساله نگران کننده است. در میان 92.7 میلیون نفر در اتحادیه اروپا که در سال 2025 با خطر فقر یا طرد اجتماعی مواجه بودند، بالاترین خطر در سنین 24 تا 24 سالگی در سنین جوانی 24-3 سال ثبت شده است. کمترین میزان برای بزرگسالان 65 سال یا بیشتر با 18.8 درصد ثبت شده است. افراد جوان نیز از تحمل بار مالی نسل مسن‌تری که تمایل به رای دادن به تعداد بیشتری دارند، محتاط هستند.

طبق گزارش اندیشکده OFCE، افراد بالای 60 سال در فرانسه یک چهارم جمعیت را تشکیل می دهند اما 60 درصد از ثروت فرانسه را در اختیار دارند. مستمری های فرانسه با اختلاف زیادی بزرگترین هزینه عمومی است که در مسیر رسیدن به 14 درصد تولید اقتصادی است، زیرا جمعیت پیر می شود و رأی دهندگان در برابر افزایش سن بازنشستگی یا کاهش مزایا مقاومت می کنند. بر اساس ارقام OECD در سال 2025، این رقم هنوز کمتر از یونان یا ایتالیا است که بیشترین سهم درآمد ملی را در بین کشورهای OECD صرف بازنشستگی عمومی می کنند، در حدود 16 درصد تولید ناخالص داخلی.

اما بنا به گفته OECD، استرالیا، شیلی، ایسلند، ایرلند یا کره جنوبی که کمتر از 4 درصد تولید ناخالص داخلی را صرف حقوق بازنشستگی عمومی کرده اند بسیار بیشتر است. بلال نرجیسی، دانش آموز 17 ساله دبیرستانی در حومه شمال پاریس، نسبت به کمبود کارکنان در مدرسه و شرایط اسفناک مدرسه خود اعتراض کرده است. او گفت: «قبلا موش‌ها وجود داشتند.

دانش آموزان سال گذشته به دلیل ریزش سقف در حیاط تخلیه شدند. او گفت، اگرچه هیچ کس آسیبی ندید. اعتراضات نشان داد "جوانان در اروپا متحد هستند"، او گفت: "همه ما در یک نکته موافق هستیم: اینکه با جوانان مانند کودکان رفتار می شود، بسیار زیاد، و به اندازه کافی به آنها گوش داده نمی شود." گزارشی از دولت فرانسه در اکتبر نشان داد که هزینه های بازنشستگی 2.5 درصد افزایش یافته است. امتیاز

همچنین نشان داد که 32 درصد از بودجه وزارت آموزش و پرورش صرف حقوق بازنشستگی می شود و برای سایر مناطق پول جمع می کند. گوردل نیز برای شرایط بهتر در مدارس در بلژیک اعتراض کرده است. "ما سعی کردیم این کار را منفعلانه انجام دهیم. هیچکس صدای ما را نشنید. تنها زمانی است که مردم شروع به سوزاندن زباله ها یا چیزهایی کردند که رسانه ها و دوربین ها همچنان برنامه ریزی کرده اند که تظاهراتی را به ما نشان دهند." این آخر هفته به دلیل هزینه های زندگی، نابرابری، جنگ و وضعیت مدارس. ناآرامی ها همچنین آلبانی را در برگرفته است، جایی که تظاهرات دانش آموزان علیه نخست وزیر E.

دولت دی راما که از خشم ناشی از فساد تصور شده، کمبود شغل و استانداردهای آموزشی ضعیف برانگیخته شده بود، تیرانا را فرا گرفت و به شهرهای دیگر سرایت کرد. Xyke Kurti، دانشجوی 19 ساله معماری، گفت: "نخست وزیر ما 130 روز را سپری کرد که به حرف های ما گوش نداد." همه می گویند "خارج از این کشور"،" او گفت، با این استدلال که در خانه، حتی اگر استعداد داشته باشید، یک نفر با "ارتباطات همیشه شما را شکست خواهد داد." جنبش دانشجویی صربستان کاری را انجام داد که تظاهرکنندگان در دیگر پایتخت های اروپایی فقط می توانند رویای آن را داشته باشند. با این حال، اکنون مشکل به وجود آمده است.

کسب و کار حکومت - چیزی که نه دانش آموزان و نه نامزدهای آنها هیچ تجربه ای در مورد آن ندارند. لوکا استوجاکوویچ، یکی دیگر از معترضان، این موضوع را کنار می گذارد. ما دیده ایم که افراد با تجربه سیاسی ما را به کجا رسانده اند.»