«اگر می‌ترسی، آن‌ها می‌دانند»: برای سربازان خارجی، فرار از ارتش روسیه یک قمار بزرگ است

پیتر، مردی 24 ساله از پاکستان، در سال 2020 برای تحصیل پزشکی به روسیه نقل مکان کرد. چهار سال بعد، او روی تخت بیمارستان با بخیه هایی در پاهایش دراز کشیده بود که نتیجه آن گرفتار شدن در انفجاری در خط مقدم اوکراین بود.

او در مصاحبه‌ای که اخیرا از یک کشور دیگر انجام داده است، در مورد تجربه‌اش از جنگیدن برای ارتش روسیه گفت: «وقتی قرارداد را امضا کردم، نمی‌دانستم این اتفاق خواهد افتاد.» "من آن را برای هیچ مبلغی، برای هیچ پاسپورتی امضا نمی کردم."

پیتر مانند ده ها هزار خارجی دیگر در جستجوی زندگی بهتر به روسیه رفت. در عوض، او می‌گوید، پس از فریب خوردن به ارتش برای کمک به مسکو برای به راه انداختن جنگ تجاوزکارانه خود علیه اوکراین، تنها بدبختی پیدا کرد.

با گذشت نزدیک به پنج سال از جنگ تمام عیار، ارتش روسیه به طور فزاینده ای به نیروهای خارجی وابسته است. اما همانطور که درگیری ادامه دارد، آنها به جنگجویان روسی خود پیوستند و از واحدهای خود فرار کردند، تصمیمی ناامیدکننده و اغلب دلخراش.

خطرات برای همه فراریان بسیار زیاد است. اگر دستگیر شوند، تا 10 سال زندان روسیه خواهند بود.

اما برای سربازان خارجی که ممکن است به 27000 نفر برسد، فرار از خدمت چالش های منحصر به فرد خود را دارد. بسیاری از آنها در کشورهای خود با آزار و شکنجه قانونی روبرو هستند، یک سیستم بین المللی که تمایلی به کمک ندارد و عدم اطمینان سرسام آور.

داستان پیتر شباهت هایی با داستان های دیگرانی دارد که به روسیه آمدند و به ارتش پیوستند: گزینه های محدود در خانه، وعده فرصت های لجام گسیخته در یک قدرت بزرگ جهانی، یک استخدام کننده در سایه، یک آسیب دیدگی در میدان جنگ و یک فرار ناامیدانه.

در طی دو مصاحبه با مسکو تایمز، پیتر تجربه‌ای را توصیف کرد که زندگی او را به دو بخش قبل و بعد تقسیم کرد و هر گونه برنامه‌ای برای آینده‌اش را از مسیر خارج کرد.

او درخواست کرد که به دلیل نگرانی های امنیتی از برخی جزئیات درباره داستانش خودداری شود، اما اسنادی برای حمایت از ادعاهایش ارائه کرد، از جمله کپی قرارداد نظامی، سوابق پزشکی و عکس های دوران خدمتش.

پیتر که اصالتا اهل یک شهر کوچک در پاکستان بود، همیشه می دانست که می خواهد پزشک شود. این حرفه ای است که در خانواده اجرا می شود. اما زمانی که زمان شروع تحصیل او فرا رسید، قیمت تحصیل در کشورش بسیار گران بود.

او یک فرصت امیدوارکننده در خارج از کشور پیدا کرد: دانشگاهی در کراسنودار، شهر بزرگ جنوب روسیه که در 200 کیلومتری (124 مایلی) غرب کریمه الحاق شده قرار دارد، جایی که می‌توانست با قیمتی مقرون به صرفه مدرک پزشکی بگیرد. او در سال 2020 وارد شد.

پیتر از زمان خود در روسیه لذت می برد. در بین دوست یابی و یادگیری زبان، او به آینده ای فکر می کرد که در آن مدرک تحصیلی او گزینه هایی را در روسیه یا جاهای دیگر برای او فراهم می کرد. اما وقتی خانواده‌اش به او گفتند که دیگر نمی‌توانند کمک مالی بفرستند، تحصیلات او در تردید قرار گرفت.

این زمانی بود که یکی از دوستان، که او نیز دانشجوی پزشکی در کراسنودار بود، به او در مورد روشی گفت که او می تواند کارها را انجام دهد. او می‌توانست به مدت یک سال به ارتش روسیه بپیوندد، با کار در بیمارستان تجربه واقعی کسب کند و تابعیت روسیه را دریافت کند. او به این باور رسید که پس از آن به نوعی بورسیه تحصیلی برای تامین هزینه باقیمانده تحصیلش تعلق خواهد گرفت. صحبتی از احتمال جنگیدن در جنگ وجود نداشت.

با نگاهی به گذشته، پیتر بر این باور است که همه چیز در اینجا به اشتباه انجامیده است.

او درباره لحظه امضای یک قرارداد نظامی یک ساله گفت: «زندگی من از قبل به وضعیت فعلی تغییر کرد.

به جای کار در بیمارستان، برای اولین بار به پیتر گفته شد که او را به اوکراین می فرستند. او ناراحت شد و اعتراض کرد، اما در نهایت بیهوده بود. پس از چند هفته آموزش، پیتر به دونتسک، منطقه اوکراینی تحت اشغال روسیه که کانون نبردها در طول تهاجم تمام عیار بوده است، فرستاده شد.

پیتر به مسکو تایمز گفت: «من گفتم: «نه، نمی‌خواهم بروم». گفتند: شما را به مدت پنج سال در زندان می اندازیم.

پیتر وظیفه داشت مجروحان را از خط مقدم به بیمارستان های عقب منتقل کند. فوق العاده خطرناک بود. او گفت که تا پایان هفته اول 80 درصد از واحدهای او کشته شده اند. اما هیچ کاری نمی توانست انجام دهد تا از قراردادش خارج شود.

یک روز در پاییز 2024، او در یک حمله گرفتار شد. یکی از دوستان نزدیک او کشته شد، در حالی که پای پیتر در اثر انفجار به شدت آسیب دید که خود او نیاز به تخلیه پزشکی داشت.

یکی از عکس‌هایی که با مسکو تایمز به اشتراک گذاشته شده است، پای بانداژ شده او را نشان می‌دهد که خون از لابه‌لای بسته‌بندی‌ها نفوذ می‌کند. دیگری اسکن اشعه ایکس از همان زائده را نشان می دهد: جایی که استخوان ها باید باشند، یک سوراخ وجود دارد.

اگرچه او در مجموع 8 عمل جراحی داشت، اما گفت که جراحات هنوز ناتوان کننده هستند. پیتر به مسکو تایمز گفت که برای روی پاهایش مشکل دارد و توانایی او برای کار و کیفیت زندگی را به شدت محدود می کند.

او گفت: "من می توانم راه بروم، اما نمی توانم بدوم." هر فاصله ای بیش از حدود 700 متر (حدود نیم مایل) باعث درد غیر قابل تحمل می شود.

او به دلیل جراحات وارده به نقشی شبیه به نگهبانی منصوب شد. ماه ها گذشت و دوباره پاهایش درد گرفت و به بیمارستان رفت.

اما مافوق‌هایش همچنان اصرار می‌کردند که او به خط مقدم بازگردد. برای روسیه، پیتر نیروی انسانی بود و آن‌ها می‌خواستند هر انسی از نیروی کار را از او بگیرند.

و وقتی از او پرسید که اگر به خدمت ادامه دهد تا چه زمانی می‌تواند بیرون بیاید، پاسخ تأیید کرد که او به دام افتاده است: "وقتی جنگ تمام شد."

پیتر با کمک هوش مصنوعی Idite Lesom (گم شدن)، یک سازمان غیردولتی را پیدا کرد که به سربازان روسی کمک می کند تا از دست ارتش فرار کنند. آنها به او توصیه کردند که چه کاری انجام دهد.

او به بهانه رفتن به وقت پزشک، از واحد خود دور شد و سفر طولانی را به مسکو انجام داد و در آنجا با یک بلیط هواپیما در دست، یک سرویس اشتراکی به بلاروس رفت. او گفت که کلید فرار اعتماد به نفس بود.

او گفت: «اگر بترسید، متوجه می‌شوند، [اسناد شما] را بررسی می‌کنند». اما من قوی ماندم و همه چیز را مدیریت کردم.

برای نظامیانی که ارتش روسیه را ترک می کنند - که تعداد آنها ممکن است به 50000 نفر برسد، طبق برآورد سازمان ملل در سال گذشته - راه رسیدن به یک زندگی باثبات چیزی جز ساده نیست.

این به ویژه در مورد خارجی ها صادق است، که اغلب برای بازگشت به خانه با موانع قانونی روبرو هستند.

ایوان چوویلیایف، سخنگوی ایدیته لسوم، گفت: «آنها نمی توانند به سادگی به سفارت کشورشان یا کنسولگری کشورشان بروند.

او گفت: از آنجایی که این افراد بر اساس قوانین منع کار مزدور خارجی اغلب مجرم شناخته می‌شوند، «آنها نمی‌توانند بگویند خب، مجبور شدم قرارداد امضا کنم و حالا می‌خواهم به خانه برگردم».

با این وجود، این وضعیتی است که ممکن است با نزدیک شدن جنگ روسیه به مرز پنج ساله خود، افراد بیشتری در آن قرار بگیرند و گزارش‌ها حاکی از تلاش‌های گسترده برای استخدام در کشورهای آفریقایی، آمریکای لاتین و آسیایی است.

چویلیایف گفت که سازمان او بین 30 تا 40 درخواست برای کمک از افراد غیر روسی دریافت کرده است. با این حال، به نظر می رسد که این نرخ در حال افزایش است. یک چهارم این درخواست ها فقط در ماه اوت بوده است.

برای افرادی مانند پیتر، ترک روسیه تنها نیمی از تلاش برای کنار آمدن با عواقب خدمت سربازی است.

اکنون که در خارج از روسیه زندگی می‌کند، پس از اینکه کمی بیش از دو ماه پیش ترک کرده است، وضعیت او تاریک است. او که در طول دوران خدمتش تابعیت روسیه را دریافت کرده است، در تلاش است تا پاسپورت جدید روسی بگیرد، در حالی که در خرده فروشی کار می کند تا مخارج زندگی خود را تامین کند.

او گفت که احساس می‌کند در دام افتاده است و همزمان معتقد است که نمی‌تواند به دلیل مشکلات قانونی احتمالی از کشورش کمک بخواهد و پاسپورت روسی که او انتظار دارد برای درخواست پناهندگی در جای دیگر مفید نباشد، اگر اصلا به دستش برسد.

او گفت: "من سعی خواهم کرد یک پاسپورت خارجی بگیرم تا بتوانم اینجا را ترک کنم و به جایی در اروپا بروم تا بتوانم در آنجا با آرامش زندگی کنم."

علاوه بر این، او احتمالا به عمل‌های بیشتری روی پاهایش نیاز خواهد داشت - عملیات‌هایی که در حال حاضر نمی‌تواند از عهده آنها برآید.

پاکستان پیش از این تکذیب کرده بود که سربازان این کشور در درگیری ها در طرف روسیه شرکت کرده اند. در آگوست 2025، وزارت امور خارجه این کشور ادعاهای رئیس جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی در مورد چنین فعالیتی را "بی اساس" خواند. این وزارتخانه به درخواست مسکو تایم برای اظهار نظر درباره این داستان پاسخی نداد.

وقتی از پیتر در مورد برنامه های آینده اش پرسیده شد، گفت که او در درجه اول بر یافتن کشوری متمرکز است که بتواند در آن راحت و ایمن زندگی کند. پس از آن، او ممکن است وقت داشته باشد که به تحصیلاتش و رویاهایش برای پزشک شدن فکر کند.

او به دیگرانی که ممکن است خود را در موقعیتی مشابه او بیابند، هشدار داد.

او گفت: «اگر کسی در آینده بخواهد برای قرارداد [نظامی] برود، من می گویم لطفا این کار را نکنید. "آنها یک چیز به شما می گویند و وقتی قرارداد را امضا کردید، شما را به جای دیگری می فرستند."

ما با چالش های بی سابقه ای روبرو هستیم. دفتر دادستانی کل روسیه، مسکو تایمز را به عنوان یک سازمان "نامطلوب" معرفی کرده است که کار ما را جرم انگاری کرده و کارکنان ما را در معرض خطر پیگرد قانونی قرار می دهد. این به دنبال برچسب ناعادلانه قبلی ما به عنوان "عامل خارجی" است.

این اقدامات تلاش های مستقیمی برای ساکت کردن روزنامه نگاری مستقل در روسیه است. مقامات ادعا می کنند که کار ما "تصمیمات رهبری روسیه را بی اعتبار می کند." ما چیزها را متفاوت می بینیم: ما تلاش می کنیم تا گزارش دقیق و بی طرفانه ای درباره روسیه ارائه دهیم.

ما، روزنامه نگاران مسکو تایمز، از ساکت شدن خودداری می کنیم. اما برای ادامه کار به کمک شما نیاز داریم.

حمایت شما، هر چقدر هم که کوچک باشد، دنیای متفاوتی را ایجاد می کند. اگر می توانید، لطفا ماهانه با شروع فقط 2 دلار از ما حمایت کنید. راه اندازی آن سریع است و هر کمکی تأثیر قابل توجهی دارد.

با حمایت از مسکو تایمز، شما از روزنامه نگاری آزاد و مستقل در برابر سرکوب دفاع می کنید. ممنون که کنار ما ایستادید