ایرلند در سمت راست بحران بدهی جهانی

بدهی دولت ایرلند به عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی (GDP)، معیاری که طلبکاران به آن نگاه می کنند، در سال گذشته به کمتر از 35 درصد کاهش یافت که از 38.4 درصد در سال قبل کاهش یافت.

در بدترین نقطه بحران مالی، بیش از 120 درصد بود. این بدان معنا نیست که بدهی ناخالص دولت (210 میلیارد یورو در سال 2025) تا این حد کاهش یافته است. فقط این است که اقتصاد اینجا به طور چشمگیری در این دوره رشد کرده است، به این معنی که ظرفیت تحمل بدهی دولت، دوباره معیاری که اعتباردهندگان روی آن تمرکز می کنند، تقویت شده است.

حتی وقتی تولید ناخالص داخلی را به دلیل عامل چند ملیتی کنار می گذارید، بدهی ما به GNI (معیار سفارشی درآمد ملی در اینجا) در پایان سال 2025 به 62 درصد رسید.

چیزی که این آمار و ارقام را بسیار جالب می کند این است که وضعیت آنها با کشورهای گروه همتا چقدر بدتر است.

در بریتانیا (در پایان سال 2025)، بدهی این کشور به تولید ناخالص داخلی 101 درصد بود. در فرانسه 115 درصد بود. در ایالات متحده، 121 درصد.

سرعتی که بدهی ایالات متحده با آن رشد کرده است، ذهن را خسته می کند. اولین بار در سال 1941 به 1 تریلیون دلار رسید. در سال 2017 به 20 تریلیون دلار رسید، سپس در 9 سال گذشته دو برابر شد و به 40 تریلیون دلار رسید.

اقتصادهای پیشرفته به دلیل بدهی بیش از حد با بحران های تمام عیار معاشقه می کنند. گزارش اخیر موسسه مالی بین‌المللی نشان می‌دهد که «دولت‌های بازار بالغ در حال حاضر بیشتر از سرمایه‌گذاری جهان در زمینه هوش مصنوعی، دفاع یا انرژی، صرف هزینه‌های بهره می‌کنند».

بودجه 2027: همه آنچه که باید بدانید

با این حال، جمهوری خارج از منطقه خطر با معیارهای بدهی قرار دارد که بریتانیا و فرانسه برای آن دست از دست خواهند داد.

حتی قوانین مالی اتحادیه اروپا از دیدگاه دولت زائد است. مجبور کردن کشورهای عضو به نگه داشتن نسبت بدهی خود در 60 درصد تولید ناخالص داخلی برای جمهوری بسیار سست است.

در مقایسه با تولید ناخالص داخلی، دولت کمی مناسبتر از آنچه هست است، از این رو شورای مشورتی مالی ایرلند و سایرین از دولت خواستند تا قانون مخارج خود را اتخاذ کند.

چارچوب جدید هزینه‌های میان‌مدت که سال گذشته توسط دولت تصویب شد، به دنبال ایجاد سقف 6 درصدی برای افزایش هزینه‌های سالانه تا سال 2030 است.

بودجه سال 2027 امکان افزایش 5.9 درصدی هزینه ها را فراهم می کند، اما همانطور که در گذشته دیده ایم، دولت به ندرت به برنامه های بودجه خود پایبند بوده است.