ایرلند و اسرائیل بدون جنجال عمده پیش رفت، اما بحث این است که اصلا شروع شد

سوت پایان بازی به صدا درآمد و بازیکنان ایرلندی و اسرائیلی سر خود را بلند کردند تا به دنبال هم تیمی های خود بگردند و بدون دست دادن با حریفی که با آنها برخورد کردند، در یکدیگر ذوب شدند. این آخرین قطعه اعتراض برنامه ریزی شده توسط بازیکنان ایرلندی بود، اما بخشی که هیچ کس از قبل فکر نمی کرد در مورد آن بپرسد.

در مورد اینکه آیا بازی اصلا باید شروع شود یا نه، چنان مشاجره خشمگین و کینه‌آمیزی وجود داشت، شاید تصور پایان آن غیرممکن بود. بازیکنان ایرلندی قطعا هفته ای را زندگی کرده اند که فکر می کردند ممکن است هرگز پایانی نداشته باشد. بازی بدون جنجال اضافی پیش رفت اما البته بحث این است که اصلا شروع شده است.

یک روز قبل از آن، بازی واقعا در آستانه عدم وقوع بود.

بازیکنان روز جمعه در پریشتینا جلسه ای داشتند که در آن قصد داشتند در مورد نحوه رسیدگی به پروتکل قبل از بازی علیه اسرائیل به توافق جمعی برسند. تحریم ساعت 11 در دستور کار نبود.

پس از تبادل نظر طولانی و پرتنش، بازیکنان کوزوو را ترک کردند و معتقد بودند که یک موضع جمعی دارند. آنها قصد داشتند آن را از طریق بیانیه ای به اطلاع عموم برسانند، اما قبل از انتشار به تایید یکپارچه بازیکنان نیاز داشت.

گاوین بازونو جمعه شب از امضای بیانیه بازیکن خودداری کرد و صبح شنبه به هایمیر هالگریمسون گفت که مایل به بازی با اسرائیل نیست اما برای بازی پنجشنبه آینده مقابل اتریش در دسترس خواهد بود.

با عقب نشینی بازونو، بازیکنان احساس کردند توافق آنها برای ماندن به عنوان یک گروه تضعیف شده است. حالا، در آستانه بازی، بازیکنان احساس می‌کردند که به نقطه اول بازگشته‌اند و آن‌هایی که متعهد به بازی بر خلاف غریزه خود بودند، اکنون در موضع خود تجدیدنظر می‌کنند.

بازیکنان ساعت ها بین خود ملاقات کردند و همچنین با FAI، هالگریمسون و کادر مربیگری صحبت کردند. پس از حدود سه ساعت گفتگو، یکی از اعضای تیم پشتیبان به بازیکنان پیشنهاد داد که برای شکستن بن بست و سنجش احساسات در اتاق، یک برگه رای بین خود برگزار کنند. سوال این بود که آیا بازی را انجام دهیم یا نه، و این یک رای ناشناس بود. بازیکنان با نوشتن "بله" یا "خیر" روی یک کاغذ رای خود را به صندوق انداختند. بازونو حضور نداشت. رای اکثریت را به بازی بازگرداند.

این احساس به FAI، از جمله رئیس جمهور پل کوک و مدیر اجرایی دیوید کورل، که هر دو در هتل حضور داشتند، اما در یک اتاق جداگانه، منتقل شد. پیشنهاد شد که بازیکنان پس از آن رای دیگری را انجام دهند تا از احساسات بین تیم اطلاع داشته باشند.

به آنها گفته شد که FAI از نتیجه رای دوم برای اطلاع دادن تصمیم خود برای ادامه بازی استفاده خواهد کرد. رای دوم باعث شد که شکاف بین طرف های "بله" و "خیر" کمتر شود. FAI گفت که آنها "اکثریت قابل توجهی" را به نفع بازی داشتند و بنابراین تصمیم گرفتند که بازی را ادامه دهند. FAI از تایید نتیجه رای‌گیری خودداری کرده است و برایان کر در تلویزیون ویرجین مدیا گفت که نتیجه رای 14 بر 8 بدون رای بازونو بوده است.

هر حس همبستگی که تیم هنگام پرواز به مجارستان احساس می‌کرد، اکنون ظاهرا از بین رفته بود، زیرا مردم اکنون می‌دانستند که FAI بازی را با تیمی در روز مسابقه که تعداد نامشخصی از بازیکنانی که به عدم انجام بازی رای داده بودند، ادامه می‌دادند.

در همین حال بازونو در تیم باقی ماند و همچنان برای بازی با اتریش در دسترس بود. با این حال، FAI مجبور شد سه دروازه‌بان را در ترکیب روز مسابقه معرفی کند تا تا نیمه‌شب به یوفا ارسال شود، و بنابراین، مدافع میانی جیمی دان به عنوان دروازه‌بان معرفی شد.

زمانی که نایل کویین به عنوان دروازه بان سوم تیم انتخاب شد، بازتاب ناپسند ایتالیا در سال 90 بود. قرار نبود هواداران ایرلندی در زمین حضور داشته باشند، اگرچه برخی از آنها به دبرسن سفر کرده بودند. در یک سرنوشت عجیب و غریب، برخی از رسانه های سیار ایرلندی، از جمله ایرلندی تایمز، در هتل تیم اسرائیل اقامت کرده اند.

تعداد انگشت شماری از هواداران ایرلندی نیز در همان هتل بوده اند و هنگامی که ما برای مسابقه حرکت کردیم، دو هوادار با پیراهن ایرلندی از لابی عبور کردند و به ما گفتند که بلیط هایشان کنسل شده است. لحظاتی بعد، یک بازیکن اسرائیلی در حالی که موهایش از سفر به استخر خیس شده بود، با یک جفت لغزنده به سمت بالابر رفت. آلن شاتر وزیر سابق دادگستری از جمله رسانه های معتبر حاضر در این مراسم بود.

و به این ترتیب در ساعت 7:54 بعدازظهر در استادیوم ناگیردی در دبرسن، کائویمهین کلهر و مکس اولری با مربی دروازه بانان ایرلند بیرون آمدند تا گرم کردن خود را آغاز کنند. دان با آنها نبود: چند دقیقه بعد با بقیه بازیکنان بیرون زمین دنبال شد.

همانطور که ظاهر شد، بوق و هواداران 100 نفری اسرائیل در استادیوم به طرز وحشتناکی در اطراف محوطه خالی طنین انداز شد. هیئت مسافرتی FAI جدا از همتایان اسرائیلی خود نشسته بودند و روی صندلی های سطلی پلاستیکی پنج ردیف از جلو نشسته بودند. هیئت فدراسیون فوتبال اسرائیل به صورت پراکنده در سراسر صندلی های مخملی جعبه کارگردان به سمت پشت جایگاه نشسته بود. هیئت FAI حمایت ایرلندی را فراهم می کند و با هوس انگیز لحظات خوب بازی ایرلندی را تایید می کند. کورل در تمجید از یک تکل اولیه، «بیا ایرلند» فریاد زد.

با این حال، زمانی که تروی پاروت گل افتتاحیه را به ثمر رساند، صداهایی از "طوطی دوباره اوله" از جایگاه به گوش می رسید: 9 هوادار ایرلندی لباس شخصی در جایگاه حضور پیدا کرده بودند، هیچ رنگ سبزی در میان آنها وجود نداشت. وقتی جک مویلان گل سوم ایرلند را به ثمر رساند، نشان را بوسید و به طرفداران ایرلند اشاره کرد.

هالگریمسون تقریبا تا اواسط راه گرم کردن بازیکنان ایرلندی به چشم نیامد، چهره‌ای تا حدودی دور را برید، با دست‌های جمع‌شده در اطراف لبه‌های گرم‌آپ بازیکن حرکت می‌کرد، و همچنان شبیه مردی به نظر می‌رسید که در جزر و مدهای غیرقابل پیش‌بینی جابجا شده است. با این حال، زمانی که بازی شروع شد، سرمربی وارد عمل شد و غرش های خشن او در اطراف زمین پیچید.

بازیکنان تعویضی ایرلندی نسبت به تیم اصلی گرم‌آپ طولانی‌تری را پشت سر گذاشتند و در حالی که به رختکن برگشتند، یکی از بازیکنان نگاهی طولانی به خبرنگاران ایرلندی در جایگاه انداخت و سرش را تکان داد.

پروتکل های پیش از بازی طبق انتظار پیش رفت. بازیکنان ایرلند با بازوبندهای مشکی ظاهر شدند و در مقابل سه رنگ برای سرود ایرلند ایستادند. زمانی که سرود اسرائیل پخش شد، بازیکنان ایرلندی و هیئت FAI با سرهای خمیده ایستادند.

بازیکنان اسرائیل همانطور که گفته بودند دست خود را برای دست دادن دراز نکردند: در عوض هر دو گروه در جهت مخالف تقسیم شدند. بازیکنان ایرلندی برای عکس تیمی ژست نگرفتند و کاپیتان دارا اوشی در کنار کاپیتان اسرائیل برای پرتاب سکه ایستاده بود و دستانش را پشت سرش بسته بود.

اوشی به سمت هم تیمی هایش برگشت تا به آنها بگوید طرف خود را عوض کنند. تیم ایرلندی در موقعیت های مربوطه خود صف آرایی کردند و سپس سوت به صدا درآمد.