ایرما پی هال بازیگر فیلم های Soul Food و The Ladykillers در سن 91 سالگی درگذشت.

ایرما پی هال، هنرپیشه جوانی که به خاطر ایفای نقش مادران بی معنی در Soul Food و اقتباس برادران کوئن از The Ladykillers شهرت داشت، درگذشت. او 91 ساله بود.

هال که اهل تگزاس و ساکن شیکاگو بود، 27 سال را به عنوان معلم مدرسه گذراند و بیش از دو دهه به عنوان بازیگر کار کرد تا اینکه برای اولین بار برای بازی در نقش خاله تی در فیلم A Family Thing (1996)، با بازی رابرت دووال و جیمز ارل جونز در نقش برادران خونی، توجه ملی را به خود جلب کرد.

او همچنین واعظ در رقص میدانی دانیل پتری (1987)، پرستار در بک درفت ران هاوارد (1991)، کشیش وودو در نیمه‌شب در باغ خیر و شر (1997) اثر کلینت ایستوود و مادر سلطه‌گر شخصیت جیمی فاکس در فیلم مایکل20 بود. داستان‌های مرتبط فیلم‌ها استیسی کیچ، که با بهترین‌های آن‌ها بازی بداسه‌ها را بازی کرد، در تلویزیون 85 مرد.

اخیرا، او به عنوان همسایه عاقل و پای ساز میماو در سریال هاپ و لئونارد تلویزیون ساندنس تأثیر گذاشته است.

هال احتمالا بیشتر به خاطر بازی در نقش ماما جو، که شام یکشنبه شبش یک سنت خانوادگی بود، در Soul Food (1997) و سپس در سریال Showtime که بر اساس فیلمی به نویسندگی و کارگردانی جورج تیلمن جونیور ساخته شده بود، شناخته شده است.

هال که برای کارش در این فیلم برنده جایزه تصویر NAACP شده است، در مصاحبه ای در سال 2008 گفت: "مردم در شیکاگو جلوی من را می گیرند، من مادر بزرگ هستم." "در پایین در حلقه، آنها من را در آن طرف خیابان خواهند دید: "هی، مامان بزرگ، حالت چطور است؟ آیا می توانم یک بغل کنم؟" "آره، عزیزم، بیا."

هال در جشنواره فیلم کن جایزه ویژه هیئت داوران را برای بازی در نقش ماروا مانسون، زنی پرخاشگر و کلیسا در می سی سی پی که اتاقی را به کلاهبردار گلدتویت هیگینسون دور سوم (تام هنکس) در فیلم The Ladykillers (2004) اجاره می دهد، دریافت کرد.

ایرما دولورس پلیر هال در 3 ژوئن 1935 در بومونت تگزاس به دنیا آمد و در شیکاگو بزرگ شد. پدرش یک نوازنده ساکسیفون بود که با گروه های بزرگ می نواخت و مادرش خانه دار بود.

او از کالج تگزاس در تایلر، تگزاس فارغ التحصیل شد، سپس به دالاس نقل مکان کرد تا معلم انگلیسی و زبان خارجی شود. در زمان استراحت، او همچنین به عنوان خبرنگار برای دالاس اکسپرس، یک روزنامه هفتگی که بر آمریکایی های آفریقایی تبار متمرکز بود، کار می کرد.

در زمانی که هال یک معلم بود، همچنین در بنیانگذار تئاتر اقلیت دالاس، جایی که به عنوان مدیر خدمت می کرد و اجرا می کرد. در سن 36 سالگی، هنگام خواندن شعری در حین تولید، او کشف شد و در کتاب اعداد، فیلمی در سال 1973 برای سفارت پیکچرز، انتخاب شد. هال به‌عنوان هنرپیشه تلاش کرد اما به کار روزانه‌اش ادامه داد.

در سال 1978، او در نقش تیلی، خانه دار ایوینگز، در دالاس شبکه سی بی اس و در دو سال بعد در تله فیلم هایی با حضور هیدرلیدرهای کابوی دالاس ظاهر شد. در نهایت، او تدریس را رها کرد تا به طور تمام وقت به عنوان بازیگر کار کند.

او در فیلم‌های دیگری از جمله معشوق تونی موریسون (1998)، پچ آدامز (1998)، زندگی در حال سقوط (1999)، شرکت بد (2002)، تایلر پری با براون‌ها (2008) و ماشین جین منسفیلد (2012) دیده شد.

در ژانویه 2004، هال در طی یک طوفان برفی در شیکاگو درگیر یک تصادف شدید رانندگی شد و برای ترمیم آئورت سوراخ شده به عمل جراحی قلب باز نیاز داشت. سال بعد، او به تالار مشاهیر فیلم تگزاس در آستین معرفی شد که توسط جوئل و ایتان کوئن معرفی شد.

او یک بار گفت: «تعجب آور است وقتی مردم بالا می آیند و امضای من را می خواهند. من هنوز هم می گویم، "برای چه؟" وقتی کار مهمی مانند تدریس در مدرسه انجام می دادم، هیچ کس برای درخواست امضا از من نیامد.