ایسی وود: بررسی سلف پرتره ها – آثاری که به طرز خفقان آور فاش می شوند از نقاش نهایی دهه ی سبیل
گالری پرتره ملی، لندن به نظر میرسد این نقاشیهای نزدیک، زندگی ملالآمیز، کسلکننده و همیشه آنلاین ما را به تصویر میکشند – اما در میان ماسکها، طنز و احمقانهای نیز وجود دارد. ممکن است این احساس را داشته باشید که ایسی وود دقیقا به شما خیره شده است، از هر بوم خیره میشود، تماس چشمی سخت، ناراحتکننده و سرسختانه برقرار میکند. اما او نیست. نقاش جوان بریتانیایی، غرق در جست و جوی روح، به خود خیره شده است…
گالری پرتره ملی لندن به نظر میرسد این نقاشیهای نزدیک، زندگی ملالآمیز، بیحوصله و همیشه آنلاین ما را به تصویر میکشند – با این حال طنز و احمقانهای نیز در میان ماسکها وجود دارد.
ممکن است این احساس را داشته باشید که ایسی وود دقیقا به شما خیره شده است، از هر بوم به بیرون خیره می شود، تماس چشمی سخت، ناراحت کننده و سرسختانه برقرار می کند. اما او نیست. نقاش جوان بریتانیایی، غرق در نشخوار روحی به خود خیره شده است. شما فقط در زمان اشتباه وارد شده اید.
این نمایش در گالری ملی پرتره - اولین مورد از سری جدید ارائه ها که به استفاده هنرمندان معاصر از پرتره می پردازد - اولین تلاش عمومی بزرگ وود برای ثبت چهره خود است. او قبلا سلف پرتره کشیده است، اما هرگز در این مقیاس، هرگز به این بزرگی و شخصی. برای سالها، تمرکز او عمدتا بر روی محرکهای خارجی بوده است: قوطیهای کوکای رژیمی، عتیقهجات، ساعت، سرامیک، کتهای چرمی. چیزهای قیامت نیمه شب، تحقیقات وسواس گونه، میل فتیشیستی.
در طول این سالها، دیدن رویکرد متمرکز و با تمرکز ملایم او به کارهای زودگذر روزمره مانند جاسوسی از برگههای اینترنتی یک نفر، نگاه کردن به دفتر خاطرات یک جوان بیحوصله، غمگین، بیش از حد خسته و کافئیندار است. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Issy Wood: Self-Portraits review – suffocatingly revealing works from the ultimate zillennial painter
National Portrait Gallery, London These close-cropped paintings seem to capture our own bored, glum and perpetually online lives – yet there’s humour and silliness, too, in among the masks It might feel like Issy Wood is staring right back at you, glaring out of every canvas, making hard, uncomfortable, unflinching eye contact. But she’s not. The young British painter is staring at herself, lost in soul-searching…