اینترنت به IPv6 و شبکه خانگی شما نیز نیاز دارد

نیمی از کاربران Google اکنون از طریق IPv6 به آن دسترسی پیدا می کنند، اما ممکن است روتر شما همچنان خاموش باشد.

آیا تا به حال همه چیزهایی که در خانه خود به اینترنت وصل می شود را حساب کرده اید؟ تلفن و لپ‌تاپ شما، تلویزیون و کنسول بازی، به‌علاوه شاید یک زنگ ویدیویی و بسیاری دیگر از دستگاه‌های خانه هوشمند در آنجا هستند. به احتمال زیاد همه آنها یک آدرس اینترنتی عمومی را به اشتراک می گذارند، و این وظیفه روتر شماست که بفهمد کدام داده های دریافتی متعلق به کدام دستگاه است. این به این دلیل است که IPv4، سیستم آدرس اصلی اینترنت، در سال 2011 آدرس‌های جدیدی را تمام کرد.

با IPv6 جایگزین شد، که آدرس های کافی برای همه دستگاه های جهان را دارد (چند تریلیون بار!) طبق صفحه IPv6 گوگل، تقریبا نیمی از کاربران آن از طریق IPv6 به آن متصل می شوند و اکثر روترهایی که امروزه با آنها روبرو می شوید، آن را در کنار IPv4 در یک راه اندازی به نام dual stack پشتیبانی می کنند. با این حال، IPv6 Wi-Fi شما را سریع‌تر نمی‌کند. اگر شبکه شما خوب کار می کند، دلیل قانع کننده ای برای شروع به جستجو در تنظیمات روتر برای روشن کردن آن وجود ندارد.

IPv4 در سال 1981 به عنوان استانداردی معرفی شد که تمام آدرس ها را در 32 بیت ثابت می کرد. در حالی که حدود 4.3 میلیارد آدرس ایجاد کرد، این آدرس ها در نهایت تمام شد: اداره شماره های اختصاص داده شده اینترنت چند بلوک آخر خود را در فوریه 2011 به ثبت های منطقه ای اختصاص داد و تخصیص آمریکای شمالی در سپتامبر 2015 به پایان رسید.

روترهای خانگی برای مقابله با این موضوع از ترجمه آدرس شبکه (NAT) استفاده می‌کنند، که با داشتن یک آدرس عمومی در خانه در حالی که هر دستگاه را در یک آدرس خصوصی می‌دهد، کار می‌کند. اکثر ارائه دهندگان اینترنت در حال حاضر همین کار را در مقیاس بسیار بزرگتر از طریق NAT درجه اپراتور انجام می دهند، که گروه هایی از مشتریان را پشت آدرس های مشترک قرار می دهد.

این NAT در سطح حامل لایه دومی از ترجمه را اضافه می کند که روتر شما آن را کنترل نمی کند، به این معنی که اتصالی که از اینترنت وارد می شود ممکن است نتواند راه خود را به مشتری مناسب پیدا کند. وقتی فقط در حال مرور وب هستید، واقعا مشکلی نیست، اما برای مثال، اگر به صورت آنلاین بازی می کنید، ممکن است این مشکل باشد. در سال 2013، کنسرسیوم تحقیق و توسعه CableLabs، همراه با چندین ISP، دسته ای از برنامه های روزمره را در پشت ISP NAT آزمایش کردند. مشخص شد که کارهایی مانند مرور وب و نتفلیکس به خوبی کار می‌کنند، اما اتصالات همتا به همتای بازی Xbox زمانی که هر دو بازیکن یک آدرس عمومی را به اشتراک گذاشتند، از بین رفت.

IPv6 اولین بار در سال 1995 با آدرس های 128 بیتی استاندارد شد - حدود 340 undecellion (10^36) از آنها. این عددی است به قدری بزرگ که قابل درک نیست. TechTarget چشم‌اندازی را ارائه می‌دهد: شما می‌توانید به هر اتم روی سطح زمین یک آدرس IPv6 بدهید و همچنان برای حداقل 100 سیاره هم‌اندازه به اندازه کافی همین کار را انجام دهید. به عبارت دیگر: هر دانه شن روی زمین می تواند میلیاردها آدرس IP داشته باشد یا هر فرد می تواند چندین اکتیلیون داشته باشد.

با این حال، IPv6 نمی‌تواند مستقیما با IPv4 صحبت کند، بنابراین شبکه‌های امروزی هر دو را اجرا می‌کنند. همانطور که Network World توضیح داده است، NAT فشار کافی را کاهش داد که بسیاری از ISPها و کسب و کارها انگیزه کمی برای تغییر کامل داشتند. گوگل در 17 اکتبر 2026 میزان استفاده از IPv6 را کمتر از 51 درصد از کاربران خود اندازه گیری کرد که از حدود 33 درصد در همان روز در سال 2020 افزایش یافته است. در سطح جهانی، فرانسه با 87 درصد پیشتاز است در حالی که ایالات متحده با 55 درصد و چین با کمی بیش از شش درصد.

با IPv6، همه دستگاه‌های موجود در شبکه خانگی شما می‌توانند آدرس عمومی خود را داشته باشند که هر کدام به طور خودکار از پیشوندی که روتر شما تبلیغ می‌کند، ایجاد می‌کند. انجام این کار می تواند مشکلات مربوط به بازی را حل کند، زیرا کنسول ها می توانند بدون NAT در وسط به یکدیگر متصل شوند.

همچنین راه حل های موقتی برای این کار وجود داشته است. برای مثال، ایکس‌باکس چند نفره و چت از Teredo (و هنوز هم در برخی موارد استفاده می‌شود)، تونلی که IPv6 را روی IPv4 حمل می‌کند، برای عبور از NAT خانگی استفاده کرد. مایکروسافت گفته است که NAT درجه اپراتور، بازیکنان را پشت شبکه‌های «سخت‌گیر» با چندنفره تخریب‌شده می‌چسباند. Thread، شبکه مش کم مصرفی که توسط بسیاری از دستگاه‌های ساخته شده برای استاندارد خانه هوشمند Matter استفاده می‌شود، بر روی IPv6 نیز اجرا می‌شود. مایکروسافت هشدار می دهد که اگر IPv6 را در ویندوز غیرفعال کنید، ممکن است برخی از اجزای ویندوز کار نکنند.

اگر می خواهید از آن استفاده کنید، ISP شما باید از IPv6 پشتیبانی کند. طبق APNIC (رجیستری اینترنتی آسیا و اقیانوسیه)، حدود 85 درصد از کاربران Comcast و AT&T دسترسی دارند، در حالی که Frontier کمتر از 25 درصد است. اگر مال شما در هیئت مدیره است، تنظیمات معمولا منوی خاص خود را در روتر شما دارد. برای مثال، در روترهای TP-Link، زیر Advanced > IPv6 قرار دارد. در Eero در تنظیمات > شبکه پیشرفته > IPv6 قرار دارد.

شایان ذکر است که وقتی IPv6 را روشن می‌کنید، فایروال روتر شما کاری را که NAT انجام می‌داد انجام می‌دهد. در حالی که گروه وظیفه مهندسی اینترنت توصیه می کند که روترهای خانگی ترافیک IPv6 ورودی ناخواسته را فیلتر کنند، راهنمایی آن نیز به یک "حالت شفاف" باز نیاز دارد و به سازندگان اجازه می دهد تا آن را پیش فرض قرار دهند. بنابراین، باید مطمئن شوید که فایروال IPv6 برای بهبود امنیت روتر شما روشن است. همچنین، برنامه‌های VPN که فقط IPv4 را تونل می‌کنند، می‌توانند به ترافیک IPv6 اجازه دهند خارج از تونل لغزند.

دستگاه هایی که فقط به IPv4 صحبت می کنند به استفاده از آن ادامه می دهند و خاموش کردن IPv6 در روتر همه چیز را به IPv4 برمی گرداند. بنابراین اگر شبکه شما آنچه را که نیاز دارید انجام می دهد، آن را به حال خود رها کنید. وقتی زمان تعویض روتر فرا رسید، مطمئن شوید IPv6 روشن و پشت فایروال است. اگر این کار را نکنید، هر دستگاهی که از آن به بعد اضافه می کنید، یک دستگاه دیگر پشت همان آدرس IPv4 قرار می گیرد.