اینترنت روی گربه ها و پورن کار می کند. در شرف گرفتن کتیر و پورنیه است

و در سال 2026، برای اولین بار از سال 2012، هر کسی می تواند یک کلمه جدید (حتی، به معنای واقعی کلمه، .word) اختراع کند. Internet Corporation for Assigned Names and Numbers یا ICANN نهاد حاکمیتی است که قوانین نام دامنه و آدرس های IP را وضع می کند. این قوانین ظاهرا نوعی چیزهای فنی خسته کننده هستند که بیشتر مردم از آن اطلاعی ندارند، زیرا اینترنت "فقط کار می کند". شما در nike.com تایپ می کنید، swoosh را می بینید. اما قوانین مشکلات سختی را حل می کنند که هزاران انسان هزاران ساعت بر سر آن بحث می کنند.

هنگامی که اوکراین در سال 2022 از ICANN خواست تا تمام ترافیک دامنه های سطح بالای روسیه مانند .ru را مسدود کند، ICANN رد کرد. عدم سانسور یکی از قوانین است: از ثبات و امنیت اینترنت اطمینان حاصل کنید، اما محتوای پلیسی نکنید. ژوئن است و من برای ICANN86 در سویل، اسپانیا هستم تا درباره دامنه‌های سطح بالا و افرادی که آنها را می‌سازند بیاموزم. 86 به این معنی است که هشتاد و ششمین نشست IRL ICANN از زمان ICANN01 در سنگاپور، در سال 1999، درست پس از ایجاد ICANN برای انتقال زیرساخت های کلیدی اینترنت از کنترل ایالات متحده و به سمت مدیریت مستقل.

دولت ایالات متحده نیز در اینجا حضور دارد - حداقل چهار نماینده از وزارت بازرگانی - به همراه بیش از 1000 نفر از بیش از 100 کشور. و فقط بوروکرات ها نیستند. شرکت‌های معمولی ICANN شامل شرکت‌های بزرگ فناوری مانند گوگل و آمازون، ثبت‌کننده‌های دامنه مانند GoDaddy و Porkbun (شرکت‌های دامنه تمایل به نام‌های حواس‌پرتی دارند)، آژانس‌های سازمان ملل مانند سازمان جهانی مالکیت معنوی، سازمان‌های غیرانتفاعی، دانشگاهیان، و بسیاری از وکلا و بچه‌های رایانه‌ای با عینک و ریش هستند. جمعیت یک حس یکپارچهسازی با سیستمعامل دارند.

وقتی کارت ویزیت کاغذ و جوهر قدیمی خود را به مردم می‌دهم، آن‌ها کارت ویزیت خود را پس می‌دهند. ICANN86 دومین نشست از سه نشست ICANN در سال جاری است. همین جمعیت در ماه مارس یک هفته را در بمبئی سپری کردند و یک هفته دیگر را در ماه اکتبر در بالی سپری خواهند کرد. پس از برگزاری تالارهای گفتمان خط‌مشی ثبت‌شده و جلسات کاری درهای بسته هر روز، جماعتی از افراد دامنه با حسن نیت شرکت‌ها بین بارهای تاپاس مهمانی می‌کنند.

یکی از شرکت کنندگان قدیمی به من می گوید که این یک «سیرک مسافرتی» است. این جلسه خاص مهم است زیرا آخرین گردهمایی حضوری قبل از بسته شدن پنجره درخواست دامنه های سطح بالای جدید یا TLD ها در 12 آگوست است. رجیستری که مالک دات کام است، Verisign، هر سال یک میلیارد و نیم دلار فقط با روشن نگه داشتن چراغ ها درآمد دارد. به اعتبار Verisign، چراغ‌ها هرگز خاموش نمی‌شوند: 100 درصد زمان کار را در 28 سال گذشته گزارش می‌دهد. این یک مدل کسب‌وکار بسیار نرم و روان است که بر پایگاه داده‌ای از کلمات نظارت می‌کند و هزینه‌های تمدید سالانه را جمع‌آوری می‌کند.

وارن بافت نیز همین فکر را می کرد و در سال 2012 در Verisign سرمایه گذاری کرد، زمانی که قیمت سهام آن حدود یک هشتم قیمت امروز بود. این هفته همچنین با اپراتورهای رجیستری کوچکتر صحبت خواهم کرد، افرادی که TLD های سودآور را به عنوان یک فرد انفرادی یا با یک تیم کوچک اجرا می کنند. وقتی اینجا هستم و با متقاضیان صحبت می کنم، شروع به این می کنم که آرزو کنم ای کاش من کسی بودم که برای یک دامنه سطح بالای درخشان جدید درخواست می کردم. همه چیز به طور گسترده توسط FOMO تغذیه می شود. ما نمی دانیم که ICANN چه زمانی دور دیگری را برگزار می کند - بیش از یک دهه است که این دوره را برنامه ریزی کرده است - و زمانی که شخص دیگری صاحب یک رشته باشد، شما نمی توانید آن را داشته باشید.

هنگامی که پنجره برنامه در ماه آگوست بسته می شود، ICANN اعلام می کند که بیش از 1600 برنامه دریافت کرده است. و هنگامی که لیست عمومی را در روز افشاگری در 7 اکتبر منتشر کرد، می‌دانیم چه کسی برای چه چیزی درخواست داده است. تا آن زمان، بیشتر سازمان‌ها در مورد برنامه‌های خود بسیار مخفیانه عمل می‌کنند. یکی از متقاضیان دور آخر به من می‌گوید شرکت‌ها در سراسر جهان پرواز می‌کردند، حضوری ملاقات می‌کردند تا از هرگونه خطر لو رفتن دیجیتال جلوگیری کنند، از ترس جاسوسی گوگل از جیمیل اجتناب کردند. به جای ایمیل یا تماس های ویدیویی، او به لندن و سپس به مادرید پرواز کرد. "ما همه این کارها را شخصا انجام دادیم.

مردم کمی عجیب و غریب و ترسناک، فوق پارانوئید شدند.» بسیاری از متقاضیان از ترس دعوت به رقابت، حتی نمی‌گویند که آیا درخواست می‌کنند یا خیر. با این حال، همه آنقدر محتاط نیستند. لیلی ران جرمی و استورمی دانیلز را به عنوان سخنگوی برند استخدام کرد. "در واقع از طریق فرودگاه LAX توسط TMZ تعقیب شدم." او به لس آنجلس رفته بود تا با دنیلز برای یک مصاحبه رادیویی با Playboy در مورد تریپل ایکس ملاقات کند.

من دو و دو را کنار هم نگذاشتم، اما این زمانی بود که داستان اصلی درباره او و رئیس جمهور آینده دونالد ترامپ بود. بحث و جدل چندین ساله بر سر تریپل ایکس بخشی از تاریخ است که به قانون عدم سانسور ICANN منجر شد. دولت بوش یک منطقه چراغ قرمز برای اینترنت نمی خواست. لیلی به من می‌گوید یکی از مقامات دولتی سعی کرد رئیسش را بترساند: «ما سال‌ها را می‌گذرانیم، مثل شما که سکه‌ها را خرج می‌کنید.» همه آن ترومای سه گانه یک داستان هشداردهنده برای لیلی در دور سال 2026 است. در شب آتش سوزی Palisades در ژانویه 2025، لیلی دوباره به لس آنجلس پرواز کرد.

این بار، او به نمایندگی از شرکت خود، Nova Registry (از آن زمان به Link Freedom Group یا LFG تغییر نام داد) از دفتر مرکزی ICANN بازدید کرد. این بازدید یک اقدام احتیاطی بود، برای دریافت چراغ سبز برای اعلامیه‌ای که Nova یک هفته قبل از ICANN82 در سیاتل انجام می‌داد: این شرکت قصد داشت برای 200 دامنه سطح بالا در سال 2026 درخواست دهد. او آن را SuperNova200 نامید. این سوال پیش می‌آید: آیا واقعا به همه این افزونه‌های جدید نیاز داریم؟ دور سال 2012 بیش از 1200 دامنه سطح بالا برای ما به ارمغان آورد که بسیاری از آنها با شکست مواجه شدند.

آیا تا به حال وب سایت .wedding را دیده اید؟ یا یک تجارت لوله کشی؟ من این را خواهم گفت: می توانم آینده ای را تصور کنم که در آن دامنه های سطح بالا به برندهای شخصی ما تبدیل شوند، هویت در اینترنت. این در حال حاضر در برخی از گوشه‌های مبهم وب صادق است، مانند Bluesky، جایی که دامنه شما نام کاربری شما است. من به دوستان اینترنتی ام نیل و لوک نمی گویم، آنها را neal.fun و luke.zip می نامم.

به جای پیوستن به عجله زمین برای گرفتن نام کاربری ما در هر سایت رسانه اجتماعی جدید، دامنه خود را در سراسر وب با خود حمل خواهیم کرد. ICANN برای هر رشته 227000 دلار هزینه درخواست درخواست می کند تا هزینه اجرای برنامه را جبران کند. لیلی می‌افزاید، حدود 36 میلیون دلاری که Nova برای پوشش این هزینه‌ها نیاز دارد - و مقدار زیادی دیگر برای حراجی‌ها - از حساب بانکی شخصی یونی بلوسوف، یک سرمایه‌گذار دامنه منزوی (اصطلاحات اصطلاحات صنعتی: "دامنه") که از 14 سالگی در این تجارت بوده است، می‌آید. بلوسوف لیلی را استخدام کرد تا نوا را روی نقشه قرار دهد. و او انجام داد.

قبل از سیاتل، هیچ کس نام Nova را نشنیده بود، که در حال حاضر تنها یک TLD، .link را اجرا می کند. لیلی به من می گوید: «در آن جلسه ما به یک جلسه غیرعلنی دعوت شدیم» که توسط بزرگترین بازیکنان دور گذشته برگزار شد. ما هرگز به آن دعوت نشده‌ایم.» لیلی اعلامیه SuperNova200 - ایده خودش - را هم "استراک" و هم "یک نبوغ مطلق" می نامد. وقتی برای این داستان با من صحبت می‌کند، فرصتی برای تبلیغات پیدا می‌کند و جذابیتش را جلب می‌کند: تکرار نام من در گفتگو، گفتن داستان‌های قدیمی، انگلیسی بودن. او می داند که دارد چه می کند و من اهمیتی نمی دهم. من دوست دارم با او صحبت کنم.

اما او هنوز به من نمی‌گوید برای چه رشته‌هایی درخواست می‌کند، تا زمانی که پنجره برنامه بسته شود. (در ماه اوت، Nova رعد ICANN را می‌دزدد و 316 رشته‌ای را که درخواست کرده بود، از جمله .fart اعلام می‌کند.) هر چند متقاضیان دیگری هم هستند که رشته های خود را زودتر اعلام کرده اند. یک جامعه .agent وجود دارد که می خواهد هویت عامل هوش مصنوعی توسط یک کنسرسیوم اداره شود، نه یک آزمایشگاه بزرگ. یک شرکت دامنه رمزنگاری D3 (تبلیغ وب‌سایت: «مالک و تجارت اینترنتی») وجود دارد که در TLD برای سکه‌های میم مانند .doge و NFT‌هایی مانند .ape مانند سال ۲۰۲۳ شریک است.

Salesforce وجود دارد، که بی سر و صدا برنامه های خود را برای درخواست برای .salesforce فاش کرد. .self، یک دامنه سطح بالای تحت کنترل جامعه برای حاکمیت داده‌ها، و .furry، یک متقاضی فضای هکر برای جامعه خزدار وجود دارد. همچنین .tree وجود دارد، یک رجیستری buy-a-domain-plant-a-tree که بویی شبیه شستشوی سبز می دهد. و سپس .meow وجود دارد. Van Daele دارای دو حلقه بینی، هایلایت های بنفش برای مطابقت با عینک خود است و فضای بیشتری برای برچسب روی لپ تاپ خود ندارد. با CIS-TEM مبارزه کنید، نیماند غیرقانونی است، فمبوی هوترها، FUUT THE POLICE، هک کردن 0100 FREEDOM، QUEERS BASH BACK، و البته، یک برچسب .meow.

او و توماس روابط غیرقابل انکار دوستان خوبی دارند که اتفاقا با هم کار می کنند. .meow اولین دامنه سطح بالای عجیب و غریب نخواهد بود. اما برخلاف .gay و .lgbt از دور سال 2012، .meow یک اشاره مورب تر به جامعه عجیب و غریب است. وب سایت آنها آن را "یک علامت ظریف همبستگی، یک چشمک به کسانی که می دانند" می نامد. (برای کسانی که نمی دانند، میو کردن می تواند یک چیز عجیب و غریب باشد.) البته، هر کسی می تواند یک دامنه .meow ثبت کند. همانطور که ون دیل می گوید اینترنت در واقع فقط "لوله های پر از گربه" است.

تمام سودهای فروش دامنه به افراد و پروژه‌های عجیب و غریب کمک مالی می‌کند، خواه پشتیبانی عمدی دگرباشان باشد یا گربه‌های ناخواسته خرید را انجام دهند. این مانند فروش سوباروس به لزبین‌ها خواهد بود، زمانی که شرکت خودروسازی مجموعه‌ای از تبلیغات ظریف و ظریف را اجرا می‌کند ("این عاشق کمپینگ، سگ‌ها و تعهد طولانی‌مدت است. حیف که فقط یک ماشین است."). انتخاب رشته ای که به طور آشکار عجیب و غریب نباشد از جهات دیگر نیز استراتژیک است. اگر dotMeow برای .trans درخواست داده بود، ممکن بود با رقابتی از سوی ثبت های انتفاعی مواجه شود، مثلا صنعت حمل و نقل را هدف قرار دهد.

عقل متعارف این است که رشته خود را مخفی نگه دارید، اما ون دیل و توماس فکر می کنند رقابت بعید است زیرا این یک "حرکت روابط عمومی وحشتناک" است که رجیستری باشد که TLD جامعه عجیب و غریب را به هم متصل کند. ون دیل می افزاید: «ما در تحریم خوب هستیم. همچنین، .meow کمتر در فرآیند نظرات عمومی ICANN به چالش کشیده می شود. در دور آخر، عربستان سعودی به دلایل اخلاقی و مذهبی علیه همجنسگرایان اعتراض کرد. به عبارت آن، ترویج همجنس گرایی برای برخی جوامع و فرهنگ ها "توهین آمیز" خواهد بود.

اما ون دیل و توماس تکالیف خود را انجام داده‌اند: قوانین ICANN به گونه‌ای نوشته شده‌اند که اعتراض باید به خود رشته مربوط باشد، نه به سازمان و ارزش‌های آن. توماس نیمه جدی می‌گوید: «ما میو کردن را در اینترنت تبلیغ می‌کنیم، که قطعا یک سرگرمی عجیب و غریب است، اما ذاتا عجیب نیست. برای جمع آوری پول کافی برای درخواست و راه اندازی .meow، تیم Van Daele و Thomas یک کمپین Kickstarter راه اندازی کردند. توماس با کمک مالی که از طریق برنامه حمایت از متقاضیان ICANN دریافت کردند، تخمین می‌زند که dotMeow حدود 55000 دلار برای درخواست پرداخت خواهد کرد.

توماس می‌گوید سرمایه‌گذاری جمعی «اینترنتی‌ترین کاری بود که می‌توانستید انجام دهید». این کمپین حدود 137000 دلار یعنی 150 درصد از هدف خود را جمع آوری کرد. در ازای تعهدات 32 دلاری یا بیشتر، حامیان یک کوپن برای اولین سال ثبت دامنه .meow خود دریافت کردند (که بیشتر آن در سال دوم به درآمد تمدید تبدیل می شود). Kickstarter به عنوان بازاریابی دهان به دهان و یک سیگنال تقاضا برای ثبت کنندگان در ارزیابی فروش دامنه های .meow دو برابر شد.

از این نظر، DotMeow در سایر رجیستری‌ها که دامنه‌های جدید را در همان زمان به بازار عرضه می‌کنند، پیش قدم است. برخلاف رجیستری‌هایی که با فروش TLD‌هایشان «خروج» کرده‌اند (همجنس‌گرایان در سال 2023 دست خود را تغییر دادند)، ون دیل و توماس تأکید می‌کنند که .meow یک سرمایه‌گذاری مادام‌العمر است. آنها نیز به وضوح سرگرم می شوند. ون دیل می‌گوید: «این اینترنت عجیب و غریبی است که ما آن را کمی از دست می‌دهیم و می‌خواهیم برگردیم. آنها رویای استفاده از دامنه‌های .meow را برای وب‌سایت‌های کوچک شادی‌بخش می‌بینند، مانند یک وبلاگ شخصی احمقانه که هیچ‌کس نمی‌خواند.

اکنون، دوباره، در مورد اجرای دامنه سطح بالای خودم خیال پردازی می کنم و به این فکر می کنم که آیا آنها به رشته های دیگری فکر کرده اند یا خیر. من خودم را هم گربه و هم سگ می‌دانم، بنابراین می‌پرسم آیا آنها به .woof فکر کرده‌اند یا خیر. ظاهرا من اولین نفر نیستم - این رشته بعد از .meow بیشترین درخواست را دارد. به گفته ون دیل، «به تعداد دختر گربه‌سانان، حداقل به همان تعداد دختر بچه گربه‌سوز وجود دارد». ون دیل و توماس فکر می‌کنند که از نظر فلسفی، ICANN پروژه‌های بیشتری مانند .meow را می‌خواهد که اینترنت را پر می‌کند – یک وب کمتر شرکتی و فراگیرتر و راحت‌تر. دنبال کردن پول این را تایید می کند.

در سال 2012، تنها یک متقاضی از طریق برنامه حمایت از متقاضیان ICANN کمک مالی دریافت کرد. امسال، 56 نفر، از جمله بسیاری از جنوب جهانی، واجد شرایط شدند. Kickstarter DotMeow نزدیک به 2000 حامی را در 40 کشور جهان جذب کرد، در هر قاره ای که جمعیت بیشتری نسبت به پنگوئن ها داشت. توماس می‌گوید که این حمایت شامل «مردم زیادی در مکان‌هایی است که دولت‌هایشان قدردان آن نیستند»، از جمله روسیه.

تنوع جغرافیایی هدف ICANN را برای حمایت از یک اینترنت یکپارچه و جهانی و اجتناب از "شکاف اینترنت" پراکنده از شبکه های محصور شده مانند RuNet روسیه تایید می کند. این فقط روسیه نیست که این دو به آن توجه دارند. ون دیل می‌گوید: «از نظر ظاهری، این امکان وجود دارد که ایالات متحده «ممکن است با در دسترس بودن ما در آنجا مشکل داشته باشد، در این مرحله اگر ISP‌های آنها مسیریابی را به TLD ما ارائه ندهند، دیگر حرفی نداریم.» توماس اشاره می کند که .gay و .lgbt که هر دو متعلق به شرکت های آمریکایی هستند، مشکل مشابهی خواهند داشت.

یکی از بحث‌های خط‌مشی این هفته درباره الزام ثبت درخواست‌های فوری از سوی مجری قانون برای داده‌های ثبت‌کننده در عرض 24 ساعت است. اگر مجرمی از دامنه .meow برای ارتکاب جرم استفاده می کرد، پلیس در آن حوزه قضایی ممکن است بخواهد بداند چه کسی پشت وب سایت است. اما اگر آن شخص مجرم نبود و پلیس به هر حال از او سوال می‌کرد چه می‌شد؟ DotMeow قصد دارد یک رجیستری نازک را راه‌اندازی کند که اطلاعات تماس را جمع‌آوری می‌کند، اما اطلاعات شناسایی شخصی را ندارد و داده‌ها را در اتحادیه اروپا، تحت حفاظت GDPR، نگه می‌دارد.

ون دیل از وکلای بلژیکی و آمریکایی پرسیده است که آیا GDPR از ثبت‌کنندگان محافظت می‌کند، مثلا اگر FBI یا CIA ضربه بزنند. بنیاد dotMeow در بلژیک مستقر است و عمدا تا حد امکان از حوزه قضایی ایالات متحده خارج می‌شود. بسیاری از حامیان .meow Kickstarter در ایالات متحده زندگی می کنند و ICANN خود یک سازمان غیرانتفاعی است که در کالیفرنیا ثبت شده است. من به عنوان تنها آمریکایی حاضر در میز، عذاب گناه و اندوهی دارم که ون دیل و توماس در کشور من احساس خوشایندی نمی کنند. همچنین من را به یاد چیزی می اندازد که از توماس شنیدم که در Queerocracy Now گفت!

پادکست: "این اینترنت است، نه آمریکا." مراقبم که نگویم ایالات متحده کنترل اینترنت را رها کرد، زیرا علیرغم آنچه تد کروز به شما خواهد گفت، پایان دادن به رابطه مستقیم دولت ایالات متحده با ICANN به معنای واگذاری اینترنت به روسیه، چین و ایران نیست. پس از اینکه ادوارد اسنودن ایده ایالات متحده را به عنوان یک مباشر بی طرف آزادی اینترنت بی اعتبار کرد، بسیاری از جامعه حاکمیت اینترنت برای یک ICANN واقعا مستقل فشار آوردند. از قضا، «نفوذ کردن» کنترل ریشه ای آمریکا ممکن است چیزی باشد که به اینترنت جهانی شده امکان دوام می دهد.

استر دایسون، اولین رئیس هیئت مدیره ICANN، گفته است که هدف ICANN حفظ خلاء قدرت اینترنتی است که به‌جای یک دولت یا شرکت، توسط همه کنترل می‌شود. حاکمیت دامنه پیوندهای باقی مانده با ایالات متحده را حفظ می کند. این واقعیت که ICANN به عنوان یک مؤسسه غیرانتفاعی کالیفرنیا ثبت شده است، در سال 2019 مورد توجه قرار گرفت، زمانی که سازمان غیرانتفاعی که .org را اداره می کند موافقت کرد آن را به قیمت 1.1 میلیارد دلار به یک شرکت سهام خصوصی که توسط مدیر عامل سابق ICANN تأسیس شده بود بفروشد. دادستان کل کالیفرنیا از ICANN خواست تا این معامله را رد کند، و ICANN این کار را کرد.

(همان شرکت سهامی خصوصی بعدا رجیستری را که مالک بیشترین TLD ها بود، Donuts را به دست آورد، که از آن زمان به شرکت Identity Digital با زبانی بیشتر تغییر نام داد.) اما، عمدتا، دولت ایالات متحده فقط یکی دیگر از سهامداران ICANN است. برای درک واقعی ICANN، باید درک کنید که واقعا دو ICANN وجود دارد: سازمان ICANN - حدود 450 کارمند در لیست حقوق و دستمزد - و انجمن ICANN، هزاران نفر که برای این جلسات در سراسر جهان سفر می کنند. هدف این سازمان گرد هم آوردن جامعه برای دستیابی به اجماع در مورد سیاست است.

جامعه بزرگ C قرار است آینه ای برای جامعه اینترنتی با حروف کوچک C باشد - همه ما. از نظر استعاری، ICANN مانند نرم افزار منبع باز است که در آن کد توسط جامعه نوشته می شود، سپس توسط سازمان کامپایل و اجرا می شود. مانند منبع باز و خود اینترنت، ICANN برای هر کسی باز است. همانطور که سازمان در یک جلسه توجیهی قبل از ICANN86 نوشت، "اینترنت برای همه کار می کند، زیرا از همه دعوت می شود تا به کارکرد آن کمک کنند." ثبت نام در این جلسات رایگان است و هر کسی می تواند با زوم تماس بگیرد.

(این بدان معناست که هر کسی، از جمله هکری که به یک وبیناری که من در سال گذشته شرکت کردم ملحق شد و امتیازات اشتراک صفحه نمایش را برای پخش هرزه‌نگاری صریح و پر حجم گرفت.) برخلاف سازمان ملل، که در آن هر حاکمیتی رای می‌آورد، ICANN همان چیزی است که آن‌ها چند ذی‌نفع می‌خوانند، به این معنی که دولت‌ها فقط یک صندلی فنی برابر با شرکت‌ها و شرکت‌ها دارند. این یک فرآیند اجماع از پایین به بالا است، نه از بالا به پایین. البته، مانند هر سیستم دموکراتیک، شما در نهایت با نمایندگی ناقص مواجه می شوید.

برای شرکت‌ها آسان‌تر است که برای منافع خاص خود لابی کنند تا ماهی‌های کوچک‌تر، مانند کاربران نهایی اینترنت در کشورهایی با دولت‌های مستبد. با این حال، این یک معجزه کوچک است که مدل چند سهامدار ICANN اصلا کار می کند. در این جلسات تا حدودی در مورد کندی و بوروکراتیک بودن روند ICANN وجود دارد. تازه واردها در کلمات اختصاری و فراخط غرق می شوند. این هفته سه جلسه جداگانه برای "بازبینی بررسی ها" برنامه ریزی شده است، ارزیابی مکانیزم ارزیابی که در آیین نامه ICANN نوشته شده است.

برای شفافیت، بیشتر جلسات ICANN همراه با حجم شگفت انگیزی از منابع جامعه ضبط شده و در دسترس عموم است. در تلاش برای خوانایی، ICANN ممکن است به طور تصادفی گاهی اوقات خود را ناخوانا کند. اما بدون بوروکراسی نمی توانید معجزه را داشته باشید. همان افرادی را که از ناکارآمدی ICANN شکایت می کنند، خواهید شنید که یک دقیقه از همکاری انسانی ICANN در مقیاس اینترنت شگفت زده می شوند. در 439 صفحه، نسخه انگلیسی زبان کتاب راهنمای متقاضی ICANN کتاب قانون برای دامنه‌های سطح بالای جدید است. قوانین زیادی وجود دارد.

برای یکی، همه پسوندهای دو حرفی خارج از جدول هستند. این کشورها متعلق به کشورهایی هستند، مانند .co در کلمبیا و .me در مونته نگرو و .ai در آنگویلا. (کشور جزیره ای کوچک در سال گذشته تقریبا نیمی از درآمد خود را از فروش دامنه به دست آورد.) کدهای سه حرفی کشورها نیز مسدود شده اند، مانند .eth برای اتیوپی (متأسفیم، اتریوم). همچنین می‌توانید برای نام‌های دامنه بین‌المللی (مخفف: IDN) به خط‌های غیر لاتین مانند عربی، چینی، سیریلیک و دواناگری درخواست دهید.

(در زبان عربی، دامنه‌های سطح بالا در سمت چپ نقطه قرار دارند.) قوانین ادامه می‌یابند: اگر می‌خواهید یک TLD جغرافیایی مانند .nyc یا .paris را اجرا کنید، به تأیید آن شهرداری نیاز دارید. رشته شما نمی تواند خیلی شبیه رشته موجود باشد (.corn ممنوع است؛ خیلی شبیه به .com است). شما نمی توانید مالک علامت تجاری برند دیگری باشید. و رشته‌های خاص خاصی مانند .icann و .www خارج از محدودیت هستند (مگر این یک سفر نیست). کونیگز می‌گوید: «در سال‌های ICANN، یک دهه برای ایجاد کتاب قوانین خیلی طولانی نیست.

"آیا ما گفتگوهای سختی داشته ایم؟ مطمئنا." اما او به من می‌گوید «احترام و قدردانی متقابل زیادی نیز وجود دارد». فرآیند پایین به بالا ICANN ممکن است کمی طول بکشد، اما برای شرکت‌کنندگان جالب است که دو سنت خود را به ثبت برسانند، حتی اگر به راه خود نرسند. Swinehart تصدیق می کند که این روند ناقص است، اما او فکر می کند که نتیجه نهایی برای اینترنت خوب است. Konings و Swinehart بسیار صبور به نظر می رسند. در واقع، به نظر می رسد هرکسی که در کارکنان سازمان ICANN ملاقات می کنم به این روند اعتماد دارند. آنها گروهی مهربان و کم بیان هستند، اینجا در لایه دامنه اینترنت.

این به معنای واقعی کلمه و از نظر فلسفی دور از لایه کاربردی است که شرکت های بزرگ فناوری در آن فعالیت می کنند. از Konings و Swinehart در مورد موضع ICANN در مورد قانون دیگری سوال می‌کنم: چه اتفاقی می‌افتد وقتی چندین متقاضی یک رشته را بخواهند؟ در سال 2012، ICANN مزایده هایی برگزار کرد، مانند آنچه به شما گفتم گوگل 25 میلیون دلار برای .app پرداخت کرد. علامت پر آب در یک حراجی ICANN پیشنهادی 135 میلیون دلاری برای .web توسط Nu Dot Com بود که توسط Verisign، افراد .com تعهد شده بود.

همه آن وب‌سایت‌ها را با نشانی‌های وب . دیده‌اید، درست است؟ نه، مطمئنا این کار را نکرده‌اید، زیرا .web به دلیل شکاف‌های قانونی بین داوطلبان برای یک دهه کامل متوقف شده بود و اکنون در حال انتشار است. ICANN در دور گذشته 16 حراج برگزار کرد. اما همچنین به متقاضیان این امکان را می داد که خودشان مسائل را حل و فصل کنند، چه از طریق مزایده و چه از طریق مذاکره دیگر. حراج‌های خصوصی حدود 10 برابر حراج‌های ICANN بود، و مهمتر از همه، بیشتر حراج‌های خصوصی پیشنهاد برنده را به طور مساوی در بین بازنده‌ها پرداخت می‌کردند (در حالی که ICANN درآمد را از حراج‌های خود جمع‌آوری می‌کند).

به عنوان مثال، اگر گوگل، آمازون و Verisign همگی .banana را می خواستند و Verisign برنده مناقصه 2 میلیون دلاری بود، Google a