پرش به محتوای اصلی

اینجاست که چرا امروز حل اولین جدول کلمات متقاطع تایمز تقریبا غیرممکن است

نیویورک تایمز۱۴۰۵ مهر ۹, پنجشنبه، ساعت ۱۲:۳۲حدود 6 دقیقه مطالعه

حتی ویل شورتز هم مشکلی برای اعتراف به این که این یک ابلهانه است ندارد.

حتی ویل شورتز هم مشکلی برای اعتراف به این که این یک ابلهانه است ندارد.

این داستان بخشی از مجموعه‌ای است که به مناسبت 175 سال روزنامه‌نگاری شاهدان عینی از نیویورک تایمز انجام می‌شود. ادامه مطلب را اینجا بخوانید.

نیویورک تایمز اولین جدول کلمات متقاطع خود را 84 سال پیش منتشر کرد. این شبکه با عنوان «سرفصل‌ها و پاورقی‌ها» - 23 ردیف که به طور مرتب با جعبه‌های سیاه روی هم چیده شده‌اند - دارای خطوط فرعی چارلز ارلنکوتر، سازنده با تجربه، و مارگارت فارار، ویرایشگر پازل است.

این روزنامه قبلا در چنین تعقیب و گریزهایی سر بلند کرده بود. اما، در پی حمله سال 1941 به پرل هاربر، لستر مارکل، سردبیر یکشنبه تایمز، تصمیم گرفت که زمان کمی ارائه دهد. مارکل در یادداشتی به آرتور هیس سولزبرگر، ناشر روزنامه، خواستار یک محور جسورانه شد. او نوشت: «ما باید با این پازل پیش برویم.

اما ما جرأت می‌کنیم که حتی سخت‌گیرترین حل‌کننده‌ها در سال 2026 برای پر کردن کل شبکه تلاش کنند. حتی ویل شورتز، ویراستار اصلی جدول کلمات متقاطع تایمز از سال 1993، هیچ مشکلی در اعتراف به این موضوع ندارد. او گفت: «چیزهای زیادی وجود دارد که فکر نمی‌کنم باید بدانم».

ارلنکوتر بلافاصله با 1-Across [ژنرال مشهور یک چشم] که به آرچیبالد وول از ارتش بریتانیا اشاره می کند که بیش از چهار دهه در ارتش خدمت کرده بود، لحن را تنظیم کرد. بعدا، در 30-Across [نام 3 فرعون متوالی] نامی را حل می‌کند که تقریبا سر زبان کسی نیست: USERTESEN. این پاسخ از آن زمان تاکنون در یک جدول متقاطع نیویورک تایمز ظاهر نشده است.

اگرچه Shortz تمام تلاش خود را می کند تا شبکه های امروزی را با کیفیتی جاودانه آغشته کند، اما هر پازل در نهایت مصنوع دوران خود است - نه کاملا در کهربا منجمد شده است، اما قطعا بازتاب دهنده فرهنگی است که در آن ساخته شده است. حتی پازل های Shortz از دهه 1990 شامل چیزهای بی اهمیتی است که ممکن است حل کنندگان اکنون مدت ها فراموش کرده باشند. نگاهی به نسخه اول نشان می دهد که جدول کلمات متقاطع چقدر در طول هشت دهه گذشته تکامل یافته است.

با پازل 1942، فارار چندین اصل را پایه گذاری کرد که هنوز دست نخورده باقی مانده اند. تقارن مربع سیاه چرخشی - پازل را می توان 180 درجه چرخاند تا همان الگو را به دست آورد - امروز صادق است. در یک مفهوم گسترده، ساختار استنباط نیز مشابه است: همه سرنخ‌ها باید همان بخش‌های گفتار را به عنوان پاسخ‌هایشان دنبال کنند. [گذرگاه ها] در خیابان ها (48 در سراسر) و [سریع سرخ کردن] SAUTE (47-آنطرف) است. سرنخ‌ها همچنین از استفاده از «به» در جلو اجتناب می‌کنند تا همه چیز به‌طور کامل جایگزین شود: (به) «سریع سرخ کردن» = (به) «تخت کردن».

استانداردهای مدرن واژگانی پر جنب و جوش، تمرکز بر دانش عمومی و فرهنگ عامه را دیکته می‌کنند و این نیاز را دارند که همه پاسخ‌ها، به‌ویژه پاسخ‌هایی که کمتر آشنا هستند، با سایر کلماتی که حدس زدن آنها سخت است، تلاقی نداشته باشند.

در سال 1942، دنیای واژه سازی به طور قطع متفاوت بود. قرار بود جدول کلمات متقاطع تایمز نسبت به آنچه که توسط رقبا منتشر می‌شود، «خبرآمیزتر» باشد و به خوبی با بوم آن ترکیب شود. علیرغم اینکه موضوع واضحی نداشت، اولین پازل به راحتی حول محتوای اخبار مربوط به آن دوران چرخیده بود. در آن، ارجاعاتی به توپ‌ها، پایگاه‌های دریایی، تمبرهای دفاعی و نه یک، بلکه سه مورد اشاره واقعی از نازی‌ها وجود دارد، مانند 103-Down: [بندر در Zuider Zee، اشغال شده توسط نازی‌ها]، سرنخ آمستردام.

به گفته Shortz، فارار در واقع از دستورالعمل‌هایی که برای ساختن پازل بخشی از روزنامه‌نگاری روزنامه دریافت کرده بود، خوشش نمی‌آمد.

او گفت: «وقتی کسی نگاه نمی کرد، او شروع به کم اهمیت جلوه دادن اخبار و افزایش تعداد مراجع ادبی و موارد دیگر کرد. این رفتاری است که او هنوز دنبال می‌کند و سرنخ‌ها و پاسخ‌هایی را می‌پاشد که مثلا عناوین فیلم‌ها، مارک‌های آب نبات و عامیانه اینترنتی دارند. او گفت: "امروزه، همه چیز در زندگی بازی منصفانه برای جدول کلمات متقاطع است." در حالی که فارار دوست داشت از هرگونه اشاره به مرگ، بیماری و مالیات اجتناب کند، شورتز معتقد است که یک یا دو اشاره به موضوعات جدی در این پازل مجاز است.

با این حال، در نهایت، او گفت: «شما می‌خواهید جدول کلمات متقاطع شاداب باشد و احساس خوبی برای مردم ایجاد کند».

در میان بسیاری از تفاوت‌ها در اولین شبکه، Shortz اشاره می‌کند که مملو از نام‌ها، پیشوندها و پسوندهای مبهم و اشکال عجیب و غریب کلمات است، مانند REDENOTES 87-Across - مانند [Designates دوباره]. (جستجوی آنلاین کمتر از 1000 بازدید برای این واژه به دست می‌آورد.) Shortz گفت که قرار دادن یک ورودی در یک شبکه مدرن مانند GENF در 98-Across - املای آلمانی و سوئیسی-آلمانی ژنو - "فقط ناامیدی خواهد بود."

یک مرجع شکسپیر که نمی گوید مرجع شکسپیر است نیز به احتمال زیاد تله ای برای حل کننده های امروزی است. این 81-Across است: ["من ___ اوراکل هستم"]، پاسخی که برای آن اظهارنظری از "بازرگان ونیز" است بدون اشاره به منشأ آن. (پاسخ آقا است.)

Shortz گفت: "شاید آنها فقط انتظار داشتند که حل کننده ها در آن روزها شکسپیر خود را بشناسند و این نقل قول را بدانند." اما اگر بخواهیم آن را امروز اجرا کنیم، این سرنخ غیرمجاز نخواهد بود، اما توضیح می‌دهم که از کجا آمده است تا حل‌کننده‌ها پس از دریافت پاسخ احساس راحتی کنند.»

شبکه‌های اولیه مضامین یا سرنخ‌های بازی نداشتند، در عوض بر تاریخ، جغرافیا، ادبیات و دیگر زمینه‌های دانش کلاسیک تمرکز داشتند. شاید به همین دلیل است که FRAIL در 97-Across یک صفت به معنای «ضعیف و ظریف» نیست، بلکه [سبدی ساخته شده از عجله ها] است، و YVON، در 66-Across، به سادگی [نام مرد] است.

Shortz به خاطر ساخته شدن در «عصر پیش از رایانه» و برای «واژگان خوب» اعتبار لازم را به شبکه می دهد. سپس پازل ها بدون کمک یک برنامه پر کردن جدول کلمات متقاطع آنلاین یا موتور جستجو برای کشف اصطلاحات جدید ساخته شدند. طبیعی است که کلمات سختی را که مستقیما از فرهنگ لغت استخراج شده اند، کشف کنید، مانند REDOTTED [دوباره به آرامی طرح شده]، LASSITUDE [خستگی] و BISTRE [رنگ قهوه ای تیره].

تغییرات دیگر ظریف تر هستند. UMBRELLA را در 77-Down بگیرید. امروزه، ویراستاران جدول کلمات متقاطع دوست دارند روی یک زاویه پر جنب و جوش تمرکز کنند، مانند سرنخ 2013 [منظره کافه پیاده رو] یا پیچیده تر [نوع بیمه نامه]، که برای اولین بار در سال 1999 استفاده شد. یک پازل اکروستیک در سال 2007 حتی از [برپایه یک رقص فیلمبرداری شده توسط جین کلی] استفاده کرد. اما در اولین جدول کلمات متقاطع تایمز، سرنخ [نماد مماشات] است، احتمالا اشاره ای به چتر نورد معروف نویل چمبرلین، نخست وزیر بریتانیا، که در جریان مذاکرات برای توافقنامه مونیخ 1938 حمل شد. در مورد برش عمیق صحبت کنید.

هیچ قاعده ای علیه گنجاندن یک سرنخ سخت در جدول کلمات متقاطع وجود ندارد. در واقع، برخی از ویراستاران ممکن است استدلال کنند که یک شبکه موفق چیز جدیدی را به شما می آموزد. این مایه افتخار برای Shortz است که پازل مدرن دانشی را که او ممکن است هفته قبل از آن نمی دانست، منحرف می کند. این تا حدی به لطف خط لوله گسترده و متنوعی از سازنده ها و ویرایشگرهای ناقص است که هر شبکه را مشخص می کنند.

Shortz معتقد است که جدول کلمات متقاطع از طریق لحظه عاطفی "آها" در یافتن پاسخ راه خود را به قلب حل کننده ها رسانده است. برای فعالیتی که روشمند و آکادمیک به نظر می رسد، حل می تواند خصوصی و در نتیجه احساسی باشد.

Shortz می‌گوید: جدول کلمات متقاطع شما را به تقریبا در هر زمینه‌ای از دانش بشری می‌برد، که اشتها را برای یادگیری بیشتر تحریک می‌کند و به حل‌کننده‌هایی که بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، جای پایی در مثلا اپرا، یا جوایز امی یا U.S Open می‌دهد.

در نوامبر 1942، تقریبا 9 ماه پس از اولین شبکه ارلنکوتر در تایمز، این برنامه هفتگی الهام‌بخش بحث‌های پرشور میان بسیاری از حل‌کننده‌هایی بود که در مورد انتشار راه‌حل‌ها در همان شماره روزنامه نامه نوشتند. یکی از حل‌کننده‌ها از پنسیلوانیا نوشت: «دانستن پاسخ‌ها برای روحیه خوب است». "بسیاری از معماها در جهان هرگز پاسخ داده نمی شوند."

خواندن متن کامل در نیویورک تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Here’s Why The Times’s First Crossword Is Nearly Impossible to Solve Today

Even Will Shortz has no trouble admitting that it’s a doozy.

همه‌ی اخبار جهان