اینگرید وینر، هنرمند اکشنیست وین و همکار Valie Export و Dieter Roth در 83 سالگی درگذشت.

گالری Charim در پستی اینستاگرامی اعلام کرد، هنرمند اکشنیست وین، اینگرید وینر در سن ۸۳ سالگی و درست در آستانه تولد ۸۴ سالگی خود درگذشت. گالری علت مرگ را ذکر نکرده است.

وینر برای دهه‌ها صحنه هنر اتریش را با آثار ترکیبی نساجی، عکاسی، نقاشی و کلاژ خود و همچنین از طریق همکاری‌های قابل توجه با افرادی مانند Valie Export و Dieter Roth شکل داد.

ملیله‌های وینر اشیاء و تکه‌هایی از زندگی روزمره او را ادغام می‌کنند، از جمله تخته‌های برش، فهرست‌های خرید قدیمی، روزنامه‌ها، کابل‌ها و حتی خیار. متون دست نویس اغلب در ترکیبات بصری در هم تنیده می شوند و بیشتر احساسات، افکار و مشاهدات شخصی او را مستقیما در پارچه جاسازی می کنند. او همچنین به خاطر آبرنگ‌های الهام‌گرفته از رویا یا «Traumzeichnungen» شهرت دارد که در آن رویاها، افکار و روایت‌ها را در تفسیرهای عجیب و غریب از زندگی روزمره ثبت می‌کند.

مانند سایر اعضای اکشنیسم وین که در دهه‌های 1960 و 1970 در پایتخت اتریش فعال بودند، کار واینر به دنبال شورش علیه جامعه محافظه‌کار این کشور در دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم بود.

او که اینگرید شوپان در 2 اکتبر 1942 به دنیا آمد، در حین آموزش در یک مدرسه نساجی با والتراود هلینگر، که بعدها به عنوان ولی اکسپورت شناخته شد، دوست شد. در اینجا وینر نه تنها هنر بافندگی را آموخت، بلکه دسیسه‌گرانی پیدا کرد و سبک خاص خود را توسعه داد.

در اوایل دهه 1960، وینر و اکسپورت ملیله‌هایی را با استفاده از طرح‌های دوست دیگر Friedensreich Hundertwasser ساختند که به نام او به نمایش گذاشته شد و فروخته شد. این همکاری باعث تشویق دیگران شد و در اواسط دهه 1970، وینر اولین ملیله در مقیاس بزرگ خود را با همکاری Export و هنرمند سوئیسی دیتر راث تکمیل کرد. آنها با هم به دنبال اختراع شکل جدیدی از ملیله بودند و تنها با بافتن آنچه در پشت نخ های تار دیده می شد، بودند.

اگرچه تحقق کامل این ایده تقریبا غیرممکن بود، اما مفهوم یک سبک بافت روان‌تر و غیر سفت‌تر در مرکز عمل وینر قرار گرفت.

بین سال‌های 1974 و 1997، وینر و راث دوباره گرد هم آمدند تا پنج ملیله دیگر را با هم بسازند. روحیه همکاری وینر فراتر از رسانه ها و همچنین به سایر افراد حلقه او، از جمله هنرمندانی مانند Konrad Bayer و Ferry Radax گسترش یافت. وینر به همراه بایر در فیلم سورئال راداکس Sonne halt شرکت کرد! در سال 1959

او بعدا با اسوالد وینر، نویسنده و هنرمندی که او نیز یک اکشنیست وینی بود، ازدواج کرد. او در سال 2021 درگذشت. در سال 1969، این زوج به برلین نقل مکان کردند، جایی که وینر چندین مؤسسه، از جمله رستوران Exile را افتتاح کرد که اینگرید مهارت های آشپزی خود را به آن قرض داد. تبعید به سرعت به محل ملاقات مشهوری در میان اهالی هنر تبدیل شد، با مهمانانی مانند دیوید بووی و پیتر اوتول.

بعدا، این زوج به کانادا نقل مکان کردند، که مناظر آن الهام بخش تصاویر درونی و سورئال از رویاهای وینر بود که او با آبرنگ ثبت کرده بود. وینر نه‌تنها مجموعه‌ای از آثار پیچیده‌ای از آثار منسوجات، نقاشی، عکس‌ها و کلاژها را پشت سر می‌گذارد، بلکه حرفه‌ای را به‌طور پیچیده با یکی از مهم‌ترین فصول هنر اتریش مرتبط می‌کند.

حرفه وینر در اتریش در آغاز هزاره جدید مورد توجه قرار گرفت. گالری Charim اولین بار آثار خود را در سال 2001 در نمایشگاه خود با عنوان "Diesseits und Jenseits des Traums: 100 Jahre Jacques Lacan" (این طرف رویا و آن طرف: 100 سال ژاک لاکان) به نمایش گذاشت. این گالری در پست اینستاگرامی خود نوشت: "در حین جستجوی موقعیت های هنری برای نمایشگاه، آگوست روس ما را با نقاشی های رویایی اینگرید آشنا کرد و ما بلافاصله مجذوب آنها شدیم."

بلافاصله پس از آن، گالری Charim شروع به نمایش رسمی آثار او کرد و چندین نمایش انفرادی و دو نفره را با هنر او برگزار کرد. در حال حاضر در حال برنامه ریزی یک نمایشگاه بزرگ از آثار وینر و همکاری تاریخی او با Export برای اوایل سال آینده است.

میریم چاریم، مالک گالری Charim در بیانیه ای گفت: «ما از درگذشت اینگرید وینر عمیقا متأسفیم. "در طول سال ها، همکاری هنری ما با اینگرید به یک دوستی نزدیک شخصی تبدیل شد. اینگرید برای ما بسیار بیشتر از هنرمندی بود که توسط گالری نمایندگی می شد. از دست دادن اینگرید دردناک است."