این برنامه تغییر دهنده بازی، پتانسیل کدنویسی آیفون Duo من را باز کرده است

هفته گذشته، من در یک هواپیما، هزاران پا بالاتر از سطح زمین نشسته بودم و در پروژه ای که در خانه بر روی مک بوک پرو اجرا می شد، تغییراتی ایجاد می کردم. من مک بوکم را حمل نمی کردم و حتی از آیپد هم استفاده نمی کردم. در عوض، من همه کارها را از iPhone Duo انجام دادم، و این باعث شد متوجه شوم که اولین تاشو اپل چقدر روند کار من را متحول کرده است.

من بخش زیادی از این سال را صرف فهمیدن این موضوع کرده‌ام که چگونه می‌توانم توسعه از راه دور برای من کار کند. می‌خواستم مک‌بوک پرو خود را در خانه در حال اجرا بگذارم، از هر جایی به آن دسترسی داشته باشم و بدون حمل رایانه دیگری به کار روی پروژه‌ها ادامه دهم. راه حل Astropad Workbench بود، یک برنامه دسکتاپ از راه دور که به من امکان می دهد هر کجا که هستم با مک خود تعامل داشته باشم.

تنها مشکل؟ این فقط برای iOS است، بنابراین من از آن در iPhone 18 Pro به جای یکی از بهترین گوشی‌های تاشو اندروید استفاده کرده‌ام. هر زمان که به املاک و مستغلات صفحه نمایش بیشتری نیاز داشته باشم، iPad Pro من یک همراه طبیعی بوده و تجربه راحت تری را در حین حرکت دسکتاپ ارائه می دهد. یعنی تا زمانی که iPhone Duo آمد.

اولین گوشی تاشو اپل در نهایت دو چیزی را که می‌خواستم کنار هم می‌آورد: قابلیت حمل آیفون و صفحه نمایش بزرگ‌تر iOS که من به iPad خود متکی بوده‌ام. نتیجه بهترین تعادل بین قابلیت حمل و اندازه صفحه نمایش است که برای کدنویسی در حال حرکت پیدا کرده ام. Duo اساسا نوع کاری را که من انجام می‌دهم تغییر نداده است، اما تجربه کار کردن را بسیار راحت‌تر کرده است که کمتر به iPad خود می‌رسم.

و به لطف یک ویژگی جدید قابل توجه در Astropad Workbench، مسلما راه بهتری برای تعامل با محیط توسعه من شده است.

مک من کار را انجام می دهد، اما iPhone Duo آن را در جیب من قرار می دهد

Astropad Workbench به طور کامل برای iPhone Duo بهینه شده است (اعتبار تصویر: Astropad / Future) نکته مهم: من به طور مستقیم روی iPhone Duo کد نمی نویسم. در عوض، من از Cursor، یک ویرایشگر کد مبتنی بر هوش مصنوعی، برای ایجاد تغییرات در پروژه‌هایم از طریق رابط چت داخلی آن استفاده می‌کنم. این یک تغییر اساسی است که من در اوایل سال جاری در جریان کاری خود ایجاد کردم و برای حفظ و ساخت سه پلتفرم بزرگ و چهار برنامه تلفن همراه به طور همزمان بسیار مهم است.

مک بوک پرو من در خانه می ماند، مکان نما، سرورهای توسعه محلی و هر چیز دیگری را که پروژه هایم نیاز دارند اجرا می کند. با Workbench، می‌توانم از راه دور به آن دسک‌تاپ دسترسی داشته باشم، از مکان‌نما بخواهم تغییراتی را اعمال کند، خلاصه‌های آن را با دو انگشت پیمایش کنم، نتایج را بررسی کنم، و ساختار در حال اجرا را در مرورگر داخلی Cursor بررسی کنم.

در Mac یا iPad، Workbench شبیه یک تجربه توسعه دسکتاپ نسبتا سنتی است. حالت نمایش یکپارچه آن، اندازه دسکتاپ مک شما را طوری تغییر می‌دهد که با وضوح و فرم دستگاه راه دور شما مطابقت داشته باشد، با هدف ارائه تجربه‌ای طبیعی‌تر و تک برنامه‌ای. با این حال، جابه‌جایی بین برنامه‌ها خیلی ساده نیست و حرکت در رابط گاهی اوقات ممکن است کمی احساس ناراحتی کند.

(اعتبار تصویر: Nirave Gondhia) در Duo، من به طور کلی حالت نمایش یکپارچه را غیرفعال نگه می‌دارم، که به من اجازه می‌دهد قسمت‌های مختلف دسکتاپ از راه دور را نزدیک کرده و بزرگ‌نمایی کنم. این یک راه شگفت‌آور موثر برای پیمایش یک رابط کاربری کامل macOS در یک صفحه کوچک‌تر است، به خصوص زمانی که می‌خواهم روی چت مکان‌نما تمرکز کنم یا قسمت خاصی از یک پروژه را بررسی کنم.

همچنین می‌توانم Chrome را برای بررسی یک وب‌سایت در حال اجرا محلی باز کنم، اگرچه معمولا هنگام استفاده از Duo انجام همه کارها در مکان‌نما را آسان‌تر می‌دانم. گردش کار اساسا با کاری که قبلا در iPad خود انجام می دادم یکسان است. تفاوت این است که من اکنون با دستگاهی که در جیب من جمع می شود به آن دسترسی دارم.

این تمایز کوچک به نظر می رسد، اما در عمل، بسیار زیاد است.

باز کردن قفل بزرگ این است که می‌توانم مک را در خانه بگذارم و پیشرفت را در هر ساختی، از جمله پیش‌نمایش آن، بدون نیاز به پیکربندی هر دستگاه با اعتبار ورود، کلیدهای SSH یا پایگاه کد محلی، بررسی کند. به جای اینکه منتظر بمانم تا در هواپیما مستقر شوم یا آی پد پرو و ​​کیبورد جادویی خود را بیرون بکشم، به سادگی آیفون Duo خود را باز می کنم و به کدنویسی ادامه می دهم.

تنها مشکل؟ آنقدر راحت است که بیشتر از زندگی من را گرفته است.

ترمینال جدید Workbench یک تغییر مطلق بازی است

(اعتبار تصویر: Nirave Gondhia) اگر تا به حال سعی کرده اید از یک ترمینال دسکتاپ معمولی از طریق یک برنامه دسکتاپ از راه دور یا روی صفحه لمسی استفاده کنید، می دانید که چقدر می تواند خسته کننده باشد. متن کوچک، قرار دادن مکان نما نامناسب، میانبرهای صفحه کلید، و رابط های طراحی شده برای ماوس و صفحه کلید می تواند حتی کارهای ساده را نیز بی دلیل دشوار کند. یک کلید حذف را اضافه کنید که همیشه کار نمی کند - مشکل رایجی که در چندین برنامه با آن مواجه شده ام - و متنی که به دلیل تاخیر ورودی به درستی رندر نمی شود، و حتی ساده ترین کارها می توانند به سرعت به طرز باورنکردنی خسته کننده شوند.

به همین دلیل است که ویژگی جدیدی که اخیرا در برنامه بهینه‌سازی Duo Workbench معرفی شده است، به سرعت به یکی از بخش‌های مورد علاقه من در این راه‌اندازی تبدیل شده است.

Workbench اکنون یک رابط ترمینال بومی ارائه می‌کند که به من امکان می‌دهد با ترمینال در مک خود از راه دور، بدون پیمایش پنجره ترمینال macOS سنتی از طریق نمایشگر صفحه، تعامل داشته باشم. بهتر از این، می توانم ترمینال را در کنار دسکتاپ از راه دور در طرح بندی صفحه نمایش تقسیم کنم. این درخشان است.

من می‌توانم با استفاده از یک رابط بهینه‌سازی شده برای تاشوها، اما با طراحی آشنای ترمینال، با ترمینال تعامل داشته باشم و سپس بدون تغییر مداوم نماها یا تغییر برنامه‌ها در مک راه دور، نگاهی به مکان‌نما یا بیلد در حال اجرا بیندازم.

این یک تجربه بسیار طبیعی تر از تلاش برای کنترل ترمینال دسکتاپ بر روی یک تلفن تاشو است، و یکی از بزرگترین ناامیدی هایی را که در توسعه از راه دور با آن مواجه شده ام برطرف می کند.

(اعتبار تصویر: Nirave Gondhia) چیزی که این موضوع را به خصوص جالب می کند این است که چگونه Workbench خود آیفون Duo را پذیرفته است. این تیم یک سری تجربیات بهینه‌سازی شده برای فرم فاکتور جدید اپل، حتی بدون نمونه خرده‌فروشی از تلفن برای کار، توسعه دادند.

این دقیقا پتانسیلی است که در بررسی iPhone Duo خود در سایت خواهر TechRadar، Android Central، برجسته کردم. سخت افزار قانع کننده است، اما اکوسیستم توسعه دهندگان اپل، فوق ستاره پنهان است. به توسعه دهندگان با استعداد طرح جدیدی بدهید، و آنها راه هایی برای ایجاد تجربیاتی پیدا می کنند که قبلا ممکن نبود.

میز کار Astropad یکی از بهترین نمونه هایی است که من با آن مواجه شده ام. با 79.99 دلار در سال، ممکن است بهترین پولی باشد که تا به حال برای اشتراک نرم افزار خرج کرده ام.

iPad من توسعه از راه دور را ممکن کرد. Duo آن را بدون دردسر می کند.

(اعتبار تصویر: Nirave Gondhia) بزرگترین تغییر لزوما این نیست که چه کاری می توانم انجام دهم، بلکه این است که چقدر می توانم آن را انجام دهم.

من در ابتدا Workbench را در اوایل امسال راه‌اندازی کردم، زیرا می‌خواستم محیط توسعه خود را در هنگام مسافرت، به ویژه هنگام پرواز، در خانه فعال نگه دارم. Wi-Fi هواپیما می‌تواند غیرقابل پیش‌بینی باشد و تلاش برای اجرای فرآیندهای توسعه مستقیما روی یک دستگاه با اتصال غیرقابل اعتماد معمولا به‌خوبی ختم می‌شود، به‌خصوص زمانی که با تغییرات یا مهاجرت‌های کد سروکار دارید.

در حالی که مک من همه چیز را در خانه اجرا می کند، می توانم از این اتصال برای تعامل با محیط توسعه خود به جای تکیه بر آن برای اجرای فرآیندهای اساسی استفاده کنم. حتی اگر اتصال قطع شود، مک به کار خود ادامه می دهد. به جای نیاز به یک اتصال پایدار برای چند دقیقه یا ساعت، فقط باید به اندازه کافی متصل بمانم تا دستورالعمل ها را صادر کنم یا پیشرفت را بررسی کنم. کار واقعی در مک من ادامه می یابد، چه متصل باشم چه نباشم.

در طول هفته گذشته، من از Duo برای پیشبرد سرعت های کدنویسی، بررسی تغییرات، انجام مهاجرت ها، و بحث های برنامه ریزی نسبتا شدید با مکان نما، از جمله در طی آن پرواز، استفاده کرده ام. من می‌توانم بدون اینکه ماشین توسعه واقعی‌ام در مقابلم باشد، پیشرفت معناداری داشته باشم.

(اعتبار تصویر: Nirave Gondhia) اما آشکار شدن واقعی لحظاتی بوده است که من در سفر نیستم.

من از Duo برای بررسی پروژه‌ها در حین انتظار برای Uber، پیشرفت در حین ایستادن در بیرون و تعامل با Mac خود در چند دقیقه قبل از ورود به مغازه استفاده کرده‌ام. اینها شرایطی نیستند که من معمولا یک iPad را بیرون بیاورم، چه رسد به MacBook.

این چیزی است که Duo را بسیار مفیدتر از iPad من برای این گردش کار خاص می کند. iPad صفحه نمایش بزرگتر و تجربه ای شبیه به دسکتاپ ارائه می دهد، اما من باید آگاهانه تصمیم بگیرم که آن را حمل کنم. Duo در حال حاضر در جیب من است.

طراحی تاشو آن در مواقعی که به آن نیاز دارم، صفحه نمایش مفیدی را به من می دهد، و لولای همه کاره آن را آسان می کند تا بتوان آن را در زوایای مختلف نگه داشت. استفاده از صفحه نمایش تاشو با بافت نانو نیز لذت بخش است، به خصوص هنگام خواندن خلاصه های طولانی تر یا صرف زمان های طولانی در تعامل با دسکتاپ از راه دور.

هیچ یک از این موارد اساسا نحوه عملکرد مکان نما یا آنچه مک من می تواند انجام دهد را تغییر نمی دهد. آنها به سادگی اصطکاک بین داشتن چند دقیقه اضافی و در واقع انجام کاری را از بین می برند.

و این نحوه برخورد من با پروژه هایم را کاملا تغییر داده است.

بهترین دستگاه کد نویسی ممکن است دستگاهی باشد که برنامه نویسی را انجام نمی دهد

(اعتبار تصویر: Nirave Gondhia) البته سازش هایی وجود دارد. iPhone Duo فضای کاری گسترده ای مانند iPad یا MacBook را ارائه نمی دهد و ویژگی های چندوظیفه ای اپل هنوز به اندازه ویژگی های تاشوهای اندرویدی مانند Samsung Galaxy Z Fold 8 انعطاف پذیر نیستند. گاهی اوقات نیز یک صفحه نمایش بزرگتر و یک صفحه کلید مناسب ابزارهای بهتری برای این کار هستند.

اما من سعی نمی کنم مک بوک پرو خود را جایگزین کنم. من سعی می‌کنم از ماشین قدرتمندی که قبلا در اختیار دارم، حداکثر استفاده را ببرم، بدون اینکه هر بار که می‌خواهم کاری را انجام دهم نیازی به نشستن در مقابل آن داشته باشم.

آی پد من کدنویسی را از راه دور امکان پذیر کرد. iPhone Duo آن را بدون دردسر ساخته است.

به همین دلیل است که ترکیب آیفون Duo، مکان نما و Workbench بسیار متحول شده است. Mac قدرت پردازش و محیط توسعه پایدار را فراهم می کند، مکان نما تغییرات کد را کنترل می کند، و Workbench راهی عملی برای کنترل همه چیز از دستگاهی که همیشه حمل می کنم به من می دهد.

همچنین این نشان می دهد که چرا بهینه سازی نرم افزار در تاشوها بسیار اهمیت دارد. سخت افزار Duo این گردش کار را راحت می کند، اما رویکرد متفکرانه Workbench به فرم فاکتور، به ویژه ترمینال بومی جدید آن، چیزی است که تجربه را واقعا قدرتمند می کند.

من سال‌ها از تلفن‌های تاشو استفاده کرده‌ام، و همیشه بر این باور بودم که پتانسیل آن‌ها بسیار فراتر از ارائه یک صفحه نمایش بزرگ‌تر است. این یکی از واضح‌ترین نمونه‌هایی است که من با آن مواجه شده‌ام که این پتانسیل به چیزی واقعا مفید در زندگی روزمره من تبدیل شده است.

مک من از روی میز من جابجا نشده است و گردش کار کدنویسی من اساسا تغییر نکرده است. اما iPhone Duo این گردش کار را در لحظاتی در دسترس قرار داده است که من اصلا هیچ کاری انجام نمی‌دهم.

آی پد من کدنویسی را از راه دور امکان پذیر کرد. iPhone Duo آن را بدون دردسر ساخته است.