"این به قیمت تمام می شود": چگونه دولت صلح صنعتی را خرید

اگر جک چمبرز شنل، کلاه بالایی به سر داشت و عصای جادوگر را تکان می‌داد، نمی‌توانست کار بهتری برای ناپدید شدن جنجال‌آمیزترین مسائل سیاسی دوره این دولت انجام دهد.

تا آخر هفته گذشته، به نظر می رسید که شکست نسلی از صلح صنعتی در ایالت به علنی ترین و وحشتناک ترین شکل اتفاق می افتد، با اقدام صنعتی ملی در بزرگترین لحظه ریاست شش ماهه ایرلند بر شورای اتحادیه اروپا، با ورود 50 رهبر جهان به دوبلین.

اما پس از آن در آخر هفته یک "منطقه فرود" بین مذاکره کنندگان از وزارت مخارج عمومی و اتحادیه های کارگری بخش عمومی پیدا شد. اگر راه را برای معامله نهایی به ارزش 5 میلیارد یورو هموار کرد، که در ساعات اولیه صبح چهارشنبه به امضا رسید و از هم اکنون تا اوایل سال 2029 دستمزدها را 10.75 درصد افزایش داد.

و ابراکادابرا! یک بحران سیاسی بزرگ به یک موضوع غیر سیاسی کامل تبدیل شد. برای استفاده از عبارت جذاب تامی کوپر: "درست همینطور."

این معامله نظرات منفی بسیار کمی از هر بخش سیاسی را به خود جلب کرده است.

چپ ها از آن راضی هستند. مرکزگراها از آن راضی هستند. راست‌گرایان از آن راضی هستند. و منافع بخش خصوصی و تجاری نیز در این مورد بالا و پایین نمی‌رود.

دنی مک کوی، مدیر اجرایی Ibec، بزرگترین سازمان تجاری ایرلند، گفت: «من در مورد قرارداد دستمزد متعصب هستم.

قرار نیست دولت یا هر چیز دیگری را از بین ببرد. منابع زیادی دارد. می‌خواهد از آن‌ها به طور مؤثر استفاده کند. این معامله باید سه هفته پیش انجام می‌شد، نه اینکه مردم در آستانه [نشست‌های اروپایی] در خطر باشند.

او گفت: «اینجا یک واقع گرایی وجود دارد که ما واقعا یک اقتصاد کارآمد داریم. ما یک جامعه کارآمد داریم. ما یک بخش عمومی کارآمد داریم. واقعیت این است که ما منابع داریم.» همه احزاب اپوزیسیون به طور کلی از این توافق استقبال کردند، به استثنای «مردم قبل از سود» که گفت افزایش فوری 10 درصدی حقوق در سال جاری حداقل مورد نیاز برای جبران موقعیت از دست رفته است. بیشتر انتقادات از دولت در خانه لینستر به رویکرد آن نسبت به مذاکرات بوده است.

مایرید فارل، سخنگوی سین فین در امور مخارج عمومی و اصلاحات گفت: «من فکر می‌کنم اگر دولت مایل به برگزاری نشست در تابستان بود، خیلی راحت‌تر بود. می‌توانستند بنشینند و با توافقی بر این اساس موافقت کنند که اول از همه، دستمزد باید باشد، زیرا مردم واقعا با مشکل مواجه هستند.»

گد نش، سخنگوی امور مالی حزب کارگر، گفت: "از زمانی که آخرین توافق در ژوئن به پایان رسید، دولت در خواب رفت و در یک آشفتگی که خود ساخته بود. پیشنهاداتی که از مذاکرات بیرون آمدند نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی در پیشنهاد کمتر از اعتباری است که قبلا توسط دولت ارائه شده بود."

سیان اوکالاگان، رهبر موقت سوسیال دموکرات ها نیز به همین ترتیب از تاخیرها انتقاد کرد. دولت باید در ماه می پیشنهاد حقوقی معتبری ارائه می‌کرد. آنها زمان زیادی را تلف کردند.

احزاب کوچکتری مانند آئونتو و ایرلند مستقل، که دومی به عنوان جناح راست شناخته می شود، نیز از آن استقبال کردند.

مایکل شیهان، سخنگوی امور مالی ایرلند مستقل، گفت که این توافق در کل عادلانه و متعادل بود، اگرچه او ابراز نگرانی کرد که منافع به سرعت توسط افزایش قیمت ها از بین می رود.

با توجه به اینکه تورم 4.3 درصد پیش بینی شده است، من نگران این هستم که بهترین توصیف از این معامله ثابت بماند.

دولت می‌تواند بر اساس این که این معامله در طول پنج سال مالی بین سال‌های 2026 تا 2030 انجام می‌شود، محتاطانه عمل کند.

چمبرز گفت: «فکر می‌کنم وقتی آن را با جاهای دیگر اروپا مقایسه می‌کنید، جایی که اعتراض‌ها، اعتصاب‌ها و نارضایتی داریم، معامله خوبی است».

من فکر می‌کنم حداقل ایرلند را در یک قطعه یا مکانی از ثبات صنعتی لنگر می‌اندازد و در مورد برنامه‌ریزی بودجه نیز اطمینان می‌دهد.»

اساس اختلافات اوایل تابستان امسال حول توالی مذاکرات بود. اتحادیه‌ها اصرار داشتند که ابتدا دستمزد بدهند، چمبرز می‌خواست بهره‌وری و کارایی در ابتدا لحاظ شود. در مصاحبه‌های رسانه‌ای این هفته، نمایندگان سیپتو و سازمان ملی معلمان ایرلند پیشنهاد کردند که امتیازات در صورت وجود حداقل باشد.

با این حال، جزئیاتی در توافقنامه در مورد تغییراتی مانند فهرست هفت روزه در بیمارستان و جابجایی کارکنان نیروی کار گنجانده شده است.

بعید است که دلیلی برای اصطکاک بزرگ باشد، زیرا چمبرز خدمات عمومی را به دلیل انعطاف پذیری آن تحسین می کند. او گفت: «به‌طور استثنایی هوش مصنوعی و نوآوری دیجیتال در خدمات عمومی جذب شده است - بسیار بیشتر از آنچه مردم تصور می‌کنند.»

شواهد نشان می‌دهد که کارگران بسیاری از این را می‌پذیرند و هدایت می‌کنند. در PER [هزینه‌های عمومی و اصلاحات] ما بلوک‌های ساختمانی را برای ادغام درست هوش مصنوعی و دیجیتال در سراسر دولت ایجاد کرده‌ایم، تا آن نقطه تماس واحد را ایجاد کنیم، سیلوها را بشکنیم و مجبور نباشیم با آنچه من مخفف سوپ مناطق مختلف دولت می‌نامم سر و کار نداشته باشیم.

ما دسترسی شهروندان به خدمات، اطلاعات و الزامات را از طریق هوش مصنوعی و دیجیتالی کردن آسان‌تر می‌کنیم. این امر از شر ناامیدی شهروندان از انتظار هفته‌ها یا ماه‌ها برای تصمیم‌گیری خلاص می‌شود، زیرا این فرآیند بسیار اداری یا مبتنی بر کاغذ است.»

یک نقطه از اختلافات سیاسی پیرامون نقش اقدام صنعتی و اینکه آیا این کلید برای تصمیم گیری در مورد معامله پرداخت است یا خیر. فارل، نش و اوکالاگان، تی‌دی‌اس‌های اپوزیسیون معتقدند اما چمبرز این پیشنهاد را رد می‌کند.

با هیچ‌یک از این موارد مشخص نشد، اگرچه به نفع همه است که از اختلالی که یک اعتصاب ایجاد می‌کند جلوگیری شود. آنچه مهم‌تر است این است که در چند هفته گذشته، ما برای رسیدن به نتیجه‌ای که برای همه طرف‌ها قابل قبول بود، کار کردیم. این ماهیت چانه‌زنی جمعی است.»

ادگار مورگنروث، استاد اقتصاد در DCU، بر این عقیده است که این معامله منجر به تنش قابل توجهی بین کارکنان بخش دولتی و بخش خصوصی نخواهد شد و می‌گوید برخی از آنها افزایش قابل توجهی در دستمزد داشته‌اند.

به عنوان مثال، در ساخت و ساز، طی سه سال، آنها حدود 20 درصد افزایش داشته اند. در برخی از بخش های بخش خصوصی، اما نه در همه جا، رشد دستمزد سریعتر بوده است.

نکته دوم، و این مهم است، و این یک تفاوت بزرگ بین بخش خصوصی و دولتی است، هر یورویی که دولت به کارمندان خود به عنوان دستمزد می دهد، 50 درصد آن کم و بیش از طریق مالیات و کمک های بازنشستگی [به خزانه] باز می گردد.

مورگنروث می‌گوید اعتصاب تهدید شده دولت را «کمی بیش از یک بشکه» قرار داده است زیرا تعطیلی روز پنجشنبه «واقعا برای دولت ناخوشایند» بود.

"این هزینه دارد. آیا ما می توانیم آن را بپردازیم؟" مورگنروث پرسید.

"اگر مخارج خالص بالاتر از 1.15 میلیارد یورویی باشد که در بودجه بود، چیز دیگری باید ارائه شود، در غیر این صورت ما به بودجه [هدف‌ها] خود نخواهیم رسید. اما این کار در گذشته انجام شده است.

ما به‌عنوان اقتصاددان در مورد هزینه‌های دائمی بر اساس مالیات شرکت‌های غیردائمی هشدار داده‌ایم. آخر هفته گذشته متوجه شدیم که اپل بیشتر از سود خود را در سنگاپور رزرو کرده و مالیات‌های بیشتری را نسبت به ایرلند پرداخت کرده است. این باید چند زنگ خطر را به صدا درآورد.