این جمهوری خواه از رای دهندگان می خواهد که دنیای پسا ترامپ را در نظر بگیرند
جان ای. سونونو، نامزد جمهوری خواه مجلس سنا در نیوهمپشایر، از حمایت رئیس جمهور برخوردار است اما او را در کنار هم نگه می دارد.
دبرا اسمیت با نفرت از جان ای. سونونو، نامزد جمهوری خواهان برای مجلس سنا در نیوهمپشایر، به انجمن نامزدهای اخیر وارد شد.
او فکر میکرد که اینجا یک سیاستمدار حرفهای دیگر بود - یک نماینده سابق کنگره و سناتور یک دورهای که تقریبا 20 سال پس از از دست دادن کرسی خود به دنبال بازپس گیری کرسی خود بود و بر لباس پدر و برادرش که هر دو فرمانداران سابق ایالت بودند، سوار شد.
با این حال، یک اتفاق خندهدار رخ داد، زیرا آقای Sununu سوالاتی در مورد مراقبتهای بهداشتی، مسکن و سیاست حملونقل از اتاقهای بازرگانی در حین انتخاب ساندویچهای کپریس پرسید. خانم اسمیت خودش را تحت تاثیر قرار داد زیرا آقای سونونو حقایق و تجربیات را در پاسخ هایش می گنجاند و انرژی اتاق را بالا می برد.
اما قبل از اینکه آقای سونونو اتاق مراسم در آتلانتیک گریل در رای، N.H. را ترک کند، خانم اسمیت، رای دهنده مستقل، به او گفت که هنوز نمی تواند به او رای دهد.
او گفت: به دلیل ترامپ، نمی توانم. به او گفتم نمیتوانم ریسک کنم.»
آقای سونونو، 62 ساله، کمپین بازگشت خود به سنا را به آزمونی برای یک فرض پیچیده تبدیل کرده است: اینکه در سال 2026، ممکن است هم جمهوری خواه بود و هم مستقل از رئیس جمهور ترامپ. فروش این ایده برای هر امیدی به موفقیت در ایالت بنفش که هرگز واقعا به رئیس جمهور گرم نشده است، حیاتی است. و از آنجایی که او در نظرسنجیها از کریس پاپاس، نماینده دموکرات عقبتر است، زمان زیادی برای متقاعد کردن دبرا اسمیتهای جهان برای خرید آن کم است، بهویژه در رقابتی که برای تعیین توازن قوا در سنا حیاتی تلقی میشود.
او دارد تلاش می کند. او یک بار یک مقاله نظری نوشت که با عنوان "ترامپ یک بازنده است" بود. او در یک تبلیغ تلویزیونی تاکید کرده است که هرگز حتی رئیس جمهور را ملاقات نکرده است. او فهرستی از تفاوتهای سیاستهایشان را برای هر کسی که به آن گوش میدهد به صدا در میآورد. و شاید بیش از هر جمهوری خواه دیگری که اکنون برای مجلس سنا نامزد می شود، از رای دهندگان خواسته است تا کاری انجام دهند که تخیل سیاسی آمریکا را تحت فشار قرار دهد: در نظر بگیرید که بعد از آقای ترامپ چه اتفاقی می افتد.
او ماه گذشته در یک صحنه مناظره گفت: «دو سال دیگر، رئیس جمهور سمت خود را ترک خواهد کرد». و سوال من این است که بعد کجا برویم؟
بخش ناگفته شرط او این است که، در عمق وجود، رای دهندگان خواهان آینده ای سیاسی هستند که شبیه گذشته باشد.
جمهوریخواهان نیوهمپشایر از آغاز دوره ترامپ در هر رقابت برای مجلس نمایندگان و سنا شکست خوردهاند، حتی با وجود اینکه در سطح ایالتی مقامهایی را کسب کردهاند. اما حزب پرتوی از امید را در نام Sununu دید که مترادف با جمهوری خواهی چینه چینی است که قبلا در نیوانگلند بسیار رایج بود. پدر آقای سونونو، جان اچ. سونونو، در دهه 1980 برای سه دوره دو ساله به عنوان فرماندار خدمت کرد و سپس به عنوان رئیس دفتر رئیس جمهور جورج اچ. بوش
جمهوری خواهان ملی تلاش ناموفقی داشتند تا کریس سونونو، برادر کوچکتر کاریزماتیک آقای سونونو و فرماندار سابق را متقاعد کنند تا در سال 2022 در سنا در برابر مگی حسن، دموکرات فعلی شرکت کند. در اوایل سال 2025، آنها به دنبال جذب جان ای. سونونو به مسابقه 2026 بودند. اما زمانی که سناتور جین شاهین، رئیس قدیمی دموکرات، اعلام کرد که بازنشسته خواهد شد، کریس سونونو با شرمندگی اشاره کرد که ممکن است در نهایت برای مجلس سنا نامزد شود.
فردی که با تلاشهای جذب نیرو آشنا بود، گفت که جمهوریخواهان ملی بررسی کردند تا میزان جدی بودن او را بسنجند - بالاخره هیچکس نمیخواست دو Sununus در رایگیری شرکت کند - اما کریس در نهایت مخالفت کرد.
امروز، تابلوهای کمپین که در منظره ایالت پراکنده شده اند، به سادگی «سناتور سونونو» نوشته شده است، بدون اینکه مشخص شود کدام یک واقعا در حال اجراست. دموکراتها نظرسنجی خصوصی انجام دادهاند تا ببینند که آیا رایدهندگان میدانند کدام یک از اعضای خانواده در برگه رای حضور دارد یا خیر. می گویند سردرگمی زیاد است.
پیامک یکی از خبرنگاران که برای جان ای. سونونو ارسال شده بود، اخیرا آن را برای پدرش ارسال کرده است.
در پاسخ آمده است: «شما به فرماندار باستانی سابق نیوهمپشایر رسیدهاید، نه به سن جوان پویا.»
نامزد فعلی می گوید هیچ سردرگمی وجود ندارد. او گفت: «رای دهندگان کاملا می دانند که من کی هستم.
آقای سونونو برای اولین بار 30 سال پیش برای کنگره نامزد شد و کرسی که در حال حاضر توسط آقای پاپاس اشغال شده بود را برای سه دوره در اختیار داشت. او کرسی سنا خود را در سال 2002، در سالی قدرتمند برای جمهوریخواهان در پی 11 سپتامبر، به دست آورد و در موجی که با انتخاب باراک اوباما در سال 2008 همراه بود، آن را به خانم شاهین از دست داد.
در مسیر مبارزات انتخاباتی، او داستان های جنگ را از دورانی دیگر تعریف می کند. او میگوید که میتوان به او اعتماد کرد تا در مقابل آقای ترامپ بایستد، زیرا او در مقابل رئیسجمهور جورج دبلیو بوش ایستاد و اصرار داشت که مجوز مجدد قانون میهنپرستی که پس از حملات 11 سپتامبر تصویب شد، شامل حمایتهای بیشتری از آزادیهای مدنی است. او میگوید که میتوان به او اعتماد کرد که دو حزبی است، زیرا او از قانونگذاری با هیلاری کلینتون حمایت میکرد. او اولین جمهوری خواه بود که خواستار اخراج آلبرتو گونزالس، دادستان کل آقای بوش شد. (آقای
گونزالس در سال 2007 پس از درگیری با منتقدان کنگره بر سر رسیدگی به تحقیقات تروریسم توسط وزارت دادگستری و اخراج وکلای آمریکایی استعفا داد.)
او در مصاحبه ای گفت: "من فکر می کنم همه این چیزها باعث تقویت شهرت برای استقلال و صراحت و صداقت است."
او گفت: «مطمئنا» و به سرعت موضوع را تغییر داد که چگونه در سال 2024 از نیکی هیلی فرماندار سابق کارولینای جنوبی برای ریاست جمهوری در مقابل آقای ترامپ حمایت کرد.
در ماه فوریه، آقای ترامپ از آقای سونونو حمایت کرد و گفت که او "خستگی ناپذیر برای پیشبرد اولین دستور کار آمریکایمان" کار خواهد کرد.
این یک سیگنال برای حزب بود که رقیب اصلی آقای سونونو، یکی دیگر از سناتورهای جمهوریخواه سابق به نام اسکات براون را نادیده بگیرد. اما این به آقای پاپاس بزرگترین خط حمله او را داد: اینکه آقای سونونو علیرغم تمام ادعاهای استقلال، به اندازه هرکسی در حزب جمهوری خواه که وفاداری کامل به رئیس جمهور نشان داده است از آقای ترامپ پیروی می کند. آقای پاپاس همچنین او را بهعنوان لجبازی نسبت به آقای ترامپ معرفی کرده و گفته است که برای مثال، مخالفت آقای سونونو با جنگ در ایران، تنها در کنار عدم محبوبیت آن شکوفا شده است.
آقای سونونو سعی کرده تمرکز خود را بر وضعیت خود حفظ کند.
آقای سونونو گفت: «تمرکز من روی نیوهمپشایر، اقتصاد، مشاغل، مقرون به صرفه بودن، و این پیام طنین انداز شده است، و به همین دلیل است که این مسابقه ای است که یک سال پیش مردم فکر نمی کردند رقابتی باشد.
نظرسنجی نیویورک تایمز/دانشگاه سینا که در اواخر سپتامبر منتشر شد، نشان داد که آقای پاپاس با پنج امتیاز برتری دارد - نشانه این است که آقای سونونو به طور قابل توجهی رقابتی تر از دو نامزد اخیر جمهوری خواه ایالت در مجلس سنا است. یکی از آنها، کورکی مسنر، در سال 2020 با نزدیک به 16 درصد به خانم شاهین باخت. دیگری، دان بولدوک، به سناتور مگی حسن با 9 امتیاز شکست خورد. (در یک تغییر، آقای بولدوک آقای پاپاس را تایید کرده است.)
در آن نظرسنجی، میزان مطلوبیت آقای سونونو کمی بیشتر از آقای پاپاس بود و بین 45 تا 43 درصد بود. و 48 درصد از رای دهندگان گفتند که آقای سونونو بهتر به مسائل مربوط به هزینه زندگی رسیدگی می کند. 46 درصد این را در مورد آقای پاپاس گفتند.
اما 60 درصد از رای دهندگان با آقای ترامپ مخالف بودند و 54 درصد گفتند که نامزدی می خواهند که وی را بررسی کند.
وقتی آقای سونونو در اواخر ماه گذشته با اتحادیه اتاق دریای ساحل صحبت می کرد، به نظر می رسید گاهی اوقات در نوعی بریگادون ساکن است که در آن رئیس جمهور ترامپ وجود نداشت.
او خواستار محدودیتهای دورهای در کنگره شد، از وضعیت نامتعادل بودجه فدرال ابراز تاسف کرد و مشتاقانه به پرسشهایی درباره تامین اجتماعی پاسخ داد.
آقای پاپاس ابتدا گروه را مورد خطاب قرار داده بود. وقتی کارش تمام شد، جیمی دایکز، یک رایدهنده مستقل از شهر ساحلی همپتون، پرسید که چرا نماینده کنگره در آن جامعه بیشتر دیده نشده است. اما آقای دایکز گفت که به هر حال قصد دارد به آقای پاپاس رای دهد.
او آقای سونونو را با جنگهایی که در دوران تصدی وی در کنگره آغاز شد، جنگهایی که در عراق و افغانستان آغاز شد، مرتبط دانست و گفت که نمیتواند به او اعتماد کند تا با آقای ترامپ که به اعتقاد او یک «تهدید وجودی» است، مقابله کند.
با این حال، آقای دایکز در نظر داشت به فرماندار کلی آیوت، جمهوری خواه که از آقای ترامپ نیز دور مانده است، رأی دهد. او قبلا شغلی را داشت که آقای سونونو میخواهد، اما در شبی که آقای ترامپ در سال 2016 انتخاب شد، به سختی در انتخابات مجدد به سنا شکست خورد. اکنون، به نظر میرسد که او در تلاش است تا دوباره به عنوان فرماندار انتخاب شود - تبدیل شدن به یکی از نقاط درخشان حزبش در سالی دشوار.
آقای سونونو به نوبه خود از بیان اینکه فکر می کند حزب جمهوری خواه پس از رفتن آقای ترامپ چگونه باید باشد، خودداری کرد. اما آیا او می خواهد به شکل گیری آن کمک کند؟
متن اصلی (انگلیسی)
This Republican Wants Voters to Consider a Post-Trump World
John E. Sununu, the Republican Senate candidate in New Hampshire, has the president’s endorsement but is keeping him at arm’s length.