"این دوران فوق العاده احساسی برای همه بود": 20 سال پس از جام رایدر 2006

بیست سال پیش، ایرلند برای اولین بار میزبان جام رایدر در هفته ای شاد و عمیقا تکان دهنده بود.

K Club با میزبانی از بهترین گلف بازان جهان در Palmer Course (در حال حاضر North Course) به آرزوی مالک مایکل اسمورفیت رسید. سی و ششمین جام رایدر در تاریخ 22 سپتامبر 2006 با هشت سال ساخت و با یک سال تاخیر از برنامه اولیه خود در سال 2005 به دلیل حملات 11 سپتامبر آغاز شد.

ایان ووسنام مردی بود که در اروپا مسئول بود - و مهمترین تصمیمات کاپیتانی او چند هفته قبل از آن گرفته شد.

هنگامی که همسر دارن کلارک، هدر، پس از یک مبارزه طولانی با سرطان در ماه اوت درگذشت، این سوال مطرح شد که آیا او برای بازی در کو کیلدر یک ماه بعد در ذهنیت مناسبی خواهد بود یا خیر. او پس از یک راند بد در The Open در ژوئیه، زمانی که گلف 82 را شلیک کرد، گلف رقابتی بازی نکرده بود.

20 سال بعد در مورد جام رایدر، ووسنام می گوید که انتخاب کلارک کار سختی نبود، زیرا او قبل از اینکه وضعیت سلامتی هدر بدتر شود، گلف عالی بازی می کرد.

مرد ولزی می گوید: "با حضور در ایرلند، من فقط می خواستم به دارن این فرصت را بدهم تا در جام رایدر بازی کند. از او پرسیدم که چند هفته برای تصمیم گیری نیاز دارم و او مثبت شد. می دانستم که هدر می خواست او بازی کند."

تماس دشوارتر انتخاب لی وست وود بود، تصمیمی که توماس بیورن با استقبال خوبی مواجه نشد و تیم را از دست داد. این مرد دانمارکی در ووسنام غوغایی حیرت انگیزی به راه انداخت و آن را "محرمانه ترین" کاپیتانی خواند که تا به حال دیده است، و گفت که تمام احترامش را نسبت به او از دست داده و رابطه آنها "کاملا مرده" است.

ووسنام در پاسخ به این سوال که آیا بیورن را بخشیده و فراموش کرده است، می‌خندد و می‌گوید: «من خاطره‌ای مثل یک فیل دارم. آن را همین‌طور می‌گذارم. «فکر می‌کنم در مورد گفته‌های توماس حرف‌های زیادی زده شد که من تا زمانی که وارد اتاق مطبوعات در آلمان نشدم، تصمیم نگرفتم. تا زمانی که آنها همانجا از من پرسیدند که انتخاب من کیست و من هنوز به انتخاب درست متقاعد نشده بودم.

"در همان لحظه، احساس درونی من به لی وست وود می‌گفت. چون او و دارن خیلی خوب بودند، زمان زیادی را با هم سپری کرده بودند، و اگر دارن می‌توانست روی شانه‌ای تکیه کند، وست‌وود بود. این چیزی در مورد گلف نبود، بلکه در مورد پیروزی به‌عنوان یک تیم بود و من احساس می‌کردم که این همکاری مناسبی برای دارن بود."

در حالی که جام‌های رایدر مدرن می‌توانند در داده‌های جفت‌سازی و تجزیه و تحلیل بهینه‌سازی شده گم شوند، مسابقات سال 2006 یک عنصر انسانی استثنایی را به خود گرفت که کاملا با سبک کاپیتانی ووسنام سازگار بود.

جانی واترسون در ایرلندی تایمز نوشت که چگونه ووسنام می تواند به عنوان "پشت یک مرد پاکت نامه" ظاهر شود، چیزی را با یک مداد در میله خراشیده و آن را در جیب پشتی خود بچسباند.

ووسنام موافق است که کاپیتانی او بیشتر در مورد انگیزه و مدیریت انسانی بود، الهام گرفته از کاپیتانی تونی جکلین، که او چهار بار به عنوان بازیکن زیر نظر او بازی کرد، و در مورد رهبری با هیجان و پرخاشگری، درست مانند او به عنوان یک بازیکن.

قهرمان مسترز در سال 1991 و یکی از "پنج نفر بزرگ" گلف اروپا در دهه 1980، ووسنام از مزرعه ای در Oswestry، Shropshire، در نزدیکی مرز ولز برخاست و تمام راه را برای تبدیل شدن به شماره 1 جهان مبارزه کرد. او دس اسمیت و پیتر بیکر معاونان را به جای اینکه بازیکنانی را که می‌دانست در بال‌ها به خوبی شناخته می‌شد، انتخاب کرد. آماردانانی مانند ادواردو مولیناری.

"صدمین سالگرد بودن آن را بسیار خاص می کند": لوک دونالد هت تریک جام رایدر در آدار مانور می خواهد

"من عاشق راهی بودم که جکلین همراه با مدیریت تیم طی کرد. او مطمئن شد که همه احساس می کنند بخشی از آن هستند. او به شما آمد و نظر شما را پرسید و من اینگونه می خواستم به کاپیتانی نزدیک شوم."

ووسنام همچنین در سال 1997 از کاپیتانی Seve Ballesteros به دلیل عدم صحبت با او مطلع شد که در سه مسابقه از چهار مسابقه تیمی کنار گذاشته شد، از قضا تنها مسابقه خود را با Bjorn در چهار توپ برد، قبل از اینکه احساس کند پخته نشده است و 8 و 7 را به Fred Couples در انفرادی باخت. برای کاپیتانی خود، او تصمیم خود را برای نشستن لوک دونالد و هنریک استنسون برای جلسه افتتاحیه، دو بازیکن از سه بازیکن برتر خود در رنکینگ جهانی مثال می‌زند، اما مطمئن باشید که به آنها می‌گوید که بعد از ظهر بازی می‌کنند.

برخلاف روایت رایج در مورد اتحاد اروپا که در جام رایدر تفاوت ایجاد می کند، تیم 2006 هماهنگی کاملی در ساخت نداشت.

خوزه ماریا اولازابال و پادریگ هرینگتون پس از درگیری در جام Seve بر سر ترمیم علائم سنبله صحبت نکردند. کالین مونتگومری علنا از اولازابال به خاطر عدم حضور در مسابقات قهرمانی BMW در Wentworth قبل از این رویداد انتقاد کرده بود، در حالی که مونتگومری پس از متهم شدن به تعویض نادرست توپ خود پس از تاخیر باران در مسابقات آزاد اندونزی، خود محبوب ترین چهره نبود. وظیفه ووسنام این بود که همه را در یک صفحه قرار دهد.

ووسنام می گوید: "وقتی همه آنها را در جلسه تیم خود جمع کردم، به آنها گفتم، شما یک چیز را در این اتاق می دانید، هیچ سوپراستار وجود ندارد. ما همه فردی هستیم، من دقیقا مانند بقیه با شما رفتار خواهم کرد."

اولازابال بلند شد و سخنرانی احساسی ای را که انجام می دهد انجام داد، وقتی صحبت می کند می تواند اشک شما را دربیاورد. او گفت بگذارید گذشته ها گذشته باشند، ما اینجا بودیم تا یک کار را انجام دهیم و آن برنده شدن بود.

ووسنام با شوخ طبعی کاپیتانی کرد، به ویژه در روز پنجشنبه برای اینکه تیمش با وجود یک دوره پر آب برای جلسه تمرین، بازی کند، زیرا کیلدر با تأثیرات طوفان گوردون برخورد کرد.

سرعت باد به 60 کیلومتر در ساعت رسید و این مسیر را ناامن کرد و تمرین به حالت تعلیق درآمد. درختی در هجدهم با گل و لای پوشانده شد. این یک کابوس برای طرفدارانی بود که پول قابل توجهی را برای شرکت در این رویداد خرج کرده بودند، در حالی که پایان روز دوشنبه به عنوان یک طرح احتمالی و همچنین دروغ های ترجیحی مورد بررسی قرار گرفت.

تصمیم اروپا برای بیرون رفتن و بازی بعدا تماشاگران ایرلندی را به خود جلب کرد، به ویژه در مقایسه با همتایان آمریکایی خود، که پس از اینکه تصمیم گرفتند در تمرین از وسط جاده، دور از جایی که تماشاگران می‌توانستند ضربه بزنند، مورد تمسخر قرار گرفتند.

ووسنام می گوید: "آنها طرف ما را تشویق می کنند. آنها این همه پول را خرج کردند تا به جام رایدر بیایند و قرار نبود گلف ببینند، بنابراین ما بچه ها را بیرون آوردیم."

صبح جمعه بیاید، جهان در اولین سه راهی منتظر ورود کلارک بود. ووسنام تصمیم گرفت که او را با وست وود در مقابل فیل میکلسون و کریس دیمارکو در آخرین بازی چهار توپ قرار دهد، "که باعث شد جمعیت از بین برود". ووسنام می‌گوید: "عالی بود. من هرگز چنین چیزی ندیده‌ام."

برای کلارک این یک قدم زدن به سمت ناشناخته بود، زیرا او با سونامی سر و صدا برای شلیک سه راهی ابتدایی خود از او استقبال شد. وست وود در آن زمان گریان گفت: "چگونه او با توپ تماس برقرار کرد، من نمی دانم." کلارک راننده اش را از وسط لوله کرد و مرغک درست کرد. او گفت که هدر در حالی که در آخرین حفره مسابقه خود را بردند، مراقب او بود.

بیورن در اظهاراتش علیه ووسنام گفته بود: "من چیزی علیه لی وست وود ندارم. اما اگر بتوانید در دسته ای پیدا کنید که او مرا شکست داده باشد، دوست دارم آن را ببینم." وست وود و کلارک هر دو مسابقه خود را به صورت زوجی بردند و وست وود در آن هفته چهار امتیاز کسب کرد.

ووسنام می‌دانست که چگونه کلارک را مدیریت کند و فقط یک بار در روز با او بازی می‌کرد. "از نظر عاطفی برای او بسیار خسته کننده بود."

در آغوش گرفتن تایگر وودز توسط کلارک با یک خرس بزرگ یکی از تصاویر تعیین کننده هفته بود. وودز به شکلی تاول‌آمیز وارد مسابقات شد و در پنج مسابقه استروک‌پلی متوالی، از جمله دو ماجر، برنده شد. اما هفته او و تیمش با زدن ضربه سه راهی ابتدایی‌اش در آب و زدن 9 آهنی استیو ویلیامز در یک دریاچه توسط او خلاصه شد، اگرچه او با سه امتیاز بهترین امتیاز را برای تیم ایالات متحده کسب کرد.

ووسنام می‌گوید: «نمی‌دانم چرا تایگر آن‌طور که می‌توانست خوب بازی نکرد، شاید از تصمیم‌هایی که گرفته می‌شد خوشش نیامد. شما هرگز نمی دانید، یا من نمی دانم. در مورد تام لمن [کاپیتان ایالات متحده]، گاهی اوقات شما بازیکنان زیادی پیدا می کنید که فکر می کنند کاپیتان تیم هستند.

آمریکایی ها رقابتی بودند، اما با توجه به همدردی با کلارک، رقابت به اندازه سایر جام های رایدر وحشیانه نبود. دور و بر روی آن اولین سه راهی، از جمله دیمارکو و میکلسون، آغوشی بود.

ووسنام می‌گوید: «همه همین احساس را داشتند: آنها واقعا می‌خواستند برنده شوند، اما همه آنها این احساس را داشتند. "آنها هدر را می شناختند، آن زمان غم انگیزی بود. ممکن بود برای هر یک از ما اتفاق بیفتد که یکی از شریک زندگی ما فوت کند، بنابراین همه ما از هر طرف که بود یکسان بودیم."

طرفداران ایرلندی نیز برای جفت شدن پل مک گینلی و هرینگتون صدای بلندی داشتند، اما برای کلیک کردن به سختی تلاش کردند و هرینگتون در تمام هفته فقط نیم امتیاز کسب کرد. ووسنام آن را به "تلاش بیش از حد" در زمین چمن خانگی نسبت داد.

این هفته برای دوست خوب کلارک، مک گینلی، که ماه قبل برای شرکت در مراسم تشییع جنازه هدر در میانه رویداد از مسابقات قهرمانی PGA کناره گیری کرد و برای رسیدن به فرم اولیه تلاش کرد، تلخ بود.

مک‌گینلی با تأمل در این هفته می‌گوید: "من با احساس "اوه خدای من، این فوق‌العاده بود" به گذشته نگاه نمی‌کنم زیرا با چنین غم و اندوهی همراه بود. آنها در همسایگی من زندگی می‌کردند و من با دارن و هدر خیلی صمیمی بودم.

با برتری 10-6 اروپا در بازی های انفرادی، و با بردهای زودهنگام مونتگومری، پل کیسی و دونالد که پیروزی را اجتناب ناپذیر کردند، این موضوع تبدیل شد که چه کسی جام را به دست می آورد.

در نهایت این استنسون بود که از فیلمنامه پیروی نکرد و پنج دقیقه قبل از کلارک جام را برد. اما مرد ایرلندی شمالی زمانی که در مسابقه خود مقابل زک جانسون پیروز شد، احساس کرد که یک قهرمان معنوی است و آن را به سه امتیاز عالی از سه برای جام رایدر 2006 تبدیل کرد. جانسون بعدا پس از بازی در محاصره غرش‌های کر کننده گفت: "احساس نمی‌کردم که دارم فقط دارن را بازی می‌کنم. فکر می‌کردم دارم کل ایرلند را بازی می‌کنم."

اروپا جام رایدر را 18.5 بر 9.5 برد و در هر جلسه پیروز شد. موجی از احساسات دنبال شد و عکس ووسنام در حال بالا بردن بازوی کلارک با چشمان اشک آلود بود.

ووسنام می‌گوید: "این یک زمان فوق‌العاده احساسی برای همه بود، هر کسی که در دنیا گلف بازی کرده است، این احساس را ببیند. در نهایت من به سمت او رفتم و فقط گفتم، "می‌دانی، این سرنوشت است، دارن". لحظه بسیار خاصی بود." در خانه، در باشگاه K یا در خانه به سختی چشم خشکی وجود داشت.

وقتی بی بی سی پس از پیروزی از او پرسیده شد که چه چیزی در ذهنش می گذرد، ووسنام معمولی ساده زبان گفت: «یک پیمانه گینس». این به درستی دنبال شد، و پینت کلارک در کمتر از پنج ثانیه پایین آمد. ووسنام خیلی زود نوشیدن گینس ووسنام حداقل بهتر از بلعیدن شامپاین ناموفق او بود که از دریبل زدن با سرعتی آرام از بینی او خارج شد.

برتی آهرن، که در آن زمان مدیر ارشد بود، جام را با لباس نواری خود به ووسنام تقدیم کرد و مهمانی یک بار دیگر در روزهای هولناک ببر سلتیک آغاز شد. تا 45000 نفر در روز پایانی سوار شدند زیرا میریام لرد گزارش داد "آنها روی کالسکه های گلف، بالای سطل های چرخ دار ایستاده بودند، از درختان بالا می رفتند و مانند ساردین روی تپه های گل آلود بسته می شدند".

بوچ هارمون هواداران ایرلندی را بزرگترین کسانی خواند که تا به حال دیده است. فیلیپ رید نوشت که این هفته "مقدس، مصون از تمسخر و رسوایی" بوده و نمی توان آن را در صدر قرار داد. این وظیفه آدار مانور در سال آینده است و ووسنام انتظار بیشتری از آن دارد. او از هواداران ایرلندی می‌خواهد که به آمریکایی‌ها نشان دهند که پس از اینکه بازیکنان اروپایی در سال گذشته در Bethpage، نیویورک مورد رفتار توهین‌آمیز جمعیت قرار گرفتند، چگونه باید رفتار کنند. او می‌گوید که اگر شنیده بود که روری مک‌ایلروی در بت‌پیج با آن‌چه مواجه شد، «هنوز در زندان محبوس می‌شد».

ووسنام می گوید وقایع در ایالات متحده برای مقابله با تماشاگران بدسرپرست نیاز به نظارت بر خود دارند.

ووسنام می‌گوید: «فقط باید به کارهایی که آنها با شخصی انجام می‌دهند که دوستش ندارند، نگاه کنید، به ویندهام کلارک [در مسابقات اوپن امسال آمریکا] نگاه کنید؛ آنها در نیویورک به‌عنوان طرفداران گلف بسیار بسیار بی‌ادب هستند.

می‌دانی که نمی‌توانستم آنجا [برای جام رایدر] به ایالات متحده بروم. این برای من خوب نبود. فکر می‌کنم اگر [سال گذشته] می‌رفتم همچنان در زندان بودم.

"آنچه به روری گفتند - وحشتناک است. او خوب عمل کرد، من با 5 اتوی خود در جایگاه ها حاضر می شدم. شوخی نمی کنم، می بودم. برایم مهم نیست که آنها چه کسانی هستند، من مستقیما در آنجا هستم. اگر من از بازی گلف محروم شدم، این مشکل من است. من این مزخرفات را ندارم.

"این فقط مسخره است. حالا مشکل گلف چیست؟ این چنین شرم آور است این یک بازی جنتلمن است و فقط یک بازی گلف در پایان روز است. به خاطر خدا، اگر من بیایم و این را در مورد همسرت، رفیقت و هر چیز دیگری بگویم، چه می شود. پرتاب اشیا نیز. این یک شوخی است.»

مرد ولزی می گوید رفتار بد باید به سرعت گزارش شود.

تقریبا همه یک تلفن همراه دارند، هر کسی که در جایگاه، جمعیت یا هر جای دیگر بدرفتاری می‌کند، شما فقط یک ویدیو می‌گیرید و آن را به شماره‌ای می‌فرستید و آنها بیرون می‌روند.

پلیس نمی تواند همه کارها را انجام دهد، اما شما می توانید مردم را وادار به پلیس کنید و بلافاصله آنها را بیرون برانید. به آنها بگویید که دیگر هرگز به مسابقات گلف نمی آیید.

"امیدوارم هواداران اروپایی به هواداران آمریکایی نشان دهند که چگونه باید عمل کنند. بازی چگونه باید انجام شود و چگونه باید از آن حمایت کرد."

ووسنام که اکنون 68 سال سن دارد، اما همچنان از بازی گلف لذت می‌برد، می‌گوید سال آینده در کو لیمریک خواهد بود و در بالکن تماشا می‌کند، اما این بار شامپاین و گینس را با هم مخلوط نمی‌کند.

"من مطمئنا آنجا خواهم بود و روی آن بالکن می‌روم و یک فنجان دیگر می‌نوشم، امیدوارم دیگر از دماغم بیرون نیاید. من با 5 اتوی خود آنجا خواهم بود. شاید یک چوب هارلی بیاورم."