این رقیق‌کننده‌های خون ممکن است فواید غیرمنتظره‌ای برای بیماران آلزایمر داشته باشند

بر اساس تحقیقات موسسه Karolinska منتشر شده در مجله قلب اروپا، افرادی که هم فیبریلاسیون دهلیزی و هم بیماری آلزایمر دارند، ممکن است در صورت درمان با رقیق‌کننده‌های خون جدیدتر NOAC، کاهش شناختی آهسته‌تری را تجربه کنند.

فیبریلاسیون دهلیزی یک بیماری شایع ریتم قلب در افراد مسن است و همچنین بسیاری از افراد مبتلا به آلزایمر را تحت تاثیر قرار می دهد. پزشکان اغلب برای این بیماران داروهای رقیق کننده خون تجویز می کنند تا احتمال لخته شدن خون و سکته را کاهش دهند. تحقیقات قبلی نشان داده است که درمان ضد انعقاد ممکن است خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد، اما در مورد اینکه آیا این داروها بر زوال شناختی پس از تشخیص بیماری آلزایمر تأثیر می‌گذارند یا خیر، کمتر شناخته شده است.

ماریا اریکسدوتر، استاد بخش نوروبیولوژی، علوم مراقبت و جامعه، موسسه کارولینسکا، و مشاور ارشد طب سالمندان در بیمارستان دانشگاه کارولینسکا، می‌گوید: «دلایلی وجود دارد که باور کنیم این درمان می‌تواند تأثیر مثبتی بر شناخت داشته باشد، برای مثال با بهبود جریان خون و کاهش آسیب‌های کوچک در مغز.

محققان اطلاعات SveDem (ثبت نام سوئدی برای اختلالات شناختی / زوال عقل)، یک ثبت ملی کیفیت را تجزیه و تحلیل کردند و 7308 نفر را که هم فیبریلاسیون دهلیزی و هم بیماری آلزایمر تشخیص داده شده بودند، وارد کردند.

شرکت کنندگان در سه گروه همسان قرار گرفتند. یک گروه داروهای ضد انعقاد جدیدتری به نام NOAC دریافت کردند، گروه دیگر با وارفارین رقیق‌کننده خون قدیمی‌تر (واران) درمان شدند و گروه سوم هیچ داروی ضد انعقادی دریافت نکردند.

برای ردیابی تغییرات در تفکر و حافظه در طول زمان، محققان از آزمون استاندارد Mini-Mental State Examination (MMSE) استفاده کردند.

افرادی که NOACs مصرف می کردند کاهش قابل توجهی کندتر در عملکرد شناختی نسبت به افرادی که تحت درمان با وارفارین بودند یا کسانی که هیچ داروی ضد انعقادی دریافت نکردند، نشان دادند.

این تفاوت کمی بیشتر از 0.2 امتیاز MMSE در سال بود. در حالی که این تغییر در طول یک سال نسبتا کوچک است، اما محققان می‌گویند اگر در مدت طولانی‌تری ادامه یابد، می‌تواند معنادارتر شود.

نانبو ژو، محقق در بخش نوروبیولوژی، علوم مراقبتی و جامعه، مؤسسه کارولینسکا، می‌گوید: "تفاوت برای یک بیمار منحصر به فرد از یک سال به سال دیگر متوسط ​​است، اما در یک دوره طولانی‌تر حتی چنین تاثیری می‌تواند بر نحوه رشد عملکرد شناختی تاثیر بگذارد. یافته‌های ما نشان می‌دهد که درمان NOAC ممکن است برای شناخت در این گروه بیمار نیز مهم باشد."

کاهش خطر سکته مغزی و سایر عوارض

مزایای بالقوه به شناخت محدود نمی شد. در مقایسه با افرادی که داروهای ضد انعقاد دریافت نکردند، افرادی که تحت درمان با NOACs قرار گرفتند نیز خطر مرگ، سکته، لخته شدن خون و شکستگی کمتری داشتند.

وارفارین همچنین با خطرات کمتر مرگ، سکته مغزی و لخته شدن خون همراه بود. با این حال، افرادی که وارفارین مصرف می کردند، خطر بیشتری برای خونریزی شدید داشتند.

محققان تاکید می کنند که این مطالعه دارای محدودیت های مهمی است. از آنجایی که مشاهده‌ای بود، نتایج نمی‌توانند ثابت کنند که NOACs مستقیما باعث کاهش آهسته‌تر شناختی یا سایر مزایای سلامتی دیده‌شده در داده‌ها می‌شوند.

برخی از عواملی که می‌توانند بر درمان بیمار و چگونگی تغییر سلامت او در طول زمان تأثیر بگذارند، نمی‌توانند به طور کامل ارزیابی شوند. محققان همچنین خاطرنشان می کنند که برخی از شرکت کنندگان ممکن است در طول دوره پیگیری از یک دارو به داروی دیگر تغییر داده باشند.

این مطالعه از جمله توسط شورای تحقیقات سوئد، بنیاد مغز سوئد، CIMED، بودجه پروژه ALF و صندوق های موسسه Karolinska تامین شد. ماریا اریکسدوتر به عنوان مشاور در جلسات یکباره با BioArctic AB، Roche، Eli Lilly، Biogen/Eisai و Novo Nordisk شرکت کرده است و در سمپوزیوم هایی که توسط Roche و BioArctic/Eisai حمایت می شود سخنرانی کرده است. هیچ تضاد منافع دیگری گزارش نشده است.

مواد ارائه شده توسط موسسه Karolinska. توجه: محتوا ممکن است برای سبک و طول ویرایش شود.

دانشمندان به تازگی یک عامل پنهان را پیدا کردند که می تواند باعث فروپاشی اقیانوس اطلس شود

دانشمندان ترکیبی از توت را پیدا کردند که به سلول های عضلانی در سوزاندن چربی کمک می کند

داستان چگونگی تبدیل شدن گرگ ها به سگ، عجیب تر از آن چیزی است که ما فکر می کردیم

محققان یک محرک پنهان در پشت التهاب مزمن را کشف کردند