«این رنج بس است!» جوآنا واسکونسلوس در مورد اینکه چرا از هنر زنان که با درد تعریف شده است خسته شده است.

این هنرمند پرتغالی به خاطر کیک های عروسی سرامیکی و لوسترهای غول پیکر ساخته شده از تامپون مشهور است. پس چرا یک نمایش جدید در لیسبون او را با لباس های کت واک سایز صفر والنتینو ست می کند؟

مصاحبه با هنرمند پرتغالی جوآنا واسکونسلوس، پریدن به یک قطار در حال حرکت است. او به من می گوید که چرا از سوزن دوزی برای ساختن چیزهای بزرگ استفاده می کند: مثلا روپوش های 15 متری، یا درختی به ارتفاع 13.5 متر که خش خش خش خش با 150000 برگ دست دوخته شده است. او می‌گوید: «یک روز با خودم گفتم: «چرا جزئیات داخلی را وارد مجسمه‌سازی نمی‌کنیم؟ ما از چنین آثاری چه می‌دانیم؟ خوب، لوئیز بورژوا وجود دارد. اما این بزرگ نبود. او با جزئیات کار می‌کرد اما روی چیزهای کوچک کار می‌کرد. زیبایی نیکی دو سنت فال وجود دارد.

اما همیشه پاپیه ماشه است – تکنیکی که بسیار ساده، بسیار کاربردی است، اما شیک نیست.

مقایسه کردن خود با این دو غول زن فرانسوی به چیز خاصی نیاز دارد. برای سرزنش بورژوا و دو سنت فال به دلیل اینکه به اندازه کافی بزرگ، جسور و زیبا نیستند، چیز دیگری لازم است. اما اگر یک هنرمند زن معاصر وجود داشته باشد که بتواند آن را بدون هذیان گویی انجام دهد، آن Vasconcelos است. واسکونسلوس که در سال 1971 در پاریس در خانواده ای هنرمند پرتغالی به دنیا آمد، خود را به عنوان یکی از هنرمندان برجسته معاصر کشورش و یکی از جاه طلب ترین هنرمندان جهان تثبیت کرد. ادامه مطلب...