این سه زن قدرتمندترین در اتحادیه اروپا هستند. همه آنها سران احزاب راست افراطی هستند
جورجیا ملونی، مارین لوپن و آلیس وایدل دیدگاه های ملی گرایانه ای دارند، اما تفاوت های فاحشی بین آنها وجود دارد.
این واقعیت که قدرتمندترین زنان در سه گروه بزرگ اتحادیه اروپا رهبران احزاب ملی گرای پوپولیست راست افراطی هستند، می تواند آینده اتحادیه اروپا را تهدید کند.
جورجیا ملونی، نخست وزیر ایتالیا از سال 2022 و یکی از بنیانگذاران نئوفاشیست Fratelli d'Italia، ماه گذشته از رکورد ماندگاری بی وقفه به عنوان رئیس دولت ایتالیا فراتر رفت و آماده است که در سال آینده در انتخابات مجدد پیروز شود.
مارین لوپن در سال 2011 رهبری جبهه ملی جناح راست افراطی پدرش ژان ماری لوپن را برعهده گرفت. او حزب را «شیطان زدایی» کرد، نام آن را به Rally ملی (RN) تغییر داد و در همه نظرسنجی ها پیشتاز بود تا در 5 ماه و نیم رئیس جمهور بعدی فرانسه شود.
Alternative für Deutschland (AfD) محبوب ترین حزب در آلمان است که در نظرسنجی 27-30 درصد در مقایسه با 18-23 درصد ائتلاف CDU-CSU حاکم است. رئیس مشترک آن، آلیس وایدل، نامزد AfD برای تصدی صدراعظم در انتخابات مارس 2029 است. بسیاری از آلمان و اروپا زمانی که AfD در ماه سپتامبر در انتخابات منطقه ای زاکسن-آنهالت پیروز شد، حیرت زده شدند، زیرا آژانس اطلاعات داخلی آلمان شاخه منطقه ای را به عنوان جناح راست افراطی طبقه بندی می کند.
این سه نفر با ناسیونالیسم شدید و رد شدید مهاجرت، به ویژه توسط مسلمانان، اشتراک دارند. اگرچه ملونی به عنوان پوپولیست دیده می شود، اما ملونی تنها کسی است که از یک پس زمینه محروم است. لوپن در خانهای در غرب پاریس بزرگ شد و در انتظار خدمتکارانی بود که تا حدی با استفاده نادرست از بودجه اتحادیه اروپا دستمزد دریافت میکردند.
ویدل در تحقیر اروپا و تحسین دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین افراطی ترین و قاطع ترین است. اما لوپن خطرناک ترین است، زیرا فرانسه به عنوان یک قدرت پیشرو در اروپا و جایگاهش در شورای امنیت سازمان ملل متحد است. موسسات فرانسوی اختیارات گسترده ای به رئیس دولت می دهند در حالی که نخست وزیر ایتالیا توسط رئیس جمهور آن کشور محدود می شود. قدرت صدراعظم آلمان توسط بوندستاگ و لندر محدود شده است.
ماریون ون رنترگم، نویسنده Femmes Extrêmes که ماه گذشته در پاریس منتشر شد، میگوید: اگرچه لوپن در سال 1968 متولد شد و ملونی و ویدل در سالهای 1977 و 1979، "هر سه ریشه در جنبشهای فاشیستی شکست خورده در جنگ جهانی دوم دارند." هانس ویدل پدربزرگ ویدل توسط هیتلر به عنوان قاضی نظامی ورماخت انتخاب شد. هنگامی که این موضوع توسط روزنامه ولت آم زونتاگ فاش شد، وایدل ادعا کرد که از "فرقه شرم" تحمیل شده به آلمان بی خبر است.
پدر لوپن جبهه ملی را با اعضای سابق Waffen-SS، حامیان فیلیپ پتن، همکار نازیها در جنگ جهانی دوم و حامیان l'Algérie française تأسیس کرد. با این حال، او در سال 2024 زمانی که نامزد اصلی AfD در انتخابات پارلمانی اتحادیه اروپا، ماکسیمیلیان کرا، گفت که «همه اساسها جنایتکار نبودند» از ویدل جدا شد. ملونی در سن 15 سالگی به شاخه جوانان جنبش اجتماعی ایتالیا (MSI) پیوست. MSI در سال 1946 توسط بازماندگان جمهوری کوتاه مدت بنیتو موسولینی سالو تأسیس شد.
یکی از رهبران سابق MSI و معاون سابق نخست وزیر در دولت سیلویو برلوسکونی، جیانفرانکو فینی، که منتقدانش آن را "فاشیست با کت و شلوار دو سینه" لقب دادند، تلاش کرد ارتباط با موسولینی را کنار بگذارد، اما ملونی دوباره آن را تایید کرد و شعله سه رنگ را به عنوان نماد حزب خود بازگرداند. RN لوپن از همین نماد استفاده می کند.
"شیط زدایی" از راست افراطی اروپا زمینه را برای احیای ایده های فاشیستی باز می کند
این سه زن بدون انقلاب های مه 1968 و فمینیستی شاید در عرصه سیاست قد علم نمی کردند. Fratelli d’Italia و AfD از خانوادههای سنتی با پدری قوی حمایت میکنند، با این حال ملونی یک مادر مجرد است و ویدل با سارا بوسارد، شریک زندگیاش، که در سریلانکا به دنیا آمده و توسط یک زوج سوئیسی به فرزندخواندگی گرفته شده، در سوئیس زندگی میکند. آنها دو پسر دارند که بوسارد آنها را حمل کرد.
حملات 11 سپتامبر، بحران مالی 2008، بحران بدهی یونان، بحران مهاجران در سال 2015، حملات اسلام گرایان که در فرانسه در سال 2015 آغاز شد، برگزیت و انتخابات 2016 و 2024 دونالد ترامپ زمینه ای را برای جناح راست افراطی ایجاد کردند. این سه زن از سال 2017 تا 2019 در سیاست کشورهای خود برجسته شدند.
این صرفا تصادفی نیست که زنان بر جنبشهایی که اغلب با مردانگی سمی مرتبط هستند تسلط پیدا کردهاند. ون رنترگم میگوید: «اگر این زنان در احزاب خود پیشرفت کردهاند، به این دلیل است که به خنثی کردن وحشیگری و وحشیگری تهدیدآمیز برنامههای حزب و گذشته فاشیستی آنها کمک میکنند.
اگرچه ملونی با بوروکراسی و نخبگان بروکسل مخالفت می کند، اما با همکاری با اتحادیه اروپا، سران دولت و دولت را شگفت زده کرده است. سلف او، ماریو دراگی، به او توصیه کرد که ایتالیا به 200 میلیارد یورو کمک پس از کووید نیاز دارد. ملونی با اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون و مته فردریکسن، نخست وزیر سوسیال دموکرات دانمارک در ترویج اقدامات سختگیرانه علیه مهاجران به نیروهای خود پیوست. برخلاف وایدل و لوپن، ملونی از اوکراین حمایت می کند. با این حال، سیاستهای داخلی او «قاضیهای قرمز»، سازمانهای غیردولتی که مهاجران مدیترانه را نجات میدهند، روزنامهنگاران و همجنسگرایان را هدف قرار میدهد.
برخی از مفسران پیشبینی میکنند که اگر لوپن یا وایدل به مقامات عالی برسند، مانند ملونی «معتدل» خواهند شد. اما مخالفت با اروپا بخشی جدایی ناپذیر از هویت سیاسی RN و AfD است. از سوی دیگر، اگر پوپولیستهای ناسیونالیست راست افراطی به یک توده بحرانی دست یابند، میتوان انتظار داشت که ملونی عملگرا در مسیر آنها تغییر کند.
موفقیت این سه زن به ایجاد یک موج غیر لیبرال و پوپولیستی راست افراطی غیرقابل توقف کمک کرد. اما امسال، راست افراطی در انتخابات مجارستان، صربستان، برزیل و اکنون ایالات متحده شکست خورد. این روند می تواند همکاری ملونی با اتحادیه اروپا و آنچه از ناتو باقی مانده است را تقویت کند و مانع از ظهور لوپن و ویدل شود.
متن اصلی (انگلیسی)
These three women are the most powerful in the EU. They are all heads of far-right parties
Giorgia Meloni, Marine Le Pen and Alice Weidel share fervent nationalist views, but there are stark differences between them