این شهرهای اروپایی گردشگران کمتری می خواهند، اما فرودگاه های آن ایده های دیگری دارند

در خارج از ایستگاه قطار سانتا لوسیا در ونیز در تابستان امسال، افسران مجهز به اسکنرهای QR بازدیدکنندگان را متوقف کردند تا مطمئن شوند که هزینه سفر یک روزه را که برای مهار توریسم بیش از حد در نظر گرفته شده بود، پرداخت کرده اند.

با این حال، تنها کیلومترها دورتر، ساخت و ساز برای توسعه فرودگاه مارکوپولو در حال انجام بود که در نهایت به 20 میلیون مسافر در سال خدمات رسانی خواهد کرد، از 11.6 میلیون نفر.

ونیز به سختی در این پارادوکس تنها است. در سرتاسر اروپا، فرودگاه‌ها در حال گسترش هستند تا تقاضای رو به رشد سفر را برآورده کنند، حتی در حالی که شهرهایی که در آنها خدمت می‌کنند با مالیات‌های توریستی، ممنوعیت‌های کوتاه‌مدت اجاره و طرح‌های کاهش کربن برای مهار سیل بازدیدکنندگان تلاش می‌کنند.

به عنوان مثال، در آمستردام، فرودگاه اسخیپول در حال ساخت یک گیت پانسیون به مساحت 592000 فوت مربع است که سال آینده افتتاح خواهد شد. توسعه مداوم آتن بین المللی ظرفیت آن را از 26 میلیون به 40 میلیون مسافر در سال افزایش می دهد. و در بارسلونا، جایی که یک کمیسر جدید برای گردشگری پایدار سیاست‌هایی را برای کاهش تأثیر گردشگران بر زندگی مسکونی اجرا می‌کند، برنامه‌های اداره فرودگاه اسپانیا برای گسترش فرودگاه ال پرات مخالفان را بر آن داشت تا برای روز یکشنبه تظاهراتی را برنامه‌ریزی کنند. الکس چپمن، رئیس سیاست های اقتصادی و زیست محیطی می گوید: «این قطعا یک تناقض است

بنیاد نیو اقتصاد، یک اندیشکده مترقی بریتانیایی، در لندن. مواردی مانند بارسلونا وجود دارد که در آن شما جمعیتی دارید که تقریبا در خیابان‌ها در حال شورش هستند از آنچه که آنها تصور می‌کنند شیوه‌های صنعت توریستی ناپایدار و ناعادلانه است. ایجاد پیشنهاد توسعه عظیم دیگری برای فرودگاه در کنار آن بسیار دشوار است.

صنعت گردشگری بیش از حد اشباع اروپا به نقطه اوج خود می رسد

تلاش‌های درگیری از مقامات رقیب سرچشمه می‌گیرد. به طور کلی، دولت های ملی در اروپا بر فرودگاه های خود نظارت می کنند، در حالی که مناطقی که بیش از همه تحت تأثیر توریسم بیش از حد قرار گرفته اند، مانند مسکن و سرویس های بهداشتی، در صلاحیت مقامات شهری یا منطقه ای قرار دارند. از آنجایی که شهروندان اعتراض خود را به تأثیر گردشگری آغاز کرده اند، آن دولت های محلی موظف به پاسخگویی هستند.

طلوع دیا، رئیس دانشکده گردشگری در دانشگاه جزایر بالئاریک در اسپانیا می‌گوید: «اما بیشترین کاری که آنها می‌توانند انجام دهند کاهش تعداد اقامتگاه‌ها یا وضع مالیات توریستی است. در حالی که کنترل یا کاهش تعداد پروازها در اختیار دولت مرکزی است.»

دیا می افزاید، و برای دولت های مرکزی، «فرودگاه ها منبع درآمد بسیار مهمی هستند».

چاپمن می‌گوید اگرچه ارتباطات بیشتر پروازها می‌تواند اقتصاد کشورهایی مانند ایتالیا را که گردشگران زیادی را دریافت می‌کنند، تقویت کند، "شما همچنین هزینه‌های اجتماعی زیادی را نیز به همراه خواهید داشت"، مانند کمبود مسکن و آلودگی.

در تلاش برای کاهش سر و صدا و سایر اختلالات برای ساکنان نزدیک فرودگاه آمستردام، دولت هلند سال گذشته پروازهای Schiphol را به 478000 پرواز در سال محدود کرد، اما این سقف در دادگاه لغو شد. در 9 سپتامبر، پرواز جدیدی که اجازه می دهد تا زمانی که محدودیت های سر و صدا و محیط زیست رعایت شود، پروازها به تدریج به 500000 افزایش یابد، تأیید اولیه را از شورای دولتی هلند دریافت کرد.

به گفته استفان دانکر، سخنگوی Schiphol، افزودن‌های در حال انجام در فرودگاه برای افزایش پروازها نیست، بلکه برای پاسخگویی به واقعیت افزایش تعداد مسافران است که از 42 میلیون در 20 سال گذشته به 70 میلیون افزایش یافته است.

برای بسیاری از شرکت‌های مدیریت فرودگاه، پروژه‌های توسعه نوسازی‌هایی مانند به‌روزرسانی سیستم‌های جابجایی چمدان، بهبود بهره‌وری انرژی، و نصب فناوری‌های جدید مانند سیستم ورود-خروج اروپا را امکان‌پذیر می‌سازد که از تابستان امسال اجرایی شد.

اما این شرکت ها همچنین می گویند که وظیفه آنها سازگاری با افزایش سفر است نه تنظیم آن.

مایورکا یکی از نقاط داغ تنش بین مقامات محلی و ملی است. فضاهای عمومی شلوغ، رفتار بد گردشگران و کمبود مسکن مقرون به صرفه، اعتراضات را برای سه تابستان متوالی برانگیخته است (یکی در ژوئیه 25000 نفر را به خیابان های پالما کشاند). در همان زمان، سال‌های 2024 و 2025 شاهد تعداد مسافرانی بود که به فرودگاه جزیره می‌رسیدند و سال 2026 در مسیر فراتر رفتن از این ارقام است.

مانند بسیاری از پروژه های ساخت و ساز فرودگاه، مایورکا به عنوان یک بازسازی به جای توسعه فیزیکی انتخاب شده است. اما مارگالیدا پروهنس، رئیس منطقه، می‌گوید که امسال متوجه شد که Aena نیز تعداد دروازه‌ها را افزایش می‌دهد. او از آن زمان به پدرو سانچز، نخست وزیر اسپانیا، به دلیل عدم هماهنگی شکایت کرده است. پروهنس می‌گوید: «نمی‌توان گفت که در حالی که مؤسسات محلی در حال کار روی یک استراتژی برای مهار گردشگری در جزایر ما هستند، Aena برای رشد مستمر برنامه‌ریزی می‌کند.

در تلاش برای به دست آوردن صدایی در این روند، پارلمان منطقه بالئاریک در بهار لایحه ای را تصویب کرد که قصد داشت به آن قدرت بیشتری در مدیریت فرودگاه بدهد.

گردشگری بیش از حد تنها تناقض نیست. مطالعه‌ای که در 15 سپتامبر توسط Transport and Environment، یک سازمان حمایت از آب و هوا مستقر در بروکسل منتشر شد، نشان می‌دهد که توسعه برنامه‌ریزی‌شده 20 فرودگاه بزرگ اروپا باعث می‌شود کشورهای میزبان آن‌ها از بودجه کربن ملی مورد نیاز برای حفظ گرمایش جهانی تا 1.7 درجه پیشی بگیرند.

دانمارک که قانون آب و هوا آن را به طور قانونی به کاهش 70 درصدی انتشار کربن تا سال 2030 ملزم می کند، خود را در خط مقدم مبارزه با آب و هوا قرار داده است. با این حال، فرودگاه کپنهاگ، که متعلق به دولت دانمارک است، در حال ساخت یک امتداد 645000 فوت مربعی به ترمینال خود است که به گفته منتقدان، آلودگی را در محله‌های شهری اطراف افزایش می‌دهد و ردپای کربن آن را بدتر می‌کند.

انتشار کربن فرودگاه دوبلین پس از برداشتن سقف مسافری افزایش می یابد

در بارسلونا، نگرانی‌های مبرم در مورد گردشگری بیش از حد و تأثیرات آب و هوایی پشت اعتراضات روز یکشنبه علیه گسترش فرودگاه بود که در انتظار تأیید نهایی از سوی دولت اسپانیا است. (تظاهرات گسترش فرودگاه در مایورکا و ایبیزا نیز برگزار شد.)

دانیل پاردو، فعالی که گروه همسایگی‌اش به زیروپورت تعلق دارد، کنسرسیومی که تظاهرات را سازماندهی می‌کند، می‌گوید: «در یک لحظه حساس در تمام بحران‌هایی که با آن مواجه هستیم، این تصمیم مدل اقتصادی کاتالونیا را برای 20 سال آینده شکل خواهد داد.»

- این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز ظاهر شد.