این فریاد بزرگ برای کمک الهه به زمین ثابت می کند که دیکسون امبی یک نیروی جسور در رقص است.

Sadler's Wells East، لندن برنده اولیویه از میراث کامرونی خود در یک نمایش احشایی، با موسیقی و حرکتی که به عنوان یکی صحبت می کنند، استفاده می کند.

دیکسون امبی برای آخرین قطعه رقص اصلی خود، Enowate، جایزه اولیویه را دریافت کرد، نتیجه ای که باعث شگفتی برخی از ما شد که هنرمندی با استعداد را دیدیم که هنوز در رقص یک اثر تمام قد تسلط دارد. اما اثر جدید او، Tellus، اثری بسیار مطمئن‌تر و گویاتر است که دنیایی مطمئن و بافت‌دار ایجاد می‌کند. علاوه بر این، Mbi اکنون نه تنها یک طراح رقص، بلکه آهنگساز نیز است - مهارتی که در طول همه‌گیری جهانی به آن دست یافت - و موسیقی بخش مهمی از رقص است (در پشت هشت اجراکننده، نوازندگانی روی صحنه هستند)، مملو از ملودی‌های ترسناک و کشش احساسی.

موسیقی به طور موثر عمل را شکل می دهد و تقویت می کند و با رقص صحبت می کند.

تلوس نوعی داستان عامیانه در مورد یافتن امید در جهانی است که در آشفتگی محیطی است. خلاصه داستان (شاید لازم باشد به برنامه مراجعه کنید) یک شخصیت مرکزی گمشده و در حال سکندری، جامعه ای است که در آتش و خشکسالی آسیب دیده است، و درخواست کمک از الهه ای به نام مامی واتا است. این موسیقی از میراث کامرونی Mbi، و همچنین موسیقی و حرکت، که ریشه های Mbi در هیپ هاپ دارد، با رقص معاصر، آسیای جنوبی و کلاسیک که ظاهرا همه در ترکیب هستند، متکی است.

جرقه هایی از درخشش در طراحی رقص وجود دارد، جنبش تشریفاتی برانگیخته برای گروه و افراد با امضای حرکت قوی: ناتان گودمن در حال چرخش و جهش. هانا جوزف شاهانه و متزلزل.

در Sadler's Wells East، لندن، تا 24 اکتبر ادامه مطلب...