این مجسمه ساز فورد به مدت 40 سال ماشین ها را از خاک رس کنده است. هوش مصنوعی و واقعیت مجازی زمان کار او را به نصف کاهش دادند

جان "رکس" آلن 68 ساله است، چکمه های کابویی، کلاه بیسبال سیاه به تن دارد و چهار دهه را صرف ساختن ماشین هایی در اندازه واقعی از خاک کرده است. این روزها او در داخل یک هدست واقعیت مجازی نیز می‌سازد.

او کار خود را در طبقه بالا در دفتر مرکزی جدید و درخشان شرکت خودروسازی فورد در دیربورن، میشیگان انجام می دهد، جایی که صدای پرنده در حیاط حتی واقعی نیست. تنها بیش از چهار مایل دورتر، کارخانه 109 ساله روژ شبیه به دهه 1920 به نظر می رسد، به جز با قطعات پرینت سه بعدی که کارخانه را به هم متصل کرده است و بالای سر "بام سبز" که یکی از بزرگترین های جهان است.

بام سبز در کارخانه فورد روژ. نیک لیختنبرگ/فورچون

به گفته جیم دوبلسکی، مدیرعامل فورد لند، مقر جدید جهانی فورد در نوامبر 2025 به عنوان بیانی از منطق فورد روژ در قرن بیست و یکم افتتاح شد. World HQ تیم های مدرن را به صورت عمودی روی هم می چیند، همانطور که هنری فورد فولاد و مونتاژ را در روژ انباشته کرد. جابجایی ماشین از یک سر مرکز طراحی قدیمی به سر دیگر 30 دقیقه زمان می برد. اکنون "فقط بیش از سه دقیقه" طول می کشد. آواز پرندگان در حیاط، از جمله تماس های شکارچیان، پخش می شود تا غازهای همیشه حاضر میشیگان را از کارگرانی که ناهارشان را گرگ می خورند دور نگه دارند. دوبلسکی گفت: «اینها پرندگان واقعی نیستند، همه اینها جعلی است.»

فورچون در سال 1947 از فورد بازدید کرد تا "تولد مجدد" این شرکت را مستند کند، زمانی که بنیانگذار هنری فورد درگذشت و نوه او، هنری فورد دوم، رهبری نوسازی پس از جنگ این سازنده نمادین آمریکایی را بر عهده داشت. تقریبا هشت دهه بعد، دیترویت به طور کلی 13 سال از روند تاریخی ورشکستگی خود می گذرد، اما جنرال موتورز تنها عضو سه شرکت خودروسازی بزرگ بود که در سال 2025 سود خالص به ثبت رساند.

هر سه OEM یا تولیدکنندگان تجهیزات اصلی، در سال 2025 با لغو یارانه‌ها توسط دولت فدرال، عقب‌نشینی‌های عمده در استراتژی‌های خودروهای الکتریکی خود را اعلام کردند که باعث شد جیم فارلی، مدیر عامل فورد، (دقیقا) پیش‌بینی کند که در نتیجه بازار خودروهای برقی به نصف خواهد رسید. در ماه دسامبر، فورد حدود 19.5 میلیارد دلار اتهامات را اعلام کرد و به یک تولد دوباره پرداخت: مسابقه ای با تقویم.

در طبقه بالا در مقر فورد ورلد، آلن به اتومبیل های سفالی، مانیتورهایش، مدل های پلاستیکی و عینک های واقعیت مجازی خود نگاه می کند.

رکس آلن خاک رس خود را با واقعیت مجازی ارزیابی می کند. آنچه می بیند روی مانیتور پشت سرش قابل مشاهده است. نیک لیختنبرگ/فورچون

"یکی به من گفت که ماشین ها را از خاک ساخته اند"

استودیوی مدلینگ فورد عظیم است، با سقف‌هایی به ارتفاع 25 تا 30 فوت و فضای باز و خالی که شبیه یک استودیوی خالی هالیوود است، منتظر مجموعه‌ای از دختران گیلمور یا نمونه‌ای از تایتانیک است.

آلن با سبیل نازک سفیدش که مکمل موی سفیدش است، همان کاری را انجام می‌دهد که همیشه انجام می‌داد: ماشین‌سازی از خاک رس.

مانند اکثر مردم میشیگان که هنوز در خودروسازی کار می‌کنند، آلن نیز در مورد حرفه‌ی غیرمعمول و قابل‌توجه خود حرف‌های عجیبی دارد. او در پاسخ به این سوال که چگونه به جمع مجسمه سازان نخبه خودرو پیوست، توضیح می دهد که به دلیل ترس از اتوماسیون احساس می کرد که مجبور به این کار شده است. من قبلا یک ماشین‌کار بودم و بعد شروع به روباتیک شدن کرد، بنابراین خیلی سریع از آن تجارت خارج شدم.» او معتقد بود که همیشه یک هنرمند بوده است و در دبیرستان عاشق کتاب‌های مصور و ماشین‌ها بود و طلسم «Rat Fink» و دیگر نقوش Kustom Kulture را روی تی‌شرت‌های دیگر بچه‌ها انجام می‌داد.

به‌عنوان یک میکی موس به‌واسطه آر. کرامب، رت فینک یک طلسم جونده سبز رنگ نئون بود که نمونه‌ای از حالات پروتو پانک فرهنگ خودروی کالیفرنیای جنوبی در دهه 1960 بود، اما آلن گفت که ذائقه‌ی او نیز کمی کمتر از گونزو بود - او از شخصیت‌های دیزنی با رنگ‌آمیزی با رنگ‌های اضافی برای چوب و رنگ‌های هنری استفاده می‌کرد. کلاس آلن شانه بالا می اندازد: «در دبیرستان پول خوبی به دست آوردم. "من عاشق انجام این کارها بودم."

او هم قصد نداشت که یک مرد خاکی شود. او توضیح می‌دهد: «یکی به من گفت که ماشین‌هایی از خاک ساخته‌اند، که من هیچ تصوری از آن نداشتم، بنابراین او به من مردی را معرفی کرد که صاحب یک تجارت بود. آلن به یاد می آورد که او "یک بار آن را امتحان کرد" و نتایج برای خود صحبت کردند. او 26 ساله بود و خیلی زود متوجه شد که 100 ساعت در هفته کار می کند و تقریبا 100000 دلار در سال پایین می آورد.

پس آلن در فورد حضور نداشت. در آن زمان، دیترویت شبکه متراکمی از مغازه‌های مدل‌های کوچک داشت که کارهای سرریز برای Big 3 - فورد، جنرال موتورز و کرایسلر (اکنون Stellantis)، همراه با تامین‌کنندگانشان- را انجام می‌دادند و آلن در 22 مورد از آنها کار می‌کرد. کار ثابت بود او با یادآوری اینکه در یک استودیوی ماهواره‌ای کرایسلر روی مفهوم اصلی دوج وایپر کار می‌کرد، گفت: «شما می‌توانید هر روز هفته در یکی از این مکان‌ها شغلی پیدا کنید. او اکنون 24 سال در فورد است.

پس چرا خاک رس؟ آلن و همکارانش، نیک ناوارو، شاون فیرال و مایکل اسمیت، توضیح دادند که تقریبا یک قرن است که همینطور بوده است. فیرال گفت: «داشتن ویژگی فیزیکی در مقابل شما برای مکالمه با چندین نفر همیشه بخش مهمی از فرآیند بوده است. فیرال می‌گوید: «همیشه نوعی این تصور غلط عمومی وجود دارد که رایانه‌ها طراحی خودرو را تصاحب کرده‌اند. "کلی واقعا هرگز از بین نرفته است."

رکس آلن خاک رس خود را با نسخه پرینت سه بعدی از همان مدل در دست دارد. نیک لیختنبرگ/فورچون

اسمیت، که رهبری تحقیق و توسعه تیم طراحی فورد را بر عهده دارد، همیشه آن را برای کارآموزان به همان شیوه توصیف می کند. او گفت: «ما عکس های زیبا از ماشین ها را نمی فروشیم. ما وسایل نقلیه می فروشیم. او گفت یک کارگردان ممکن است به خاک رس نگاه کند و بگوید: "شما باید این را سه اینچ دیگر عقب بکشید."

آلن گفت که قبلا حدود دو هفته طول می‌کشید تا یک مدل‌ساز یک مدل سایز کامل را مجسمه‌سازی کند و هر تغییر به معنای هفته‌های بیشتری کار دستی بود. حدود شش سال پیش، با واقعیت مجازی و پرینت سه بعدی تغییر کرد. اکنون آلن می تواند در عرض پنج روز موضوع طرح را حذف کند.

آلن گفت که در 40 سال اخیر تغییرات زیادی دیده است. ابتدا «جاروها» آمدند، الگوهایی که مدل‌سازان می‌توانند آن‌ها را در کنار خودرو بکشند. آلن گفت: «برای مدتی این یک عامل شگفت انگیز بود. سپس ماشین‌هایی به وجود آمدند که می‌توانستند بدنه را ترسیم کنند، تکه‌هایی را از آن برش دهند و در نهایت یک ضلع کامل را شکل دهند. اکنون تیم می‌تواند یک ماشین را در خاک رس کند، آن را در حدود 20 دقیقه اسکن کند، یک هدست قرار دهد تا شکل آن را به صورت دیجیتالی اصلاح کند، و از آسیاب بخواهد که سطح جدید را در چند شیفت کنده کند، سپس به کار با دست برای کارهای نهایی ادامه دهد. آنها به آن مجسمه سازی ترکیبی می گویند.

آلن گفت: «این یکی فراتر از هر کاری است که تا به حال انجام داده‌ایم.»

آلن گفت: «به دلیل فناوری، ما در طول سال‌ها تعداد افراد را کاهش داده‌ایم، بنابراین تعداد ما کمتر و کمتر می‌شود» و افزود: «هنوز به همان میزان کار داریم.» او گفت که فکر می‌کند این «روش کار واقعیت مجازی اساسا به ما کمک می‌کند تا شاغل باشیم، و به نظر می‌رسد که همینطور است، زیرا اکنون به دلیل آن می‌توانیم طرح‌های بیشتری را تغییر دهیم».

آن هفته های ذخیره شده به دلیل آنچه فورد در تلاش است انجام دهد اهمیت دارد.

پس شکل فورد جدید در حال تولد چگونه است؟ پاسخ در چهار بخش است. فورد در سال گذشته حدود 650000 خودرو کمتر از جنرال موتورز در ایالات متحده فروخت، اما درآمد کمی بیشتر داشت: 187.3 تا 185 میلیارد دلار. این تفاوت عمدتا مربوط به فورد پرو است، بازوی تجاری که کامیون‌ها و وانت‌ها را به مشاغل و دولت‌ها می‌فروشد، 6.8 میلیارد دلار قبل از بهره و مالیات در سال 2025 با حاشیه 10.3 درصد درآمد کسب کرده است. این بیش از دو برابر درآمد فورد بلو، تجارت گاز و هیبریدی است که 3 میلیارد دلار درآمد داشت، در حالی که واحد EV به نام Model e 4.8 میلیارد دلار ضرر کرد.

کومار گالهوترا، مدیر عملیاتی فورد، به فورچون توضیح داد که چگونه طرح بعدی فورد برای مدل e با یک عملیات اسکاندورکس در کالیفرنیا آغاز شد. او گفت: «ما چندین خودروی OEM چینی را خراب کردیم. واضح بود که به دلیل مزیت نیروی کار و یارانه‌های خاص و بخش باتری، باتری‌های آنها ارزان‌تر از باتری‌های ما هستند. بنابراین تیم تلاش برای برنده شدن در هزینه باتری را متوقف کرد و در عوض باتری کوچک‌تری با آیرودینامیک هوشمندانه‌تر، تلفات اصطکاکی کمتر و موتورهای کارآمدتر طراحی کرد.

او در مورد پیش بینی فورد در برابر بی وای دی چین گفت: «در پایان، ما از نظر هزینه کل سیستم تقریبا برابر هستیم و آن را «تفکر اصول اولیه» نامید.

اولین وسیله نقلیه بر روی پلت فرم جدید یونیورسال EV فورد، فتوم است، یک پیکاپ برقی سایز متوسط ​​۲۸۳۵۰ دلاری که در سال ۲۰۲۷ عرضه می‌شود. فورد می‌گوید که قادر خواهد بود بیش از ۱۰ کیلووات برق را در هنگام خاموشی بدون اینورتر دیواری گران‌قیمت مورد نیاز F-150 Lightning به داخل خانه بفرستد. یکی از سخنگویان در پاسخ به این سوال که چگونه فورد از این طریق درآمد کسب می کند، گفت: "ما آن را دلیل قانع کننده ای برای خرید Fathom می دانیم."

تولد دوباره شامل یک تجارت کاملا جدید به نام فورد انرژی است که برای بازگشت میلیاردها دلاری که فورد در باتری‌ها فرو برده است ساخته شده است. در حدود مارس سال 2025، لیزا دریک، مدیر اجرایی کهنه کار می‌توانست ببیند که کارخانه‌های باتری او «پر نشده‌اند»، اما فورد قبلا مجوز سلول‌های لیتیوم-آهن-فسفات را از CATL چین صادر کرده بود و در حال ساخت باتری در مارشال، میشیگان بود. معلوم شد که همین شیمی برای ذخیره‌سازی انرژی برای شرکت‌های برق و توسعه‌دهندگان نیرو که برای برآورده کردن تقاضای مراکز داده و شبکه‌های قدیمی مسابقه می‌دهند، نزدیک به ایده‌آل است. دریک به فورچون گفت: «ما در واقع خیلی خوش شانس بودیم.

"من مجوز بهترین فناوری روی کره زمین و فناوری مناسب برای ذخیره سازی را داشتم."

در ماه دسامبر، هیئت مدیره به او 2 میلیارد دلار برای راه اندازی فورد انرژی داد و او در حال بازسازی یک کارخانه کنتاکی است که برای ساخت باتری های F-150 لایتنینگ استفاده می کرد، با استفاده مجدد از حدود 30٪ تا 40٪ از تجهیزات، و تولید در اواخر سال 2027 آغاز می شود.

این بخشی از مسابقه غول‌پیکر فورد در برابر تقویم است - گالهوترا گفت که فورد در نهایت بین سال‌های 2027 تا 2029 «حدود 80 درصد از نمونه کارها در آمریکای شمالی ما را تازه‌سازی می‌کند». و اینجاست که رکس آلن وارد می‌شود. هر هفته ذخیره‌شده در استودیوی خاک رس سریع‌تر به آن تازه‌سازی می‌رسد.

آلن تنها چهره بعید از نوآوری در فورد نیست. بر فراز رودخانه در دیربورن، دیگری سبیل غول پیکری به شکل لوئیجی می پوشد. نام او گرگ فورسی است.

چاپگر سه بعدی که تکه ای از تاریخ را در حرکت نگه می دارد

کارخانه فورد روژ قدمت خود را به خوبی نشان می‌دهد - یک موزه زنده، اولین کارخانه خودروسازی کاملا یکپارچه در جهان، که هنوز در عرض چند دقیقه از خط مونتاژ یک صد ساله خودروها تولید می‌کند. و فورسی، مرد چاپ سه بعدی، مانند یک مهندس مهربان که در حال راه رفتن است.

فورسی، که عینک شاخ‌دار بادی هالی یا الویس کاستلو جوان می‌زند، زمانی که ریش هشت اینچی خود را برای بازی در نقش لوئیجی برای ماریو دوستش در هالووین تراشید، ظاهر خاص خود را پیدا کرد. وقتی "مرد سبیل" ظاهر می شود، تقریبا از همه افراد حاضر در کارخانه درخواست های تصادفی می گیرد. به این دلیل که او آزمایشگاه پرینت سه بعدی را مدیریت می کند، جایی که تقریبا ده ها ماشین دور می زنند و به طور پیوسته به نزدیک به 300 ابزار و جزء در پایگاه داده Foresi، از جمله حدود 50 جلد سوکت جداگانه اضافه می کنند.

فورسی 35 ساله گفت: «تمام روز بیرون از زمین هستم و با مردم صحبت می کنم، ابزارها را آزمایش می کنم، تجهیزات را ارزیابی می کنم. گاهی در یک روز پنج درخواست دریافت می کند و گاهی تا پنج روز هیچ. فورسی و تیمش من را به سمت چرخی در کف کارخانه راهنمایی می‌کنند که مانند چرخ‌های دیگر سیاه نیست، بلکه آبی رویال روشن است. این یک بخش تخصصی است که شکاف در دسترس بودن را در طول یک اختلال زنجیره تامین پر کرد. زمانی که فورسی کمبود را دید، نسخه خود را چاپ کرد.

فورسی توضیح داد که آن‌ها وقت نداشتند قسمت را آزمایش کنند. انتخاب این بود که یا چرخ آبی را امتحان کنید و احتمالا یک توقف خط ایجاد کنید - یا تلاش نکنید و قطعا یک توقف ایجاد کنید. برخی از نسخه های چرخ شکست خوردند، اما Foresi گفت که بهبودهای تکراری انجام شده است. او گفت: «ما به طور کامل از این مشکل جلوگیری کردیم. گالهوترا توضیح داد که فورد هر 54 ثانیه یک F-150 جدید در کارخانه می‌سازد و چرخ آبی Foresi را به یک جزء بسیار مهم تبدیل می‌کند، اما ذاتا مقیاس‌پذیر نیست.

گرگ فورسی چرخ آبی رنگ پرینت سه بعدی خود را در محل کار در کارخانه فورد روژ در دیربورن میش به فورچون نشان می دهد. نیک لیختنبرگ/فورچون

فورسی گفت: «یکی از رادیکال ترین چیزها در مورد پرینت سه بعدی این است که لجستیک شما را غیرمتمرکز می کند. گالهوترا محدودیت‌ها را به صراحت بیان می‌کند و می‌گوید در حال حاضر «برای وصله‌های اینجا و آنجا خوب است»، مانند زمانی که یک قطعه سفارش داده می‌شود یا فقط می‌توان آن را از جای دیگری وارد کرد. فورسی موافق است: «جایگزینی زنجیره تأمین متعارف ما از راه دور نزدیک نیست» و افزود که «درخواست‌های دیوانه‌وار» دریافت می‌کند که باید دائما آن را رد کند. برخی از مردم فکر می کنند پرینت سه بعدی یک شوخی است و برخی دیگر فکر می کنند که شما فقط می توانید هر چیزی را چاپ سه بعدی کنید.

فورسی در ابتدا تردیدهای خاص خود را داشت. او گفت که پس از مدتی در یک تامین کننده و کارخانه مهر زنی فورد در کانزاس سیتی، به عنوان تنها مهندس مکانیک در بخش مونتاژ نهایی در کارخانه کامیون دیربورن فرود آمد - "یک کار بسیار سخت". فورسی با یادآوری صفی از مردم که همیشه بیرون اتاقک او منتظر بودند، گفت: «من همه چیز را در کارخانه دیده‌ام که شکسته و همه چیز را درست کرده‌ام. بنابراین وقتی استعداد او برای چاپ سه بعدی مناسب تشخیص داده شد (او گفت: «رئیس او پرسید،»)، اولین غریزه او، مانند آلن، ترس از شغلش بود.

اولین غریزه او این بود که این کار دوام نخواهد آورد، چاپ سه بعدی مورد پسندش قرار خواهد گرفت و او به سمت یک نقش جدید منتقل خواهد شد.

فورسی گفت: "نگران بودم که این فقط یک مد با شرکت است و انرژی خود را از دست می دهد و من اخراج می شوم یا چیز دیگری." فورسی با عجله اضافه کرد که هرگز احساس نکرد که مجبور به تصدی این شغل شود یا واقعا از اخراج شدنش هراس نداشته باشد. اما او فکر می کرد که ممکن است دوباره منصوب شود. پس از دو یا سه ماه، هم برای مدیریت و هم برای من مشخص شد که چاپ آنقدر مفید است که به یک موقعیت تمام وقت نیاز است.

مایک آراگون و آلیشیا بولر دیویس هر دو تازه وارد به C-suite فورد هستند. آراگون گفت، دو کهنه سرباز آمازون می گویند که به هم نزدیک شده اند، زیرا تیم های آنها به یکدیگر وابسته هستند و آنها بر سر انتقال های شغلی مشابه در فناوری بزرگ با هم پیوند دارند. آراگون به یاد می‌آورد که با پنج دقیقه تأخیر در یک جلسه رهبری حاضر شد و جیم فارلی، مدیر عامل شرکت، رو به او کرد و گفت: «هی مایک، می‌خواهم این ابتکار هوش مصنوعی را به عهده بگیری». بولر دیویس، اهل دیترویت که نزدیک به 25 سال را در جنرال موتورز کار کرد و قبل از 7 سال پایان تولید، بازگشت او مانند "نوشیدن از لوله آتش" بود و او هنوز "زبان را دوباره یاد می گیرد.

یادگیری فرهنگ.»

بولر دیویس خدمات و کارایی‌های ناشی از استفاده او از داده‌های هوشمند متصل به ناوگان سراسری را تشریح کرد و گفت که در حال کار به سمت فورد پرو است که بتواند پیش‌بینی کند که یک خودرو چه زمانی به تعمیر نیاز دارد یا مشاوره‌ای با هوش مصنوعی به مشتریان ارائه دهد. آراگون به عنوان رئیس خدمات مجتمع فورد، تیم‌هایی را رهبری می‌کند که محصولات دیجیتال را توسعه و مقیاس می‌دهند. او به فورچون گفت: «این یک اختراع مجدد در کنار اختراع مجددی است که قبلا باید انجام می‌دادیم.

در رویداد فورد شتاب در دیترویت در اواخر سپتامبر، فارلی طی یک جلسه توجیهی رسانه‌ای به فورچون توضیح داد که چگونه فورد پرو واقعا از هوش مصنوعی برای کمک به تکنسین‌های نمایندگی استفاده می‌کند و به مثالی از حذف موتور از کامیون فورد سوپر دیوتی اشاره کرد. او گفت: "مثل یک کار دو روزه" جدا کردن Super Duty است، و هوش مصنوعی در هدایت مشتریان در این فرآیند بسیار ارزشمند است. او گفت: «ما از هوش مصنوعی برای آن‌ها استفاده می‌کنیم تا بگویند، «باشه، این کار را انجام بده، آن کار را انجام بده». "آنها مکانیک های خوبی هستند، آنها فقط نمی دانند. آنها قبلا این کار را نکرده اند."

گالهوترا بیشتر در مورد اینکه فورد چقدر باید پیش برود سنجیده شد. از یک طرف، هوش مصنوعی وجود دارد که شرکت‌های نرم‌افزاری درباره آن صحبت می‌کنند، و سپس «هوش مصنوعی که کارخانه‌ها را در مورد نحوه ساخت اشیاء فیزیکی تغییر می‌دهد، و در دسته دوم، من هنوز اجرای واقعا خوبی را ندیده‌ام. و حتی خودمان، در آغاز آن سفر هستیم».

بولر دیویس گفت که برخی از مشتریان ناوگان فورد پرو عقب نشینی کرده اند. او گفت: «ما مشتریانی داریم که، می‌دانید، نمی‌خواهند خودرو را زیر نظر داشته باشید یا به آن متصل شوید یا نمی‌خواهند از هوش مصنوعی استفاده کنید. او با تاکید بر اینکه هزینه خرابی می‌تواند صدها، حتی هزاران دلار برای هر وسیله نقلیه در یک روز معین باشد، گفت فورد پرو می‌خواهد مدیران ناوگان را برای کمک به باز کردن پتانسیل کسب‌وکارشان توانمند کند. او گفت که ابزار «رهایی از دست مدیر ناوگان» نیست، بلکه «کار آنها را آسان‌تر می‌کند».

بخشی از کشش فورد برای آراگون شخصی است. او گفت که به یاد دارد که با کامیون F-100 پدربزرگش در سال 1963 به مدرسه رفت. من فقط بوی آن را به یاد می آورم، که مانند بوی نایلون است، و گرد و غبار - و سپس شتر [سیگار]." او گفت که در حال برنامه ریزی برای بازسازی مدلی از اوایل دهه 70 است که قصد دارد هر روز با ماشین به محل کار برود.

او تنها کسی نیست که در فورد پروژه ای در گاراژ دارد. فیرال فولکس‌واگن‌های قدیمی را بازسازی می‌کند - او اتوبوس «84 وستفالیا» را به پایان رسانده است و در حال کار بر روی یک اتوبوس پنجره‌دار «65» است. آلن در حال ساخت ماشین خود در کناری است و در حال پرینت سه بعدی قسمت جلویی آن است. آلن در پاسخ به این سوال که مالکیت معنوی چه کسی آن را می سازد، بلافاصله پاسخ می دهد: "این ماشین من است."

شاون فیرال و رکس آلن، با استفاده از واقعیت مجازی و خاک رس در مرکز طراحی فورد. نیک لیختنبرگ/فورچون

با این حال، آلن یک بار آنقدر از آینده می ترسید که پسرش را از خاک رس دور کند. سال ها پیش، او پسرش، درک، را به یک استودیوی ماهواره ای آورد و به درک پول داد تا شش ساعت در روز برای او کار کند. آلن گفت: "او شروع به رفتن به این مسیر کرد، او در این راه بسیار خوب بود. اما من می خواستم او خیلی بیشتر از یک مدلینگ باشد زیرا نگران بودم که مدلینگ به کجا می رود." او در عوض او را به سمت مهندسی هدایت کرد. او گفت: «همیشه فکر می‌کردم واقعیت مجازی وجود خواهد داشت، اما نه در طول زندگی‌ام. "فکر نمی کردم دقیقا بخشی از آن باشم."

آلن می‌گوید که فکر می‌کرده هشت سال پیش آماده بازنشستگی است، اما اکنون مشتاق است که نسل بعدی مدل‌سازان را هم در زمینه واقعیت مجازی و هم در زمینه‌های خاک رس آموزش دهد. او گفت: "من در مورد کل این فصل زندگی ام بسیار هیجان زده هستم." "من صبح از رختخواب بیرون می آیم تا بتوانم سر کار بیایم."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد