این مصاحبه با ری ممکن است حاوی امید باشد

- کارگردانی هنری و دکورهای جنا فراست برای TIME. عکاسی توسط استفانو جولیانو برای TIME

این داستان بخشی از TIME100 Next 2026 است. ادای احترام Anya Taylor-Joy به Raye را اینجا بخوانید.

مدتی می‌گذرد که ری خواننده جنوب لندن نقش مکمل برای هنرمند دیگری را برعهده داشت. و صادقانه، او اذعان می کند، این تجربه گاهی اوقات فروتنانه بوده است. این زن 28 ساله با دو آلبوم استودیویی که مورد تحسین منتقدان قرار گرفته و تورهای جهانی خودش را در دست دارد، ساعت های بی شماری را روی صحنه سپری کرده است. اما افتتاحیه برای برونو مارس، بازیکن سنگین وزن پاپ در تور رمانتیک، به این معنی است که او با جمعیتی در حدود 70000 استادیوم روبرو می شود، مقیاسی که هنوز او را می ترساند.

او در تماسی با زوم از نیواورلئان، دوازدهمین ایستگاه پایانی تور، به من می‌گوید: «فکر می‌کنم مردم می‌دانند «شوهر من کجاست!» این تک‌آهنگ پرطرفدار از زمان انتشار یک سال پیش، از یک میلیارد استریم در Spotify عبور کرده است و او اخیرا آن را در MTV VMA 2026 اجرا کرد. اما این شناخت تنها زمانی پیش می‌رود که مخاطب برای دیدن شخص دیگری آمده باشد. او می‌گوید: «این همان طعم فروتنی است، جایی که شما می‌گویید: «درسته، این شخص طوری به من خیره شده که انگار حوصله‌اش سر رفته است».

"اما چیزی را در درون شما تشویق می کند که مانند: "من باید یک نمایش خوب برای این شخص به نمایش بگذارم!" بسیار خنده دار است، اما همچنین سالم است."

- کارگردانی هنری و دکورهای جنا فراست برای TIME. عکاسی توسط استفانو جولیانو برای TIME

عزم او در طول سال ها شکست های اولیه شغلی شکل گرفت که اعتماد به نفس او را آزمایش کرد. ری که به نام ریچل آگاتا کین متولد شد، نوجوانی بود که در سال 2014 قراردادی برای ضبط چهار آلبوم با Polydor امضا کرد. او هفت سال بعد را در تلاش برای انتشار اولین آلبوم خود از طریق یک برچسب بود که به گفته او خلاقیت و صدای او را خفه کرد. در همین حال، او آهنگ هایی برای سوپراستارهای جهانی مانند بیانسه، چارلی XCX و جان لجند نوشت در حالی که آرزوی لحظه لحظه ای خود را در کانون توجه داشت.

او در سال 2021 به نقطه شکست رسید و در رسانه‌های اجتماعی درخواست عمومی کرد: "من هر کاری که از من خواستند انجام داده‌ام، ژانرها را تغییر داده‌ام، 7 روز در هفته کار می‌کردم، از هر کسی در بازی موسیقی بپرسید، آنها می‌دانند. من یک ستاره مودب پاپ بودن را تمام کرده‌ام. می‌خواهم آلبومم را اکنون بسازم، لطفا این تمام چیزی است که می‌خواهم." در آن زمان، یکی از سخنگویان Polydor گفت که این لیبل از پست‌های Raye "غمگین" شده است و با تیم مدیریت او "برای بحث و ارائه حمایت کامل" تماس گرفته است. کمی بعد، ری از قراردادش آزاد شد و دوران جدیدی را به عنوان یک هنرمند مستقل آغاز کرد که توسط والدینش سارا و پل کین مدیریت می‌شد.

رای با تأمل در آن لحظه مهم در طول مصاحبه در یک روز گرم جولای در شرق لندن، به یاد می‌آورد که چگونه درد او را مجبور به صحبت کردن کرد. او می‌گوید: «کاتالیزور زمانی به وجود آمد که دیگر ترسی از بدترین سناریو نداشتم. "واقعا، من هیچ انتظاری نداشتم. آن لحظه هیجان انگیز و تکانشی بود، و من بسیار بسیار بسیار احساساتی و بسیار آسیب دیده بودم و درد زیادی داشتم."

او آسیب های آن سال های سخت را در اولین آلبوم خود در سال 2023، بلوز قرن بیست و یکم، که بیش از 2 میلیارد بار در اسپاتیفای پخش شده است، انتقال داد. تک‌آهنگ فراگیر آلبوم، «Escapism»، تصویری خام از زن جوانی که در چرخه اجتناب و اعتیاد گم شده بود، در TikTok در فضای مجازی منتشر شد که توسط نسخه‌های سریع طرفداران این آهنگ تقویت شد. Raye این روند را پذیرفت و یک اجرای سریع از خودش منتشر کرد. نسخه اصلی تقریبا سه ماه پس از انتشار به رتبه 1 جدول بریتانیا رسید.

رکوردشکنی شش برد در جوایز بریت 2024 و به دنبال آن سه نامزدی جایزه گرمی در اواخر همان سال، نشانه ای از جذابیت جهانی فزاینده او بود.

این رکورد نگاهی سرسختانه به مبارزات او با سوء مصرف مواد و درد دل داشت. در یکی از آهنگ‌های «آدم بستنی»، او تجاوز جنسی را که به عنوان یک زن جوان در صنعت موسیقی تجربه کرده بود، شرح می‌دهد. این آهنگ در سراسر جهان طنین انداز شد و جایزه هری بلافونته بهترین آهنگ برای تغییر اجتماعی را در گرمی امسال دریافت کرد. او می‌گوید: «بسیاری از آلبوم اول من بسیار جذاب بود. «ما چیزهای سنگینی را لمس کردیم.

ما توانستیم فضایی از احساسات و حساب و کتاب ایجاد کنیم.» اگر اولین آلبوم ری مستندی برای بازگشایی او بود، رکورد دوم او، این موسیقی ممکن است حاوی امید باشد، او را به تصویر می کشد که خودش را دوباره به هم می پیوندد. این آلبوم که در فهرست نهایی جایزه مرکوری قرار گرفته است، طیف کاملی از احساسات را در بر می گیرد و امید در مرکز آن قرار دارد.

آهنگ‌هایی با عنوان‌های «من غلبه خواهم کرد» و «زمان‌های خوش‌تر پیش رو» با جملات تاکیدی قدرتمندی همراه هستند، آن‌هایی که ممکن است قبل از اینکه روز روبه‌رو شوند، در آینه تکرار کنند: «زمان‌های شادتر در راهند، خوب؟/ خورشید پشت ابرها وجود دارد/ همین جاست، فقط زمان‌های شادتر را نگه دار، باشه عزیزم». این عزم و انعطاف پذیری از طریق رکورد 17 مسیر اجرا می شود. او می‌گوید: «در زمان‌های سخت و وحشی که دنیا در حال حاضر است، من فقط می‌خواستم چیزی بسازم که در آن امید وجود داشته باشد. من می‌دانستم که به برخی از برنامه‌ها نیاز دارم، و از اجرای نمایش‌های زیاد می‌دانستم که تماشاگران نیز به برخی از آن‌ها نیاز دارند.»

حس خانه هم در این رکورد نفوذ می کند. در «مراقب باشید.. پسر عاشق لندن جنوبی»، او با وقاحت به زنان دیگر درباره «موجودات عجیب و غریب» دوچرخه‌سواری که در خیابان‌هایی که در آن بزرگ شده کمین کرده‌اند، هشدار می‌دهد. طنز در «راه بلبل»، تصنیفی که او به عنوان مستندی از «بزرگترین دلشکسته‌ای که تا به حال شناخته‌ام» معرفی می‌کند، درد دل را از بین می‌برد. این آهنگ که به نام جاده ای در بالهام، جنوب لندن گرفته شده است، رای را از طریق مکان های آشنا که خاطرات یک عشق سابق را در خود جای داده است، دنبال می کند.

در اوایل امسال، ری و تیمش یک پلاک آبی غیر رسمی - که معمولا نشان دهنده پیوند تاریخی یک ساختمان با یک شخصیت برجسته است - در خارج از میخانه The Nightingale، محل نوشیدنی مورد علاقه سابقش، قرار دادند تا آهنگ را تبلیغ کنند و مطمئن شوند که "او هرگز آنچه را که اتفاق افتاده فراموش نخواهد کرد". او با خنده می‌گوید: «فکر می‌کردم میخانه تا الان آن را پایین آورده باشد، اما [هنوز] آنجاست. وقتی مستقل هستید و چیزهای مختلف را امتحان می کنید، فقط باید خلاق باشید، می دانید؟

- کارگردانی هنری و دکورهای جنا فراست برای TIME. عکاسی توسط استفانو جولیانو برای TIME

با این حال، در ماه‌های منتهی به انتشار آلبوم در ماه مارس، ری نگران نحوه استقبال از آن بود. در طول آنچه او به عنوان یک "لحظه احمقانه" توصیف می کند، این خواننده حتی از خود پرسید که آیا او قبلا به اوج رسیده است. اولین آلبوم او چیزی شبیه به استانداردهای غیرممکن بالایی را تعیین کرده بود و او در این فکر بود که آیا "دوباره شماره 1 را خواهد داشت." زمانی که او «شوهر من کجاست!» را انتخاب کرد همه چیز درست شد. به عنوان مسیر اصلی او این احساس را داشت که «دختران مجرد» با ناامیدی او از انتظار برای یافتن شریکی شایسته ارتباط برقرار می‌کردند، تصوری که معلوم شد درست است. این آهنگ در رتبه اول بریتانیا قرار گرفت.

در ماه ژانویه نمودار شد و به موسیقی متن فیلم های نامزدی و تاریخچه های بی شماری در رسانه های اجتماعی تبدیل شد.

این آهنگ Raye را به عنوان یک هنرمند در بر می گیرد: صدایی غیرقابل انکار پاپ، اما با پیچ و تاب گروه بزرگ و عناصر جاز و فانک که طبقه بندی آسان را به چالش می کشد. امتناع او از قرار گرفتن در یک ژانر به دلیل تجربه او در سن بلوغ در صنعتی بود که به او می‌گفت «یک صدا را انتخاب کند». در عکاسی TIME، آهنگ‌های اوایل دهه 2000 در سراسر استودیو پخش می‌شوند تا زمانی که رای دستی را بلند می‌کند و «چیز دیگری، چیزی جاز» می‌خواهد. به زودی، "راه من" فرانک سیناترا اتاق را پر می کند و ری ریف ها و ران های خود را اضافه می کند.

این ادغام سنتی و معاصر به برنامه های زنده Raye گسترش می یابد. او با یک گروه بزرگ اجرا می‌کند، اما در یک نقطه از مجموعه‌اش، لامپ‌های غول‌پیکری که عبارت «RAYE» را تلفظ می‌کنند، به شکل «RAVE» تغییر داده می‌شوند. (یک طرفدار مست این ایده را چند سال پیش در جشنواره ای برای او مطرح کرد.) او می گوید: "من عاشق داشتن یک بخش کلوپ شبانه در برنامه هایم هستم و عاشق جاز هستم." اینها دو ژانر قطبی هستند، قرار نیست اجازه همزیستی با هم داشته باشند، اما اینکه بتوانی روی صحنه بروی و با یک قطعه برنجی هفت تکه «Fly Me to the Moon» را بخوانی و سپس بگذاری همه بپرند و لیزرهای سبز داشته باشند، واقعا هیجان انگیز است.

چرا که نه؟»

فهمیدن اینکه او می‌تواند همه این انگیزه‌ها را با هم جمع کند و کنترل مسیر خلاقانه‌اش را در دست بگیرد، نقطه عطفی بود. او می‌گوید: «بخش بزرگی از آن صرفا از حذف هرگونه نظر خارجی ناشی شده است. داشتن افرادی که می توانند دیدگاهی عالی به شما بدهند مهم است، اما نیازی به آشپزهای زیادی در آشپزخانه ندارید. با رهایی خود از انتظارات دیگران، ری توانست به صدایی که بیش از همه مهم بود، یعنی صدای خودش را تنظیم کند. او می‌گوید: «توانایی پاک کردن آن سر و صدا به من این اجازه را داد که به خودم اجازه بدهم کاری را که به نظر درست است انجام دهم.

شبکه نزدیک ری با او سر صحنه است. مادرش و خواهر نوجوانش کاتلین حضور دارند که در طول روز با وظیفه‌شناسی از پشت صحنه عکس می‌گیرند. ری با غرور می گوید: «او چشم خوبی دارد. خواهران دیگر او، Absolutely و Amma، نوازندگان نوظهور خود هستند. هر دو در آلبوم او حضور دارند و قبلا در تور به او پیوسته اند. ری از پیوند نزدیکی که با هم دارند سپاسگزار است، به خصوص به این دلیل که همیشه اینطور نبوده است. او می‌گوید: «من یک سفر کامل را خیلی دور از خانواده‌ام طی کردم، و این برای من ایده‌آل نبود.

"این مسیر شغلی و شغلی بسیار عجیب است، به شگفت‌انگیزترین شکل، اما همچنین گیج‌کننده است. ما روی پایه‌ها قرار گرفته‌ایم و با من به عنوان "رایه هنرمند" رفتار می‌شود. اگر بیش از حد آن را پرورش دهید، می‌توانید راه خود را گم کنید. خانواده من واقعا به من کمک کردند."

ری همچنین یاد گرفته است که در زندگی خود مرزهای مشخصی را تعیین کند. او به خاطر می‌آورد: «نه» کلمه مورد علاقه من است، که واقعا جالب است زیرا در تمام زندگی‌ام می‌خواهم بگویم «باشه، بله». شما آدم بدی نیستید که بتوانید «نه» بگویید. شما خودخواه نیستید.

این خواننده همچنان در حال یادگیری این است که خود را در حالی که پیچیدگی های زندگی را در مقابل تماشاگران مرور می کند نشان دهد. بعضی روزها، این کار سخت تر از روزهای دیگر است. "روز پیش یک کنسرت سخت داشتم، جایی که از قبل از اینکه حتی روی صحنه بروم، یک توده در گلویم ایجاد شد. می‌دانی چه زمانی آن توده را دریافت می‌کنی و فقط یک چیز کوچک طول می‌کشد تا تو را به راه بیندازد؟" پس از آن، رای در یک گفتگوی گروهی با گروهش به خاطر "حالات بد" عذرخواهی کرد، که به او اطمینان داد که آشکار بودن در مورد احساساتش چیز خوبی است. او می‌گوید: «بعضی روزها می‌خندیم و برخی روزها سخت است.

"و آن روز می‌خواستم زمین مرا ببلعد و می‌خواستم از صحنه فرار کنم، می‌دانی؟ اما به جمعیت گفتم: "روز سختی را سپری می‌کنم." و تمام تلاشم را کردم."

زمانی که او احساس می‌کند به‌ویژه گم شده است، ری به یکی از بت‌هایش روی می‌آورد: آرتا فرانکلین. او می‌گوید: «من آن فیلم زندگی‌نامه‌ای را تماشا می‌کنم و از داستان او بسیار الهام گرفته‌ام. من چشمانم را فریاد می زنم و بعد می گویم: «به تلاشم ادامه می دهم».

ری همچنین با محدود کردن زمان رسانه های اجتماعی خود از فضای ذهنی خود محافظت می کند. برای مثال او رمز عبور حساب اینستاگرام خود را نمی داند. در عوض، زمانی که می خواهد برای مدت کوتاهی وارد سیستم شود، به تیم خود نزدیک می شود. او می‌گوید: «چیزهای آن‌ها می‌توانند من را مجبور کنند ساعت‌ها پیمایش کنم، و سپس شروع به غواصی عمیق و نگاه کردن به چیزهایی خواهم کرد که نیازی به نگاه کردن به آن‌ها ندارم، بنابراین برای ذهن و قلبم بهتر است».

- کارگردانی هنری و دکورهای جنا فراست برای TIME. عکاسی توسط استفانو جولیانو برای TIME

پس از چند ماه طوفان، ری در حال آماده شدن برای ورود به آخرین سال 20 سالگی خود است و امید زیادی به آنچه در پیش است دارد. او می‌گوید: «من هیجان‌زده هستم که ببینم 30 سالگی‌ام قرار است به من چه بیاموزد. از نظر شغلی، او مصمم است به تکامل خود ادامه دهد و قرار است اولین بازیگری خود را در فیلم Lineage، یک تریلر جنایی آتی از کارگردان Top Boy، Yann Demange، انجام دهد. او همچنین یک پروژه آینده را با مایکل بی. جردن به اشتراک گذاشته است، اگرچه جزئیات هنوز مخفی مانده است.

حتی وقتی او از این فرصت‌های جدید استقبال می‌کند، موسیقی همیشه بالاترین قیمت را خواهد داشت. اما آلبوم سوم باید منتظر ماند. "من اول عاشق می شوم!" قبل از اینکه راه خود را از هم جدا کنیم، به شوخی می پردازد.

حالا اون شوهر کجاست؟

کارگردانی هنری و دکور توسط جانا فراست برای TIME; عکاسی توسط استفانو جولیانو برای TIME; مو توسط الکس پرایس در مدیریت هجده; آرایش توسط Olly Fisk در Stella Creative Artists. Nails by Angel در آژانس A-Frame; یک ظاهر طراحی شده توسط انیولا دره; جلد: کرست و دامن هریس رید، ساعت Audemars Piguet; نمای نردبانی: لباس شیاپارلی، ساعت Audemars Piguet. ظاهر ساز: لباس الکساندر مک کوئین، گوشواره سونیا پتروف، ساعت Audemars Piguet. ظاهر قایق: لباس Dreaming Eli، گوشواره The Hirst Collection، ساعت Audemars Piguet.