این مطالعه نشان می دهد که افراد داغدار از جوامع مختلف قومی توسط خدمات پشتیبانی ناامید می شوند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مطالعه گسترده انگلستان که شامل 121 فرد داغدیده از 13 پیشینه قومی بود، نشان داد که نژادپرستی، موانع زبانی و فقدان حمایت مناسب فرهنگی همچنان مانع از دسترسی بسیاری از افراد پس از مرگ یکی از نزدیکانشان می‌شود.

این مطالعه در مجله BMC Medicine منتشر شده است.

این تجزیه و تحلیل توسط پروفسور لوسی سلمان در دانشگاه بریستول، به عنوان بخشی از مطالعه ای به رهبری دکتر سابرینا باجواه از کینگز کالج لندن و دکتر کاتریونا میلند از دانشگاه شفیلد و با حمایت مالی موسسه ملی تحقیقات بهداشت و مراقبت (NIHR) انجام شد.

محققان استدلال می کنند که مشکل به این نیست که افراد یا جوامع تمایلی به جستجوی حمایت ندارند. در عوض، آنها می گویند، نابرابری ها ریشه در نحوه طراحی، تامین مالی و ارائه خدمات سوگواری دارد.

در تحقیقات قبلی، حدود نیمی از سازمان‌های سوگواری در بریتانیا گزارش کردند که کمتر از 5 درصد از مشتریان آنها از گروه‌های قومی اقلیت‌شده بودند و یک چهارم آنها اصلا اطلاعات قومیتی را جمع‌آوری نکردند.

محققان با افراد سوگوار و 23 ارائه دهنده حمایت از سوگ از 12 خدمات مصاحبه کردند و کارگاه های طراحی مشترک را با 53 سهامدار جامعه در یکی از بزرگترین مطالعات در نوع خود برگزار کردند. آنها دریافتند که تقریبا در هر مرحله از سفر برای کمک گرفتن، موانعی وجود دارد.

این مطالعه که برای تحقیقات سوگواری غیرمعمول است، خدمات را از داخل نیز بررسی کرد. کارکنان و داوطلبان خدمات ملی بزرگ و سازمان‌های کوچکی که به جوامع مختلف قومی خدمت می‌کنند، چالش‌هایی را که در ارائه حمایت عادلانه با آن‌ها مواجه هستند، توصیف کردند. اینها شامل تکیه بر تعداد کمی از کارکنان برای هدایت کار برابر و سیستم های تامین مالی بود که سازمان های اجتماعی کوچکتر را در معرض آسیب قرار می دهد.

بسیاری از شرکت کنندگان داغدار گفتند که از پشتیبانی موجود بی اطلاع هستند یا نمی دانند چگونه به آن دسترسی داشته باشند. دیگران لیست‌های انتظار طولانی، سیستم‌های ارجاعی که هدایت آن‌ها دشوار بود و خدماتی که فاقد کارکنانی بودند که منعکس کننده جوامعی هستند که به آنها خدمت می‌کردند، توصیف کردند.

بسیاری از جوامع سوگ را از طریق شیوه های خانوادگی، اجتماعی، فرهنگی یا مذهبی که همیشه توسط خدمات موجود تشخیص داده نمی شد، درک کردند.

نژادپرستی به عنوان یک موضوع تکراری در طول تحقیق ظاهر شد. شرکت‌کنندگان تجربیاتی را توصیف کردند که بر اینکه آیا احساس می‌کنند می‌توانند به خدمات اعتماد کنند، به دنبال حمایت باشند یا به تعامل با آن پشتیبانی ادامه دهند، تأثیر می‌گذارد. این مطالعه همچنین نشان داد که چگونه قومیت با فقر، سن، جنسیت و وضعیت مهاجرت تلاقی می کند.

سلمان، استاد مراقبت های تسکینی و پایان زندگی در مرکز تحقیقات و مشارکت سوگ بریستول و مرکز مراقبت های اولیه آکادمیک، دانشگاه بریستول، و نویسنده اصلی، گفت: «یافته های ما به نیاز به بازنگری اساسی در مورد نحوه ارائه حمایت سوگ اشاره می کند.

"به جای انتظار از جوامع برای سازگاری با خدمات موجود، خدمات باید با مشارکت جوامع کار کنند و در مکان‌هایی که مردم احساس امنیت و ارتباط می‌کنند، پشتیبانی ارائه دهند. این می‌تواند شامل سازمان‌های اجتماعی، تنظیمات مذهبی و مکان‌های مورد اعتماد محلی باشد."

باجواه، خواننده بالینی و مشاور افتخاری مراقبت‌های تسکینی در کینگز کالج لندن و یکی از رهبران این مطالعه، گفت: «وقتی برادرم فوت کرد، به دنبال حمایتی که از نظر فرهنگی و مذهبی مناسب بود، به دیوار آجری برخورد کردم.

"این مطالعه نشان می دهد که این تجربه هنوز چقدر رایج است و چرا: موانع در درون خود خدمات قرار دارند و این بخش امیدوارکننده است، زیرا خدمات و تامین کنندگان مالی می توانند آنها را تغییر دهند. نقطه شروع امنیت فرهنگی و رویکرد ضد نژادپرستانه است که با جوامع ساخته شده است نه برای آنها."

یکی از قوی‌ترین پیام‌ها، نیاز به سرمایه‌گذاری در سازمان‌های مردمی بود که توسط جوامع مختلف قومی رهبری می‌شدند، که اغلب به‌عنوان قابل اعتمادتر و موقعیت بهتری برای ارائه حمایت‌های فرهنگی مرتبط، در عین حال با بودجه محدود و ناامن عمل می‌کردند.

بورلی فوربس از نیلاری، سازمانی تحت رهبری جامعه در بریستول که در این مطالعه شرکت کرد، گفت: "افراد از جوامع مختلف قومیتی به اینجا در نیلااری نزد ما می آیند، زیرا می دانند که درک خواهند شد. آنها مجبور نیستند قبل از دریافت کمک توضیح دهند که چه کسانی هستند یا آنچه را که نیاز دارند توجیه کنند. هر روز با افرادی ملاقات می کنیم که سال ها به خدمات اصلی دسترسی داشته اند یا احساس غم و اندوه داشته اند.

"این مطالعه آنچه را که جوامع برای سال‌ها به ما می‌گویند روشن می‌کند: اگر می‌خواهیم به افرادی که از دست داده‌اند دست یابیم، کمیسیون‌ها باید در سازمان‌هایی سرمایه‌گذاری کنند که جوامع از قبل به آن‌ها اعتماد دارند. حمایت فرهنگی حساس و تحت رهبری جامعه برای بسیاری از مردم یک گزینه اضافی اختیاری نیست، بلکه تفاوت بین دریافت کمک مورد نیاز و تنها ماندن در مبارزه است."

شرکت‌کنندگان همچنین خواستار در دسترس بودن بیشتر پشتیبانی به زبان‌های جامعه، نیروی کار متنوع‌تر و رویکردهای ضد نژادپرستی قوی‌تر در سازمان‌ها شدند. محققان، همراه با مردم داغدار، ارائه دهندگان خدمات و ذینفعان ملی، توصیه هایی را برای کمیسیونرها، سیاست گذاران و ارائه دهندگان خدمات طراحی کردند.

اینها شامل گنجاندن عدالت در طراحی خدمات، تقویت مسئولیت پذیری، ایجاد روابط بلندمدت با جوامع و تامین بودجه پایدار برای ارائه خدمات تحت رهبری جامعه است.

نویسندگان نتیجه می‌گیرند که مقابله با نابرابری بیش از تعدیل‌های کوچک نیاز خواهد داشت: به این معنی است که سیستم‌های کنونی در بازتاب جامعه‌ای متنوع ناکام هستند و به جوامع نقشی واقعی در شکل‌دهی به حمایتی که دریافت می‌کنند، می‌دهند.

لوسی ای. سلمان و همکاران، نحوه مقابله با نابرابری ها در حمایت از سوگ برای جوامع قومی متفاوت: یک مطالعه کیفی ملی با استفاده از طراحی مشترک مبتنی بر تجربه، پزشکی BMC (2026). DOI: 10.1186/s12916-026-05254-4

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →