این مطالعه نشان می دهد که بیش از 60 درصد از اسب های کانکتیکات در معرض باکتری لپتوسپیرا قرار دارند

توسط آنا زارا آلدریچ، دانشگاه کنتیکت

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

لپتوسپیروز یک بیماری مشترک مشترک بین انسان و دام است که توسط باکتری های بیماری زا لپتوسپیرا ایجاد می شود و می تواند انسان ها و حیوانات از جمله اسب ها را تحت تاثیر قرار دهد.

یک مطالعه جدید منتشر شده در BMC Veterinary Research تجزیه و تحلیل می‌کند که قرار گرفتن در معرض لپتوسپیرا در اسب‌های کانکتیکات چقدر رایج است و چه گونه‌هایی در معرض آنها قرار گرفته‌اند.

این کار توسط دکتر کامیلا هاموند، استادیار پژوهشی در گروه پاتوبیولوژی و علوم دامپزشکی در دانشکده کشاورزی، بهداشت و منابع طبیعی (CAHNR) رهبری شد.

لپتوسپیروز اسب می تواند منجر به سقط جنین، مرده زایی، مرگ نوزادان، جفت و یووئیت مکرر اسب (ERU) یا "ماه کوری" شود. ERU یک علت شایع درد چشم و کوری در اسب ها است و می تواند منجر به کاهش عملکرد ورزشی شود. کره کره ها نیز به ویژه مستعد ابتلا به بیماری های حاد هستند.

هاموند می گوید: «اسب ها نقش مهمی در زندگی ساکنان کانکتیکات در قالب فعالیت های تفریحی و فعالیت های تجاری مرتبط دارند. "اگر اسب ها مشکلات تولید مثلی داشته باشند، این می تواند بر تولید و به طور بالقوه [اقتصاد] نیز تاثیر بگذارد."

تیم UConn نزدیک به 400 نمونه را برای 40 سویه مختلف لپتوسپیرا آزمایش کرد. گروه دکتر السیو وندر نمونه ها را از آزمایشگاه تشخیصی پزشکی دامپزشکی کانکتیکات (CVMDL)، یک آزمایشگاه تشخیص دامپزشکی معتبر ملی واقع در UConn Storrs دریافت کردند. CVMDL نمونه هایی را که توسط صاحبان اسب برای آزمایش سایر بیماری ها ارسال شده بود به اشتراک گذاشت.

نتایج نشان داد که 5/61 درصد نمونه ها دارای آنتی ژن مرتبط با یک سویه لپتوسپیرا بودند. بیشترین سروگروپ های شناسایی شده Djasiman، Grippotyphosa، Australis، Pomona و Icterohaemorrhagiae بودند.

هاموند می‌گوید: آزمایشی که ما استفاده کردیم می‌تواند حیواناتی را که در معرض لپتوسپیرا قرار گرفته‌اند شناسایی کند، اما بین پاسخ آنتی‌بادی از عفونت طبیعی یا پاسخ واکسن تفاوتی قائل نمی‌شود. این نتایج به این معنا نیست که [درصدی از اسب‌ها] آلوده شده‌اند، بلکه به این معناست که [آنها] در معرض این بیماری قرار گرفته‌اند.»

واکسنی برای محافظت از اسب ها در برابر لپتوسپیرا وجود دارد. با این حال، فقط سروگروپ پومونا را هدف قرار می دهد. در این مطالعه، پومونا تنها 10 درصد از نتایج مثبت را به خود اختصاص داد. مشخص نیست که آیا آنتی ژن ها نتیجه واکسیناسیون هستند یا عفونت طبیعی.

اسب ها می توانند از طریق تماس مستقیم با حیوانات آلوده یا محیط های آلوده با لپتوسپیراهای بیماری زا در تماس باشند. پاتوژن توانایی زنده ماندن در شرایط محیطی مرطوب مناسب را دارد و عفونت های سرریز و انتقال بیماری به انسان و سایر حیوانات حساس را تسهیل می کند. در ایالات متحده، اکثر موارد انسانی لپتوسپیروز با قرار گرفتن در معرض شغلی با حیوانات آلوده، قرار گرفتن در معرض تفریحی و افرادی که در محیط‌های داخلی شهری ضعیف زندگی می‌کنند مرتبط است.

اسب های بدون علامت می توانند گونه ها و سروگروه های مختلف لپتوسپیرا را از طریق ادرار دفع کنند.

هاموند می گوید: "این یک مشکل است، زیرا آنها می توانند آن را از بین ببرند و محیط را آلوده کنند، انسان ها را آلوده کنند و ما می توانیم به بیماری حاد مبتلا شویم." به همین دلیل است که مفهوم One Health که ارتباط متقابل بیماری‌های انسانی، محیطی و حیوانی را بررسی می‌کند، بسیار مهم است.

CAHNR به رهبری تلاش های UConn برای گسترش آموزش، تحقیق و همکاری One Health ادامه می دهد.

در حالی که انتقال بسیار نادر است، اسب ها می توانند لپتوسپیرا را به انسان منتقل کنند. کسانی که با اسب‌های آلوده کار می‌کنند باید از تجهیزات حفاظت فردی استفاده کنند و اقدامات ایمنی زیستی را برای جلوگیری از تماس مستقیم با ادرار و بافت‌های جنین اسب‌های آلوده انجام دهند. اسب های آلوده باید به مدت سه تا چهار هفته ایزوله شوند. بر اساس دستورالعمل انجمن پزشکان اسب‌های آمریکا (AAEP)، ادرار آنها باید قبل از رهاسازی برای لپتوسپیرا منفی باشد.

واکسیناسیون و شیوه های مدیریت مزرعه که از تماس با حیات وحش جلوگیری می کند و جایگزین یا جلوگیری از دسترسی به آب راکد، به ویژه پس از دوره های بارندگی زیاد و سیل، می تواند به جلوگیری از عفونت کمک کند.

نتایج در این مقاله منعکس کننده نتایجی است که در سایر ایالت ها با جمعیت اسب بزرگ یافت شده است. اما مشکل ممکن است حتی گسترده‌تر باشد، زیرا لپتوسپیروز در اسب‌ها در مقایسه با حیوانات دیگر مانند سگ، گاو و خوک کمتر مورد بررسی قرار گرفته است.

هاموند می گوید: "در کانکتیکات نیز لپتوسپیروز وجود دارد. اما تنها چند ایالت در حال مطالعه لپتوسپیروز در اسب هایی مانند کنتاکی، کارولینای شمالی و کلرادو هستند."

وندر و هاموند اکنون در حال کار بر روی گسترش مطالعات خود به منظور شامل سایر ایالت های نیوانگلند هستند. آنها همچنین یک آزمایش qPCR جدید برای شناسایی همه گونه های بیماری زا لپتوسپیرا ایجاد کرده اند. تشخیص مستقیم لپتوسپیرها با کشت یا qPCR برای شناسایی میزبان های مخزن بدون علامت عفونت مورد نیاز است.

هاموند می گوید: «این تازه شروع کار است. "این فقط سرولوژی است که ببینیم آیا حیوان در معرض قرار گرفته است یا خیر. اکنون ما یک رویکرد جدید برای شناسایی همه گونه های بیماری زا در نمونه های بالینی حیوانات داریم."

صاحبان اسب می توانند منابع بیشتری در مورد لپتوسپیروز در اسب ها در کتابچه راهنمای دامپزشکی مرک بیابند.

کامیلا هموند و همکاران، شیوع سرمی لپتوسپیروز اسب در کنتیکت، ایالات متحده، تحقیقات دامپزشکی BMC (2026). DOI: 10.1186/s12917-026-05749-5

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →