این پهپادها می توانند تا سال 2028 تا 98 درصد از اقیانوس های جهان را پوشش دهند

پهپادهای جدید حسگر اقیانوس در حال ساخت هستند تا بتوانند در عمیق ترین اعماق اقیانوس مقاومت کنند.

بیش از 70 درصد از سیاره ما توسط اقیانوس پوشانده شده است، اما اکثریت قریب به اتفاق آن ناشناخته باقی مانده است - یک نقطه کور فزاینده فوری زیرا تغییرات آب و هوایی دمای آب را افزایش می دهد و. شناورهای پهپادهای زیر آب خودگردان می توانند به زودی این شکاف را با ناوگان رو به رشدی که قرار است تا سال 2028 بیش از 98 درصد از حجم اقیانوس ها را پوشش دهند، برطرف کنند.

امروزه، اکثریت قریب به اتفاق داده‌های اقیانوس توسط اعضای برنامه Argo تولید می‌شود - یک همکاری بین‌المللی که در سال 1999 راه‌اندازی شد و 4000 شناور جمع‌آوری داده را در سراسر جهان مستقر می‌کند. اکثر پهپادهای آرگو (مانند تصویر بالا) بین 2000 تا 4000 متر به داخل اقیانوس فرود می آیند، اما 10 درصد از گرم شدن اقیانوس ها در زیر این اعماق رخ می دهد و شکاف بزرگی را در جمع آوری داده ها نشان می دهد.

در سال جاری، آیفرمر - آژانس دولتی اقیانوسی فرانسه - گزارش داد که دو نمونه اولیه Deep-6000 خود پنج فرو رفتن به ارتفاع 6000 متری (نزدیک به 20000 فوت) را بین 11 ژانویه تا 2 فوریه سال جاری انجام داده اند و داده های مهمی را در مورد منطقه پرتگاه جمع آوری کرده اند. این ماموریت های موفق، فرانسه را به سومین کشور جهان پس از چین و ایالات متحده تبدیل می کند که شناورهای آرگو را با قابلیت رسیدن به این اعماق توسعه می دهد.

ایفریمر گفت که تا سال 2028، 30 شناور دیگر در اعماق دریا به ناوگان بین المللی 4000 دستگاهی موجود به رهبری آرگو خواهند پیوست و به محققان این امکان را می دهد که بیش از 98 درصد از اقیانوس را کاوش کنند.

ایالات متحده در حال حاضر بیش از 100 شناور در اعماق دریا و چین بیش از 30 شناور را اداره می کند.

بیش از 90 درصد اقیانوس به عنوان اقیانوس عمیق در نظر گرفته می شود که به عمق 200 متر (656 فوت) یا بیشتر می رسد - و از کل اقیانوس، تنها پنج درصد اکتشاف شده است. فقدان تحقیق در عمیق ترین مناطق اقیانوسی - یا مناطق پرتگاه - عمدتا به دلیل محدودیت های فنی است. در این اعماق، اقیانوس فشار زیادی بر ماشین‌آلات وارد می‌کند - تقریبا یک اتمسفر برای هر 10 متر عمق. یعنی در 6000 متر، فشار تقریبا 600 برابر بیشتر از فشار در سطح دریا است.

خاویر آندره، رئیس توسعه فناوری پروفیل در Ifremer در بیانیه مطبوعاتی گفت: "چالش اصلی طراحی سیستمی بود که بتواند فشارهای اعماق دریا را تحمل کند، از نظر انرژی خودکفا باشد تا به مدت هفت سال عملیاتی بماند و هزینه ها را تحت کنترل نگه دارد."

برای تطبیق مقادیر عظیم فشار، Ifremer بدنه نمونه های اولیه Deep-6000 خود را با مواد کامپوزیتی غیر از تیتانیوم خالص ساخت. وزن این دستگاه ها تقریبا دو برابر یک شناور معمولی آرگو است که به آن اجازه می دهد فشار شدید را بهتر تحمل کند.

ماموریت‌های شناور برای این دستگاه‌های آرگو در چرخه‌های ده روزه اجرا می‌شوند: شناور از یک قایق رها می‌شود، به عمق «دریفت» فرود می‌آید، جایی که به مدت ۹ روز می‌ماند، سپس به عمق «پروفایل» برای تقریبا سه ساعت فرود می‌آید. سپس شناور دوباره به سطح بالا می رود، جایی که داده های جمع آوری شده را به یک ماهواره ارسال می کند. این فرآیند تا زمانی که باتری آن تمام شود تکرار می شود - معمولا حدود 150 چرخه در طول سه تا پنج سال.

این شناورها اطلاعاتی در مورد شوری آب، دما، اکسیژن و فشار جمع آوری می کنند تا به دانشمندان در مراکز آب و هوا و آب و هوا کمک کنند تا درک کنند که اقیانوس چگونه رفتار می کند زیرا تغییرات آب و هوایی باعث گرم شدن آب ها می شود. داده‌های آرگو را می‌توان برای بهبود پیش‌بینی پدیده‌های آب و هوایی مهم مانند بادهای موسمی، گرم شدن اقیانوس‌ها، افزایش سطح دریا و گردش اقیانوس استفاده کرد. 4000 شناور موجود در سطح جهان بیش از 100000 پروفایل دما و شوری در سال تولید می کنند و تمام داده های Argo برای دسترسی و استفاده به صورت آنلاین رایگان است.

ویرجینی تیری، اقیانوس شناس فیزیکی در Ifremer، در یک بیانیه مطبوعاتی گفت که شناورهای Deep-6000 جدید به سازمان فرانسوی این امکان را می دهد که گرمایش اقیانوس ها را در تمام طول مسیر از اعماق پرتگاه ردیابی کند.

او گفت: "ما همچنین قادر خواهیم بود اطلاعاتی در مورد گردش اعماق اقیانوس به دست آوریم، که به ذخیره سیگنال های آب و هوایی مانند گرما و کربن در اعماق اقیانوس کمک می کند و مدل های پیش بینی اقیانوس را اصلاح می کند. آرگو نمونه ای از همکاری بین المللی واقعا قابل توجه است که بیش از 60 کشور در آن مشارکت دارند."