این کشتی غرق شده 4700 ساله می تواند قدیمی ترین کشتی کشف شده باشد و کوزه های آن هنوز در داخل آن باقی مانده است.

باستان شناسان دریایی با یک کشتی باستانی دیگر، این بار در ککووا، جنوب غربی ترکیه، مواجه شده اند. این کشف خاص ممکن است قدیمی‌ترین کشتی غرق شده جهان باشد که آثاری از عصر برنز اولیه، تقریبا بین 4400 تا 4700 سال پیش را حمل می‌کند.

مهمت نوری ارسوی، وزیر فرهنگ و گردشگری ترکیه، اوایل امروز در پستی در شبکه های اجتماعی جزئیات این کشف را ارائه کرد. به گفته ارسوی، آمفورهای کشف‌شده در طول تحقیقات احتمالا حاوی روغن زیتون یا شراب بوده و بر تجارت دریایی منطقه‌ای هزاران سال پیش روشن می‌شود. این کشتی در سال 2024 کشف شد و برای اولین بار در گزارشی مقدماتی که در ژوئیه گذشته در مجله باستان شناسی دریایی توسط محقق ارشد هاکان اونیز، باستان شناس دانشگاه آکدنیز، ترکیه منتشر شد، توصیف شد. جزئیات کلیدی در مورد این یافته تنها در حال حاضر آشکار می شود.

از آنجایی که عناصر چوبی کشتی حفظ نشدند، تیم قادر به انجام تاریخ‌یابی رادیوکربنی نبود. با این حال، سبک محموله کشتی قویا نشان می دهد که در اوایل عصر برنز غرق شده است. اگر درست باشد، کشتی ککووا قدیمی ترین کشتی غرق شده شناخته شده در جهان خواهد بود.

ارسوی در پست خود خاطرنشان کرد: ما به روشن کردن تاریخ تجارت دریایی آناتولی با یافته های جدید ادامه می دهیم و میراث فرهنگی خود را در زیر آب به نسل های آینده منتقل می کنیم.

بر اساس گزارش اولیه، مقامات در 15 سال گذشته 420 کشتی غرق شده با "اهمیت باستان شناسی" را در امتداد سواحل مدیترانه ترکیه ثبت کرده اند. بیشتر آنها مربوط به دوره روم و بیزانس هستند و فقط سه مورد - از جمله کشتی غرق شده Kekova - را می توان به عصر برنز نسبت داد. به طور کلی، اکتشافات نشان می دهد که این منطقه برای هزاران سال یک نقطه مهم برای تجارت دریایی بوده است.

این کشتی غرق شده 2100 ساله 6511 ظرف مجلل حمل می کرد - و آنها به نوعی هنوز دست نخورده هستند

باستان شناسان دو سال پیش با کشتی غرق شده Kekova در اعماق بین 65 تا 78 فوت (20 و 24 متر) مواجه شدند. بین سال‌های 2024 و 2025، این تیم حدود 18 آمفور - نوعی کوزه ذخیره‌سازی - با کف صاف و دسته‌های جانبی که از تکنیک‌های مرتبط با طرح‌های بین 3050 قبل از میلاد تا 2450 قبل از میلاد پیروی می‌کنند، شناسایی کردند. با توجه به شواهد، تیم توضیح داد که احتمال زیادی وجود دارد که کشتی غرق شده از عصر برنز به وجود آمده باشد، اگرچه آنها اضافه کردند که کاوش های تابستانی برنامه ریزی شده باید همه چیز را روشن تر کند.

واضح است که آن حفاری های تابستانی چشم ها را باز می کرد. اونیز در مصاحبه ای با بی بی سی، کشتی غرق شده را "کپسول زمان در ته دریا" نامید. اگرچه عناصر چوبی کشتی زنده نماندند، آمفورهای سرامیکی به طور معجزه آسایی آثار کوچکی از آنچه قبلا در داخل گلدان وجود داشت حفظ کردند.

کارین سووادا، باستان‌شناسی از دانشگاه مک‌کواری استرالیا که این بقایا را مورد مطالعه قرار می‌دهد، به بی‌بی‌سی گفت: "به داخل نگاه کردم و تقریبا بیهوش شدم. نمی‌توانستم باور کنم چقدر [بقایای] قابل مشاهده است. فقط مانند لکه‌ها نبود... بسیاری از این مواد هنوز باقی مانده بودند." او گفت: "این می تواند روغن زیتون باشد، می تواند شراب باشد، می تواند رزین درخت باشد."

ارسوی در پست خود اضافه کرد که آمفورها احتمالا در کارگاه‌های دره جردن تولید شده‌اند، زیرا شواهدی از گلدان‌هایی با شکل مشابه در مصر، تروی و کرت وجود دارد. یک آمفوره خاص دارای 9 علامت و دو سوراخ بر روی بدنه خود بود که ملوانان ممکن است از آنها برای تولید پنیر یا کره خود در طول سفرهای طولانی استفاده کنند.

همانطور که اونیز در گزارش مقدماتی نوشت، «فراتر از ماهیت باستان‌شناسی است که فرض کنیم همه چیز درباره تولید آمفورا و ظروف آمفور مانند در دوران برنز اولیه، دوره‌ای که تقریبا 1600 سال طول می‌کشد، شناخته شده و منتشر شده است». با این وجود، این کشف پنجره‌های جذابی را به شبکه‌های تجاری گسترده و پر جنب و جوش در دریای مدیترانه از هزاران سال پیش ارائه می‌کند. و مهمتر از همه، یک کشتی غرق شده به داستان ملوانانی اشاره می کند که شاید هرگز بازنگشتند.

اونیز به بی بی سی گفت: «ما اولین انسانی هستیم که بعد از 5000 سال این اشیاء را لمس کردیم. ما همیشه به ملوان‌ها فکر می‌کنیم... تولیدکنندگان آمفورا و کسی که آمفورا را روی دوش خود به کشتی می‌برد و زنانی که منتظر شوهرانشان بودند و متأسفانه نتوانستند برگردند.»