"این یک نه مستقیم بود": رویزین مک کورمیک در مورد رد کردن جراحی اسکولیوز برای دنبال کردن رویاهای کاموجی

نوع صندلی مهم است. این یکی خوبه این فقط یک صندلی اتاق کار هتلی معمولی است که روی هم چیده می‌شود، اما حداقل دارای یک لایه پنکیک از بالش است.

Róisín McCormick موقعیت خود را کمی تغییر می دهد، نامزد بهترین بازیکن سال کاموجی در سال 2026 و قدردان روزانه صندلی های نرم.

آنتریم فوروارد می‌گوید: «برای اکثر مردم، پشت آنها خوب و صاف است، در حالی که قفسه سینه سمت راست من به این صندلی چسبیده است.

"این صندلی بزرگ است، راحت است، اما من مثلا در سالن‌های سخنرانی در دانشگاه خیلی سختی می‌کشیدم، زیرا آن‌ها صندلی‌های گرد با پشتی سخت هستند و قفسه سینه‌ام در تمام مدت آن‌ها را فرو می‌کرد. آنها واقعا ناراحت بودند."

مک کورمیک در سن 15 سالگی به اسکولیوز تشخیص داده شد.

الان 25 سالشه در ماه آگوست، او در بازی کروک پارک 1-11 گلزنی کرد و آنتریم را به برتری 1-22 به 0-11 در فینال کاموجی میانی ایرلند بر لائوس رساند.

و با این حال تقریبا اتفاق نیفتاد - این حرفه بازی خارق‌العاده او توانسته است از علف‌های هرز تشخیصی بپروراند که باید به فعالیت‌های ورزشی او در نوجوانی پایان می‌داد.

توصیه‌های پزشکی یک دهه پیش نشان می‌داد که عمل جراحی به معنای دیگر کاموژی نیست. اما این فداکاری بود که او حاضر به انجام آن نبود. نه نشست خانواده برگزار شد و نه نیازی به گفتگوهای میزگردی بود. مک کورمیک، مادرش و پدرش به طور جمعی توافق کردند که در اتاق مشاوره نشسته بودند، هیچ عمل جراحی انجام نخواهد شد.

مک کورمیک به یاد می آورد: «این فقط یک نه مستقیم بود.

او اجازه نداده است که اسکولیوز حرفه کاموژی او را محدود یا تعریف کند، اما در زندگی روزمره او حضور دارد. اگر او به نحوی دروغ بگوید، گهگاه ممکن است کمرش گیر کند و «یک یا دو دقیقه در آنجا یخ بزند».

مک کورمیک در ضیافت ستاره های کاموجی در کروک پارک در تاریخ 21 نوامبر شرکت خواهد کرد، جایی که در فهرست نهایی بهترین بازیکن متوسط ​​سال قرار گرفته است.

اما چنین شب‌های پر زرق و برقی که در کانون توجه قرار دارند، پیش از ابری از دلهره هستند.

او می‌گوید: «زمان زیادی را صرف فکر کردن به این می‌کنم که چه نوع لباسی بپوشم تا پشتم به چشم نیاید. "کاش می‌توانستم در این مرحله تقریبا آن را بپذیرم، اما هنوز در مورد آن کاملا ناامن بودم. اگر در حال راه رفتن هستم یا اگر در باشگاه هستم، باید کاملا درست بایستم و حالتی کاملا عمودی بگیرم تا مردم متوجه نشوند.

«بنابراین، می‌توانید تصور کنید زمانی که 15 و 16 ساله بودید، قفسه سینه‌تان از یک طرف بیرون آمده و کمرتان ناهموار بود. این قطعا چیزی است که در آن زمان با آن مبارزه کردم و هنوز هم دارم.»

برای هر کسی که او را در حال پرواز کامل دیده است، سخت است که با آن مبارزه بی صدا با بازیکنی ازدواج کند که یکی از بهترین مهاجمان بازی در دهه گذشته بوده است.

مک کورمیک در حال بازی با آنتریم زیر 16 سال بود که برای اولین بار متوجه کمردرد شد. در اتوبوسی که از یک بازی به خانه می رفت، مک کورمیک - در تلاش برای تسکین درد - یکی از هم تیمی هایش را متقاعد کرد که پشت او را مالش دهد.

او گفت که پشت من کمی عجیب به نظر می رسد. "چرا قفسه سینه شما بیرون زده است؟" فکر کردم شاید این طوری بود که من دروغ می گفتم."

این نبود.

مک کورمیک دارای انحنای ستون فقرات در قسمت بالای قفسه سینه اش بود که قفسه سینه اش را به بیرون هل می داد. جراحی به عنوان یک گزینه ارائه شد. اما با یک نیش اضافه در دم همراه شد.

او تا زمانی که تمام اسکن های لازم به پایان رسید، تولد دیگری را جشن گرفت. و این مهم بود زیرا نظر پزشکی نشان داد که او پنجره خود را از دست داده است. "در 16 سالگی، دختران مرحله رشد خود را متوقف می کنند. اگر من قبل از 16 سالگی جراحی می کردم، می توانستم برگردم و کاموژی بازی کنم. همانطور که شما رشد می کنید، ستون فقرات باید با میله به درستی رشد کند، در حالی که بازگشت به ورزش بعد از 16 سالگی برای من امکان پذیر نبود. اساسا خیلی خطرناک بود."

و با توجه به اینکه والدین او به طور طبیعی در مورد خطرات کلی مربوط به هر گونه جراحی ستون فقرات نگران بودند، این گزینه به طور جدی در مسیر قرار گرفت.

او می‌گوید: «کموجی هویت من است، این تنها کاری است که انجام می‌دهم یا درباره آن صحبت می‌کنم. "اگر بازی نمی‌کردم بخش بزرگی از شخصیتم را از دست می‌دادم. عمل جراحی در خانواده‌ام گزینه‌ای نبود. و مادر و پدرم تا امروز به من می‌گفتند که هرگز آن را نگیرم."

در نوجوانی نیز مسیر کمترین مقاومت بود.

"فکر نمی‌کنم در آن زمان متوجه شدم که چقدر این معامله بزرگ است. من فقط می‌گفتم "نه، من می‌خواهم کاموژی بازی کنم."

ده سال پس از آن، او مجموعه‌ای از کارهایش را با Antrim و Loughgiel Shamrocks کنار گذاشت که شرایط او را به چالش کشید. Loughgiel در بازه زمانی 2014-2025 12 عنوان Antrim را به دست آورد. آنها همچنین در طول آن دوره شش آلستر را به دست آوردند و در فینال بزرگسالان باشگاه سراسر ایرلند در سال 2022 به رقابت پرداختند. مک کورمیک در فینال میانی ایرلند 2021 زمانی که آنتریم کیلکنی را شکست داد، 0-9 گل زد. آنها در سال 2024 از بزرگسالان سقوط کردند، اما در سال 2026 مک کورمیک بهترین فصل خود را با زعفران ها تولید کرد زیرا آنها دوباره عنوان متوسط ​​را به دست آوردند.

با وجود این که مک کورمیک امسال به ستاره تبدیل شد، متوجه شده که بدنش چند دارت هشدار پرتاب می کند.

"دارم متوجه می شوم که بیشتر از گذشته روی من تأثیر می گذارد. این قسمت بالای کمر راست من است که تحت تأثیر قرار می گیرد، اما از آنجایی که دارم آن را جبران می کنم، شروع به ایجاد سیاتیک در [کمر چپ پایین من] کرده است. این چیزی است که من سعی می کنم در لحظه از آن استفاده کنم."

به نظر می رسد که وقت گذاشتن از تمرین یا بازی نیز معکوس باشد. او یک استراحت کوتاه بین کمپین های شهرستان و باشگاه انجام داد.

اما در اولین بازی برگشت با باشگاهی که در عذاب بودم، به سختی می‌توانستم بدوم. سپس دو هفته بعد کمرم خوب شد، بنابراین انگار باید برای آن بازی کنم تا آسیبی به من نرسد.»

حقیقت این است که او همیشه یک هاردکور کوچک بوده است. Loughgiel سنت غرور آفرین در تولید بازیکنان کاموگی و هورلر با استعداد دارد. وقتی مک کورمیک جوان‌تر بود، باشگاه برای دختران بازی‌هایی ترتیب می‌داد که دو سال کمتر با پسران بازی کنند (یعنی کاموگی زیر 14 سال در مقابل هورلرهای زیر 12 سال).

او با پوزخندی می‌گوید: «ما آن بازی‌ها را دوست داشتیم، اما حالا حذف شده‌اند، زیرا چند ردیف وجود داشت.

تنها بیش از سه سال پس از تشخیص اسکولیوز، مک کورمیک به دنبال یک برخورد شدید در جریان بازی قهرمانی سراسر ایرلند مقابل وستمیت در کینگاد، بیهوش شد. پس از گذراندن بیش از نیم ساعت در زمین در انتظار آمبولانس، بازی متوقف شد و او در نهایت به بیمارستان منتقل شد. مک کورمیک صبح روز بعد در حالی که گردنش بریس بود مرخص شد. شاید فکر کنید که می توانست لحظه لحظه راه او به دمشق باشد. اما چند هفته بعد او در اتوبوس تیم در جاده گلناریف بازگشت و به جای بازی با کیلکنی.

و تظاهر به اینکه سفر به این فصل پیروزمندانه بین‌شهری 2026 تماما گل رز بوده است، بسیار بد خواهد بود. مک کورمیک علیرغم اینکه یکی از بهترین مهاجمان کاموژی بود، در فصول اخیر متوجه شد که با خارهای اضطراب قبل از بازی دست و پنجه نرم می کند.

قبل از مسابقاتی که لوگیل تا نیمه نهایی باشگاهی سال گذشته بازی می کرد، مدام مریض می شد.

نمی‌توانستم آن را کنترل کنم، قبل از هر بازی استفراغ می‌کردم. احساس عصبی نمی‌کردم، اما واضح است که واکنش بدنم به اعصاب بود. احتمالا این فشاری بود که به خودم وارد می‌کردم. من از خودم انتظارات زیادی دارم.»

یکی از نزدیک ترین دوستان و هم تیمی های او، امی بویل، متوجه مراسم جدید مک کورمیک قبل از مسابقه شد و پیشنهاد کرد با کسی صحبت کند.

من هرگز از قبل خیلی به روانشناسی اعتقاد نداشتم، می‌گفتم: «مطمئنا من بزرگ هستم، تا زمانی که از رفتن به یک بازی خوشحال باشم.» و هنوز هم می‌توانم بگویم که این مهمترین چیز است، اما باید یاد می‌گرفتم که چگونه فشار را از خودم دور کنم و زبانم را اصلاح کنم.

من همیشه به جای «من می‌توانم» یا «می‌خواهم» به جای «من می‌توانم» یا «می‌خواهم» اینطور می‌گفتم: «باید این کار را انجام دهم»، «باید این مقدار را به ثمر برسانم»، بنابراین [با روانشناسان ورزشی] روی بازنویسی زبانم بسیار کار کرده‌ام.»

همانطور که او سعی می کرد همه اینها را بفهمد، جامعه ای از خانواده هایی که قبلا ناامید شده بودند، داستان الهام بخش اسکولیوز او را پیدا کردند. پیام‌ها از سوی والدین با امیدی تازه، مجذوب دستاوردهای او، انعطاف‌پذیری و سرسختی او شروع شد. بازی در فینال سراسر ایرلند در کروک پارک با اسکولیوز. چگونه؟ و اگر بتوانید این کار را انجام دهید، شاید بچه من بتواند به زدن یک اسلیتار یا لگد زدن به توپ یا تعقیب یک رویا ادامه دهد.

"خواندن برخی از پیام‌ها، شما را به فکر وادار می‌کند. اینکه در 15 سالگی به بیماری اسکولیوز مبتلا شوید و به شما گفته شود که حرفه شما ممکن است به پایان برسد، اما 10 سال بعد با وجود داشتن درجه بالایی از مشکل ستون فقرات، همچنان بازی می‌کنید، فکر می‌کنم که به نوعی شگفت‌انگیز است."

هیچ نوع در مورد آن.

"راستش را بخواهید، من در مقایسه با سایر افراد با آن بسیار خوشبخت شده ام، و فکر می کنم این به دلیل ورزش است، از طریق تقویت کمرم با ورزش کردن. فکر می کنم این قطعا کمک کرده است."

او در ماه آوریل کار خود را با GPA آغاز کرد و پس از اتمام مدرک کارشناسی ارشد در بازاریابی دیجیتال، در ماه جولای نقشی تمام وقت در بدن بازیکنان بر عهده گرفت.

او اخیرا با افرادی نیز گفت‌وگو کرده است که می‌گویند از بیماران زن اسکولیوز که پس از 16 سالگی تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند و به ورزش بازگشته‌اند، اطلاع دارند.

اگر به خودش اجازه می داد، در پیچ و تاب همه چیز گرفتار می شد. بنابراین، در حال حاضر، او تصمیم می‌گیرد که روی آن تمرکز نکند. در نهایت، Róisín McCormick می‌داند که نیاز به جراحی خواهد بود، اما امیدواریم که تا قبل از آن بازی‌های بیشتری انجام شود.

او می‌گوید: «می‌توانم بگویم در حدود 30 سالگی به دنبال جراحی هستم. فکر می‌کنم بازنشستگی من ممکن است کمی زودتر از آنچه که می‌خواهم به پایان برسد، اما اگر اینطور باشد، نیاز است.

"مردم زیادی هستند که با بدتر از اینها سر و کار دارند، بنابراین هیچ فایده ای ندارد که برای خود متاسف باشید. در حال حاضر، فقط از اینکه هنوز بازی می کنم و منتظر فصل بعد هستم، سپاسگزارم."

یک سال دیگر برای بازتعریف آنچه ممکن است.