ایوان گرشکویچ در لحظه ای که منجر به 16 ماه حبس در روسیه شد، "من به دام اغوا شدم"

تماشا کنید: ایوان گرشکویچ لحظه بازداشتش توسط افراد نقابدار را توصیف می کند

ایوان گرشکویچ، روزنامه‌نگار آمریکایی، زمانی که توسط ماموران FSB دستگیر و به جاسوسی متهم شد، می‌دانست که توسط روسیه ساخته شده است.

گرشکویچ در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی درباره لحظه‌ای صحبت کرد که متوجه شد در سال 2023 زمانی که مردان نقاب‌دار در رستورانی او را محاصره کردند و او را بازداشت کردند، متوجه شد «به دام کشیده شده است».

او با تشریح احساس آرامش گفت: "من بازجویی نمی‌شوم، شکنجه نمی‌شوم... من متهم به جاسوسی هستم.

گرشکویچ، که اکنون 34 سال دارد، به 16 سال زندان محکوم شد، اما 16 ماه بعد به عنوان بخشی از قرارداد مبادله زندانیان برجسته آزاد شد.

گرشکویچ از سال 2017 در روسیه زندگی می کرد و در زمان دستگیری خبرنگار خارجی وال استریت ژورنال در مسکو بود - او اکنون در برلین آلمان مستقر است. او و کارفرمایش همیشه ادعا کرده اند که این اتهامات دروغ بوده است.

روزی که گرشکویچ دستگیر شد، در یکاترینبورگ - در حدود 1600 کیلومتری (1000 مایل) شرق مسکو - با کسی ملاقات کرد که به نظر او منبعی برای داستان بود.

آنها در یک سالن غذاخوری نیمه خالی نشسته بودند "و گروهی متشکل از حدود نیمی از مردان نقابدار وارد راهپیمایی شدند و گفتند "فکر می کنم ما آن میز را رزرو کردیم". گرشکویچ یک عبارت عجیب و غریب گفت، اما با تأمل این عبارت هوشمندانه است زیرا شما را در جای خود منجمد می کند.

دو مرد برخاستند و به گرشکویچ گفته شد که توسط FSB بدنام و قدرتمند، سرویس امنیت داخلی روسیه، دستگیر شده است.

"در آن لحظه است که متوجه می شوید این یک چیز واقعا جدی است... وقتی FSB است، می دانید که برنامه ریزی شده است."

مردی که ملاقات کرده بود چطور؟ گرشکویچ او را در میان جمعیت ناپدید کرد.

اندکی پس از دستگیری، روزنامه نگار گفت که متوجه شده است که بازجویی یا شکنجه نشدن او - تاکتیک های رایجی که سرویس امنیتی روسیه در مورد جاسوسان استفاده می کند - احتمالا به این معنی است که با او بیشتر شبیه یک کالا رفتار می شود، نه یک دشمن واقعی دولت.

او گفت: "من این لحظه عجیب و غریب را دارم - احساس آرامش در وجودم جاری است." "من متوجه شدم که آنها با من مانند یک جاسوس واقعی رفتار نمی کنند. آنها من را راه انداخته اند و این پرونده را ساخته اند تا بتوانم یک گروگان با ارزش، یک پیاده در یک بازی بزرگتر باشم. این یعنی مدتی طول می کشد، اما من 12 تا 20 سال اینجا نخواهم بود."

این درک به او کمک کرد که در زندان "پایدار و منظم" بماند، اما همچنین به او روشی منحصر به فرد برای پیش بینی اتفاقات بعدی داد - و یک حدس مبادله زندانیان بود.

او گفت: "من تصور می کردم که واقعا بلند خواهد بود، که باعث غوغای جهانی می شود. منظورم این است که این یک خبرنگار خارجی برای وال استریت ژورنال است." - و او درست می گفت.

سازمان‌های رسانه‌ای در سراسر جهان در مورد این پرونده گزارش دادند، چهره او روی یک بیلبورد در میدان تایمز بود و جو بایدن، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده گفت که او "اولویت بالاتری" از آوردن گرشکویچ به خانه ندارد.

این روزنامه نگار معتقد بود که همه اینها بخشی از نقشه مسکو است - برای داشتن یک زندانی سرشناس که بتواند با یکی از خود عوض کند - و آن وادیم کراسیکوف، یک قاتل بود که در آلمان در حال گذراندن حبس ابد بود.

آنها [مسکو] به این معنا که هیچ تحریمی اعمال نشده بود، از این موضوع کنار آمدند.

تماشا کنید: زندانیان آزاد شده ایوان گرشکویچ و پل ویلان توسط بایدن و هریس ملاقات کردند

گرشکویچ در زندان بدنام لفورتوو مسکو که برخی از سرشناس‌ترین زندانیان این کشور از جمله زندانیان سیاسی و مخالفان را در طول سال‌ها نگهداری کرده است، نگهداری می‌شود. در طول وحشت بزرگ جوزف استالین در دهه 1930، شکنجه و اعدام امری عادی بود.

او آن را به عنوان "تجربه ای واقعا منزوی" در فضایی کوچک توصیف کرد.

گرشکویچ گفت: "این از نظر روانی شما را تحت تاثیر قرار می دهد.

عکس‌هایی از لبخند گرشکویچ به دوربین‌ها در طول حضورش در دادگاه در مسکو در سراسر جهان پخش شد - و به گفته او این عمدی بود - راهی برای نشان دادن اینکه حال او خوب است.

من می‌خواستم این نوع سرپیچی را به مردم نشان دهم... ما می‌دانیم که این یک پرونده ساختگی است، و بنابراین اگر این یک بازی تئاتر است، اجازه ندهیم [مسکو] آن‌طور که می‌خواهند بازی کند».

ایوان گرشکویچ گفت که در طول حضور در دادگاه به دوربین ها لبخند زد تا نشان دهد که کارش خوب است

اما او تاکید کرد که زمان هر کس در یک زندان روسیه مانند او نیست: "بعضی از مردم... شکنجه می شوند. آنها به عنوان انسان شکسته می شوند، از غذا، آب گرم برای دوش محروم می شوند، به آنها گفته می شود که دیگر هرگز خانواده های خود را نخواهند دید. با من کاملا متفاوت رفتار شد."

گرشکویچ تجربه خود را با مورد ویکتوریا روشچینا، روزنامه‌نگار اوکراینی مقایسه کرد که در سال 2024 در سن 27 سالگی در اسارت روسیه درگذشت. ماه‌ها بعد، زمانی که جسد او سرانجام بازگردانده شد، ظاهرا نشانه‌هایی از شکنجه دیده می‌شود و اعضای بدنش خارج شده بودند.

گرشکویچ می‌دانست که سه هفته قبل از وقوع یک مبادله زندانی برنامه‌ریزی شده است - او گفت که یک زمان "دردناک" است، "زیرا اکنون هر روز به طرز دردناکی طولانی است".

زمانی که سرانجام این اتفاق افتاد، در 1 اوت 2024، لحظه ای از "شادی خالص" بود. اما سپس "شادی از بین می رود، آدرنالین کاهش می یابد، و شما با این واقعیت مواجه می شوید که باید دوباره به زندگی عادی بازگردید."

گرشکویچ گفت این دوره سخت و گاهی طاقت فرسا بود. او نمی خوابید، در جمعیت زیادی دچار حملات پانیک می شد و به دلیل اینکه سعی می کرد احساسات خود را حفظ کند، خلق و خوی کوتاهی داشت.

او درمانگرانی را دیده است که در زمینه اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) تخصص دارند، و گفت که نوشتن کتابی در مورد مصیبت او نیز کمک کرده است.

و بازگشت به روسیه چطور؟ گرشکویچ سابقه عمیقی با کشور دارد - والدینش در دهه 1970 از اتحاد جماهیر شوروی به ایالات متحده نقل مکان کردند. او در خانه ای روسی زبان با نامی روسی بزرگ شد، در 25 سالگی به آنجا نقل مکان کرد و دوستان زیادی از جمله دوست دختر روسی خود پیدا کرد.

"امیدوارم روزی برگردم، اما حدس می‌زنم باید ببینیم پس از پوتین [ولادیمیر رئیس‌جمهور روسیه] چه می‌شود. و کاملا مشخص نیست که دولت بعدی بهتر از این باشد."

ایوان گرشکویچ: گزارشگر، هوادار فوتبال، مرد خانواده

دو سال، مذاکرات محرمانه، مخاطرات بالا: معامله مبادله زندانیان چگونه انجام شد