ایوم پریسیلا: "سیاهپوست و ایرلندی بودن به معنای تعادل بین دو حقیقت، دو فرهنگ و دو ملیت است."

چقدر موافق هستید؟

من می گویم بستگی به شرایط دارد. نمی توانم بگویم موافق ترین فرد هستم. احساس می کنم کمی لجبازم. من خیلی سر راهم هستم. من و مادرم نام یکسانی داریم، بنابراین پدر و مادرم من را جونیور صدا می‌کردند، بنابراین گاهی اوقات وقتی کوچکتر بودم، مادرم من را Ju-Determination صدا می‌کرد. چون وقتی ذهنم را روی چیزی معطوف می‌کنم، چیزی نمی‌تواند مرا تکان دهد. حالا که بزرگتر شده ام، می دانم که زندگی بیشتر در مورد دادن و گرفتن است.

آخرین بار کی عصبانی شدید؟

آخرین بار دیروز عصبانی شدم من در راه تمرین در مترو بودم زیرا در حال حاضر در لندن بازی می کنیم. قطار اساسا متوقف شد. به موقع رسیدم، حتی برای تمرین زودتر بودم و قطار ایستاد. متجاوزانی در مسیر بودند. ما را برای یک ساعت و نیم متوقف کردند که من را بسیار عصبانی کرد. من دیر رسیدم. چیزی که واقعا روی کیک قرار گرفت این بود که متجاوزان را دستگیر کردند و دوباره فرار کردند. گفتم: "چطور؟" اما در نهایت به آنجا رسیدیم.

نام وسط شما چیست و نظر شما در مورد آن چیست؟

نام میانی من پریسیلا است. من اکنون از آن به عنوان یک نام دو لوله ای استفاده می کنم، Éyum Priscilla. همانطور که گفتم، من و مادرم یک نام داریم، اما پریسیلا چیزی است که من را منحصر به فرد می کند. من واقعا نام میانی خود را دوست دارم زیرا به من تمایز می دهد. با رشد نیجریه ای، نام ها بسیار مهم هستند. من فکر می کنم پریسیلا از شاهزاده خانم نشات می گیرد. نام کوچک من به معنای "من هستم" است - Éyum.

Black Lepr echaun یک کمدی آنلاین در قسمت‌های کوتاه کمتر از سه دقیقه است. این در مورد چیست؟

سیاهپوست بودن و ایرلندی بودن یعنی ایجاد تعادل بین دو حقیقت، دو فرهنگ و دو ملیت. این است که در دو حالت کمی احساس نابجایی داشته باشید و دائما به دنبال جایی باشید که پاهایتان می توانند فرود آیند. سیاهپوست بودن و ایرلندی بودن به این معناست که دو مکان را خانه بنامید، اما هرگز واقعا احساس نکنید که به آن تعلق دارید. این احساس بسیار عجیبی است، اما احساسی را که من با دنیا تغییر نمی‌دهم... بلک لپرکان داستانی است درباره پذیرفتن تک تک اجزای خود و یافتن اعتماد به نفس برای ادعای جایگاه خود در کشوری که همیشه آن را خانه می‌نامید.

چرا کمدی؟

طنز می تواند ابزار قدرتمندی باشد. بله، برنامه درباره موضوعات بسیار جدی صحبت می کند، اما من می خواستم راهی پیدا کنم که بتوانیم هنوز طنز را پیدا کنیم. نژادپرستی خنده‌دار نیست، اما چیزی در مورد جهل این است که معلمی خوب است اما کیلومترها دور است. در هر موقعیتی می توان شوخی پیدا کرد، و این دقیقا همان چیزی است که من برای بلک لپرکان می خواستم.

چه چیزی را از دست داده اید که دوست دارید آن را پس بگیرید؟

اگر بتوانم استعاره بگویم خوش بینی ام را می گویم. یادم می‌آید وقتی در مدرسه نمایش بودم، وارد آن مؤسسات می‌شوی و می‌گویی: «دنیا صدف من است و من می‌خواهم اسکار بگیرم. همه چیز شگفت‌انگیز خواهد بود». ... آنها واقعیت سنجی زیادی انجام دادند. من می دانم که آنها نمی خواستند رویاهای شما خرد شود. من الان دو سال است که فارغ التحصیل شده‌ام و سعی می‌کنم، مخصوصا در سال گذشته، آن توهم ناامیدکننده، آن خوش‌بینی، و دانستن این که دنیا صدف توست را برگردانم.

مکان مورد علاقه شما در ایرلند کجاست؟

وقتی جوانتر بودم در لوکان زندگی می کردم. ما این میدان عظیم را داشتیم. این ورودی کوچک به داخل جنگل وجود داشت. مثل نارنیا بود. شما وارد این ورودی کوچک می‌شوید و این درختان عظیم وجود دارد، و وقتی ما جوان‌تر بودیم سعی می‌کردیم بیشتر و بیشتر به داخل برویم و سعی کنیم کاوش کنیم. مثل نارنیا کوچک خودمان بود.

قوی ترین خاطره کودکی شما چیست؟

روزی بود که فهمیدم می خواهم بازیگر شوم. من در طالغت بزرگ شدم اما در حدود ده سالگی به لوکان نقل مکان کردیم. خواهر بزرگم نوازنده و خواننده است و در برنامه استعدادیابی مدرسه اجرا می کرد و ما برای حمایت از او رفتیم. زمانی که یکی از من می‌پرسید می‌خواهم چه کار کنم، می‌گفتم می‌خواهم رئیس جمهور شوم یا چیزی دیگر، برای ستاره‌ها شلیک کن. دقیقا نمی دانستم می خواهم چه کار کنم. اما یکی از اجراهای قبل از خواهرم [توسط] یک دختر همسال من بود. داشت مونولوگ میکرد...

بنابراین یادم می‌آید که این دختر روی صحنه بازی می‌کرد و گریه می‌کرد و مقام دوم را کسب کرد و من فکر می‌کردم: «می‌توانم مقام اول را بیاورم. من همیشه این کار را انجام می دهم. من نمی‌دانستم که می‌توانیم برای این کار به رسمیت شناخته شویم.» بعد از آن نزد او رفتم و از او پرسیدم که چه کار می‌کند و او گفت که دارد بازیگری می‌کند. "بازیگری؟" فکر کردم من می توانستم این کار را انجام دهم. روزی بود که هدفم را پیدا کردم. خوشحالم که زود پیداش کردم.

فکر می کنید چه زمانی شادتر بودید؟

احتمالا خیلی اخیر. آگوست گذشته در حالی که مشغول فیلمبرداری Black Leprechaun بودیم و من فقط به یاد دارم که به اطراف نگاه کردم و همه این افرادی را دیدم که داوطلب شدند، همه در یونیفرم بودند. آنقدر زیباست که می توانی ایده ای داشته باشی و عملی شود. ست ها دارای ریسک بالایی هستند و حال و هوای بدی دارند، اما این یک پروژه پرشور بود و همه رایگان کار می کردند و محیط بسیار عالی بود. یادم می آید که ایستادم و لحظه ای وقت گذاشتم. داشتم به این فکر می کردم که چطور این ایده در سرم باعث شد این همه آدم درگیر شوند. خیلی ممنون بودم چون خودم نمی توانستم این کار را انجام دهم.

به نظر شما وقتی می میریم چه اتفاقی می افتد؟

برای من فرزند خدا هستم. من فقط فکر می کنم این زندگی می تواند با جنگ و قحطی بسیار بد باشد. من فقط فکر نمی کنم این باشد، و اگر اینطور باشد، من می خواهم بازپرداخت کنم. من واقعا معتقدم که معنای عمیق تری وجود دارد و به همین دلیل است که شما باید با همه با عشق و احترام رفتار کنید. من فکر می کنم کمک می کند تا زندگی خود را در چشم انداز قرار دهید.

بزرگترین پشیمانی شغلی/شخصی شما چیست؟

اخیرا داشتم با دوستم در این مورد صحبت می کردم. داشتم میگفتم از الان تو زندگیم که خیلی ممنونم، پشیمون نیستم. به عنوان یک شخص، اگر به چیزی فکر کنم، آن را انجام خواهم داد. اما مسلما اگر چیزی بی ادبانه بگویم پشیمان می شوم و اگر کاری عجولانه انجام دهم عذرخواهی می کنم. اگر احساس کردم چیزی را به دوستانم می گویم، اگر دلم برای کسی تنگ شد به آنها می گویم. من طوری زندگی می کنم که تقریبا هر روزی می تواند آخرین روز من باشد. خیلی ممنونم که هیچ پشیمانی شخصی ندارم.

از نظر شغلی، بزرگترین حسرت من این است که منتظر باز شدن درها باشم. در بازیگری همیشه در مورد شکست بزرگ خود می شنوید. تقریبا انگار کسی قرار است این فرصت ها را به شما بدهد. دو سال همینطور بود و منتظر بودم. اما امسال خودم را بیرون گذاشتم. من آن زمان را اتلاف وقت نمی‌دانم زیرا باعث شد چیز خاصی خلق کنم.

Black Leprechaun در اینستاگرام @Black_leprechaun و TikTok @eyumpriscilla است