بابا ماسک عشق بچه های ناسپاس آمریکا را می خرد

و به این ترتیب یک کمدی داخلی خاص آمریکایی آغاز می شود. بابا کیف پولش را باز کرده است و بچه ها باید تصمیم بگیرند که آیا قبول پول او خیانت نابخشودنی به اصول آنهاست.

پاسخ، مطمئنا منفی است. اما با توجه به وضعیت کنونی آمریکا، که در آن حتی پذیرفتن یک هدیه می تواند به منزله خیانت ایدئولوژیک باشد، چه لذتی خواهیم داشت که خلاف آن را تظاهر کنیم.

ماسک یک قهرمان مناسب برای این درام خانوادگی کوچک است. به هر حال، پدر بودن جایگاه برجسته ای در زندگی عمومی او دارد، در حالی که ثروت فوق العاده او از او چیزی شبیه پدرسالار عصر تکنولوژی ساخته است. او مردی است که شرکت‌هایش قول می‌دهند جهان را شکل دهند که 14 فرزندش و بقیه به ارث خواهند رسید.

اکنون او پیشنهاد می کند که اندکی از آن ارث را در جیب میلیون ها آمریکایی بگذارد.

تقریبا می توان مذاکرات نوجوانان را شنید.

بابا خجالت میکشی سیاست شما غیر ممکن است. لطفا با دوستان من صحبت نکنید همچنین آیا پول جمعه می آید؟

چیزی به طرز باشکوهی فرویدی در مورد چیدمان وجود دارد. آمریکا، آن جمهوری بزرگ که استقلال خود را اعلام کرده است، خود را در فکر دریافت کمک هزینه میلیاردی می بیند که اظهارات عمومی او به سختی مورد علاقه جهانیان قرار می گیرد.

اما در زیر ملودرام خانوادگی یک سوال نسبتا بالغ نهفته است.

چه زمانی پذیرفتن چیزی از کسی مترادف با تایید هر چیزی شد که او برای آن ایستاده است؟

سهم SpaceX یک سوگند وفاداری نیست بلکه بیشتر یک دارایی مالی است. و اگر یک میلیاردر بخواهد مقداری از دارایی خود را تقسیم کند، چرا گیرنده ابتدا باید یک اعلامیه محضری مبنی بر خلوص ایدئولوژیک ارائه کند؟

اعلام ماسک به دنبال تعهد شرکت رقیب هوش مصنوعی Anthropic برای اختصاص 5 درصد از سهام خود به یک صندوق عام المنفعه بود. ماسک پیشنهاد داد به جای آن سهام را مستقیما به مردم عادی بدهد. زمان‌بندی، این نمایش خارق‌العاده سخاوت را در رقابت تئاتری فزاینده‌ای میان ثروتمندترین مردان فناوری قرار می‌دهد. چگونه… غیر قابل ربط.

سخاوت فرضی ماسک ممکن است مزایای عملی نیز داشته باشد. این سهام را می‌توان از طریق «حساب‌های ترامپ»، حساب‌های سرمایه‌گذاری تحت حمایت دولت برای کودکان، توزیع کرد و به طور بالقوه میلیون‌ها سهامدار جوان را با علاقه مالی به موفقیت اسپیس ایکس ایجاد کرد.

این که آیا این به عشق، وفاداری یا حسن نیت سیاسی ترجمه می شود، موضوع دیگری است.

کودکان سرمایه گذاری های غیرقابل اعتمادی برای قدردانی هستند.

یک نوجوان می تواند نظرات پدرش را تحقیر کند، اما ماشینش را قرض بگیرد و قبل از صبحانه پول بنزین بخواهد. در واقع، تمام هدف بزرگ شدن کشف این است که کمک های مالی و استقلال فکری می توانند همزیستی داشته باشند. بنابراین، چرا باید رابطه آمریکایی ها و ماسک متفاوت باشد؟

ماسک سهام را وعده داده است، نه توزیع. تا زمانی که سهام واقعا برسد، فرزندان آمریکا به جای یک هدیه باشکوه، یک اعلامیه باشکوه دریافت می کنند. بابا به نظر میرسه قول داده یه روز در آینده نزدیک کمک هزینه ما رو بالا ببره. نکته مهمی که در اینجا باید به خاطر داشت این است که قدردانی نیازی به اطاعت مادام العمر ندارد، به خصوص که ماسک یک مقام منتخب نیست.

به او اجازه دهید سیاست خود و دیدگاه گاه عجیب خود را از آینده حفظ کند و فقط حسابش را بسنجید، در ذهنتان مؤدبانه از او تشکر کنید و تا جایی که می خواهید با او مخالفت کنید.

از این گذشته، آیا این قدیمی ترین توافق بین پدران ثروتمند و فرزندان سرکششان نیست؟ فرزندان ارزش‌های پدرسالار را محکوم می‌کنند، رفتار او را محکوم می‌کنند و استقلال شدید خود را، ترجیحا از آسایش خانه‌ای که برای آن هزینه می‌کند، اعلام می‌کنند.

پس ممنون بابا ماسک. با فرض پاک شدن چک، کمک هزینه را می گیریم.

فقط انتظار نداشته باشید که برای شام خانوادگی بیاییم طبقه پایین.