باراباک: برای ترامپ، انفجار دموکرات ها یک انکار شخصی شدید است

برای بیش از یک دهه، به نظر می رسید که دونالد ترامپ تمام قوانین شناخته شده فیزیک سیاسی را به چالش می کشد. او مورد استیضاح، مکررا متهم و به چندین جنایت محکوم شد. او بیش از هر رئیس‌جمه‌ای که هر کسی که امروز زندگی می‌کند دیده است، غر می‌زند و عصبانی می‌شود و مانند یک نوزاد مبتلا به کولیک رفتار می‌کند. او خود را به سخاوتمندانه ثروتمند کرد، منافع شخصی خود را بی وقفه دنبال کرد و به هوی و هوس های خود - از جنگ، تعرفه گرفته تا دکورهای نازک - بدون توجه به هزینه، زمختی یا هر گونه سوسو زدن وجدان، اغراق کرد. و با این حال، ترامپ کشور را از زمان فرانکلین دی.

او فقط یک تایتان سیاسی نبود، بلکه یک نیروی اجتماعی و فرهنگی مقاومت ناپذیر بود. با این حال، روز سه شنبه، زمان، بی حوصلگی و جاذبه سرانجام به ترامپ رسید. او یک کوبیدن انتخاباتی را پذیرفت که در کنار بدترین ضرب و شتم های سیاسی دوران مدرن خواهد بود. حزب او نه تنها کنترل مجلس و سنا را از دست داد، بلکه در موج آبی غرق شد که جمهوری خواهان را در رقابت های انتخاباتی بزرگ و کوچک، از دریا تا دریای درخشان، با خود برد. هیچ دروغی، هیچ توهین آمیزی، هیچ دعوای حقوقی که به طور سست پیش نویس شده و نتیجه را به چالش می کشد، نمی تواند این واقعیت را تغییر دهد یا باطل کند.

روسای جمهور تقریبا همیشه کرسی های کنگره را در اواسط دوره خود از دست می دهند، به ویژه در دوره دوم ریاست جمهوری خود. اما نتایج روز سه‌شنبه تقدیر نبود. آنها یک فاجعه جمهوری خواه بودند که کاملا ساخته ترامپ بود. حفظ کنترل مجلس نمایندگان، که حزب جمهوری خواه با اختلاف تاریخی کمی در اختیار داشت، همیشه بسیار دشوار بود، حتی پس از اینکه ترامپ و متحدانش به طور بیرحمانه خطوط کنگره را برای بهبود شانس خود به هم زدند. دموکرات ها تنها به کسب سه کرسی نیاز داشتند.

آنها حتی قبل از بسته شدن رای گیری در کالیفرنیا، نوادا و سایر ایالت های غربی، آن ها را جمع آوری کردند. تنها سوالی که با وجود رقابت‌های زیادی هنوز مشخص نیست، این است که دموکرات‌ها در زمان تشکیل کنگره بعدی در ژانویه از چه میزان اکثریت برخوردار خواهند بود. سنا، جایی که جمهوری‌خواهان از برتری 53 بر 47 برخوردار بودند، باید سنگر جمهوری‌خواهان می‌بود. نقشه سیاسی به سختی می توانست مطلوب تر باشد. تقریبا دو سوم کرسی‌های مورد مناقشه سنا در ایالت‌هایی بودند که ترامپ در سال 2024 تصاحب کرد. پنج مورد از 7 رقابت‌های پرتاب در ایالت‌هایی بودند که ترامپ برنده شد که چندین رقم دو رقمی بودند.

دموکرات ها با خوشحالی سه شنبه شب وقت خود را اعلام کردند و منتظر نتایج میشیگان و آلاسکا بودند تا ببینند در نهایت چند کرسی به دست خواهند آورد. در آغاز این چرخه انتخابات، این تصور که دموکرات ها به طور جدی در سنگرهای قرمز عمیقی مانند کانزاس، کارولینای جنوبی و تگزاس رقابت خواهند کرد، پوچ به نظر می رسید. روز سه‌شنبه، رای‌دهندگان دموکرات‌های جیمز تالاریکو در تگزاس و آنی اندروز در کارولینای جنوبی را انتخاب کردند، اولین باری که این حزب در دهه‌های گذشته یک دفتر در سراسر ایالت در هر ایالت به دست می‌آورد. در کانزاس، آدام همیلتون راجر مارشال را شکست داد و اولین ایالات متحده دموکرات کانزاس شد.

سناتور از قبل از اکران "جادوگر شهر اوز" در سینماها در سال 1939. ترامپ در دو سال گذشته نمی توانست بیشتر از این برای تضعیف حزب و جایگاه سیاسی آن انجام دهد، اگر عمدا مأموریت خود خرابکاری را آغاز می کرد. مداخله او در انتخابات مقدماتی، جمهوریخواهان را با چندین نامزد ناقص از جمله در تگزاس و کارولینای جنوبی مواجه کرد. سیاست‌های بی‌رحمانه و خشن ضد مهاجرتی او، لاتینی‌ها را که فقط دو سال پیش در تعداد بی‌سابقه‌ای به ترامپ رأی دادند، بیگانه کرد.

تعرفه‌های او و به‌ویژه جنگ خودسرانه با ایران باعث افزایش تورم و افزایش هزینه‌های گاز، گازوئیل، مواد غذایی و کود شد. این قیمت‌های بالا از مصرف‌کنندگان در همه جا مالیات می‌گرفت، اما به‌ویژه در مناطق روستایی، شهرهای کوچک و برون‌شهری آمریکا که محل استقرار اکثریت جمهوری‌خواهان است، ضربه شدیدی خورد.

تمرکز ترامپ بر ساخت سالن رقص کاخ سفید، برافراشتن طاق پیروزی و نمایاندن دوباره حوض بازتاب واشنگتن - که او در آستانه انتخابات برای یک پیام پایانی از آن بازدید کرد، که به طور غیرقابل توضیحی توجه را به بازسازی ناموفق آن جلب کرد - دقیقا نشان داد که اولویت‌های نادرست او در این دوران مضطرب اقتصادی کجاست. همدلانه نبود.

با بدتر شدن تورم و افزایش ابهام ظاهری او - ترامپ در مورد قیمت های بالاتر بنزین گفت: "حق ندارم"، "ما ثروت هولناکی به دست می آوریم" - محبوبیت رئیس جمهور به سطحی سقوط کرد که از زمانی که گروهی الهام گرفته از ترامپ در تلاشی ناموفق برای سرنگونی انتخابات ریاست جمهوری 20 کنگره را محاصره کردند، دیده نشد. حتی آن شکست به بدی قتل عام سیاسی روز سه شنبه نبود. رای دهندگان خوشحال نبودند. تقریبا سه چهارم افرادی که توسط آسوشیتدپرس نمونه گرفتند، گفتند که از جهت گیری کلی کشور و همچنین وضعیت اقتصاد عصبانی یا ناراضی هستند.

تقریبا از هر 10 نفر 7 نفر گفتند که می‌خواهند کنگره، به پشت خوابیده تحت کنترل جمهوری‌خواهان، کنترل‌ها و تعادل‌های بیشتری را برای رئیس‌جمهور دمدمی مزاج فراهم کند. ما در عصر نوسانات سیاسی قابل توجهی زندگی می کنیم. از سال 1960 تا 1978، سه انتخابات برگزار شد که در آن کنترل کاخ سفید، سنا یا مجلس احزاب تغییر کرد. از سال 1980 تا 1998، چهار نفر بودند. از سال 2000، 12 انتخابات وجود داشته است که در آن قدرت تغییر کرده است که آخرین رفراندوم میان دوره ای روز سه شنبه بود.

رای دهندگان رؤسای جمهور را به خاطر جنگ غیرمحبوب (در عراق)، به خاطر سیاست هایی که دوست نداشتند (اوباماکر، تهدید به کاهش امنیت اجتماعی، مدیکر و مدیکید) و برای آن بلای خاص روسای جمهور و احزابشان، یعنی تورم، مجازات کرده اند. اما هیچ یک از انتخابات میان‌دوره‌ای دیگر در این قرن به آن نوع انکار شخصی که ترامپ با آن روبه‌رو بود، ارائه نکرد، زیرا هیچ رئیس‌جمهوری دیگری تا این حد خود را در جلو و محور کارزار قرار نداد.

ترامپ با سوار شدن بر گرمای منیت بیش از حد متورم خود، راهپیمایی پرشور زیر پرچم عزت نفس خود، بی وقفه از رای دهندگان خواسته بود "تظاهر کنند که من در صندوق رای هستم." کردند و حکمشان رعد و برق و روشن بود. ترامپ باخت حماسی. بگذارید شفا - و حساب - شروع شود.