باربارا بری، بازیگر فیلم‌های «برک کردن»، «شرکت» و «بارنی میلر» در ۹۵ سالگی درگذشت.

باربارا بری، هنرپیشه خوش ذوقی که در درام بین نژادی دلخراش یک سیب زمینی، دو سیب زمینی بازی کرد و برای بازی در نقش مادر حامی در فیلم Breaking Away نامزدی اسکار شد، چهارشنبه درگذشت. او 95 ساله بود.

نیویورک تایمز گزارش داد که بری در خانه اش در منهتن درگذشت. دخترش جین هارنیک به روزنامه گفت که سرطان لاعلاج داشت و مرگش با کمک پزشکی مواجه شد.

باری همچنین سارا رژیم‌خوار، همسر مردی با مشکل الکل (چارلز کیمبرو) را در محصول اصلی کمپانی استفان ساندهیم در سال‌های 1970 تا 1972 به تصویر کشید و یکی از نامزدهای 14 نامزدی تونی را در آن زمان دریافت کرد. داستان های مرتبط فیلم ها پیتر مداک، کارگردان «طبقه حاکم» و «تغییر» در تلویزیون 88 درگذشت کوین بلیر، نویسنده «نمایش روزانه» برنده جایزه امی، در سن 54 سالگی در تصادف اتومبیل درگذشت.

او که یک کهنه کار صحنه بود، همچنین در اولین اجراهای برادوی از نیل سایمون، زندانی خیابان دوم و سوئیت کالیفرنیا، در سه گانه آهنگ مشعل اثر هاروی فیرستین و اخیرا در سال 2017 در فیلم Significant Other اثر جاشوا هارمون به عنوان یک حباب یهودی ظاهر شد.

طرفداران بارنی میلر، باری را به خاطر بازی در نقش همسر کاپیتان یک ایستگاه پلیس روستای گرینویچ (هال لیندن) در سریال کمدی 1975-1982 ABC می شناسند، و او نقشی تکراری دیگر، به عنوان مادربزرگ و معتمد شخصیت بروک شیلدز، در سریال کمدی 1996-2000 NBC Sudsandne magazine داشت.

برای فیلم یک سیب زمینی، دو سیب زمینی (1964) به کارگردانی لری پیرس، باری به خاطر بازی در نقش زنی سفیدپوست با دختری خردسال که پس از رها شدن توسط شوهر بازنده اش (ریچارد مولیگان)، عاشق می شود و با یک کارمند اداری آفریقایی-آمریکایی (هامیلتون برنی) ازدواج می کند، بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن شد.

نیویورک تایمز نوشت که باری "جایزه [کن] را با تصویری که به طور ادراکی طبیعت گرایانه است توجیه می کند. او ترسو، نگران و در نهایت به عنوان زنی که در دفاع از عشق و خانواده اش با مشکلات غیرممکن مبارزه می کند، در نهایت زنانه است."

این درام تلخ که سه سال قبل از حدس بزنید چه کسی به شام ​​می آید اکران شد، که به صورت سیاه و سفید در لوکیشن Painesville، اوهایو فیلمبرداری شد، تصور می شود اولین فیلم آمریکایی باشد که چنین رابطه نژادی را به تصویر می کشد.

همچنین در غرب میانه - در بلومینگتون، ایندیانا - داستان الهام‌بخش و در حال بلوغ Breaking Away (1979) اتفاق می‌افتد که باری برای بازی در نقش مادر اطمینان‌بخش کودکی (دنیس کریستوفر) که شیفته مسابقات دوچرخه‌سواری ایتالیایی بود، نامزد اسکار بازیگر نقش مکمل زن دریافت کرد.

پس از اینکه پیتر یتس کارگردان به او گفت که این نقش را بر عهده دارد، او فیلمنامه اصلاح شده ای را خواند و متوجه شد که "این در مورد پسری است که با پدرش اختلاف نظر دارد اما از مادرش جداست. با این حال شما هرگز صحنه ای بین او و مادرش نمی بینید."

باری درخواست کرد تا نوعی «صحنه ارتباطی» اضافه شود، و معلوم شد که در آن گذرنامه خود را به پسرش نشان می دهد و به او می گوید رویاهایش را دنبال کند. او گفت: «اگر من آن را نخواستم، آن صحنه در تصویر نبود. "من نمی توانم چتزپاه ای را که در درخواستش داشتم، باور کنم."

باری در اسکار به مریل استریپ از کرامر در مقابل کرامر شکست خورد. او در نقش اولین استولر در اقتباسی از سریال Breaking Away در سال 1980-1981 ABC با بازی شان کسیدی بازگشت، اما تنها هشت قسمت به طول انجامید. با این حال، او برای آن اجرا نیز نام امی را به دست آورد.

باربارا آن برمن در 23 مه 1931 در شیکاگو به دنیا آمد. او و خانواده اش در 9 سالگی به تگزاس نقل مکان کردند و از دبیرستان ارشد کورپوس کریستی و سپس دانشگاه تگزاس در آستین فارغ التحصیل شدند، جایی که همکلاسی هایش شامل ریپ تورن، جین منسفیلد و لیز اسمیت بودند.

او با قطار به نیویورک آمد تا دوست پسرش را که بازیگر بود همراهی کند و برای پرداخت اجاره بها به عنوان تایپیست کار می کرد. در سال 1955، او در نقش یک دختر مغازه‌دار در یکی از قسمت‌های تئاتر Ponds ABC بازی کرد، اولین بازی خود را در برادوی در «ظروف چوبی» انجام داد و در فیلم غول‌پیکر (1956) نقشی را به نمایش گذاشت، جایی که می‌توان او را در مراسم تشییع جنازه مرسدس مک کمبریج دید.

توصیه کسی جز کاترین هپبورن او را به تئاتر شکسپیر آمریکایی جان هاوسمن در استراتفورد، کانکتیکات رساند و او برای دو فصل در کنار افرادی مانند فریتز ویور، ویل گیر، نانسی مارچند و سادا تامپسون کار کرد. او همچنین با یوتا هاگن تحصیل کرد.

در اوایل دهه 1960، باری به عنوان آنی سالیوان (نقشی که توسط آن بنکرافت ابداع شد) در یک تور وزارت امور خارجه در سریال The Miracle Worker که در سراسر اروپا پخش شد، بازی کرد.

برای آماده شدن برای نقش خود به عنوان یک بیمار کاتاتونیک در رحمت پرستاری بدجنس با بازی جوآن کرافورد در The Caretkers (1963)، باری خود را به بیمارستان روانی در کالیفرنیا قرارداد، سپس دیوانه وار به کارگردان فیلم، هال بارتلت، نیاز داشت تا او را بیرون بیاورد.

او در حال بازی در تولید فیلم Taming of the Shirew در فلینت، میشیگان بود که توسط یک تهیه کننده مشاهده شد و نقش جولی در فیلم One Potato را پیشنهاد کرد. او در مصاحبه با تایمز در سال 1964 گفت: «زمانی که آن تماس تلفنی با فلینت تماس گرفت، روز عجیب و وحشتناکی بود. همان روز با سگ‌های پلیس و شلنگ‌های آتش‌نشانی در آلاباما بود. من یک جنگجو نیستم، اما این یک تصادف ترسناک بود.

نقش او در کمپانی تنها نقش غیرخواننده در بین بازیکنان اصلی بود، اما او در سال 1970 D.A. مستند Pennebaker در مورد ساخت آلبوم افسانه ای بازیگران سریال.

او که به‌خاطر باب بلوند و پسرانه‌اش شناخته می‌شود، نقش مادر گلدی هاون را در فیلم بنجامین خصوصی (1980) و مادر ادی فالکو در جودی برلین (1999) بازی کرد و برای دومی نامزد جایزه Independent Spirit شد.

او همچنین همسایه همسایه دایانا ریگ در یک کمدی کم‌مدت در سال‌های 1973-1974 بود. سعی در جلب نظر گاوین مک‌لئود در یک قسمت به یاد ماندنی نمایش مری تایلر مور در سال 1974 داشت. نقش مامی آیزنهاور را در مینی سریال 1979 Backstairs at the White House بازی کرد. و دو نامزد امی دیگر را برای بازیگری مهمان در فیلم های Law & Order و Law & Order: SVU در سال های 1992 و 2003 به دست آورد.

رزومه تلویزیونی او همچنین شامل نوبت های شهر برهنه، دست نخورده ها، ساعت آلفرد هیچکاک، فراری، منطقه گرگ و میش (در قسمت 1963 "مینیاتور" با رابرت دووال) و روشنفکر بود.

او رمان‌های «ستاره تنها» - در مورد یک خانواده یهودی ارتدوکس که در تگزاس همگون می‌شوند - و آدام زیگزاگ و همچنین دو کتاب درباره غلبه بر سرطان رکتوم و کولوستومی نوشت. او در تلاش برای کمک به دیگران، در سال 2014 اعلام کرد که به فیبروز ریوی ایدیوپاتیک مبتلا شده است.

در سال 2008، باری عکس‌ها، برنامه‌ها، یک دفترچه یادداشت و موارد دیگر از حرفه خود را به بخش تئاتر بیلی رز کتابخانه عمومی نیویورک اهدا کرد.

او از سال 1964 تا زمان مرگ او در سال 2007 با جی هارنیک ازدواج کرد.

او بنیانگذار و مدیر قدیمی هنری TheatreworksUSA، بزرگترین شرکت تئاتر کودکان در حال تور در کشور - که در حرفه اف. موری آبراهام و هنری وینکلر نقش داشت - و برادر شلدون هارنیک، ترانه سرای Fiddler on the Roof، بود.

علاوه بر دخترش، بازماندگان پسرش آرون، تهیه کننده برادوی نیز هستند.