بارش شهابی تائورد جنوبی می تواند در این هفته گلوله های آتشین بیاورد - چه زمانی و کجا باید نگاه کرد

یکی از بهترین فرصت‌های پاییز برای دیدن «گلوله‌های آتشین» درخشان، چهارشنبه و پنج‌شنبه (4 تا 5 نوامبر) در طول بارش شهابی تائورد جنوبی می‌رسد.

اگرچه تائوردهای جنوبی یک بارش شهابی جزئی است که در هر ساعت تنها تعداد انگشت شماری "ستاره تیرانداز" تولید می کند، اما گاهی اوقات شهاب های بسیار درخشانی به نام گلوله های آتشین را نشان می دهد که می توانند برای مدت کوتاهی آسمان شب را روشن کنند. به گفته ناسا، گوی های آتشین شهاب هایی هستند که حداقل به اندازه زهره درخشان هستند.

Taurids جنوبی برای چندین هفته در پاییز و اوج خود در 14 اکتبر فعال هستند، اما انجمن شهاب سنگ آمریکا انتظار دارد "جزء ازدحام گلوله آتشین" در حدود 4-5 نوامبر به اوج خود برسد.

شهاب‌ها می‌توانند در هر نقطه‌ای از آسمان رگه‌هایی بپیوندند، اما برای این بارش شهابی، به نظر می‌رسد که از صورت فلکی ثور تابش می‌کنند، که با فرا رسیدن شب در شرق آسمان بالا می‌آید و با پیشروی شب بالاتر می‌رود. این باعث می شود ساعت های حوالی نیمه شب زمان خوبی برای جستجوی ستاره های در حال تیراندازی باشد. با این حال، بر خلاف بارش های شهابی بزرگ مانند Perseids (که اوج آن در 12-13 اوت است) و Geminids (که اوج آن 13-14 دسامبر است)، Taurids جنوبی قله گسترده ای دارند، بنابراین نیازی به حضور در خارج از خانه در زمان دقیق نیست.

Taurids جنوبی اولین بار از دو بارش شهابی غنی از گلوله آتشین است که در این ماه قابل مشاهده است. تورید شمالی یک شبه در 11-12 نوامبر به اوج خود می رسد و به ستاره بینان فرصتی دیگر برای مشاهده یک گلوله آتشین می دهد. هر دو بارش شهابی ناشی از گرد و غبار و زباله های باقی مانده در منظومه شمسی داخلی توسط دنباله دار 2P/Encke است که به جو زمین برخورد می کند.

داستان های مرتبط

یکی از بزرگ‌ترین دهانه‌های شهاب‌سنگ آمریکا 100 میلیون سال جوان‌تر از آن چیزی است که فکر می‌کردیم - و همزمان با یک رویداد انقراض جهانی

سالانه چند شهاب سنگ به زمین برخورد می کند؟

"نمایش کاملا نور": فضانورد ناسا با انفجار موشک روسی بر فراز آفریقای غربی - زمین از فضا، گلوله آتشین جو را می گیرد.

به گفته ناسا، انکه در سال 1786 کشف شد، یک دنباله دار عظیم است که قطر آن 2.98 مایل (4.8 کیلومتر) است - تقریبا یک سوم اندازه جسمی که تصور می شود دایناسورهای غیر پرنده را کشته است. انکه هر 3.3 سال یکبار به دور خورشید می‌چرخد که یکی از کوتاه‌ترین دوره‌های مداری شناخته شده در بین هر دنباله‌داری در منظومه شمسی است. دانشمندان این نظریه را مطرح می کنند که انکه یکی از قطعات متعدد یک دنباله دار غول پیکر است که 20000 تا 30000 سال پیش از هم جدا شده است.

پس از توریدهای جنوبی و شمالی، بارش شهابی بعدی لئونیدها خواهد بود که در 17 تا 18 نوامبر به اوج خود می‌رسند و حدود 15 ستاره پرتاب در ساعت تولید می‌کنند، و جوزاها که در 13 تا 14 دسامبر به اوج خود می‌رسند و می‌توانند تا 120 ستاره پرتاب در ساعت نزدیک به اوج ارسال کنند.

بهتر است بارش شهابی را با چشم غیرمسلح تماشا کنید، اما یک تلسکوپ خوب در حیاط خلوت در ماه های آینده به خوبی به شما کمک خواهد کرد. با شروع شب های طولانی زمستان در نیمکره شمالی، فرصت های تماشای آسمان فراوان است - از جمله چهار ابرماه متوالی از نوامبر 2026 تا فوریه 2027.