بارش شهابی Taurid چندان دیدنی نیست. به همین دلیل آن را دوست دارم

من قبلا یک اشتباه اساسی با بارش شهابی مرتکب می شدم - من با نرخ ساعتی اوج (ZHR) مانند یک جدول زمانی رفتار می کردم. اگر یک باران با سرعت 20 شهاب در ساعت تبلیغ می شد، تقریبا هر سه دقیقه یک بار به بیرون می رفتم و انتظار چیزی را داشتم. بعد از 10 دقیقه سکوت، به این فکر می کردم که چه کار اشتباهی انجام می دهم. بعد از نیم ساعت، من به کل ایده بارش شهابی شک می کنم.

توریدهای شمالی و جنوبی مرا از همه اینها درمان کردند. دو بارش شهابی مرتبط که در حدود 4-5 نوامبر و 11-12 نوامبر امسال به اوج خود می رسد، هر کدام در شرایط ایده آل تنها حدود پنج شهاب در ساعت را مدیریت می کنند. در واقعیت، شما ممکن است کمتر ببینید. ممکن است مدت زیادی را صرف دیدن هیچکدام نکنید. پس فایده چیست؟

من به کمبود "ستاره های تیرانداز" آنها به عنوان یک ویژگی تلقی می کنم، نه یک نقص، زیرا توریدها به من آموخته اند که شمردن شهاب ها را متوقف کنم و در عوض فقط آسمان را مشاهده کنم. من برای Taurus، Pleiades، Auriga و هر چیز دیگری که قابل مشاهده است بیرون می روم. اگر Taurid از آسمان عبور کند، عالی است. اگر نه، عصر شکست نخورده است. دلیل آن این است که آنها همچنین به دلیل تولید گهگاه شهاب‌سنگ‌های بسیار درخشان یا گلوله‌های آتش شناخته می‌شوند - اگرچه "گهگاهی" مهم است. بیرون نروید و منتظر یک دسته از آنها باشید.

چه اتفاقی می افتد و چه زمانی باید نگاه کرد

بارش شهابی تورید به ما یادآوری می‌کند که بیرون برویم و ستاره‌های زمستانی را تماشا کنیم که به آسمان شب می‌روند. (اعتبار تصویر: Alan Dyer/Stocktrek Images از طریق Getty Images) تائوردها با سرعتی در حدود 18 مایل (29 کیلومتر) در ثانیه به جو زمین برخورد کردند. این برای بارش شهابی نسبتا کند است. این یکی از دلایلی است که توریدها می توانند بیشتر از شهاب های ناشی از بارش های سریعتر به یاد ماندنی باشند.

برای ناظران بسیاری از نیمکره شمالی، ثور در طول غروب از شرق طلوع می کند و با پیشروی شب به طور فزاینده ای در موقعیت خوبی قرار می گیرد. پس از ظهر تا ساعات شبانه بهترین زمان برای تماشا است.

من عاشق تماشای آسمان شب در اطراف ثور هستم، اما اگر به دنبال Taurids هستید، واقعا نیازی به خیره شدن به آن ندارید. تابش در واقع در داخل ثور (نزدیک به Pleiades) است، اما شهاب ها می توانند در هر نقطه از آسمان ظاهر شوند. تقریبا به شرق یا جنوب شرقی نگاه کنید، سپس تا حد امکان به مدت یک ساعت یا بیشتر آسمان را تماشا کنید.

امسال ماه کمک می کند. ماه نو در 9 نوامبر می افتد و تنها یک هلال جوان در اطراف اوج بارش باقی می ماند. در طول غروب غروب می کند و بعدا آسمانی کاملا تاریک به ما می دهد.

چگونه و چه زمانی آن را تماشا می کنم

Taurids بهانه خوبی برای تصویرسازی از Pleiades هستند. (اعتبار تصویر: مایکل آلن سیبولد از طریق گتی ایماژ) استراتژی رصد تورید من شامل انجام کمی رصد مستقیم شهاب سنگ است. من به احتمال زیاد زمانی که ثور به طور معقولی در آسمان شرقی قرار گرفت، به بیرون می روم، احتمالا در اواخر عصر، و به خودم چیزهای دیگری را می دهم تا به آنها نگاه کنم. Pleiades یک هدف آشکار است - داشتن این خوشه کوچک باز در آسمان عصر هیجان انگیز است. خوشه باز هیادس و آلدباران نارنجی روشن، همچنین در برج ثور.

احتمالا تلسکوپ هوشمندم را روی Pleiades قرار می‌دهم و آن را به حال خود رها می‌کنم تا یک ادغام طولانی ایجاد کند در حالی که تا آنجایی که می‌توانم در کل آسمان وقت بگذارم. شهاب ها یک رویداد با چشم غیر مسلح هستند و توجه شما را می طلبند - در ثانیه ای که نگاه خود را از آسمان شب دور کنید، یک "ستاره تیرانداز" ظاهر می شود. همه ستارگان این را می دانند!

من ساعت ها سفر نمی کنم تا تاریکی کامل را پیدا کنم. مطمئنا یک مکان تاریک‌تر شهاب‌های کم‌نورتر را نشان می‌دهد، اما اعضای روشن گاه به گاه Taurids را می‌توان از آسمان‌های نه چندان عالی دید. حیاط خلوت برای این حیاط خوب است - فقط برای Perseids آگوست و Geminids دسامبر (فازهای ماه اجازه می دهد) برنامه سفر داشته باشید.

امتیاز را هم حفظ نخواهم کرد. نرخ شهاب ها توصیفی آماری است نه وعده. پنج در ساعت به معنای یک شهاب در هر 12 دقیقه نیست. می توانستی دو تا را نزدیک به هم ببینی و بعد ساعت ها هیچ چیز را ببینی. همه ما خیلی عادت کرده ایم که دقیقا به ما گفته شود که چه چیزی باید انتظار داشته باشیم، اما آسمان شب اینطور کار نمی کند - شما باید نسبت به هر چیزی که به شما پرتاب می کند (یا نه) باز باشید. زمانی که از آسمان انتظار نداشته باشید آنچه را که می خواهید انجام دهد، بارش شهابی لذت بخش تر می شود.

گوشه ستارگازر: 31 اکتبر تا نوامبر. 5، 2026

کهکشان آندرومدا در حال حاضر در بهترین حالت خود قرار دارد. (اعتبار تصویر: imageBROKER/Christian zappel از طریق Getty Images) ماه در این هفته از آسمان اوایل عصر خارج می شود، دقیقا همان چیزی است که ستارگان در این زمان از سال منتظر آن هستند. حوالی 1 نوامبر به ربع سوم می رسد، در اواخر شب افزایش می یابد و تاریکی عصر را ترک می کند. این یک پنجره 10 شب مفید برای رصد قبل از تبدیل شدن نور ماه به ما می دهد.

من قصد دارم از آن برای کهکشان آندرومدا استفاده کنم. از یک مکان تاریک واقعی، M31 را می توان با چشم غیرمسلح به عنوان یک لکه ضعیف مشاهده کرد. از آسمان‌های روشن‌تر حومه شهر، دوربین‌های دوچشمی زندگی را بسیار آسان‌تر می‌کنند. اشتباه مبتدی انتظار چیزی شبیه به عکس است. از طریق دوربین دوچشمی، من به دنبال یک درخشش مه آلود ظریف هستم، نه بازوهای مارپیچ. اگر می خواهید منظره چشمگیرتری داشته باشید، یک تلسکوپ هوشمند برای خود تهیه کنید – آنها در M31 کار فوق العاده ای انجام می دهند.

یک تغییر عملی دیگر در این آخر هفته وجود دارد. ساعت تابستانی در اکثر ایالات متحده و کانادا در اول نوامبر به پایان می رسد. البته ستارگان برنامه خود را تغییر نداده اند، اما بیرون رفتن در یک آسمان تاریک بعد از شام - و حتی قبل از آن - ناگهان بسیار آسان تر می شود.

صورت فلکی هفته: ثور

بارش شهابی برج ثور دارای نقطه تابشی در صورت فلکی ثور است. (اعتبار تصویر: E. Slawik/NOIRLab/NSF/AURA/M. Zamani) اگرچه برای دیدن Taurids نیازی نیست به Taurus، گاو نر خیره شوید، اما این یک هدف آشکار در این هفته است. در طول عصر به سمت آسمان شرقی صعود می کند. ستاره نارنجی درخشان Aldebaran - یک غول قرمز در فاصله 67 سال نوری از منظومه شمسی (و درخشان ترین ستاره در فاصله 100 سال نوری) - چشم گاو را نشان می دهد. به نظر می رسد که در یک V شکل از ستاره ها قرار دارد که صورت گاو نر را تشکیل می دهد.

این هیادس، نزدیکترین خوشه باز ستاره ای به منظومه شمسی است که تنها 150 سال نوری فاصله دارد.

آخرین وسواس من برای رصد ستاره ها

داستان منشا هر دو بارش شهابی تورید واقعا الهام‌بخش است. به گفته ناسا، آنها با زباله های باقی مانده در منظومه شمسی داخلی توسط دنباله دار 2P/Encke که هر 3.25 سال یک بار (1200 روز) به دور خورشید می چرخد، مرتبط هستند - به گفته ناسا. دومین دنباله دار کشف شده، انکه، در سال 1786 کشف شد و قطر آن حدود 3 مایل (4.8 کیلومتر) است. آخرین بار در 22 اکتبر 2023 به حضیض - نزدیکترین نقطه به خورشید - رسید و قرار است دوباره در فوریه این کار را انجام دهد.

10، 2027، اما زمین هر سال با زباله های مرتبط با دنباله دار مواجه می شود.

تصویر پیچیده تر از یک دنباله دار منفرد است. توریدهای جنوبی و شمالی بخشی از مجموعه گسترده‌تر شهاب‌سنگ تورید، ازدحام گسترده‌ای از غبار بین سیاره‌ای، سنگ‌ها، دنباله‌دارها و سیارک‌هایی هستند که گمان می‌رود مربوط به انکه باشند. تصور می‌شود که از یک شی بسیار بزرگ‌تر سرچشمه می‌گیرد که با نزدیک شدن به خورشید، شاید فقط 5000 تا 6000 سال پیش یا 20000 سال پیش، تکه تکه شد. به نظر می‌رسد ترس از وجود سیارک‌های بزرگ و مایلی «قاتل سیاره» هنوز در مجموعه شهاب‌سنگ تائورید رد شده است. فوو

هر پاییز، زمین از بخش‌های مختلف این جریان پراکنده عبور می‌کند و دو بارش شهابی روی هم ایجاد می‌کند - و گاهی اوقات، قطعات بزرگ‌تری که مسئول گلوله‌های آتشین معروف تائوردها هستند.