بازار ایالات متحده هرگز بیش از این بر یک شرط بندی متمرکز نبوده است - اما بازده هوش مصنوعی احتمالا چندین دهه طول خواهد کشید.

آمریکایی‌ها شرط بی‌سابقه‌ای روی قدرت تحول‌بخش هوش مصنوعی گذاشته‌اند. 50 سال گذشته از تاریخ اقتصادی نشان می دهد که این کار نتیجه ای نخواهد داشت، حداقل نه در جدول زمانی که بازار انتظار دارد.

از عصر طلایی - زمانی که در سال 1885، سهام راه آهن بیش از 80 درصد معاملات فعال در بورس نیویورک را تشکیل می داد - اقتصاد ایالات متحده روی یک موضوع آنقدر شرط بندی نکرده است. هنگامی که آن حباب در وحشت سال 1893 ترکید، یک سوم راه‌آهن‌ها منهدم شد، بیش از 500 بانک شکست خوردند و اقتصاد در رکود چهار ساله فرو رفت.

ساخت دیوانه کننده هوش مصنوعی امروز ممکن است در مسیر مشابهی باشد. هزینه های سرمایه ای مرتبط با هوش مصنوعی از نزدیک به صفر پنج سال پیش به حدود 2 درصد از تولید ناخالص داخلی ایالات متحده افزایش یافته است. اما این بار، شرط‌بندی هوش مصنوعی در شرکت‌های بسیار کمتری نسبت به شیدایی راه‌آهن متمرکز شده است.

در ژانویه، بانک فدرال رزرو سنت لوئیس گزارش داد که سرمایه‌گذاری‌ها در تجهیزات پردازش اطلاعات، نرم‌افزار، تحقیق و توسعه، و مراکز داده - چهار دسته سرمایه‌گذاری که اقتصاددانان نزدیک‌ترین گزینه برای سرمایه‌گذاری هوش مصنوعی در نظر می‌گیرند - 39 درصد از رشد اقتصادی ایالات متحده در سه فصل اول سال 2025 را به خود اختصاص داده است که بالاتر از 28 درصدی است که این فعالیت‌ها در سال 2020 کمک کرده است.

Pantheon Macroeconomics محاسبه می کند که بدون هزینه های هوش مصنوعی، سرمایه گذاری شرکت های ایالات متحده در تجهیزات سال گذشته منفی بود.

مصرف نیز به شدت به هوش مصنوعی وابسته است. طبق گزارش Moody’s Analytics، 20 درصد از افرادی که درآمد دارند تقریبا 60 درصد از کل هزینه های مصرف کننده ایالات متحده را تشکیل می دهند. منبع ثروت آنها؟ افزایش سهام هوش مصنوعی

یک موضوع، هر بازار

هوش مصنوعی به موضوع غالب در تمام بخش‌های بازار سرمایه ایالات متحده تبدیل شده است.

در سهام، "هفت باشکوه" - آلفابت، آمازون، اپل، متا، مایکروسافت، انویدیا، تسلا - مجموعا 25 تریلیون دلار ارزش بازار دارند. این 35 درصد از ارزش S&P 500 و بالاترین غلظت در تعداد انگشت شماری از سهام از قبل از سقوط سال 1929 است.

به طور جداگانه، تحقیقات بانک فدرال رزرو کانزاس سیتی نشان می دهد که سهم شرکت های مرتبط با هوش مصنوعی از انتشار اوراق قرضه درجه سرمایه گذاری از 2 درصد در سال 2023 به 10 درصد در سال 2026 افزایش یافته است و تمرکز رو به رشد این نوع استقراض در بازارهای اعتباری را برجسته می کند.

در سرمایه گذاری خطرپذیر، هوش مصنوعی 81 درصد از رکورد 300 میلیارد دلاری سرمایه گذاری خطرپذیر جهانی را در سه ماهه اول سال 2026 به خود اختصاص داد و تنها چهار شرکت -OpenAI، Anthropic، xAI و Waymo- دو سوم کل سرمایه را جذب کردند.

نتیجه یک حلقه خود تقویت کننده است. هایپرمقیاس کننده ها امسال 800 میلیارد دلار برای تراشه ها، مراکز داده و قدرت اجرای آنها هزینه خواهند کرد و رشد تولید ناخالص داخلی را تقویت می کنند. سرمایه گذاران سهام هوش مصنوعی را پیشنهاد می دهند و سبد 20 درصد ثروتمندترین افراد را چاق می کنند که هزینه های آنها باعث افزایش مصرف می شود. از آنجایی که سرمایه‌گذاری بیش از جریان نقدی فرامقیاس‌کنندگان است، سرمایه‌گذاری جدید به طور فزاینده‌ای از طریق بدهی و مشارکت‌های خارج از ترازنامه تامین مالی می‌شود.

موتور رشد ایالات متحده اکنون بر روی مجموعه محدودی از محرک های تقویت کننده متقابل کار می کند. اگر یکی متوقف شود، بقیه نیز قدرت خود را از دست می دهند.

بانک تسویه حساب‌های بین‌المللی در گزارش اقتصادی سالانه 2026 خود هشدار می‌دهد که رونق هوش مصنوعی در معرض خطر است که به "رکود سرمایه‌گذاری طولانی‌مدت" ختم شود. BIS «تامین مالی دایره‌ای» را به عنوان یک آسیب‌پذیری اصلی علامت‌گذاری کرد، بیش از نیمی از سرمایه‌گذاری در شرکت‌های هوش مصنوعی از سوی دیگر شرکت‌های هوش مصنوعی انجام می‌شود و دریافت‌کنندگان از آن پول برای خرید محصولات حامیان خود استفاده می‌کنند. سود توسط سرمایه گذاران به جای مشتریان نهایی تامین می شود.

اواخر تحویل

شرط‌بندی هوش مصنوعی آمریکا با یک فرض تکثیر شده است: اینکه تا سال 2027، رشد ناشی از زیرساخت‌ها به رشد ناشی از افزایش بهره‌وری مبتنی بر هوش مصنوعی در کل اقتصاد منتقل می‌شود.

من فکر می کنم که این خیلی دیرتر از آنچه بازار انتظار دارد می آید.

همانطور که چند هفته پیش در فورچون بحث کردم، پنج دهه نوآوری دیجیتال به استقبال گسترده مصرف کنندگان رسید، اما با کاهش رشد بهره وری کل همراه شد. این پارادوکس نوآوری است: نوآوری بیشتر و رشد کندتر.

انتشار فناوری از یک الگوی K شکل دوگانه پیروی می کند. مصرف کنندگان تقریبا بلافاصله تصمیم می گیرند. شرکت ها، با سرعت یخبندان. در داخل شرکت ها، تعداد انگشت شماری از شرکت های فوق ستاره به سرعت از فناوری های جدید استقبال می کنند در حالی که بقیه برای استفاده از آنها تلاش می کنند.

ساختار اقتصاد ایالات متحده اوضاع را بدتر می کند. ایالات متحده از بخش‌های صنعتی مرتبط عمودی - که در آن نوآوری‌ها به طور طبیعی می‌توانند از طریق زنجیره‌های تامین عبور کنند - به بخش‌های خدماتی که در برابر تحول مقاومت می‌کنند، تغییر داده است، زیرا به قضاوت انسان بستگی دارد. این بخش‌های «راکد»، همانطور که ویلیام بامول، اقتصاددان آن‌ها را نامید، اکنون تقریبا نیمی از تولید ناخالص داخلی را در اقتصادهای پیشرفته تشکیل می‌دهند.

شرکت ها همچنین با هزینه های تضعیف کننده انطباق اداری و مقرراتی مواجه هستند، که من تخمین می زنم که اکنون از نقطه اوج خود عبور کرده اند که در آن نوآوری را خفه می کنند.

اضافه کردن به پارادوکس: تمرکز سرمایه در شرکت‌های مرتبط با هوش مصنوعی باعث گرسنگی بقیه اقتصاد سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای آمادگی هوش مصنوعی می‌شود. اگر بیمارستان‌ها، مدارس، شرکت‌های لجستیک و خرده‌فروش‌ها نتوانند در زیرساخت‌های دیجیتال و بازآموزی نیروی کار سرمایه‌گذاری کنند، دستاوردهای بهره‌وری گسترده‌ای که ارزیابی‌های هوش مصنوعی امروزی را توجیه می‌کنند، هرگز به دست نمی‌آیند.

هوش مصنوعی هنوز هم می‌تواند پارادوکس را به چالش بکشد: برخلاف امواج دیجیتال قبلی، این یک فناوری شناختی است که می‌تواند استدلال کند و قضاوت کند، دقیقا آنچه برای باز کردن بهره‌وری در بخش‌های کار فشرده Baumol لازم است. اما تنها پذیرش عمیق در طیف وسیعی از اقتصاد این پتانسیل را درک خواهد کرد. شرکت ها باید سرمایه خود را به کارگران و گردش کار اختصاص دهند، نه فقط تراشه ها و مراکز داده.

اگر حباب هوش مصنوعی منفجر شود، این احتمال وجود دارد که دارایی‌هایی که توسط سرمایه‌گذاران غیرمنطقی سرمایه‌گذاری می‌شوند، اقتصاد را به سمت بهتر شدن تغییر دهند. کانال‌ها در دهه 1830، راه‌آهن‌ها در دهه 1880، برق‌رسانی در دهه 1920، مخابرات و اینترنت در اواخر دهه 1990 هر کدام با فروپاشی دردناکی پایان یافتند، با این حال زیرساخت‌های فیزیکی ایجاد شده در آن رونق‌های سوداگرانه پایه‌های رونق چند دهه بعد را پایه‌گذاری کردند.

آیا مراکز داده، نیمه هادی ها و مدل های هوش مصنوعی به همان اندازه ماندگار خواهند بود؟ شاید. اما این روند ده ها سال طول خواهد کشید، نه ماه ها یا سال ها. در کوتاه‌مدت، هرچه شرط متمرکزتر باشد، محاسبه احتمالی شدیدتر خواهد بود.

هیچ حباب قبلی به طور همزمان ابعاد بسیاری از اقتصاد را در بر نمی گرفت - رشد تولید ناخالص داخلی، هزینه های مصرف کننده، بازارهای سهام، بازارهای بدهی، و سرمایه گذاری خطرپذیر همه به یک موضوع واحد وابسته بودند.

این یک سکوی پرتاب اقتصادی نیست. این یک آسیب پذیری با ابعاد تاریخی است.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد