بازدهی خزانه داری 10 ساله آمریکا به بالاترین سطح خود در دو دهه اخیر رسید. چرا باید اهمیت بدی؟

بازار اوراق قرضه خزانه داری ایالات متحده داغ است و این باید شما را نگران کند زیرا عواقب آن برای سود نهایی شما خواهد بود. نرخ وام مسکن، وام خودرو، بهره کارت اعتباری یا نرخ وام تجاری شما ممکن است به دلیل وضعیت اوراق بدهی دولت افزایش یابد. بازدهی خزانه داری 10 ساله ایالات متحده در این هفته به 5.25 درصد افزایش یافت، بالاترین سطح در 19 سال اخیر. بازده از سال 2007 به این سطح نرسیده بود، درست قبل از بحران مالی ناشی از فروپاشی وام های مسکن وام و سقوط Lehman Brothers، که جهان را در یک دوره طولانی ریاضت فرو برد.

روز دوشنبه، پس از اینکه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا پیشنهاد آتش‌بس ایران برای بازگشایی تنگه هرمز را رد کرد، بازدهی خزانه‌داری دوباره افزایش یافت و خطر تداوم درگیری و طولانی شدن بحران انرژی ناشی از جنگ را افزایش داد. سرمایه گذاران بر این باورند که اگر قیمت نفت نزدیک به سطح فعلی باقی بماند، تورم برای مدت طولانی تری بالا خواهد ماند. بازدهی 30 ساله به 5.6 درصد رسید، بالاترین سطح از سال 2002. بازدهی کوتاه مدت نیز افزایش یافت زیرا سرمایه گذاران آماده می شوند تا فدرال رزرو دوباره نرخ های بهره را برای مهار تورم افزایش دهد.

سرمایه گذاران نگران افزایش نوسانات در بازارهای مالی هستند، حتی با وجود خوش بین بودن آنها نسبت به اقتصاد جهانی که ناشی از سرمایه گذاری در هوش مصنوعی است. در عین حال، آنها از تورم مداوم و عدم اطمینان در مورد مسیر سیاست فدرال رزرو نگران هستند. اوراق قرضه خزانه داری اغلب به عنوان فشارسنج انتظارات اقتصادی و اعتماد سرمایه گذاران در نظر گرفته می شود، نه صرفا به عنوان شاخصی از بازده بدهی عمومی. به همین دلیل است که حتی اگر فردی هرگز اوراق قرضه خزانه داری را خریداری نکند، قیمت و بازده آن همچنان بر زندگی روزمره او تأثیر می گذارد.

هنگامی که دولت ها - در این مورد ایالات متحده - بیش از جمع آوری یا نیاز به وجوه اضافی برای سرمایه گذاری هزینه می کنند، خزانه داری اسکناس یا اوراق قرضه صادر می کند. اینها اوراق بدهی به مبلغ مشخصی هستند که ناشر قول می دهد در سررسید معین بازپرداخت کند و با سود توافق شده به خریدار خسارت بدهد. به عنوان مثال، از آنجایی که ایالات متحده نزدیک به 2 تریلیون دلار (1.78 تریلیون دلار) بیشتر از مالیات های خود در سال گذشته هزینه کرده است، برای انجام تعهدات خود باید این مبلغ را وام بگیرد.

برای انجام این کار، خزانه داری اوراق بدهی به مبلغی را منتشر می کند که می تواند در کوتاه مدت یا میان مدت (اسناد یک یا سه ساله) یا بلند مدت (اوراق قرضه خزانه داری 5، 10 یا 30 ساله) سررسید شود. اوراق قرضه خزانه داری ایالات متحده به دلیل اعتماد به اقتصاد ایالات متحده با کیفیت بالا در نظر گرفته شده است. هنگامی که بحران هایی مانند سال 2008 رخ می دهد، سرمایه گذاران برای کاهش ریسک و محافظت در برابر آشفتگی مالی به خرید این اوراق عجله می کنند. سه یا چهار دلیل اصلی وجود دارد که افزایش در ایالات متحده را توضیح می دهد.

سود خزانه داری: ترس از تورم مداوم، دیدگاه خوش بینانه از اقتصاد، انتظارات در مورد حرکت های آتی فدرال رزرو، یا بی اعتمادی به سلامت مالی عمومی. قیمت و بازده اوراق قرضه در جهت مخالف حرکت می کند. هنگامی که این دیدگاه رشد می کند که تورم پایدارتر خواهد بود و بنابراین فدرال رزرو نرخ ها را بیشتر افزایش می دهد، اوراق خزانه صادر شده قبلی، که معمولا در بازار ثانویه معامله می شوند، ارزش خود را از دست می دهند و سرمایه گذاران باید بازدهی بالاتری برای فروش آنها ارائه دهند.

اگر خزانه داری اوراق قرضه 1000 دلاری سررسید را در 10 سال منتشر کند، سود شش ماهه (کوپن) و اصل سرمایه را در سررسید پرداخت می کند. اما اگر تورم سریعتر از نرخ بهره افزایش یابد، سرمایه گذاران ارزش اوراق را از دست داده در نظر خواهند گرفت. 1000 دلار امروز به اندازه 10 سال پیش ارزش ندارد. شما می توانید کالاهای کمتری بخرید زیرا تورم هزینه زندگی را افزایش داده است. برای جبران این تفاوت، دارندگان اوراق بهادار مجبورند سود ارائه شده به کسانی را که اوراق قرضه را در بازار ثانویه کمتر از ارزش انتشار خود خریداری می کنند، افزایش دهند.

ست کارلوس، تحلیلگر جی پی مورگان توضیح می دهد: «سرمایه گذاران زمانی که معتقدند تورم قدرت خرید پرداخت های بهره آتی را کاهش می دهد، بازدهی بالاتری را طلب می کنند. و در طول دوره های عدم اطمینان مالی، سرمایه گذاران اغلب به دنبال امنیت نسبی خزانه داری ایالات متحده هستند که بازدهی را پایین می آورد. این اقتصاددان به طور خلاصه می گوید: «در نهایت، سیاست پولی فدرال رزرو، سیاست اقتصادی دولت فعلی، نیازهای استقراضی دولت و تقاضای خارجی عوامل کلیدی هستند که بر نرخ بهره خزانه داری تأثیر می گذارند.» با خوش بینی نسبت به اقتصاد، اوراق قرضه نیز ارزش خود را از دست می دهند و بازدهی افزایش می یابد

omy افزایش می یابد. سرمایه گذاران محاسبه می کنند که اگر فعالیت های اقتصادی گرم شود، قیمت های مصرف کننده بیشتر افزایش می یابد و فشارهای تورمی ظاهر می شود. ارزش اسمی اوراق نیز زمانی کاهش می‌یابد و بازدهی آن افزایش می‌یابد که یک کشور شروع به انباشت بدهی عمومی بالا و کسری بودجه کنترل‌نشده می‌کند. سرمایه گذاران شک و تردیدهای فزاینده ای در مورد توانایی آن کشور برای بازپرداخت بدهی های خود خواهند دید و شروع به تقاضای بهره بالاتر برای نگهداری اوراق قرضه خود خواهند کرد. یکی از دلایل این است که سرمایه گذاران انتظار دارند نرخ بهره در آینده افزایش یابد.

هانو لوستیگ، استاد امور مالی در دانشگاه استنفورد، می‌گوید: «هانو لوستیگ، استاد امور مالی دانشگاه استنفورد، می‌گوید، اما دلیل آن نیز این است که آن‌ها اوراق قرضه 10 ساله را خطرناک‌تر می‌دانند. دلیل دیگری که بازدهی افزایش یافته این است که به اصطلاح حق بیمه در حال از بین رفتن است. مردم دیگر مانند گذشته به ایمنی خزانه‌داری آمریکا اعتماد ندارند و بسیاری از سرمایه‌گذاران به طور فزاینده‌ای نگران وضعیت مالی کشور هستند.» دو دلیل اصلی وجود دارد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، جنگی را با ایران آغاز کرده است که پایان روشنی در آن دیده نمی‌شود. این درگیری باعث اختلال در عرضه جهانی نفت شده و بحران انرژی جدیدی را آغاز کرده است.

افزایش قیمت نفت خام هزینه های سوخت را افزایش می دهد و به ترس سرمایه گذاران مارپیچ تورمی دامن می زند. نفت در حدود 100 دلار در هر بشکه معامله می شود. قیمت سوخت در ایالات متحده به بالاترین حد تاریخی نزدیک می شود، بنزین حدود 4.45 دلار در هر گالن و گازوئیل 6.52 دلار، نزدیک به رکورد هفته گذشته. بر اساس داده های وزارت خزانه داری، علاوه بر این، در آگوست گذشته، بدهی عمومی ناخالص عمومی ایالات متحده از مرز 40 تریلیون دلار فراتر رفت. بدهی ناخالص 124 درصد از تولید ناخالص داخلی ایالات متحده را تشکیل می دهد که بالاترین سطح حداقل از زمان جنگ جهانی دوم است.

تحلیلگران در مورد رشد سریع استقراض در سال های اخیر به دلیل کسری های مالی بزرگ که به 6 درصد تولید ناخالص داخلی نزدیک می شود، هشدار می دهند. دولت ترامپ به دلیل جنگ با ایران هزینه ها را به شدت افزایش داده است در حالی که درآمدها به دلیل کاهش تعرفه ها و کاهش مالیات برای شرکت ها و دارایی های کلان موجود در "قانون یک لایحه بزرگ زیبا" (OBBBA) کاهش یافته است. تحلیلگران در مورد سلامت مالی عمومی ایالات متحده تردید دارند. بازدهی خزانه داری ایالات متحده تقریبا به عنوان مرجعی برای سایر وام های با درآمد ثابت عمل می کند. نرخ‌های وام مسکن و وام‌های خودرو با نرخ ثابت با این سودها مرتبط هستند.

وام دهندگان به سود خزانه داری مربوطه اشاره می کنند و یک حاشیه ریسک اضافه می کنند تا احتمال عدم پرداخت وام مسکن یا خودرو توسط یک خانوار را پوشش دهد. بنابراین، زمانی که بازدهی خزانه‌داری افزایش می‌یابد، نرخ بهره‌ای که خانوارها برای وام‌های مسکن، وام‌های خودرو و سایر اشکال اعتبار مصرفی می‌پردازند نیز افزایش می‌یابد، و زمانی که بازدهی کاهش می‌یابد، اعتبار ارزان‌تر می‌شود. این مکانیزمی است که از طریق آن بازار اوراق قرضه به پرداخت ماهانه مردم عادی می رسد. «افزایش اخیر در بازده یک مشکل جدی با تأثیرات قابل توجهی بر تحولات اقتصادی است.

ویتور کنستانسیو، اقتصاددان پرتغالی، معاون سابق بانک مرکزی اروپا، توضیح می‌دهد که هزینه‌های بهره را افزایش می‌دهد و فشار بیشتری را بر کسری بودجه و بدهی وارد می‌کند. از آنجا که دولت‌ها باید بیشتر برای بهره هزینه کنند، می‌توانند کمتر به سایر حوزه‌ها اختصاص دهند. اگر هزینه‌ها را در جاهای دیگر کاهش ندهند، کسری افزایش می‌یابد و باعث تضعیف بیشتر هزینه‌های مالی عمومی می‌شود.

نرخ‌های بالاتر میزان وام‌گیری خریداران را برای پرداخت ماهانه معین کاهش می‌دهد و صاحبان خانه‌های فعلی با وام مسکن با نرخ پایین‌تر را از نقل مکان منصرف می‌کند، که به فروش خانه، ساخت و ساز و هزینه‌های مرتبط آسیب می‌زند. در نهایت به اقتصاد آسیب می رساند. شرکت‌ها معمولا با وام‌هایی استقراض می‌کنند که با بازدهی خزانه‌داری به‌علاوه اسپردی که سرمایه‌گذاران را برای نکول و ریسک نقدینگی جبران می‌کند، وام می‌گیرند. هنگامی که بازده خزانه داری افزایش می یابد، هزینه های استقراض شرکت ها افزایش می یابد. شرکت‌هایی که اوراق قرضه جدید منتشر می‌کنند، بدهی‌های جدید را تامین مالی می‌کنند یا وام‌های با نرخ متغیر دارند بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

علاوه بر این، هزینه‌های تامین مالی بالاتر می‌تواند پروژه‌های سرمایه‌بر - مراکز داده، زیرساخت‌های انرژی و توسعه صنعتی - را جذاب‌تر کند و به طور بالقوه سرمایه‌گذاری و رشد سود آینده را کاهش دهد. این موضوع نگرانی خاصی برای بخش فناوری است که در حال صدور مقادیر بی سابقه بدهی برای تامین مالی پروژه های مرتبط با هوش مصنوعی است. بر بازار سهام نیز تاثیر می گذارد، البته به میزان کمتر. افزایش بازدهی، ارزش فعلی را که سرمایه‌گذاران به درآمدهای آتی اختصاص می‌دهند کاهش می‌دهد و ریسک خاصی را برای شرکت‌های فناوری با رشد بالا ایجاد می‌کند.

با این حال، اگر به دلیل تقویت اقتصاد و بهبود درآمد، بازدهی افزایش یابد، ممکن است آسیب به سهام محدود شود. بیش از یک سوم بدهی های دولتی معوق در اختیار سرمایه گذاران خارجی و بانک های مرکزی است. در مجموع، خزانه داری ایالات متحده 9.32 تریلیون دلار (حدود هشت تریلیون یورو) در بازار دارد. این شکل نشان می دهد که چگونه سرمایه بین المللی به تامین مالی رشد اقتصادی ایالات متحده و کسری عمومی آن کمک می کند. بزرگترین طلبکار خارجی به ایالات متحده ژاپن است که 1.11 تریلیون دلار در ایالات متحده داشت.

بر اساس داده های خزانه داری، خزانه داری در ژوئن امسال، رقمی مشابه ماه مشابه سال قبل است. این مالکیت در حال حاضر برای واشنگتن بسیار حساس است، زیرا بازده بدهی ژاپن نیز افزایش می یابد و برای بازده با سرمایه گذاران ژاپنی رقابت می کند. برای دریافت اخبار بیشتر به زبان انگلیسی از EL PAÍS USA Edition در خبرنامه هفتگی ما ثبت نام کنید