بازسازی نارضایتی
شاگردان ژنرال Z آمریکا ممکن است احساس کنند که به یک معامله خام دست یافته اند. اما تاریخ نشان می دهد که شورش آنها ممکن است پایانی آشنا داشته باشد.
دانش آموزان مترادف با اعتراض هستند. اما آنها مترادف با خیلی چیزها هستند. استحقاق. آرمان گرایی نابجا موهای آبی. لیست ادامه دارد. بنابراین، نارضایتی دانشجویان آمریکایی - که اکنون کاملا متقاعدکننده ژن Z است - در مقایسه با رفقای خود در سراسر جهان چقدر واقعی است و پیشینیان هزاره آنها چه چیزی را می توانند در مورد روند زندگی آنها فاش کنند؟
من به وضوح به یاد می آورم که من خودم بسیاری از آنها را مدیریت کرده ام، نارضایتی های اوج هزاره ها در محل کار قبل از کووید. آنها (اغلب ناعادلانه اما گاهی دقیق) به عنوان نسلی از دانههای برف تصور میشدند که هرگز در مورد هزینههای زندگی، نیازشان به قدردانی و آرامش دست از ناله کردن برنداشتند. آشنا به نظر می رسد؟ اما مشخص شد که نسل هزارهها به لطف انتقال ثروت عظیم از پدربزرگ و مادربزرگ و والدین قدیمیتر نسل X احتمالا به عنوان ثروتمندترین نسل تاریخ ظاهر میشوند.
بنابراین، این موضوع به کجا میرود که ژنرال Z بسیار آسیب دیده، که اعضای آن اکنون اعتراضات دانشجویی را در سراسر جهان و ایالات متحده رهبری میکنند؟ آنها جایگزین هزاره ها به عنوان نسل خودخوانده «گمشده» شده اند، که توسط هوش مصنوعی ترسیده، نگران شغل و مسکن و حتی یک جنگ جهانی قریب الوقوع هستند. برای ژنرال Xers خاکستری، خیلی وسوسه انگیز است که فکر نکنید، "به علاوه تغییر".
تضاد آشکاری بین دانشآموزان در ایالات متحده و کسانی که اخیرا دههها نفوذ روسیه در صربستان، حزب سوسک جانتا در هند و یا حتی اعتراضات دانشآموزان مدرسهای در فرانسه ناشی از بیتوجهی و افول ملی را سرنگون کردند، وجود دارد. (نظرات خوانندگان نیوزویک درباره درگیریهای فرانسوی همه جا بود، از «Vive la Révolution» تا مقصر دانستن آنها به خاطر مهاجرت و جهادیها.)
کالجهای پیشرو ایالات متحده - گرمخانههای بزرگ موج جدید سوسیالیسم - تحت سلطه دانشجویانی هستند که درآمدهای بالای خانوار دارند. سال گذشته، گزارشی ادعا کرد که تعداد بیشتری از دانشآموزان در 38 نفر برتر، از جمله پنج نفر در لیگ آیوی، از یک درصد بالای مقیاس درآمد نسبت به کل 60 درصد پایینتر آمدهاند. نابرابری درآمد برای طبقه دانشجو نسبت به دانشجویان خارج از آموزش عالی کمتر مشکل ساز است.
همانطور که نیوزویک گزارش داد، بیکاری کلی جوانان در ایالات متحده بسیار کمتر از نرخ های سراسر اروپا است. با این حال، علیرغم، یا شاید به دلیل، امتیازشان، دانشجویان ژنرال Z آمریکا عمیقا ناراضی هستند. در یک نظرسنجی اخیر، تنها 9 درصد گفتند که آمریکا در مسیر درستی قرار دارد و تنها یک نفر از هر چهار انتظار دارد که از نظر مالی از والدین خود پیشی بگیرد. نظرسنجی دیگری نشان داد که 45 درصد معتقدند خشونت فیزیکی را می توان برای خاموش کردن سخنانی که آنها را نفرت انگیز می دانند توجیه کرد، در حالی که 42 درصد معتقدند که شنیدن دیدگاه سیاسی مخالف می تواند به سلامت روان آنها آسیب برساند.
به نظر میرسد دانشآموزان ژنرال Z دقیقا مانند دانشآموزان هزاره سابق هستند، فقط بیشتر.
کنایه از نیهیلیسم دانشجویی ژنرال Z در آمریکا این است که آنها به احتمال زیاد ثروت را به ارث می برند، زیرا تمایل دارند از اقشار ممتازتر جامعه آمده باشند. بنابراین، کسانی که بیشترین نارضایتیهای ستیزهجویانه و ضد نظام را دارند، به احتمال زیاد از حاکمیت هستند و - مانند اجداد هزار سالهشان - به احتمال زیاد دوباره جذب نخبگان حاکم کشور میشوند و به دلیل نیاز به یک کلمه بهتر، ثروتمند میشوند. تنها کاری که دانش آموزان Gen Z باید انجام دهند این است که منتظر بمانند. آنها آنچه را که به سراغشان می آید را دریافت خواهند کرد.
متن اصلی (انگلیسی)
Regeneration of Discontent
America’s Gen Z students may feel they've gotten a raw deal. But history suggest their rebellion may have a familiar ending.