بازماندگان بدترین تصادف قطار اسپانیا خواستار اقدام پس از آخرین فاجعه هستند

مادرید، اسپانیا - کریستوبال گونالز می‌گوید: "من زنده ماندم، اما زخم‌های ذهنی بعد از گذشت این سال‌ها هنوز وجود دارد. ما باید جلوی وقوع حوادث بیشتر را بگیریم."

زمانی که یک قطار سریع السیر که باید با سرعت 80 کیلومتر در ساعت (50 مایل در ساعت) حرکت می کرد، با سرعت 200 کیلومتر در ساعت (125 مایل در ساعت) از خط خارج شد و 80 نفر کشته شدند، گونزالس دچار آسیب های متعدد شد.

حادثه سال 2013 در آنگرویس، نزدیک سانتیاگو د کامپوستلا در شمال غربی اسپانیا، مرگبارترین سانحه ریلی اسپانیا باقی مانده است.

روز چهارشنبه، 13 سال بعد، حداقل 69 نفر بر اثر برخورد دو قطار در نزدیکی Urda، شهری نزدیک به تولدو در مرکز اسپانیا کشته شدند. تنها 10 ماه قبل از آن، دو قطار دیگر در همان خط در آداموز در نزدیکی کوردوبا در جنوب اسپانیا با هم برخورد کردند و 46 نفر را کشتند.

بازماندگان سه فاجعه ریلی اسپانیا گفته اند که باید اقدامات بیشتری برای جلوگیری از فجایع بیشتر انجام شود.

گونزالس به الجزیره گفت: «اکنون ما شاهد سه تصادف وحشتناک در اسپانیا، در انگرویس، آداموز و اوردا بوده ایم.

"در انگرویس، راننده خیلی سریع پیش می رفت؛ در آداموز، یک بررسی نشان داد که مشکلی در پیست وجود دارد؛ و در اوردا ممکن است خطای انسانی و مشکلی با سیستم کنترل باشد. هر چه باشد، ما باید با سرمایه گذاری بیشتر در ایمنی جلوی وقوع این تصادفات را بگیریم."

گونزالس با یکی از دوستانش به نام اسکار در حال سفر به سانتیاگو د کامپوستلا بود که تصادف رخ داد. او در واگن جلویی بود که قطار از ریل «پرواز» کرد و به بانکی برخورد کرد.

او در قطار ماند تا در آخرین لحظات به دیگران کمک کند. سال ها بعد، او به سختی در مورد اتفاقات آن روز صحبت می کند.

گونزالس که از استرس پس از سانحه رنج می برد، گفت: "آنچه را که برای خودم اتفاق افتاده حفظ می کنم. به اشتراک گذاشتن آن بسیار سخت است، حتی اگر بخواهم - این چیزی است که تخیل را به چالش می کشد."

سانتیاگو روزندو، که یکی از مسافران قطار Renfe بود که در تصادف آداموز در ماه ژانویه شرکت داشت، از "هراس" مسافران هنگام برخورد قطارها صحبت کرد.

او به الجزیره گفت: "یک توقف ناگهانی وجود داشت - یک توقف بسیار ناگهانی - سپس به دنبال آن، یک تصادف با صدای بلند. سپس قطار از این طرف به سمت دیگر حرکت کرد تا اینکه قطار به سمت آن لیز خورد و ما کاملا در تاریکی رها شدیم. اولین چیزی که هنگام پیاده شدن از قطار دیدم یک جسد بود."

روزندو که به تنهایی از مادرید به هوئلوا در جنوب اسپانیا سفر می کرد که حادثه یکشنبه شب اتفاق افتاد، افزود: "باورم نمی شود که این اتفاق دوباره در همان خط رخ داده باشد. ما باید کاری انجام دهیم."

تحقیقات اولیه در مورد تصادف آداموز نشان داد که یک ریل شکسته باعث شده است که یکی از قطارها از خط خارج شده و در مسیر قطاری که از روبرو می‌آمد منحرف شود.

کارشناسان خواستار سرمایه گذاری بیشتر در تعمیر و نگهداری در پی سقوط های امسال شده اند.

در مقابل، ایتالیا، آلمان و فرانسه به طور متوسط ​​بین 33 تا 39 درصد از بودجه خود را صرف تعمیر و نگهداری می کنند، حتی اگر هر کدام شبکه های کوچکتری نسبت به 4000 کیلومتر (2485 مایل) اسپانیا دارند.

خوزه ماریا گویکولیا، سخنگوی انجمن مهندسین عمران اسپانیا، به الجزیره گفت که با افزایش استفاده از شبکه ریلی، «باید هزینه های بیشتری برای تعمیر و نگهداری انجام شود.

در سال 1982، زمانی که خط اول وجود داشت، یک شبکه بسیار کوچک بود. اکنون با استفاده بسیار بیشتر، بسیار بزرگتر شده است. اکنون یک بازی کاملا جدید با توپ است. تاکید نمی تواند تنها بر ساخت خطوط جدید باشد، بلکه انجام تعمیرات بیشتر باشد.

حدود 40 میلیون نفر در سال 2024 از قطارهای سریع السیر استفاده کردند که تقریبا دو برابر این رقم در سال 2019 است. در نیمه اول سال جاری، حدود 25 میلیون نفر در شبکه پرسرعت تردد کردند که نسبت به سال قبل 14 درصد کاهش داشت.

خط بین مادرید و سویا، جایی که هر دو تصادف در سال جاری اتفاق افتاد، تنها خطی است که در اسپانیا از سیستم کنترل LZB ساخت آلمان استفاده می‌کند که مربوط به دهه 1970 است، که به تدریج از بین می‌رود.

گویکولیا گفت: "من خط بین مادرید و سویا را می بندم در حالی که سیستم LZB به تدریج از بین می رود. این فقط تا حدی مسئول سقوط روز چهارشنبه بود. شکست خورد. اما به نظر می رسد دلیل دیگر خطای انسانی بود." با این حال، این به سیاستمداران بستگی دارد، نه من.

وی افزود: سقوط در ماه ژانویه به دلیل نقص در خط رخ داده است.

رامیرو اوپین لوپرا، کارشناس زیرساخت که در دانشگاه پولی‌تکنیکا د کاتالونیا سخنرانی کرد، گفت که از سال 2011، در پی بحران مالی، سرمایه‌گذاری در تعمیر و نگهداری شبکه راه‌آهن پرسرعت اسپانیا کاهش "مضحکی" داشته است.

او به الجزیره گفت: "همزمان با افزایش استفاده از شبکه، سرمایه گذاری کمتری در تعمیر و نگهداری انجام شده است. جای تعجب نیست که ما در کمتر از یک سال دو سقوط داشته ایم. ممکن است ناشی از ناآگاهی یا تحقیر علم و زیرساخت ها از سوی سیاستمداران باشد."

به غیر از شرکت دولتی Renfe، اسپانیا دو اپراتور خصوصی دارد، Ouigo از فرانسه و Iryo که بخشی از یک کنسرسیوم ایتالیایی است. آنها نسبت به سیستم LZB ابراز نگرانی کرده اند.

هلن ونزوئلا، مدیر وقت Ouigo Espana، سال گذشته به رادیو اسپانیایی Cadena Ser گفت: "این خط (مادرید-سویل) به یک سیستم منسوخ مانند LZB مجهز است. مانند تماشای نتفلیکس سیاه و سفید است. ما نتفلیکس هستیم و سیستم هنوز سیاه و سفید است."

دیگو مارتین، از SEMAF، اتحادیه رانندگان قطار اسپانیا، گفت که مقصر دانستن کارگران راه آهن برای آخرین فاجعه نمی تواند از تصادفات آینده جلوگیری کند.

وی گفت: سرزنش از وقوع حوادث جلوگیری نمی کند، شناسایی و تعیین علل این کار را انجام می دهد.