بازماندگان قیام زنان، زندگی، آزادی در سالگرد درگذشت مهسا امینی از او تجلیل می کنند

چهار سال پس از کشته شدن مهسا امینی توسط جمهوری اسلامی، که جرقه اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در ایران را برانگیخت، بازماندگان قیام 2022 با The Jerusalem Post در مورد خاطره ماندگار این زن جوان کرد، آنچه در جریان سرکوب شاهد آن بودند و اینکه چگونه حوادث زندگی آنها را تغییر داد، صحبت کردند. در ۲۲ شهریور ۱۳۹۱ به اتهام داشتن حجاب نامناسب توسط پلیس اخلاق تهران دستگیر شد. او اندکی پس از آن در بازداشتگاه وزرا سقوط کرد و به کما رفت.

او سه روز بعد در 25 شهریور درگذشت. مرکز اطلاع رسانی پلیس ایران مدعی شد امینی در حین بازداشت دچار حمله قلبی شده است. با این حال، بعدا یک کارشناس حقوق بشر سازمان ملل گفت شواهد حاکی از مرگ امینی «بر اثر ضرب و شتم» است، در حالی که هیأت حقیقت یاب سازمان ملل در مورد ایران گفته است که «شواهدی مبنی بر ضربه روحی به جسد خانم امینی، وارد شده در زمان بازداشت پلیس اخلاق، ثابت کرده است، که به گفته آن‌ها، «الگوهای خشونت‌آمیز امینی» آشکارا نشان دهنده «الگوهای خشونت‌آمیز امینی» بوده است. در حداقل 134 شهر و شهرستان و 132 دانشگاه AC

راس 26 از 31 استان ایران. جمهوری اسلامی تظاهرات «زن، زندگی، آزادی» را وحشیانه سرکوب کرد، گلوله های جنگی را به سمت جمعیت شلیک کرد و هزاران نفر را به زور ناپدید کرد. بر اساس آمار سازمان ملل، حداقل 49 زن و 68 کودک در خیابان ها کشته شدند. نیروهای امنیتی رژیم ایران تایید کردند که 551 نفر را در جریان اعتراضات پس از مرگ امینی کشته اند. پدر 60 ساله جوهر تصمیم گرفت

برای پیوستن به راهپیمایی در زادگاهشان جوانرود در استان کرمانشاه، پس از کشته شدن دو تن از اعضای خانواده بزرگ خود از شهر به نام های بهاءالدین وایسی و عرفان کاکایی توسط نیروهای امنیتی. جوهر در میان چند نفر از مردم شهر بود که شب را بیدار ماندند و از اجساد محافظت می کردند تا رژیم نتواند آنها را «گروگان بگیرد». او به 30000 نفر از مردم جامعه ملحق شد تا مردان را قبل از راهپیمایی به یاد آنها آرام کنند. اگرچه جوهر فاقد تحصیلات عالی رسمی بود، اما فتاحی گفت که پدرش مردی اصولگرا و دلسوز بود. «او همیشه در خانه می گفت:

نه به کسی ظلم کن و نه اجازه نده کسی به تو ظلم کند. فتاحی بیان کرد: او بیشتر روی قسمت اول تاکید کرد، نه اینکه خودمان ظالم باشیم. او همچنین همیشه از بی عدالتی هایی می گفت که حکومت ایران در حق همه و به ویژه مردم کرد روا داشته است.

او آرزوی تغییر حکومت را داشت تا مردم عادی دیگر مجبور به تحمل هزینه های زندگی در یک رژیم ظالم و خودکامه نباشند.» فتاحی، پرستار، در حال ملاقات با معترضان مجروح در سنندج بود که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به روی جمعیت در زادگاهش آتش گشود. در حال حرکت

نیروهای امنیتی با امتناع از دور شدن این زن توسط سپاه، او را به ناحیه استخوان ران پای چپش شلیک کردند. «آن روزها مردم ترجیح می‌دادند بمیرند تا به بیمارستان بروند، زیرا می‌دانستند که در هر صورت توسط سپاه از بیمارستان برده می‌شوند و گروگان گرفته می‌شوند و در نهایت در توضیح نحوه برخورد با معترضان در خانه فتاحی، نحوه برخورد مخفیانه پدرش را می‌گفتند». التماس از اطرافیانش که او را به بیمارستان منتقل نکنند. جوهر فتاری پس از از دست دادن هوشیاری بر اثر خشونت سپاه پس از از دست دادن هوشیاری بر اثر جراحات وارده فوت کرد.

جوهر به بیمارستان منتقل شد و در آنجا بر اثر شدت جراحات جان باخت. دوستانی که جوهر را برای مراقبت های پزشکی می بردند، با مشاهده ربودن اجساد کشته شدگان توسط نیروهای امنیتی، جسد او را به بیرون از مؤسسه خارج کرده و دور از قبرستان اصلی شهر دفن کردند. ده ها هزار نفر در سال های پس از مرگ جوهر کشته شده اند، زیرا جمهوری اسلامی همچنان به سرکوب مخالفان ادامه می دهد. فتاحی گفت، با این حال، نام امینی نشان دهنده ندای آزادی و فداکاری هایی است که به امید دستیابی به آن انجام شده است. «زن، زندگی، آزادی» صرفا یک شعار نیست.

این بسیار پیچیده‌تر است و در عین حال ساده‌ترین خواسته‌ای است که می‌توان مطرح کرد، وی با بیان اینکه ظلم بر زنان به‌ویژه در ایران قابل بیان نیست، گفت: وضعیت زنان را «تراژیک» توصیف کرد و گفت: «زنان کسانی هستند که ما را پرورش می‌دهند و بزرگ می‌کنند و بدون آزادی آنها نمی‌توان انتظار داشت که وجود داشته باشیم.

پس چرا باید به خاطر این سیاست ها مورد خشونت قرار گیرند یا کشته شوند؟» او ادامه داد: «جنبش زن، زندگی، آزادی به زنانی که «زیر سرکوب و خفقان زندگی می کنند» فرصت «نه» گفتن به سیستم فاشیستی داد که با آنها به عنوان «برده» و «حقیرتر از مردان» رفتار می کرد. به مسئله حجاب مشکلات زنان به حجاب محدود نمی شود.» او در پایان گفت: «آزادی صرفا به معنای داشتن آزادی در انتخاب حجاب یا عدم رعایت حجاب نیست.

"این اساسی ترین حقوق زنان است."