بازگشت فوتبال فلسطین: ما مردمی هستیم که باید زندگی کنیم

بیت لحم، کرانه باختری اشغالی - نورافکن ها در ورزشگاه الخادر روشن شدند و برای چند ساعت، صحنه تقریبا عادی به نظر می رسید.

مردان جوان از روی سکوها آواز خواندند در حالی که خانواده ها در صندلی های خود مستقر شدند و بچه ها در امتداد ردیف اول دویدند. تیم های فوتبال ارتدکس بیت جلا و جوانان دهیشه در زمین مسابقه خود را گرم کردند.

سپس سوت به صدا درآمد. در حالی که هواداران تشویق می‌کردند، ناله می‌کردند و بر سر داور فریاد می‌زدند، تیم‌ها موقعیت‌های خود را عوض کردند. این اولین رقابت سازماندهی شده ای بود که باشگاه های فلسطینی در نزدیک به سه سال انجام دادند.

در نیمه اول غوغایی پشت ورزشگاه به راه افتاد.

مردم از روی صندلی های خود بلند شدند تا ببینند چه اتفاقی دارد می افتد. سزار ساراس، بازیکن بیست ساله بیت جالا، از داخل زمین، تماشاگران را تماشا کرد که به سمت سروصدا چرخیدند.

او به الجزیره گفت: «وقتی دیدم همه هواداران بلند شدند، ترسیدم. "گاهی می‌شنوم که گاز اشک‌آور به میدان شلیک می‌شود. من شاهد آن نبوده‌ام، اما در مورد آن زیاد می‌شنوم... فکر کردم، این باید ارتش [اسرائیل] باشد."

این بار یک حمله نظامی نبود، بلکه یک نزاع بین هواداران بود. جمعیت دوباره روی صندلی های خود نشستند و مسابقه از سر گرفته شد. در ادامه شب، توجه هواداران به بازی برگشت.

ریماس سرهان، 15 ساله، از اردوگاه پناهندگان آیدا، که برای آکادمی ورزشی Aod و تیم ملی جوانان بازی می کند، گفت: «این به ما این احساس را می دهد که چیزی کمی عادی داریم، مانند مردم خارج از کشور. او گفت که یک استادیوم پر، "حس بسیار زیبایی است".

این مسابقه بخشی از جام هزار شهید بود که به نام 1014 ورزشکار کشته شده از اکتبر 2023، زمانی که جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه و تشدید حملات به کرانه باختری، فوتبال فلسطین را متوقف کرد، نامگذاری شد. این به عنوان بخشی از بازگشت مبهم فوتبال رقابتی به فلسطین پس از یک تاخیر طولانی دیده می شود.

فراس ابوهلال، دبیرکل اتحادیه فوتبال فلسطین (PFA) گفت: اشغالگری اسرائیل «از طریق ایست بازرسی، محدودیت‌های حرکتی، حمله به تأسیسات و دستگیری بازیکنان و مدیران، همه را از بازی فوتبال باز داشته است». او افزود که در غزه 90 درصد از استادیوم ها ویران شده است و برخی از محوطه ها توسط چادرهایی اشغال شده است که خانواده های آواره را در خود جای داده است.

ساراس گفت: «ما به یکباره بزرگ شدیم، در دوره ای که باید اوج پیشرفت ما می بود. از ما گذشت و لیگی وجود نداشت.»

اکنون بیش از 200 باشگاه در سراسر کرانه باختری، غزه و اردوگاه‌های آوارگان فلسطینی در لبنان بازی می‌کنند.

این جنگ شاهد کشته شدن صدها ورزشکار بوده است. این شامل سلیمان العبید، مهاجم تیم ملی، که در انتظار کمک در غزه در سال 2025 کشته شد، و هانی المصدر، مربی تیم المپیک، در سال 2024 کشته شد.

ابوهلال به الجزیره گفت: «ما برگشتیم زیرا می‌خواهیم به تمام دنیا ثابت کنیم که مردمی هستیم که باید زندگی کنیم.

با این حال، بازگشت به زمین به معنای انطباق با بسیاری از محدودیت‌های اسرائیلی است که باعث توقف بازی شد. در کرانه باختری، PFA تیم ها را بر اساس نزدیکی گروه بندی کرده است تا سفرهای طولانی مدت را محدود کند. حتی در این صورت، مسابقات ممکن است مختل شوند.

ابوهلال گفت: «هر روستا و هر شهر یک دروازه آهنی [نظامی] در ورودی خود دارد. بنابراین طبیعی است که اشغال بیاید و این دروازه را ببندد و تیم نمی تواند به مسابقه برسد.

با این حال، اختلالات باعث توقف مسابقات نخواهد شد. ابوهلال گفت ممکن است مسابقات به تعویق بیفتد، اما لغو نشود: "مسابقه ها باید برگزار شوند و ما باید بازی کنیم."

فشار مالی بر باشگاه ها و بازیکنان نیز تأثیر می گذارد. با ناتوانی باشگاه ها برای پرداخت حقوق بازیکنان، بسیاری از فوتبالیست های حرفه ای به وضعیت آماتور بازگشته اند. و پس از نزدیک به سه سال بدون رقابت، بسیاری از ورزشکاران به سختی کار خود را بازیابی کردند.

محمد الزقیری، بازیکن دهیشه که در یک آکادمی فوتبال محلی مربیگری می کند، گفت: «کارهای ورزشی برخی افراد به پایان رسید. "اگر از طریق آکادمی و مربیگری با خودم پیش نمی رفتم، نمی توانستم برگردم و بازی کنم."

کار خود او مدت ها قبل از آخرین تعلیق، پس از گذراندن هشت سال و نیم در زندان های اسرائیل در بازداشتگاه های متعدد، قطع شد. در سال 2015، سربازان دو گلوله به پای او شلیک کردند و استخوانش شکست و جراحات او را به مدت دو سال از زمین دور نگه داشت.

الزقیری گفت: «من تسلیم شده بودم. اما او در نهایت به تمرینات بازگشت.

او گفت: «هیچ جایی برای تسلیم وجود ندارد. ما می‌خواهیم مقاومت کنیم، می‌خواهیم زندگی کنیم و می‌خواهیم به امید بچسبیم.»

در سرتاسر فلسطین، فوتبال در زمین هایی برگزار می شود که در سه سال گذشته مورد حمله قرار گرفته اند. PFA می گوید حملات اسرائیل از اکتبر 2023 به 265 مرکز ورزشی در غزه آسیب رسانده یا ویران کرده است، الگویی که آن را "نسل کشی ورزشی" نامیده است.

تهدیدها تا کرانه باختری گسترش می یابد. در اردوگاه آوارگان آیدا در بیت لحم، آکادمی ورزشی AOD در سایه دیوار جدایی اسرائیل، با برج‌های دیده‌بانی تمرین می‌کند. ساکنان می گویند که کمپ همچنین با حملات مکرر و خشونت آمیز نظامی مواجه است.

کریم، جوان 20 ساله ای که برای جام هزار شهید تمرین می کند، گفت: «این روی روحیه بازیکنان تأثیر می گذارد.

حتی خود زمین آکادمی ورزشی AOD نیز در معرض تهدید است. در اواخر سال 2025 دستور تخریب اسرائیل صادر شد. پس از انجام یک کمپین بین المللی در نهادهای حاکمه فوتبال فیفا و یوفا، حکم تخریب متوقف شد، اگرچه مرکز جوانان آیدا گفت که هیچ تایید رسمی مبنی بر از بین رفتن تهدید دریافت نکرده است.

کریم گفت: این میدان برای ما فضای تنفسی است. وقتی دستور تخریب آمد، گفت شوکه شده است. وی افزود: ما نمی توانستیم تصور کنیم که این اتفاق بیفتد.

زمین یکی از معدود فضاهای باز در کمپ شلوغ است که در آن کودکان فضایی برای دویدن و بازی دارند و همچنین مکانی است که دختران کمپ مدعی بازی هستند.

فاطمه لطفی، 15 ساله، که با آکادمی ورزشی Aod در زمین بازی می کند، گفت: «من این قانون را شکستم که فوتبال برای دختران نیست.

ابوهلال گفت که علیرغم محدودیت ها و چالش ها، PFA می گوید که مسابقات را ادامه خواهد داد و جام هزار شهید به یک مسابقه سالانه تبدیل خواهد شد.

از ورزشگاه الخادر، بازیکن بیت جلا ساراس گفت: "واقعا افرادی هستند که زندگی آنها به این بستگی دارد که بتوانند رویای خود را زندگی کنند، زیرا به آنها امید می دهد. و ما آن را نداریم. اما ما وجود داریم. ما فقط یک عدد نیستیم."