بازیابی سنت یادگیری یهودی که زمانی یهودیت سفاردی را تعریف می کرد

در یک غروب تابستانی در ماه اوت، بیش از 150 خاخام، علما و رهبران جمعی در محراب منهتن جماعت Shearith اسرائیل نشستند تا به کنسرت عبادت سفاردی گوش دهند. آنها از بیش از دوازده کشور برای شرکت در دومین کنفرانس خاخام های سفاردی، "هنر رهبری" آمده بودند. در طول دو روز، این برنامه از تصمیم گیری هالاشی و مراقبت های شبانی تا حمایت از هوش مصنوعی و اسرائیل ادامه یافت. کسانی که به صورت حضوری یا ویدیویی در کنفرانس سخنرانی کردند، عبارتند از: روش یشیوا بیرکات موشه در معاله ادومیم، خاخام هایم ساباتو (گیرنده ریاست جمهوری امسال).

مدال افتخار)؛ خاخام ارشد کریات اونو، راتزون آروسی (شاگرد برجسته خاخام یوسف قافی)؛ روش یشیوا از رامات گان هسدر یشیوا، خاخام بنزیون القازی، که همچنین بنیانگذار موسسه تزوربا مرابانان است. سرکنسول در نیویورک، افیر آکونیس؛ و یاکوف هاگوئل، رئیس سازمان جهانی صهیونیسم. کنفرانس بخش قابل مشاهده چیزی است که عمدتا دور از هر مرحله ای اتفاق می افتد. در یک غروب روز هفته در لندن، یک خاخام لپ‌تاپ را باز می‌کند و کلاسی را در مورد معرفی میشن تورات میمونید شروع می‌کند.

در مکزیکو سیتی، اوایل بعد از ظهر است. در اورشلیم، نزدیک به زمان خواب است. هیچ چیز در مورد صحنه شبیه یک انقلاب نیست. یک متن، یک معلم، و چند صد نفر در ده ها منطقه زمانی وجود دارد که تصمیم گرفته اند یک ساعت را به این ترتیب بگذرانند. یک سال قبل، اولین کنفرانس حدود 50 خاخام از شش کشور را به خود جلب کرد.

در این سال، نمایندگان از ترکیه، امارات متحده عربی، مکزیک، اسپانیا، بریتانیا، اسرائیل و آرژانتین آمدند و به جوامع سوری، ایرانی، مراکشی، یونانی، بخاری و اسپانیایی و پرتغالی خدمت کردند. اعتقاد بر این بود که روشی از یهودی بودن، که زمانی در مرکز زندگی یهودیان قرار داشت و به لبه ها کشیده شد، می تواند بازگردد.

این یک موضع نسبت به دانش را توصیف می کند که توسط geonim، رهبران معنوی و قانونی جهان یهود از اواخر قرن ششم تا قرن یازدهم بابل به کار گرفته شده است. این دانش در قرون وسطی اسپانیا و پروونس به اوج خود رسید، که در آن دستور زبان، منطق، پزشکی، نجوم و فلسفه به عنوان ابزار مطالعه تورات تلقی می شد. استدلال به اندازه ای کوتاه است که در یک کارت گنجانده شود، و هابورا - جامعه مطالعاتی در مرکز همه اینها - آن را در وب سایت خود چاپ می کند (thehabura.com): نویسنده وسط تورات نیز نویسنده سنت است.

. میمونیدس اخلاق خود را بر اساس میانگین بین افراط و تفریط بنا کرد. وارثان هلاکی او در اسپانیا، آفریقای شمالی و سرزمین‌های عثمانی به گونه‌ای حکومت کردند که به یهودیان اجازه دادند در دنیایی که در آن یافتند زندگی کنند. زمانی که نزاع بزرگ بر سر میمونید در قرن سیزدهم شروع شد، صدایی که بهترین پیری را تجربه کرد، صدای خاخام مناهم میری از پرپینیان بود، که از پرپین کردن یک کمپوفوس خودداری کرد. کتابی پر از جواهرات به دلیل دو یا سه خط مشکوک. این نزاع موضوع نبرد برای ذهن یهود است که امسال توسط سینا کاهن، یکی از بنیانگذاران منتشر شده است.

der Habura و مؤسس مطبوعات Daaat. در زمستان 1232، در بازار مونپلیه، رهیبان دومینیکن به دعوت یهودیانی که معتقد بودند از دین دفاع می کنند، نوشته های میمونیدس را سوزاندند. کاهن استدلال می کند که جنجال های بعدی هرگز به درستی پایان نیافته است. او می نویسد: "خاکستر مدت ها پیش سرد شد." "آتش به خودی خود نشده است." چه اتفاقی برای آن افتاده است؟ از جریان اصلی به اقلیت چگونه سنتی که زمانی جریان اصلی بود به جایگاه اقلیت تبدیل شد، داستانی از اعداد و نهادها است. در قرن یازدهم، تقریبا همه یهودیان سفاردی بودند.

در دهه 1930، بیش از 9 نفر از هر 10 نفر اشکنازی بودند، و جهان اشکنازی دو قرن را صرف ساختن مؤسسات مذهبی مدرن، بالاتر از همه یشیوا کرده بود، که از جنگ جهانی دوم جان سالم به در برد و سپس شرایطی را برای آنچه یهودیت سنتی محسوب می‌شد تعیین کرد. سفاردیم ها اندکی ساختند که قابل مقایسه بود. دانشمند علوم سیاسی دانیل الازار که یک نسل پیش نوشت، قضاوت کرد که خاخام های سفاردی در راه «اشکنازی شدن» تا زمانی که خاخام بن زیون اوزیل، خاخام اصلی سفاردی فلسطین اجباری، در سال 1953 درگذشت. یهودیان سفاردی نتوانستند آموزش و پرورش را بسازند.

ns و "metivta" (آکادمی های سنتی یهودی برای پسران که بر مطالعات تلمودی و مذهبی تمرکز دارند). در عوض، سنتی بیگانه با اخلاق سفاردی مسلط شد. رهبری تنها در یک جهان شکل گرفت. فارغ التحصیلان آن می توانند عالی باشند.

اکثر آنها هرگز روش دنیوی قدیمی را به عنوان یک سیستم کامل نشان نداده اند، با توالی خاص خود، اولویت کتاب مقدس و دستور زبان، شیوه کار با آگادا (بخش های غیر قانونی از ادبیات کلاسیک خاخامی) و علوم. کاهن می‌گوید: «روشی که هرگز به‌طور کلی آموزش داده نمی‌شود، نمی‌تواند در کل رقابت کند». "بنابراین جوامع آداب و رسوم را حفظ کردند و شکل گیری را از دست دادند. امروز یک کنیسه سفاردی می تواند ملودی های مراکشی، یک کیدوش سوری و یک خاخام که کل آموزشش لیتوانیایی بود داشته باشد."

وقتی هیچ مؤسسه‌ای از خود ندارید، این اتفاق می‌افتد.» پاسخ در سه بخش آمده است، و افرادی که پشت سر آن‌ها قرار دارند، صراحتا می‌گویند که هر کس به تنهایی محو خواهد شد. هابورا، که توسط کاهن و آوی گارسون تأسیس شد، هابورا سالن مطالعه است. که توسط کاهن و آوی گارسون تأسیس شد، به بیش از 2000 دانش‌آموز در انگلیسی، عبری، و اسپانیایی به بیش از 2000 دانش‌آموز در کشورهای انگلیسی، عبری و اسپانیایی آموزش می‌دهد. ایالات، مکزیک، برزیل و اسرائیل و بیش از 1000 ساعت مطالعه تورات در ماه ثبت شده است.

این جامعه سفاردی بریتانیا از سال 2013 تا 2025، و دارای کرسی رابی لوی خرد یهودی در مدرسه مطالعات یهودی لندن است. معلمان آن شامل دایانیم (قضات دادگاه های مذهبی) و خاخام ها در کنار مورخان و دانشمندان هستند، که نکته مهم این است.

فهرست آن مانند برنامه درسی است که جنبش آرزو می کند هر یشیوا داشته باشد: سادیا گاون در کتاب ایوب، پسر میمونید در مورد چگونگی خواندن حکیمان، مئیری در زنجیره سنت، تسلی قرون وسطایی شم تو بن فلاکرا برای اندوه، مکاتبات الیا بنامزق بین حقیقت از هر منبع و مأخذی، Avraham Yitzhak Kook و Rabbi Yihye Qafi از یمن. این کتاب ها در سراسر جهان از طریق Amazon و daat.press و در اسرائیل از طریق کتابفروشی Pomeranz اورشلیم فروخته می شوند.

مطبوعات نسخه‌های رایگان را به یشیووت و مدارس می‌فرستند. کاهن می‌گوید: «به مدت هشت قرن، این آثار یا در نسخه‌های خطی یا خارج از فهرست‌های چاپی قرار داشتند. "امروز، یک دانش آموز در بوئنوس آیرس یا اورشلیم می تواند ربنو سادیا و ابن عزرا را به زبان انگلیسی نگه دارد." گارسون، مدیر اجرایی انجمن حکمت یهودی، آن را به همراه اتان مارکوس از اخوان سفاردی آمریکا تأسیس کردند.

در گردهمایی افتتاحیه سال گذشته، دوک آن را «بی‌سابقه‌ای برای خاخام‌های سفاردی در سراسر جهان خواند که حول یک اخلاق کلاسیک سفاردی که ریشه در میمون‌ها و حکیمان شرق و غرب دارد، متحد شوند». هدف او گفت: «این یک دیدار نوستالژیک نیست، و دعوتی برای بازگشت به حلب نیست.

«چهره عمومی یهودیت سفاردی غالبا یا با لفاظی‌های حریدی وارد شده است یا چیزی آن‌قدر رقیق‌شده که هلاخا را پشت سر گذاشته است. سنت کلاسیک هیچ‌کدام از اینها نیست. ریشه‌دار است و سفت و سخت نیست.» خاخام های آن اتاق متوجه شدند که چه چیزی در خطر است، و برای اولین بار، خانه، انجمن و جامعه ای از رهبران همفکر پیدا کردند که می توانستند با هم مطالعه کنند، به نیروها بپیوندند، و در جوامع و کشورها همکاری کنند. برنامه‌ریزی و مشارکت گروه‌های کاری در زمینه برنامه درسی، برنامه‌ریزی یشیوا و مشارکت در محوطه دانشگاه از اولین کنفرانس پدید آمدند. تجمع دوم به ارمغان آورد

برخی از 150 خاخام و رهبر غیر روحانی با هم برای مقابله با خواسته های عملی رهبری معاصر یهودی و در عین حال تیزتر بینش بزرگتر: یهودیت سفاردی مبتنی بر هالاچا اما از نظر فکری باز، متعهد به قوم یهودی و صهیونیسم، و به اندازه کافی مطمئن است که جامعه مدرن را بدون عقب نشینی یا فروپاشی در آن درگیر کند. مجموعه‌های همراه از نسل به نسل (2025) و از رهبران تا رهبران (2026) منتشر شده توسط دعات پرس، به این گفتگوهای نوظهور بیان فکری دائمی‌تری داد. سنت چه کسی؟ جنبش یک اصلاح را انجام می‌دهد.

دائما بر این فرض است که همه اینها قومی است. در ذهن عامه، "سفاردیک" با یک غذا، مجموعه ای از ملودی ها و سابقه خانوادگی در اسپانیا، شمال آفریقا یا خاورمیانه مرتبط است. افرادی که این مؤسسات را اداره می‌کنند، از کلمه به روشی استفاده می‌کنند که یک فیلسوف «ارسطویی» را به کار می‌برد: روشی را نام می‌برد که از کجا آمده است و در مورد اینکه چه کسی می‌تواند از آن استفاده کند چیزی نمی‌گوید. تاریخ از آنها پشتیبانی می‌کند.

این سنت برای قرن‌ها در یمن، جایی که مطالعه فلسفی و رعایت دقیق هنجار عمومی مشترک بود، و در ایتالیا، جایی که به الیا بناموزق در لیورنو قرن نوزدهم رسید، زنده نگه داشته شد. در قلب اشکناز نیز مدافعانی داشت. خاخام موسی ایسرلس، رما، که عباراتش تا به امروز عمل اشکنازی را مشخص می کند، در پاسخ خود نوشت که حکیمان هرگز تحقیق در ماهیت هستی را منع نکردند، زیرا از طریق آن عظمت خالق شناخته می شود. کاهن گفت: «سفاراد و اشکناز، همانطور که ما از آنها استفاده می کنیم، شیوه های تفکر هستند.

"شما امروز بسیاری از یهودیان اشکنازی را خواهید یافت که به این سنت متعهد هستند، در حالی که بسیاری از یهودیان سفاردی هرگز یک بار آن را آموزش نداده اند. این نام به شما می گوید که این روش امن ترین کجا بوده است. به شما نمی گوید مالک آن چه کسی است." گارسون خاطرنشان کرد که زمان بندی تصادفی نیست. برای نسل‌ها، جوامع یهودی درگیر حفظ و نگهداری بودند.

امروز ما این تجمل و مسئولیت را داریم که بلندپروازانه‌تر در مورد آنچه می‌خواهیم بسازیم فکر کنیم.» او افزود که این باید در مورد توسعه مؤسسات جدید، آموزش رهبران، تقویت آموزش، و آوردن خاخام ها در سراسر کشورها و جوامع به همکاری پایدار باشد. او خاطرنشان کرد: «مشکلات جدی در زندگی یهودیان وجود دارد، و این سنت در مورد آنها حرفی جدی برای گفتن دارد.» پاسخی که در حال ظهور است بزرگتر از هر نهاد دیگری است.

هابورا موتور ایجاد جامعه حول این ایده ها است. دعات پرس متون مغفول مانده را دوباره به گردش در می آورد و به بورس تحصیلی خانه می بخشد. و کنفرانس خاخام های سفاردیک رهبرانی را که می توانند این ایده ها را به کنیسه ها، مدارس و جوامع منتقل کنند به هم متصل می کند. اکنون در اطراف آنها هزاران دانش آموز، معلم، نویسنده، خاخام ها، و رهبران جمعی در سراسر جهان، در کنار طرح هایی برای برنامه های درسی جدید، برنامه های آموزشی، و ابتکارات هیجان انگیزی به نام ابتکارات مهیج Pereric Mendira به نام Seph وجود دارند. منبر لندن برای تجدید سپتامبر

انرژی سخت، و برای یهودیانی که زندگی آنها نشان می دهد که فرهنگ و وفاداری می توانند همزیستی داشته باشند. صد سال بعد، 150 رهبر در پناهگاه Shearith اسرائیل، قدیمی ترین جماعت یهودی در ایالات متحده، گرد هم آمدند تا به دعوت او توجه کنند و دوباره آن چالش را انجام دهند. هدف کنفرانس این نبود که ساعت را به عقب برگرداند، و نه پیشنهاد کند که یک سنت هر پاسخی را دارد.

این برای بازگرداندن صدایی مطمئن، وفادار و پیچیده به مکالمه یهودیان است که زمانی به یهودیان کمک می کرد تا در ایمان و عقل، سنت و تغییر، جوامع خاص و جهانی گسترده تر حرکت کنند - و نهادهایی بسازند که بتوانند آن صدا را دوباره پیامد کنند. برای کسانی که پشت Habura، Da'at Press و کنفرانس خاخام های سفاردیک هستند، این دیگر صرفا تمرینی برای حفظ نیست.

این یک شرط بر روی آینده یهودیان است. دوک وظیفه قبل از کنفرانس بعدی را در چهار کلمه خلاصه کرد: «مرکز باید برگزار شود.» کنفرانس با میزبانی مشترک The Habura، اخوان یهودیان سفاردی آمریکا، و UJA-فدراسیون نیویورک، با حمایت اتحادیه ارتدکس، شورای خاخام‌های آمریکا، سازمان جهانی صهیونیسم، و KKL-JNF برگزار شد.