بازی های دنج ایرلندی: جایی که ریسک ها کم و استرس کمتر است

در سال 2000، یک پدیده جدید در آستانه شکستن بود. The Sims با بازی عروسک‌گردان دیجیتالی برای خانواده‌های شخصیت‌های مجازی، به شما کنترلی خداگونه بر هر جنبه‌ای از زندگی‌شان می‌دهد. هیچ خط پایانی برای عبور یا هدفی برای رسیدن وجود نداشت. شما فقط باید به نیازهای آنها توجه می کردید - یا نه، اگر روحیه شما را بگیرد - و گهگاه سعی کنید آنها را از آتش زدن خانه یا گرفتار شدن در استخر جلوگیری کنید.

مجموعه‌ای از پیگیری‌ها و بسته‌های توسعه‌دهنده، از مهمانی‌ها و تعطیلات گرفته تا توانایی‌های جدید جادویی و مسیرهای شغلی را ایجاد کرد. و هنوز هم ادامه دارد: The Sims و عوامل بعدی آن بیش از 200 میلیون نسخه فروخته اند.

بیش از ربع قرن بعد، ژانر بازی های کم ریسک محبوبیت زیادی پیدا کرد، به ویژه از زمانی که قفل های کووید افراد غیرمحتمل را به گیمر تبدیل کردند.

شاید شما به مراقبت از محصولات دیجیتال روی آورده اید، متوجه شده اید که در حال شستشوی برقی یک ماشین آتش نشانی رندر دیجیتالی هستید تا زمانی که بدرخشد یا خانواده کوچکی از موجودات کارتونی رنگارنگ را پرورش دهید. اگر چنین است، به شما تبریک می‌گوییم: شما رسما بخشی از جنبش بازی‌های دلپذیر هستید.

نبردهای با اکتان بالا، تعقیب و گریز با ماشین و بالا رفتن از تابلوهای رهبر از طریق رفلکس های سریع را فراموش کنید. بازی دنج همه چیز در مورد آرامش، خلاقیت و ذهن آگاهی است. می‌توانید قهوه درست کنید، خانه‌ها را تزئین کنید، گیاهان بکارید، یخچال‌ها و جعبه‌های ناهار را مرتب کنید، بر یک جزیره نظارت کنید و معماها را حل کنید.

برندان رونی، مدیر آزمایشگاه روانشناسی رسانه و سرگرمی در دانشکده روانشناسی کالج دانشگاه دوبلین، می گوید: «ذهن شما همیشه در تلاش است که مشغول باشد.

«مشغول درست زمانی است که بیش از حد تحریک کننده نباشد، بیش از حد چالش برانگیز نباشد، اما بتواند به ذهن شما کاری بدهد که انجام دهد، تقریبا مانند تردمیل یا آدامس، چیزی مانند یک صندلی گهواره ای برای ذهن. ما را مشغول می کند، اما به روشی کم تلاش.

«این الگوها می‌توانند مد باشند یا به بازار عرضه شوند، اما همچنین می‌توانند در مورد نیاز مردم نیز باشند.»

رشد ژانر دنج معنای گیمر بودن را نیز گسترش داده است. کلیشه (گمراه‌کننده) گیمرها را به عنوان پسران نوجوان فراموش کنید. رونی می‌گوید: «من فکر می‌کنم میانگین سنی یک گیمر بسیار بالاتر از انتظار مردم است. "تعداد زیادی از گیمرهای زن در مقایسه با تخمین مردم از تعداد زنانی که بازی می کنند وجود دارد. و این به این دلیل است که بازی ها اکنون بسیار گسترده هستند."

نگاهی گذرا به اعداد نشان می دهد که دقیقا چقدر محبوب شده است. Nintendo’s Animal Crossing: New Horizons در سال 2020 با فروش بین 44 تا 50 میلیون نسخه، رکورد فروش دیجیتالی را ثبت کرد. بازی شبیه‌سازی مزرعه Stardew Valley بیش از 50 میلیون نسخه در پلتفرم‌های کنسول، رایانه شخصی و موبایل فروخته است.

تعطیلات مجازی: هشت مقصد بازی های ویدیویی که استراحتی از دنیای واقعی را ارائه می دهند

در سال 2020، پلتفرم بازی Steam تنها 19 عنوان بازی دنج داشت. جستجو برای برچسب دنج امروز هزاران نفر را پیدا خواهد کرد.

این بازاری است که نیل اوسالیوان گرین، توسعه‌دهنده بازی‌های ایرلندی، امیدوار است از آن استفاده کند. Greene Rapture، شرکت توسعه‌دهنده او در کورک، در حال آماده‌سازی برای راه‌اندازی Sushi on Wheels، یک بازی مدیریتی دنج است که بازیکنان را می‌بیند که کامیون سوشی مادربزرگ خود را در شبه جزیره ایزو ژاپن به ارث می‌برند.

بازیکنان باید با هدف نهایی باز کردن یک رستوران دائمی، کسب و کار را ایجاد کنند، به مشتریان خدمات ارائه دهند و کامیون را در حین حرکت ارتقا دهند - چیزی که مادربزرگ اخیرا درگذشته هرگز نتوانست به آن دست یابد.

گرین پس از گذراندن شش ماه زندگی در توکیو و سفر در اطراف شبه جزیره ایزو برای ساخت این بازی الهام گرفت. فکر می‌کردم شخصیت بزرگی دارد که قبلا در جایی ندیده بودم، و فکر می‌کردم که یک محیط واقعا جالب برای بازی خواهد بود.»

او ابتدا یک بازی ترسناک بر اساس اساطیر سلتیک را در نظر گرفته بود. "من قرار بود برای مدتی هر روز به این موضوع نگاه کنم، و ساختن چیزی با انبوهی از هیولاهای بزرگ در مقابل ساخت خنده دارترین و جذاب ترین انیمیشن ها چقدر لذت بخش است؟ «همچنین، فکر کردم، آیا می‌خواهم چیزی بسازم که ترس و اضطراب را در جامعه افرادی که بازی می‌کنند در زمانی که به هر حال آنقدر در اطراف وجود دارد، بیاورم، یا می‌خواهم چیزی بسازم که آرامش‌بخش باشد و باعث فرار شود؟

من در پایان به دنبال آن رفتم، زیرا فقط احساس می‌کردم این برای من و شاید برای افرادی که آن را برایشان می‌سازم بهتر است.»

Sushi on Wheels می تواند به اندازه انتخاب بازیکن استرس زا یا بدون استرس باشد. "در بیشتر موارد فقط این است که "من یک گربه بانمک خوب خواهم بود، در حال سفر به اطراف، تلاش برای توسعه یک تجارت کوچک با کامیون مواد غذایی با سرعت خوب و ملاقات با شخصیت‌های خوب است. که به نظر من تجربه راحت‌تری است که می‌خواهید برای مدتی بیشتر بازی کنید."

Greene Rapture تنها توسعه دهنده ایرلندی نیست که پتانسیل این ژانر رو به رشد را تشخیص داده است. Beyond the Bark که در لیمریک مستقر است، با Éalú، بازی دست‌ساز استاپ‌موشن با بازی یک موش چوبی، طرفدارانی آنلاین پیدا کرد.

این ایده پس از کار ایوان فیشر-اوون با نوازنده ویل وود در ویدیوی یکبار مصرف تامکت شکل گرفت. فیشر-اوون می خواست به موش پایانی بهتر از سقوط در تاریکی بدهد. او در نظر داشت یک فیلم کوتاه استاپ موشن برای TikTok بسازد، که مخاطب را تشویق به مشارکت در نوعی ماجراجویی انتخاب کنید، اما با آن مخالفت کرد. او می‌گوید: «من واقعا در رسانه‌های اجتماعی جز برای اهداف تجاری نیستم.

او می‌گوید: «من داشتم به TikTok به‌عنوان یک اپلیکیشن نگاه می‌کردم، و واقعا من را آزار می‌داد – نه آنقدر محتوا، بلکه نحوه ارائه محتوا و الگوریتم آن. "من متوجه شدم که هیچ ایده ای از این کار ندارم و احساس کردم که در یک پیچ و خم هستم."

فیشر-اوون با این ایده که از استاپ موشن به عنوان رسانه استفاده می کند، به دوستی که در مورد کدنویسی می دانست نزدیک شد. ما می‌توانیم این داستان را بگوییم، چیزی بسازیم که حول مضامین حلقه‌های الگوریتمی و پتانسیل آن‌ها برای خود ویرانگری باشد، بلکه راهی برای اجتناب و فرار از آنها وجود داشته باشد، و اوقاتی دوست‌داشتنی داشته باشیم و آن را به یک روایت بی‌صدا تبدیل کنیم.»

حدود 18000 عکس و 1200 ساعت کار بعد، فیشر-اوون - همراه با وود، برنامه نویس بنجامین اور و تصویرگر JT Paton - Éalú را داشتند. او می‌خواست آن را فوتورئالیستی باشد، با تمام نورها، سایه‌ها و بازتاب‌های سطحی که کاملا بازسازی شوند. تکیه بر میانبرهای پیشرفته یک گزینه نبود.

او می‌گوید: "ما نه به آن دسترسی داشتیم و نه مهارت‌های لازم برای انجام آن نوع طراحی سه بعدی را داشتیم. تنها راه انجام آن این بود که به معنای واقعی کلمه همه چیز را با ماوس در محل متحرک کنیم."

بخشی از آنچه فیشر-اوون سعی در ایجاد آن داشت، تجربه دوران کودکی بازی Myst بود، بازی منتشر شده در سال 1993.

او می گوید: «این یک اثر هنری است. من این خاطرات را از نشستن با خواهرم دارم؛ یک دفترچه یادداشت و یک مداد داشتیم، و همانطور که سعی می‌کردیم آن بازی را با هم بفهمیم و حل کنیم، یادداشت می‌کردیم، چیزهایی را یادداشت می‌کردیم و با هم صحبت می‌کردیم. من می‌خواستم این نوع تجربه را در یک زمینه مدرن بازسازی کنم.»

واکنش بازیکنان حاکی از آن است که تیم موفق به رسیدن به آن شده است. فیشر-اوون می‌گوید: «عده‌ای بودند که می‌نشستند و با هم بازی می‌کردند و در مورد نحوه حل پازل‌ها با یکدیگر چت می‌کردند.

"این بازی اساسا به شیوه ای که شما آن را بازی می کنید پاسخ می دهد. آنچه ما امیدواریم این است که برای بسیاری از افراد احساس آرامش و آرامش و همچنین کوچکترین رمز و راز ایجاد کند."

آیا در تلاش برای دور کردن فرزندانتان از بازی Fortnite هستید؟ دلیلی برای آن وجود دارد

تحقیقات انجام شده در مورد بازی های دنج که توسط Sago در سراسر ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه، اسپانیا و آلمان در سال گذشته انجام شد، نشان داد که بیش از نیمی از بازیکنان به دنبال تسکین استرس هستند و از بازی ها به عنوان راهی برای دور کردن اضطراب استفاده می کنند.

رونی می گوید استفاده از بازی به عنوان مکانیزم مقابله به خودی خود منفی نیست. این در مورد انجام سالم آن است.

او می‌گوید: «اگر این کار را از جایی ادامه دهیم که «نمی‌توانم کنار بیایم»، «نمی‌خواهم فکر کنم؛ همه چیز خیلی زیاد است»، «من در این بازی گم می‌شوم» یا این موسیقی یا این برنامه تلویزیونی، در این صورت به خودمان آموزش می‌دهیم که احساسات خود را تنظیم نکنیم یا مراقب خودمان نباشیم.

آنچه ما نیاز داریم طیف متنوعی از استراتژی‌ها، مکانیسم‌های مقابله‌ای، فعالیت‌هایی است که می‌توانیم برای لذت در آن شرکت کنیم تا اگر نیاز به آرامش داشتیم بتوانیم بازی‌های دلپذیری انجام دهیم - یا اگر نیاز به ایجاد انگیزه در خود داریم، شاید از موسیقی شاد استفاده کنیم. این در مورد تنوع و انتخاب است. اگر تنوع نداشته باشیم، آژانس ما نیز از بین می‌رود.