بازی ویدیویی با پسر 22 ساله ام اشک مرا درآورده است | الماس دومینیک

من هفته‌ها با پسرم در آپارتمانی محبوس شده‌ام، که با محبت به آن «فاحشه‌خانه» می‌گویند - و اولین بازی‌ای را که تا به حال با هم بازی کرده‌ایم مرور کرده‌ایم.

من سه هفته گذشته را با پسر 22 ساله ام در آپارتمانی دو خوابه گذرانده ام که او آن را "بروتل" نامیده است. ما کاری می پزمیم و فانوس ها را تماشا می کنیم. گوشت کباب می کنیم و فیلم های تارانتینو را تحلیل می کنیم. پیتزا می گیریم و بازی های ویدیویی انجام می دهیم. پسر، آیا ما بازی های ویدئویی بازی می کنیم؟

اولین بازی ای که با او به صورت کوآپ بازی کردم، Call of Duty: Modern Warfare 2 در سال 2009 بود، زمانی که او پنج ساله بود. او ماهرترین دستیار نبود، در قرار دادن یک برجک اسلحه متحرک در هنگام زیر آتش گرفتن از سوی نظامیان دشمن که به نظر می رسید آنقدرها خوب نبود، اما ما خندیدیم. قبل از اینکه خواهرش او را با Banjo-Kazooie و Rayman آشنا کند و او دیگر جنگ‌افروز پیش دبستانی نباشد، پیوند بین ما شروع شد. احتمالا برای بهترین. بنابراین، تقریبا دو دهه بعد چگونه می‌توان با همان بازی مقابله کرد؟ ادامه مطلب...