باستان شناسان تصور می کردند که "راه آهن" سنگ مرموز مالت ماقبل تاریخ است. شواهد داستان متفاوتی را بیان می کند

مجمع الجزایر مالت نسخه مخصوص به خود را از خطوط نازکا دارد: چرخ دستی ها. برای قرن ها، باستان شناسان هزاران شیار عمیق حک شده بر روی سنگ بستر را متحیر کرده اند و شبکه ای عجیب از خطوط شبیه راه آهن را تشکیل می دهند. این معما بیشتر شد زیرا برخی معتقد بودند که این "راه‌آهن‌ها" مربوط به دوران ماقبل تاریخ هستند - اما یک مطالعه جدید این فرضیه دیرینه را به چالش می‌کشد.

جوئل گریما، دانشجوی دکترا در دانشگاه مالت، گاری مالت را محور اصلی تحقیقات دکترای خود قرار داده است. بر این اساس، گریما در اعماق سنگرهای کالسکه گاری بوده است، و به گیزمودو توضیح داد که در ابتدا، او همچنین منشاء اواخر ماقبل تاریخ - به ویژه عصر برنز - را برای این مسیرها ترجیح می داد. اما همچنان که شواهد را بیشتر می‌کاود، «کاملا تحت تأثیر حجم انبوه شواهد» قرار می‌گیرد که از تاریخ کلاسیک بعدی برای چرخه‌های گاری حمایت می‌کند. گریما اخیرا یافته های خود را در مجله علوم باستان شناسی: گزارش ها منتشر کرده است.

گریما به Gizmodo گفت: این مقاله نشان می‌دهد که چه مقدار از شواهد فرضی برای دوران ماقبل تاریخ در واقع نسبتا غیرمستقیم و غیرمستقیم هستند. با توجه به این موضوع، به احتمال بسیار زیاد بخش قابل توجهی (و احتمالا همه) گاری‌های مالتی مربوط به دوره‌های ماقبل تاریخ است.

بر اساس این مقاله، شیارهای گاری مانند آنچه در مالت یافت می‌شود یک «پدیده کاملا جهانی» است، زیرا مسیرهای مشابهی در اروپا، آسیا و آمریکای شمالی وجود دارد. با این حال، این نمونه‌ها معمولا در داخل سایت‌های باستان‌شناسی شهری یافت می‌شوند، و این امر باعث می‌شود تا تاریخ‌گذاری و زمینه‌سازی آنها برای محققان آسان‌تر شود.

گریما توضیح داد: چیزی که شیارهای مالتی را منحصر به فرد می کند، تراکم بسیار زیاد آنها است - که با توجه به اندازه نسبتا کوچک جزایر، "رقیب تعداد کمی از جزایر است." برای در نظر گرفتن این موضوع، آخرین مطالعه به 2628 مسیر مجزا بر اساس بیش از 200 مکان مختلف در سراسر مجمع الجزایر مالت پرداخته است که در مجموع به 31 مایل (50 کیلومتر) می رسد.

او افزود که بیشتر این مسیرها به صورت خوشه‌ای هستند که بزرگترین آنها شامل بیش از 250 جفت است که مجموعا 3.7 مایل (6 کیلومتر) سرتاسر قرار گرفته‌اند. عمق هر شیار به 23.6 اینچ (60 سانتی متر) می رسد و فاصله بین هر جفت بین 43 تا 59 اینچ (110 تا 150 سانتی متر) است. برخی از آنها مانند یک شبکه راه آهن متصل به نظر می رسند، در حالی که برخی دیگر به طور تصادفی به سمت دریا می روند.

طبیعتا مورخان و باستان شناسان به شدت مجذوب شیارهای گاری شده اند. اما برای مدت طولانی، اجماع عمومی بر این بود که شیارها در طول تاریخ مالت (بین سال‌های 5200 تا 750 قبل از میلاد) شکل گرفته‌اند، تا حدی به دلیل کار گذشته شخصیت‌های تأثیرگذار در باستان‌شناسی مالتا، همانطور که آنتونی بونانو، همچنین باستان‌شناس دانشگاه مالتا، در تفسیری نوشت که شواهد علمی در سال 20 نشان می‌دهد. شیارها با معادن باستانی بین 750 قبل از میلاد تا 500 پس از میلاد مرتبط هستند.

تجزیه و تحلیل گریما همچنین از تاریخ بعدی برای چرخش گاری پشتیبانی می کند. برای این مطالعه، گریما بررسی گسترده‌ای از شواهد چینه‌شناسی و زمینه‌ای روی شیارهای گاری انجام داد. او همچنین از این سایت‌ها نه تنها برای مطالعه شخصی مسیرها، بلکه برای ایجاد مدل‌های دیجیتالی که می‌تواند بعدا برای مقایسه سازه‌ها با سایر سازه‌های مرتبط استفاده کند، بازدید کرد.

بررسی گریما بخش قابل توجهی از آهنگ‌ها را «به طور ایمن به دوره کلاسیک» تاریخ‌گذاری می‌کند، که این مقاله آن را شامل استعمار فنیقی مالت (700 پیش از میلاد) تا پایان دوره بیزانس (870 پس از میلاد) می‌داند - یک گستره زمانی که شامل، اما بسیار فراتر از حکومت روم است.

از سوی دیگر، محققان به طور کلی موافق هستند که شیارهای گاری مالتی مربوط به دوران باستان هستند. همچنین، بر اساس این مطالعه، بسیار محتمل است که شکل‌گیری آنها «چندین مرحله فرهنگی و قرن‌ها، اگر نگوییم هزاره‌ها» را در برگرفته باشد. گریما در این مقاله نوشت، اما از آنجایی که ما فقط شواهد قدمت مستقیم و قابل اعتماد را در نظر می گیریم، «نسبت قابل توجهی» از شیارهای متعدد گاری «به شدت در دوره کلاسیک قرار دارد».

گریما به Gizmodo گفت که قدمت این گاری‌ها تنها یکی از سوالات بی‌پاسخ موجود است. به عنوان مثال، جامعه هنوز در مورد اینکه آیا انسان های باستانی عمدا در سنگ بستر بریده اند یا اینکه شیارها به طور طبیعی از سال ها چرخش چرخ ها بر روی آنها پدید آمده اند، اختلاف نظر دارند. وی افزود: نوع وسیله نقلیه - گاری های چرخدار یا ماشین های کشویی - و توزیع شبکه تجاری نیز از موارد اختلاف است.

با توجه به این نکته، آخرین مقاله نشان می دهد که کارشناسان تا چه حد در درک این مسیرهای مرموز پیشرفت کرده اند - حتی اگر هنوز در مورد بسیاری از چیزها توافق نداشته باشند. اما پیشرفت واقعی بوده است. او به این نتیجه رسید که چگونه «حتی سؤالاتی که مدت‌ها بی‌پاسخ به نظر می‌رسیدند را می‌توان از طریق تجزیه و تحلیل انتقادی شواهد موجود و اجرای تکنیک‌های علمی همیشه در حال تکامل روشن کرد».