باستان شناسان زنی قرون وسطایی را کشف کردند که کودکی در آغوشش دفن شده بود
جولیانو ولپه، باستان شناس، توضیح می دهد که در حالی که برای فاش کردن هویت آنها، تجزیه و تحلیل بیشتری لازم است، "باید رابطه نزدیکی وجود داشته باشد".
باستان شناسان در جنوب ایتالیا بقایای زنی را که کودکی را در آغوش گرفته بود کشف کردند.
این یافته های خیره کننده چند روز پیش در سیپونتوم، یک شهر ساحلی باستانی در دریای آدریاتیک که توسط رومیان در سال 194 قبل از میلاد مورد حمله قرار گرفت و در نهایت در قرن سیزدهم متروک شد، آشکار شد. هنوز سؤالات زیادی در انتظار پاسخ هستند - واضح ترین آنها در مورد رابطه زن و کودک - و بررسی بیشتر بقایای این بقایا می تواند آخرین دوره سکونت سکونتگاه باستانی را روشن کند.
جولیانو ولپ، باستان شناس دانشگاه باری «آلدو مورو» که در کاوش شرکت داشت، به گیزمودو گفت: «اگر دختر یا پسر در آغوش او بود، حتما رابطه نزدیکی وجود داشت. این اولین کشف در نوع خود در سیپونتوم است. "تحلیل DNA رابطه خویشاوندی را با دقت بیشتری روشن می کند."
این تیم در نزدیکی محله بندر Sipontum کار می کرد، جایی که آنها به کاوش های قبلی ادامه می دادند. در سالهای گذشته، این منطقه بقایای ساختمانهای قرون وسطایی را بر فراز خرابههای روم باستان به ارمغان آورده بود. این بار آنها بقایای دیواری به طول بیش از 98 فوت (بیش از 30 متر) با یک ورودی و آستانه - دیوار یک گورستان - را پیدا کردند.
در داخل گورستان، ولپ و همکارانش دهها قبر همتراز را پیدا کردند، از جمله قبر زنی که کودکی را در آغوش گرفته بود. زن بین 30 تا 40 سال سن داشت و کودک ممکن است پنج تا هفت سال داشته باشد. تحقیقات انسان شناسی نتایج واضح تری ارائه می دهد و رژیم غذایی، سلامتی، فعالیت ها و علت احتمالی مرگ آنها را روشن می کند. قدمت کربن 14 (تکنیکی برای تاریخ گذاری مواد آلی) به تاریخ گذاری دقیق تر بقایای آنها و همچنین خود گورستان کمک می کند.
به گفته ولپ، گورستان قطعا قرون وسطایی است. با قضاوت از سرامیکها و قطعات گچ نقاشی شده در لایههای بالای گورستان، محل دفن مربوط به قرن دوازدهم تا سیزدهم است. احتمالا در نزدیکی یک ساختمان مقدس مانند کلیسا، صومعه یا بیمارستان قرار داشته است. ولپ توضیح داد: «آنها تدفین ساده، بدون اثاثیه قبر یا عناصر لباس یا تزئینات (به استثنای نازک نی و آثار دستبند) بودند، احتمالا در کفن پیچیده شده بودند. آنها تابوت یا قبرهای خوش ساخت نداشتند. در مجموع، گورستان نسبتا فقیری به نظر می رسد.
با حرکت رو به جلو، تیم بررسی خواهد کرد که آیا این گورستان برای مدت طولانی استفاده شده است یا برای یک رویداد مرگ و میر منفرد. به عنوان مثال، ویلیام اول، پادشاه سیسیل (که به درستی با نام ویلیام بد نیز شناخته می شود) سیپونتوم را در سال 1155 نابود کرد و ممکن است باعث چنین رویدادی شده باشد. با این حال، این تخریب پایان این سکونتگاه طولانی مدت نبود. بیش از یک قرن بعد بود که مانفرد، یکی دیگر از پادشاهان سیسیلی، جمعیت را از سیپونتوم بازسازی شده به مکان دیگری منتقل کرد که در نهایت (و فروتنانه) مانفردونیا نام گرفت.
با این وجود، بقایای زن و کودک به "سوابق آخرین مرحله زندگی سیپونتوم" کمک می کند.
متن اصلی (انگلیسی)
Archaeologists Unearth a Medieval Woman Buried With a Child in Her Arms
While further analysis is necessary to reveal their identities, 'there must have been a close relationship,' explains archaeologist Giuliano Volpe.