باستان شناسان فکر می کردند این معبد 10000 ساله متعلق به "فرقه جمجمه" است. آنها در اشتباه بودند

در طی سال‌ها، کاوش‌ها صدها استخوان و جمجمه انسان را در گوبکلی تپه، یک مکان نوسنگی در ترکیه کشف کرده‌اند. این موضوع باعث شد که باستان شناسان بر این باورند که این مکان باید توسط یک "فرقه جمجمه" اداره می شد. بر اساس یافته های جدید، ممکن است به این افراد یک عذرخواهی گسترده بدهیم.

برای مطالعه‌ای که اخیرا در PLOS One منتشر شده است، باستان‌شناسان شواهدی را در حمایت از تفسیری رام‌تر از گوبکلی تپه پیدا کردند - درهم‌هم‌پیچیدن استخوان‌های این مکان در نتیجه یک رانش زمین فاجعه‌بار به آنجا ختم شد. آخرین بررسی ها نشان دهنده اولین باری است که کارشناسان دفن های کاملا دست نخورده در این مکان را مطالعه کردند. برای روشن بودن، شکارچیانی که در این مکان زندگی می‌کردند احتمالا مراسم معنوی شامل تغییر شکل عمدی استخوان‌ها و جمجمه‌ها را انجام می‌دادند. با این حال، این آیین‌ها احتمالا با سایر گروه‌های قابل مقایسه از منطقه تفاوت چندانی نداشتند.

با این اوصاف، این حساب لزوما امکان انجام تمرین‌های غیرمعمول مرده‌کاری در گوبکلی تپه را رد نمی‌کند. جولیا گرسکی و لی کلر، باستان شناسان مؤسسه باستان شناسی آلمان که در این مطالعه مشارکت داشتند، بر "تنوع قابل توجه آیین های تدفین در آناتولی دوران نوسنگی" تأکید می کند.

همانطور که گرسکی و کلر می نویسند، گوبکلی تپه یکی از مهم ترین اکتشافات باستان شناسی قرن بیستم است. این سایت که در جنوب شرقی ترکیه مدرن واقع شده است، مجموعه عظیمی از معماری، ابزار، و مصنوعات نمادین را از یک دوره انتقالی از شکارچیان سیار تا کشاورزان کم تحرک در این منطقه پیدا کرده است. اما شاید نگران‌کننده‌تر از همه، استخوان‌های تکه تکه‌شده زیادی در سرتاسر سایت پراکنده بودند، که محققان اولیه را به این باور رساند که اتفاقات تلخی در گوبکلی تپه رخ داده است.

در سال 2017، تیمی شامل گرسکی و کلر گنجینه ای از استخوان های تکه تکه شده انسان با آثار برش مصنوعی پیدا کردند. طبق مطالعه سال 2017، محققان چهار نوع مختلف اصلاح را پیدا کردند که «تاکنون از سایت‌های هم‌زمان و سابقه قوم‌نگاری ناشناخته است». سه قطعه کنده شد. یک تکه سوراخی داشت که به نظر می رسید در جمجمه سوراخ شده باشد. این تیم همچنین بقایایی از اخر را در یک قطعه پیدا کردند.

تیم به این نتیجه رسید که گوبکلی تپه متعلق به یک "فرقه جمجمه" است، به ویژه به گروهی از انسان ها اشاره می کند که مراسم مذهبی را انجام می دادند که شامل "درمان هایی" بود که مکررا بر روی جمجمه های متعدد یافت می شد. اگر درست باشد، این فرقه جمجمه ممکن است در پراکندگی قطعات استخوانی متعدد در سرتاسر محل نیز نقش داشته باشد.

اسکات هادو، باستان‌شناس زیستی در دانشگاه تورین که در تحقیقات جدید دخالتی نداشت، به ساینس گفت: «این روایت یک مکان آیینی بود که سالی یک‌بار شکارچی-جمع‌آوران عشایری می‌آمدند و سپس آنجا را ترک می‌کردند».

با ادامه تحقیقات، روایت شروع به تغییر کرد. به عنوان مثال، کلر در یک مطالعه در سال 2020 شرکت کرد که نشان داد گوبکلی تپه یک توقف موقت نیست، بلکه یک دهکده دائمی تر با یک فضای آیینی در مرکز است. آخرین یافته ها بیشتر از این ایده حمایت می کنند. برای اولین بار، تیم "شواهد غیرقابل انکار" از استقرار مداوم در Göbekli Tepe را یافت.

علاوه بر این، تدفین‌های تازه کشف‌شده مطابق با شیوه‌های تدفین شناخته شده از آن دوران بود، که در آن مردم مردگان خود را در نزدیکی خانه‌هایشان دفن می‌کردند. تیم در این مطالعه نتیجه گرفت که به طور کلی، این احتمال را افزایش می‌دهد که استخوان‌های پراکنده متعلق به افرادی باشد که در غیر این صورت به طور معمول دفن شده‌اند، اما بقایای آن‌ها در اثر رانش زمین یا سایر رویدادهای فرسایشی مشابه از قبرهایشان خارج شده است.

باز هم، جدیدترین یافته‌ها این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که روستاییان گوبکلی تپه برخی از ویژگی‌های غیرعادی را در استخوان‌های مردگان حک کرده‌اند. اما چیزی که ما اکنون می دانیم این است که همه چیز در نظر گرفته شده، آنها یک چیز پرت نبودند، هادو افزود.

او گفت: «به طور جهانی، این تمرکز یا وسواس در مورد جمجمه ها در سراسر دوران نوسنگی وجود دارد. "اما وقتی بزرگنمایی می کنید، همه آنها کمی متفاوت این کار را انجام می دهند."