باستان شناسان می گویند پادشاه عصر آهن که رم را به بریتانیا کشاند در واقع یک زن بود

سرزمینی که اکنون به عنوان بریتانیای کبیر شناخته می شود، برای صدها سال توسط رهبران قبایل اداره می شد، قبل از اینکه اکثر آن توسط امپراتوری روم در قرن اول پس از میلاد تصرف شود. برخی از محققان اکنون به دنبال تغییر شکل آنچه می‌دانیم درباره یکی از «پادشاهان» عصر آهن هستند که نقشی محوری در این فتح داشت.

باستان شناسان دانشگاه بورنموث در بریتانیا در حال مطالعه اواخر عصر آهن در بریتانیا هستند. در مقاله‌ای که امروز منتشر شد، مایلز راسل، رهبر تحقیقاتی، این موضوع را بیان می‌کند که یک حاکم قبیله‌ای به نام «وریکا» که معمولا به عنوان مرد توصیف می‌شود، تقریبا به طور قطع یک زن بوده است. کار این تیم جدیدترین موردی است که نشان می دهد جامعه بریتانیا در این دوران عمدتا توسط رهبران زن اداره می شد.

راسل، مدیر کار میدانی باستان شناسی در بورنموث، به گیزمودو گفت: «وریکا بازیگر اصلی در داستان چگونگی تبدیل شدن بریتانیا به یک استان رومی بود و در بسیاری از کتاب ها، مقالات و مقالات مورد بحث قرار گرفته است، اما همیشه در مورد آن سوءجنسیت وجود داشته است.

عصر آهن بریتانیا با دسترسی جدید آهن به عنوان یک ماده رایج برای ابزار و سلاح در این منطقه مشخص شد. از حدود 750 قبل از میلاد تا سال 43 بعد از میلاد به طول انجامید و با تهاجم نیروهایی که برای اولین بار توسط امپراتور کلودیوس فرستاده شد، پایان یافت. اگرچه قبایل شمالی با موفقیت گسترش بیشتر امپراتوری را دفع کردند، بیشتر منطقه برای نزدیک به 400 سال تحت کنترل روم تحت نام بریتانیا باقی ماند.

ارزیابی مجدد این تیم از هویت وریکا بخشی از یک تلاش بزرگتر برای مطالعه انتقال بین این دوره‌ها است که پروژه دوروتریگز نام دارد.

وریکا که به نام بریکوس نیز شناخته می شود، متحد رومی و رهبر قبیله آترباتس بود که قلمرو آن بخش هایی از جنوب بریتانیا را در بر می گرفت. در حدود سال 40 پس از میلاد، وریکا از قدرت برکنار شد و حاکم برکنار شده به رم گریخت. به گفته کاسیوس دیو، مورخ برجسته رومی در قرن سوم میلادی، وریکا سپس کلودیوس را متقاعد کرد که نیروهایش را به بریتانیا بفرستد و زمینه را برای تهاجم رومیان فراهم کرد. آنچه پس از آن برای Verica اتفاق افتاد، از جمله اینکه آیا آنها هرگز توانستند قلمرو از دست رفته خود را پس بگیرند، ناشناخته باقی مانده است.

راسل می‌گوید در حالی که معمولا از وریکا به عنوان یک پادشاه مرد یاد می‌شود، دلایل زیادی وجود دارد که خلاف آن را باور کنیم.

برای شروع، نام‌های زنانه در این دوره معمولا به «a» ختم می‌شد - ویژگی‌ای که در Cartimandua از Brigantes و Boudica از Iceni، دو رهبر برجسته قبیله دیگر در این دوران که به عنوان زنان شناخته می‌شوند، دیده می‌شود. سکه های صادر شده توسط Verica همچنین گاهی اوقات با کلمه لاتین "Rex" برچسب گذاری می شدند که نشان دهنده حمایت رومی آنها بود. در حالی که «رکس» اغلب به معنای «پادشاه» ترجمه می‌شود، راسل می‌گوید که این اصطلاح به خودی خود جنسیت خنثی است. علاوه بر این، سکه های وریکا از نظر ظاهری کاملا متفاوت از سایر سکه های صادر شده توسط پادشاهان مرد آن دوره است.

راسل گفت: "تصاویر متمایز به کار گرفته شده توسط Verica، رزمندگان سوارکار با سینه برهنه و آشکارا زن را نشان می دهد. هیچ رهبر دیگر تولید کننده سکه در عصر آهن در بریتانیا، جنگجویان زن را روی سکه ها قرار نداده است."

با فرض درستی استدلال راسل و تیمش، این یافته می‌تواند تاریخ این دوره زمانی مهم را دوباره مفهوم‌سازی کند.

او گفت: «این به تغییر شکل چشم‌انداز سیاسی بریتانیای عصر آهن کمک می‌کند و شواهدی برای سه رهبر زن قدرتمند به نام‌های «کارتیماندوا»، «بودیکا» و «وریکا» ارائه می‌کند که احتمالا وریکا مهم‌ترین آنهاست، زیرا بدون او، این احتمال وجود داشت که رم هرگز به آن حمله نمی‌کرد.

راسل خاطرنشان می کند که مورخان اولیه مانند کاسیوس دیو به هیچ وجه جنسیت وریکا را مشخص نکرده اند. دیو و سایر نویسندگان حتی ممکن است وریکا و برده سابق نارسیسوس را در بازگویی این تهاجم به عنوان راهی برای تأکید بر درک خود از کلودیوس به عنوان یک رهبر ضعیف وارد کرده باشند.

راسل گفت: «داشتن یک برده سابق که سربازان را به جنگ وادار کند و یک زن بربر از بریتانیا تصمیمات سیاسی بگیرد، با مفهوم ناکارآمدی کلودیوس مطابقت دارد و به طور ماهرانه دستاورد کلودیوس را تضعیف می کند». در همین حال، مورخان بعدی ممکن است به سادگی تصور کنند که وریکا به دلیل تعصبات خود در مورد ضعف ذاتی زنان، مرد است.

راسل در مقاله‌ای که امروز برای Current Archaeology منتشر شد، درباره تحقیقات تیم بر روی Verica بحث می‌کند. همچنین با جزئیات بیشتری به عنوان بخشی از کتاب آینده او در مورد فرمانروایی متفاوت عصر آهن به نام Caratacus ارائه خواهد شد.

سلطنت وریکا به دور از استثنا بودن، به نظر می‌رسد که در بریتانیای عصر آهن چیز غیرعادی نبوده است.

سال گذشته، تیم راسل و دیگران مطالعه‌ای را منتشر کردند که به بررسی ژنوم باستانی مردم منطقه می‌پردازد. آنها شواهدی یافتند که نشان می‌دهد مردان تمایل دارند به جوامع شریک زندگی خود نقل مکان کنند، در حالی که بسیاری از شجره‌های خانوادگی را می‌توان به یک زن مجرد ردیابی کرد. راسل می‌گوید این یافته‌ها به جامعه‌ای مادرزادی اشاره می‌کند که در آن مردان «ازدواج» کردند و برای پیوستن به جامعه همسرشان به جای برعکس، نقل مکان کردند، شاید نشان‌دهنده آن باشد که سرزمین از نسل زنانه گذشته است.»

مطمئنا ممکن است از حفاری‌های آینده یا تجزیه و تحلیل DNA بهتر استخوان‌های باقی‌مانده درباره وریکا و قبیله‌اش اطلاعات بیشتری کسب کنیم. در این میان، راسل امیدوار است که مردم بتوانند با دیدی باز به گذشته باستان بنگرند و متوجه شوند که هر آنچه از تاریخ و مورخان باستانی، به ویژه مورخان رومی که بیش از اندکی مغرضانه در نگرش خود داشتند، لزوما درست نیست.