باستان شناسان هنر غار وسیع عصر یخبندان را کشف کردند که در دید ساده پنهان شده است

باستان شناسان یکی از بزرگترین مجموعه های هنر صخره ای عصر یخبندان را که تا به حال در مدیترانه ایبری ثبت شده است، کشف کرده اند که نور جدیدی بر اندازه جمعیت و بیان هنری منطقه ای در دوران پارینه سنگی می اندازد. کشف سال 2019 که در جاذبه توریستی Cova de la Font Major در کاتالونیا به دست آمد، در مجله Antiquity در این ماه شرح داده شد.

اگرچه بیش از نیمی از هنر سنگی دوران پارینه سنگی ثبت شده در اروپا در شبه جزیره ایبری است، مدتها تصور می شد که در شمال شرقی منطقه نادر است. کشف در Cova de la Font Major که شامل 280 حکاکی صخره‌ای فیگوراتیو و غیر فیگوراتیو است، این فرض را تغییر داده است و نه تنها جمعیتی بزرگ‌تر از آنچه قبلا تصور می‌شد، بلکه جمعیتی با سنت‌های هنری خاص خود را نشان می‌دهد.

همانطور که حکاکی ها و گرافیتی های متعدد روی دیوارهای آن نشان می دهد، حداقل 900 سال است که از Cova de la Font Major بازدید کرده اند. اگرچه ورودی اصلی آن در دوره‌ای از روم (قرن دوم تا پنجم پس از میلاد) فرو ریخت، کتیبه‌ای به تاریخ 1199 نشان‌دهنده ورود در هزاره دوم پس از میلاد است، شاید از طریق شکاف یا نقطه‌ی دسترسی دیگر.

در سال 1853، Cova de la Font Major از طریق یک چاه خصوصی وارد شد، اما تنها بازدیدهای پراکنده از آن تا سال 1956 ثبت شده است، زمانی که توسط اعضای مرکز Excursionista Pirinenc مورد کاوش و بررسی قرار گرفت. در سال 1957 شورای شهر Espluga de Francolí ورودی را برای دسترسی بازدیدکنندگان پاکسازی کرد و در سال 1993 غار به موزه تبدیل شد.

در سال 2011، محققان تأیید کردند که بخشی از ورودی که در سال 1957 تخریب شده بود، باقی مانده است، که منجر به گنجاندن سایت در یک پروژه تحقیقاتی در سال 2018 شد. حکاکی‌های عصر یخبندان در طول کارزار حفاری پروژه در سال بعد، زمانی که یکی از نویسندگان متوجه شد که در میان گرافیتی‌های مختلف روی دیواره‌های غار، برخی از آن‌ها پارینه سنگی به نظر می‌رسند، کشف شدند.

جوزپ ماریا ورگس، یکی از نویسندگان این پژوهش، از موسسه کاتالان دیرین بوم شناسی و تکامل اجتماعی (IPHES-Centre of Human Paleoecology and Social Evolution) می نویسد: «بیش از شش دهه، هزاران بازدیدکننده مستقیما از جلوی سطوح حکاکی شده عبور می کردند و در برخی موارد نام ها و تاریخ ها را بر روی آنها حک می کردند، بدون اینکه منشأ پارینه سنگی پیکره ها مشخص شود.

این حکاکی‌ها که در مجموعه‌ای از گالری‌های کوچک درون غار قرار گرفته‌اند، شامل تصاویری از حیوانات مختلف و همچنین گروه‌بندی علائم انتزاعی، از جمله ترکیبی خاص، متشکل از صدها برش حلقه‌ای شکل است. علاوه بر این، در حالی که سنگ کنگلومرای ناهموار مانند سنگ کووا د لا فونت ماژور از نظر تئوری برای هنر غار نامناسب است، در اینجا هنرمندان بی‌نظمی‌های آن را در ترکیب‌بندی‌های خود گنجانده‌اند، برای مثال از اتصالات دو نوع سنگ مختلف به‌عنوان خطوط زمین برای شکل‌ها استفاده می‌کنند، یا یک شکاف را به یک سطح آب تبدیل می‌کنند.

g آهو.

ورگس می‌گوید: «هنر مدیترانه‌ای اروپای غربی اکنون با مجموعه جدیدی از هنر صخره‌ای غنی شده است، که به ما امکان می‌دهد تا عمیق‌تر یک سنت گرافیک مدیترانه‌ای را با هویت خاص خود توصیف کنیم.»