باستان شناسان «کاخی» احتمالی پیدا کردند که زندگی رومی ها پس از سقوط روم در آن ادامه یافت

سیطره رم بر فرانسه امروزی در حدود قرن پنجم میلادی سست شد. اما آثار نفوذ روم برای مدت طولانی تری باقی ماند - به ویژه در روشی که جوامع ثروتمند خانه های خود را ساختند.

در طول آخرین دور کاوش‌ها در کوه سن لوران، باستان‌شناسان فرانسوی یک سکونتگاه کوچک بالای تپه را کشف کردند که شامل ساختمان‌های متعدد با عناصر رومی متمایز بود که یکی از آنها بین قرن‌های ششم و هفتم قدمت داشت. این سایت میزبان ساختمان‌های بنایی متعدد، قطعات شیشه‌ای احتمالا از لامپ‌ها و ظروف غذاخوری، و طبقات معلق بود که نشان‌دهنده یک هیپوکاست (یک سیستم گرمایش از کف رومی) است.

در مجموع، شواهد نشان می‌دهد که افراد بلندپایه در این مکان زندگی می‌کردند، که با متون اولیه قرون وسطی که به اهمیت مسمونت، فرانسه، جایی که تپه در آن قرار دارد، همخوانی دارد.

این یافته ها در بیانیه اخیر (ترجمه شده از طریق گوگل) از موسسه ملی فرانسه برای تحقیقات پیشگیرانه باستان شناسی (Inrap) که کارشناسان آن پژوهش را رهبری می کردند، اعلام شد.

به گفته اینراپ، انسان‌ها کوه سن لوران را در دوران نوسنگی (بین سال‌های 6000 تا 2200 قبل از میلاد) اشغال کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد که در زمان رومیان رها شده است. مردم به وضوح پس از مدت کوتاهی بازگشتند، با این حال، زیرا متون اولیه قرون وسطی از مسمونت به عنوان "شهر اصلی" منطقه یاد می کنند. این شهر همچنین غالبا در هیجوگرافی ها - آثار زندگینامه مسیحی - که زندگی قدیسین برجسته آن دوران را شرح می دهد.

به عنوان مثال، اسقف گرگوری لانگرس بنا به گزارش ها، نوه خود، یوستاس، را به ریاست جامعه رهبانی در دیژون منصوب کرد. اما بر اساس این بیانیه، پیش از آن، یوستاس یک کشیش در مسمونت بود. اینراپ توضیح داد که این افراد «به بالاترین اشراف سناتوری دوران باستان متاخر و اوایل قرون وسطی تعلق داشتند»، و خانواده گرگوری تنها یکی از بسیاری از افراد دیگری بود که گفته می شد با مسمونت ارتباط داشتند.

برای روشن بودن، این تیم مشخص نکرده است که آیا سایت تازه کشف شده متعلق به یک قدیس خاص است یا خیر و ادعا نمی کند که این کار را انجام داده است. با این حال، یافته‌های جدید شواهد فیزیکی را ارائه می‌کنند که به شدت از سوابق تاریخی پشتیبانی می‌کند، که ارتباط مهمی است.

باستان شناسان این مکان را در اوایل قرن هجدهم مطالعه کرده اند، اما کمپین های مدرن تر در سال 2019 آغاز شد، زمانی که تیم به رهبری آنتوان گویچتو، محقق Inrap، حضور یک سکونتگاه کوچک در بالای تپه را ایجاد کرد. به دنبال آن بررسی دیگری بین سال‌های 2022 و 2024 انجام شد. در طول این دو پروژه، تیم کلیسای سنگی بزرگ را کاوش کرد - که در ابتدا در دهه 1970 کشف شد - و عناصر باستان‌شناسی را شناسایی کردند که به محققان در زمینه سازی سایت کمک کرد.

«انبوهی» از قطعات شیشه‌ای، وسایل نور، یک پرده عبادتگاه، و چیزی که ممکن است یک نیمکت عبادی بوده باشد، وجود داشت که این احتمال را می‌دهد که این ساختمان نوعی کلیسا بوده باشد.

برای آخرین دور تحقیقات، تیم بر روی ساختمانی در غرب این منطقه متمرکز شد. در اینجا، محققان بسیاری از لوله‌ها، ستون‌ها و بقایای کف‌های بتنی معلق به سبک رومی را پیدا کردند که احتمالا یک هیپوکاست را تشکیل می‌دادند. سازه ها به طور کلی از مواد با کیفیت بالا استفاده می کنند و طرح کلی دارای "پیچیدگی خاصی" است. این تیم توضیح داد که علاوه بر سفال های پیچیده و قطعات شیشه، نشانه ها به حضور افراد ثروتمندی که قادر به تامین مالی این پروژه ها هستند، اشاره دارد.

با این حال، این تیم اشاره کرد که چگونه این سایت قبلا توسط فلزیاب‌ها مورد بازدید قرار گرفته است، که غارت آنها احتمالا باعث از دست دادن اطلاعات "غیرقابل بازگشت" شده است. تا حدودی به همین دلیل است که تیم هنوز مطمئن نیست که چه کسی در اینجا زندگی می‌کرده است، اگرچه ممکن است بتوانیم حدس تحصیلی‌ای را بر اساس نگاره‌ها انجام دهیم.

شاید به عنوان شاهدی بر این عدم اطمینان، اینراپ اعلامیه خود را با این سوال مطرح کرد که آیا این یک "کاخی" از فرانسه پس از رم است یا خیر - حداقل، ساختارهای پیچیده و با کیفیت بالا نشان می دهد که ساختمان ها فقط خانه های معمولی نیستند. و مهمتر از همه، این یافته‌ها درک ما را از دوره‌ای افزایش می‌دهد که «هنوز اغلب اوقات صرفا از دریچه حمله‌های بربرها یا سلطنت «پادشاهان هیچ‌کار» درک می‌شود.