بالا آمدن دریاها پرندگان مهاجر ساحلی جهان را تهدید می کند
پرندگان برخی از چشمگیرترین مهاجرت های جهان را انجام می دهند و هر ساله صدها تا هزاران کیلومتر را در جستجوی مکان های پرورش امن و منابع غذایی فراوان فصلی طی می کنند. برای بسیاری از پرندگان، مهاجرت کلید موفقیت آنهاست. با این حال، مهاجرت همچنین می تواند گونه ها را در برابر تهدیدات آسیب پذیرتر کند.
توسط جنیفر ام.تی. ماگل، تارا مارتین، گفتگو
ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین
این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
پرندگان برخی از شگفت‌انگیزترین مهاجرت‌های جهان را انجام می‌دهند و هر سال صدها تا هزاران کیلومتر را در جستجوی مکان‌های پرورش امن و منابع غذایی فراوان فصلی طی می‌کنند. برای بسیاری از پرندگان، مهاجرت کلید موفقیت آنهاست. با این حال، مهاجرت همچنین می تواند گونه ها را در برابر تهدیدات آسیب پذیرتر کند.
پرندگان ساحلی - گونه هایی که شامل ماسه زار، سهره و صدف شکن هستند - در امتداد سواحل جهان زندگی و مهاجرت می کنند. در چند دهه گذشته، توسعه ساحلی منجر به از بین رفتن زیستگاه پرندگان ساحلی در بسیاری از مناطق جهان شده است و باعث کاهش جمعیت در گونه های مختلف شده است. اکنون، یک تهدید جدید در حال ظهور است: افزایش سطح آب دریا به دلیل تغییرات آب و هوایی.
اما افزایش سطح دریا دقیقا چگونه بر پرندگان ساحلی تأثیر می گذارد و این تهدید چقدر جدی است؟
مطالعه جدید ما شواهد 37 مقاله منتشر شده را مرور می کند تا اولین نمای کلی جامع از خطر افزایش سطح دریا برای پرندگان ساحلی جهان را ارائه دهد. داستان کوتاه: همه چیز خوب به نظر نمی رسد.
پرندگان ساحلی - همانطور که از نام آنها پیداست - در امتداد ساحل زندگی می کنند و عمدتا به اکوسیستم های ساحلی مانند سواحل، باتلاق های نمکی و مناطق جزر و مدی متکی هستند. با افزایش سطح دریا، این زیستگاه های حیاتی کوچک می شوند.
برخی از اکوسیستم‌های ساحلی ممکن است در مواجهه با افزایش سطح دریا با حرکت به سمت خشکی همراه با افزایش آب‌ها باقی بمانند، اما این همیشه ممکن نیست. بیش از نیمی از بزرگترین شهرهای جهان در فاصله 100 کیلومتری (62 مایلی) ساحل قرار دارند، به این معنی که وجود زیرساخت های ساحلی اغلب این مسیرها را مسدود می کند.
این منجر به پدیده‌ای به نام فشردگی ساحلی می‌شود که در آن اکوسیستم‌ها به طور فزاینده‌ای بین آب‌های بالارونده و یک مانع داخلی (مانند دایک‌ها و دیوارهای دریایی ساخته شده برای محافظت از خانه‌ها و مشاغل) فشرده می‌شوند و منجر به کاهش زیستگاه می‌شود.
از دست دادن زیستگاه پیامدهای آشکاری برای پرندگان ساحلی مهاجر دارد: دسترسی کمتر به غذا، فضای کمتر برای لانه سازی و رقابت بیشتر با افراد دیگر.
اما از دست دادن زیستگاه تنها تهدیدی برای این گونه ها نیست. افزایش سطح دریا همچنین ممکن است به طرق مختلف بر پرندگان ساحلی تأثیر بگذارد که منجر به تغییر در توزیع طعمه، موفقیت باروری، زمان تغذیه و بسیاری عوامل دیگر شود.
در میان 37 مطالعه ای که مورد بررسی قرار دادیم، 21 مورد اثرات منفی افزایش سطح دریا بر روی زیستگاه پرندگان ساحلی مانند کاهش سطح زیستگاه یا کیفیت را پیش بینی کردند، در حالی که 17 مطالعه تأثیرات منفی بر جمعیت یا افراد ساحلی مانند کاهش بقا یا فراوانی را پیش بینی کردند.
انتظار می رود افزایش سطح دریا باعث از دست رفتن زیستگاه قابل توجهی در بسیاری از سایت های دارای اهمیت بین المللی برای پرندگان مهاجر ساحلی شود. اینها شامل خلیج سانفرانسیسکو و خلیج هومبولت در ایالات متحده، دلتای رود کلرادو و ماریزماس ناسیونالس در مکزیک و منطقه دریای زرد در شرق آسیا می شود که هر کدام از 150000 تا بیش از 1 میلیون پرنده ساحلی سالانه پشتیبانی می کنند.
از دست دادن زیستگاه در این نوع از گلوگاه های مهاجر که در آن تعداد زیادی از پرندگان ساحلی در یک دوره زمانی کوتاه جمع می شوند، ممکن است به شدت به جمعیت آسیب برساند. از آنجایی که بسیاری از پرندگان در طول مهاجرت از این مکان‌ها عبور می‌کنند، از دست دادن زیستگاه در این مناطق ممکن است بر گونه‌های مختلف و کل جمعیت تأثیر بگذارد. این بدان معناست که این سایت ها باید در اولویت حفاظت قرار گیرند.
حفظ اکوسیستم‌های ساحلی و محافظت از آنها در برابر خطر افزایش سطح دریا برای بقای جمعیت پرندگان ساحلی ضروری است. اما اکوسیستم های ساحلی تنها برای پرندگان ساحلی مهم نیستند. آنها همچنین از هزاران گونه دیگر پشتیبانی می کنند و خدمات اکوسیستمی ارزشمندی مانند حفاظت از ساحل، تصفیه آب و ذخیره کربن را ارائه می دهند.
برای حفظ این زیستگاه‌ها و گونه‌های وابسته به آنها، دولت‌ها باید تلاش جدی برای کاهش تأثیرات فشردگی ساحلی انجام دهند. تصمیم گیرندگان به جای ادامه زره پوشاندن سواحل خود، باید راه حل هایی را اولویت بندی کنند که از جوامع انسانی محافظت کند و در عین حال از اکوسیستم های ساحلی نیز بهره مند شود.
شکلی که این اقدامات ممکن است از مکانی به مکان دیگر متفاوت باشد. در برخی مناطق، ممکن است نیاز به جابجایی زیرساخت‌های ساحلی باشد تا به اکوسیستم‌ها فضایی برای حرکت به داخل زمین با بالا آمدن سطح دریاها داده شود – رویکردی که به آن «عقب‌نشینی مدیریت‌شده» گفته می‌شود. در مناطق دیگر، دانشمندان و پزشکان به دنبال این هستند که چگونه می توانیم از رسوبات به دست آمده از لایروبی برای تقویت یا ایجاد زیستگاه های جدید استفاده کنیم.
با این حال ما تصمیم می گیریم که به افزایش سطح دریا واکنش نشان دهیم، اقدامات فوری برای حفظ پرندگان ساحلی و مهاجرت های جذاب آنها برای نسل های آینده مورد نیاز است.
اطلاعات مجله: تنوع زیستی و حفاظت
لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
Rising seas threaten the world's migratory shorebirds
Birds undertake some of the world's most impressive migrations, traveling hundreds to thousands of kilometers every year in search of safe breeding grounds and seasonally abundant food resources. For many birds, migration is the key to their success. However, migration can also make species more vulnerable to threats.